جنگ بدر و بازهم فتنه یهود در برابر پیامبر

[ghadimi2]

در مورد جنگ بدر اول یه مختصری باید توضیح داد.
در این جنگ که مابین قریشیان و سپاه پیامبر شکل گرفت با دلاوری یاران پیامبر و مخصوصا حضرت علی (علیه السلام) به پیروزی سپاه اسلام انجامید اما نکته هایی در مورد این جنگ وجود دارد که خالی از تامل نیست.
سپاه پیامبر در حال جنگیدن بودند و مشرکان یک به یک از دم تیغ گذرانیده میشدند و پیامبر نیز فریاد می زدند که حمله کنید و مشرکان را بکشید.
اما ناگهان جنگ تعطیل میشود و سپاه پسامبر شروع به اسیر گرفتن میکنند.پیامبر مکررا فرمان کشتن مشرکین را می دادند اما لشکر اطاعت نکردند و حدود 70 نفر از بزرگان قریش را به اسارت گرفتند و این بدین معناست که نیروی 300 نفری پیامبر که قسمتی از انها کشته شده بودند به اسارت گرفتن مشغول شدند و در نتیجه بقیه مشرکان فرصت فرار پیدا کردند.
همچنین باید بدانیم که سپاه مکه از سرمایه داران مکه و سردمداران مبارزه علیه اسلام بودند یعنی اگر در این جنگ به طور کامل منهدم شده بودند در واقع اسلام به سرعت گسترش پیدا میکرد و کار یهود نیز تمام بود.
اما واقعا منشا این اسیرگیری در آن زمان چه بود که ناگهان این جریان آغاز گردید؟؟؟
ادامه دارد......

[M03TAFA]

قدیمی 2 عزیز چرا تو لحظات حساس مقاله رو تمومش کردی مثل این فیلمای تلوزون شده که تو حساسترین لحظه یهو پیام بازرگانی میده

[ghadimi2]

منشاء اسيرگيري در اين جنگ چيست؟ جرياني كه دائم در مدينه پي‌گيري مي‌شد، اين بود كه نبي اكرم(صلوات الله علیه و آله وسلم) پيروزي‌هاي زودرس نداشته باشد. اگر مشركان در بدر نابود مي‌شدند، يهود به سرعت سقوط مي‌كرد و منافقان نيز نمي‌توانستند آنان را ياري كنند. نفاق در مدينه نياز به زمان داشت. نهضت اسلامي بايد به تأخير بيفتد؛ بنابراين يهوديان با نفوذ در سپاه اسلام و تشويق به اسيرگيري، بخشي از سپاه شرك را از مرگ نجات دادند و بخشي ديگر نيز گريختند. برخي از انصار پيامبر(صلوات الله علیه و آله وسلم) نزد ايشان آمدند و از پيامبر(صلوات الله علیه و آله وسلم) خواستند كه اسيران را ببخشد و بر اين خواسته خويش پاي فشردند. پيامبر(صلوات الله علیه و آله وسلم) پاسخ دادند: اگر چنين كنيم، سال ديگر به تعدادشان كشته مي‌دهيم. گفتند: باكي نيست، امسال از آنان فديه مي‌گيريم و سود دنيا مي‌بريم و در سال آينده شهيد مي‌شويم و بهشت مي‌رويم.
حضرت با بيان اينكه اگر امسال اسير بگيريد، سال آينده كشته مي‌دهيد، اسير گيري را سبب بقاي مشركان دانسته‌اند. كسي كه جوّ اسيرگيري را بين مسلمانان ايجاد مي‌كند، اين نكته را مي‌داند. اين رد پا را در داستاني از ابن ابي الحديد پي‌‌مي‌گيريم:
پس از جنگ، بين عمر و ابابكر در كشتن يا زنده نگه‌داشتن آنان، اختلاف شد. گروهي طرفدار ابابكر و گروهي طرفدار عمر بودند. پيامبر ازخيمه بيرون آمد و فرمود: درباره اين دو دوست خود (عمر و ابابكر) چه مي‌گوييد. آنان را آزاد بگذاريد كه براي هر كدام مثلي است.در مورد ابابکر فرمودند مثل او ميان پيامبران، همچون ابراهيم است كه ميان قوم خود، از عسل نرم‌تر و شيرين‌تر بود. قومش براي او آتش افروخت و او را در آن افكند با وجود اين فقط مي‌گفت: أُفٍّ لَكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ. و به پيشگاه خداوند عرضه مي‌داشت: فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ. و همچون حضرت عيسي(علیه السلام) است كه عرضه مي‌داشت: إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ.
مثل عمر ميان پيامبران مانند نوح است كه بر قوم خود از سنگ هم سخت‌تر بود كه عرضه مي‌داشت:
وَقَالَ نُوحٌ رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَي الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا.
و براي ايشان چنان نفريني كرد كه خداوند همه اهل زمين را غرق كرد... . آن‌گاه پيامبر فديه پرداختن اسرا را پذيرفت و بعد فرمود: اگر روز بدر عذاب نازل مي‌شد، هيچ‌كس جز عمر از آن رهايي نمي‌يافت.
ابن ابي‌الحديد درباره اين روايت مي‌گويد:
اين آيه كه پيامبر اكرم(صلوات الله علیه و آله وسلم) خواندند كه مثل ابوبكر مثل عيسي است، در سوره مائده است و اين سوره در آخر عمر پيامبر(صلوات الله علیه و آله وسلم) نازل شده است. جنگ بدر در سال دوم هجرت بوده است. چگونه مي‌توان پذيرفت كه پيامبر به اين آيه استدلال كرده باشد؟! وي سپس در متن و درستي حديث ترديد مي‌كند.
چرا در داستان اسيرگيري، از افرادي چون علي(علیه السلام) و مقداد و ديگران نامي برده نشده و تنها اين داستان دربارة اين دو تن جعل شده است؟ معلوم مي‌شود اين دو رد پايي در اين جريان داشتند كه براي محو آن، اين داستان را ساخته‌اند. اسيرگيري را اين دو راه انداختند تا در دستيابي به هدف پيروز شوند. آنان با اين كار، مشركان را نجات دادند و سال آينده، همين آزادشدگان و فراريان، جنگ احد را راه انداختند. اسيران بدر، از شخصيت‌هاي مهم قريش بودند، كه ذره‌اي در حقانيت پيامبر ترديد نداشتند. آنان عناد و كينه داشتند و كساني بودند كه به محض رهايي، آتش جنگي ديگر را برمي‌افروختند. چهره‌هاي آشنايي چون خالد بن وليد، عكرمه بن ابي جهل، طلحه بن ابي طلحه، فرماندهان جناح چپ و راست مشركان در نبرد احد، از اين جمله‌اند.

[MAHDI59]

دوست عزیز مطلب جالبی بود
ای کاش منبع مقالتون رو هم ذکر کنید تا بتونیم استفاده کنیم

[ghadimi2]

(۱۲/تیر/۹۰ ۱۸:۴۱)guided نوشته است:  دوست عزیز مطلب جالبی بود
ای کاش منبع مقالتون رو هم ذکر کنید تا بتونیم استفاده کنیم

سلام
کتاب تبار انحراف نوشته استاد مهدی طائب(صفحات 280 تا 285)

[MAHDI59]

کتاب خیلی خوبیه
متاسفانه به طور کامل نخوندمش
ولی مهار انحراف رو خوندم. اونم کتاب خوبیه و می تونی توش خیلی واضح تر از تبار انحراف مطلب پیدا کنی!