دو ركعت قصه (درباره نماز)

[Abasaleh]

سلام.
دوستان در اين تاپيك هر چي مي خواين درباره نماز بذارين.موفق باشين.

هيچ عبادتى به اندازه نماز تبليغات ندارد
در هر شبانه روز پنج نماز واجب داريم ودر هرنمازى سفارش به اذان واقامه شده است . در اين دو نداى آسمانى جمعا:
بيست مرتبه ((حىّ على الصلوة ))
بيست مرتبه ((حىّ على الفلاح ))
بيست مرتبه ((حىّ على خيرالعمل ))
و ده مرتبه ((قد قامت الصّلوة )) مى گوئيم .
با توجّه به اينكه مراد از ((فلاح )) و ((خيرالعمل )) در اذان همان نماز است ، هر مسلمانى در هر شبانه روز هفتاد مرتبه با كلمه ((حىّ)) به خود و ديگران ، تلقين شتاب به سوى نماز مى كند و براى انجام هيچ عبادتى اين همه هياهو و تشويق وارد نشده است . به خصوص كه سفارش ‍ شده اذان را بلند بگوئيد و با صداى زيبا بگوئيد.
اذان ، شكستن سكوت است ، اذان ، يك دوره ايدئولوژى و تفكّرات ناب اسلامى است ،
اذان ، سرود مذهبى است با عباراتى كوتاه و پرمحتوا،
اذان ، هشدار به غافلان است ، اذان ، نشانه باز بودن جوّ مذهبى است و اذان ، نشانه حيات معنوى است .

[Abasaleh]

اسلام از مردم تحرك و هيجان معنوى مى خواهد، شعار ((عجّلوا بالصلوة )) و ((فاسعوا الى ذكر الّله ))
يعنى بايد هنگام نماز با صداى مقدّس اذان در جامعه مسلمين ، تحرّك و تصميم خاصى را به وجود آورد، بايد كارها تعطيل ، تفرق ها تبديل به وحدت ، غفلت ها تبديل به ذكر و ياد خدا شود.
مؤ من واقعى كسى است كه هرگاه ياد خدا شد دل او تكان بخورد. مثال كسى كه صداى اذان را بشنود و بى توجّه باشد، مثال كودكى است كه صداى پدر را بشنود و اعتنا نكند.

[Abasaleh]

نمازگزار بايد رو به قبله بايستد و جهت و خطّ خود را روشن كند، البتّه قبله و جهت او را بايد خداوند تعيين كند، نه خودش و نه طاغوت ها.
قبله ، رمز شناسائى مسلمين از ديگران است از اين جهت به مسلمين ((اهل قبله )) مى گويند، مسلمانان با هر سليقه و تفكّر و از هر نسل و نژادى ، بايد جهت واحدى داشته باشند.
اگر مال و مقام هر لحظه دل ما را به سوئى مى كشد، هنگام نماز بايد دل از همه بكنيم ، كسى كه جسم خود را رو به خانه خدا كرد آمادگى آن را پيدا مى كند كه قلب و روح خود را متوجّه صاحب خانه كند.
قبله ما كعبه است ، اوّلين خانه اى كه براى مردم و عبادت بنا شد. خانه اى كه همه انبيا دورش طواف كرده اند،
خانه اى كه ابراهيم پايه هايش را بالا برده و اسماعيل در كنارش به كارگرى پرداخته است ،
خانه اى كه براى همه مردم و براى هميشه درهايش باز است و هيچ كسى در آنجا حقّ تعرّض ندارد. براى همه مردم مقدّس و از ملك هر كس آزاد است .

[Agha sayyed]

بسم الله النور
سلام علیکم
دو رکعت نماز عشق..
یکی از شیرین ترین نمازهایی که تا حال خوانده ام نماز غفیله است. بعد از نماز مغرب .
در رکعت اول بعد از سوره حمد آیه 87 سوره انبیاء را میخوانیم "و َذَاالنّونَ اذ ذَهَبَ .." .
و در رکعت دوم بعد از سوره حمد آیه 59 سوره انعام را میخوانیم "وَ عِندَهُ مَفاتِحُ الغَیبِ .." .
در قنوت آن پس از خواندن دعایی کوتاه حاجاتمان را خواهیم و سپس دعایی که بسیار دوست میدارمش " الّلهُمَّ اَنتَ وَلیُّ نِعمَتی ،وَالقادِرُ عَلَی طَلِبَتی ، تَعلَمُ حاجَتی ،فَاسئَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ عَلَیهِ و عَلَیهِمُ السَّلامُ لَما قَضَیتَها لی". بار خدایا تو ولی نعمت من هستی، و بر رواساختن تقاضای من توانایی ، و نیاز و حاجت مرا میدانی ،پس به حق محمد و آل او که بر او و ایشان درود باد از تو مسالت مینمایم که حاجتم را برآوری.
برای بهره کامل از این نماز به مفاتیح الجنان رجوع کنید.
موفق باشید و خدایی .

[Abasaleh]

اوّلين واجب هر مسلمان به هنگام صبح و برخاستن از خواب ، وضو گرفتن و شستن دست و صورت است و اين عمل كه در طول روز براى هر نماز تكرار مى شود، مايه نظافت و شادابى نمازگزار مى گردد.
نمازگزار بايد لباس و بدنش پاك باشد، اگر ذرّه اى آلودگى و نجاست به بدن يا لباس او باشد، نمازش باطل است . (غير از بعضى موارد استثنايى )
نمازگزارى كه مى داند هر ركعت نماز با مسواك ، برابر با هفتاد ركعت است مسواك را ترك نمى كند.
نمازگزارى كه مى داند با حال جنابت نمازش باطل است ، به فكر غسل مى افتد و غسل او را به فكر ساختن حمّام مى اندازد و وجود حمام رابطه او را با شستشو زياد مى كند.

[Abasaleh]

نماز و دوست یابی
در حديث است : يكى از بركات مسجد و نماز، پيدا كردن دوست خوب است .
انسان در زندگى اجتماعى خود نياز به دوست دارد و نقش مثبت يا منفى دوست در زندگى انسان بر كسى پوشيده نيست . مسجد بهترين مركز دوست يابى است .
كسانى كه به مسجد مى روند براى بندگى خدا مى روند. حيله ها و خودنمايى ها را كنار مى گذارندو انسان مى تواند در ميان مردم مسجد، دوست خود را انتخاب كند.
اگر شخصى اهل نماز نبود، چرا با او دوست شويم ؟ او كه با خدا قهر است ، با من نيز دوست نخواهد بود. او كه الطاف خدا را فراموش ‍ مى كند، خدمات مرا هم فراموش خواهد كرد. او كه با مؤ منين وفادار نيست ، چگونه اطمينان دارى با تو وفادار بماند؟

[حسن عزتي]

بنام ستار معاصی عاصیان


دهه اول ذيحجه يکي‌ از اين توقفگاهها ده روز اول آن است. و منظور از ايام معلومات در اين آيه: «تا خدا را در روزهاي معين ياد کنند(حج آيه 22)» نيز همين است.


دهه اول ذيحجه يکي‌ از اين توقفگاهها ده روز اول آن است. و منظور از ايام معلومات در اين آيه: «تا خدا را در روزهاي معين ياد کنند(حج آيه 22)» نيز همين است. ذکر کامل که در آيه بالا آمده اين است که با عقل، روح، دل و بدن در ذکر خدا باشي، زيرا هر کدام از آنها ذکر مخصوصي دارند. اين فرصت را غنيمت شمار که خداوند به تو اجازه ذکر خود را داده است. درباره روايتي که پيرامون فضيلت اين روزها از پيامبر )صلوات‌الله‌عليه( روايت شده است بينديش، آنجا که فرمودند: هيچ کدام از روزها نزد خدا بهتر و پاداشش بيشتر از عيد قربان نيست. شخصي گفت: حتي‌ جهاد در راه خدا؟ فرمودند: حتي جهاد در راه خدا مگر فردي که با جان و مال خود به جهاد رفته و همه را در راه خدا بدهد.


نماز شبهاي دهه اول در هر شب از آن بين مغرب و عشا دو رکعت نماز بجا آور در هر رکعت آن سوره فاتحه الکتاب و اخلاص و اين آيه را بخوان: «« وَوَاعَدْنَا مُوسَى‏ ثَلاَثِينَ لَيْله وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ، فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى‏ لْأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلاَتَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ »» تا در ثواب با حاجيها شريک شوي، گرچه حج نکرده باشي.

در هنگام قرائت اين آيه شريفه از خود بپرس که اين وعده چيست؟ حسرت و شوق خود را براي ديدار خدا افزايش داده و از ورشکستگان مباش کساني که ديدار خدا را انکار نمودند و آنگاه که قيامت فرا رسد، گويند واي بر ما که آسايش و سعادت اين روز را از دست داديم. آنان بار گناهان خود را بدوش ميکشند و چه بار بدي.
یا علی (علیه السلام)مدد است.

[Abasaleh]

يكى از بركات نماز به خصوص در مساجد، امدادگرى است ، هميشه محرومان به مساجد روانه مى شدند و مشكلات خود را با مردم در ميان مى گذاشتند و در آن مكان مقدّس آن را حل مى كردند. سابقه اين كار از زمان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله بوده است و قرآن صحنه اى را نقل مى كند كه فقيرى وارد مسجد شد و از مردم استمداد كرد. كسى به او توجّهى نكرد و فقير با ناله به خداوند حال خود را گفت . حضرت على عليه السّلام مشغول نماز بود به
فقير اشاره كرد و او جلو آمد و حضرت در حال ركوع انگشتر خود
را به او داد، آيه نازل شد كه : رهبر شما فقط خداوند و پيامبرش و كسانى اند كه در حال ركوع انفاق و به فقرا رسيدگى مى كنند.
همين كه مردم آيه را شنيدند به مسجد آمدند تا ببينند اين آيه درباره چه كسى نازل شده است . فهميدند كه مورد آيه شخص على بن ابيطالب عليهما السّلام است .
به هر حال ، امدادرسانى به جبهه هاى جنگ و كمك به فقراء از مسجد و در سايه بركات نماز بوده و خواهد بود.
مسلمين از پايگاه مساجد به جبهه مى رفتند، انقلاب اسلامى ايران هم از مساجد شروع شد.
اجتماع مردم در مسجد بركاتى دارد كه با نوشتن چند سطر حقّ آن ادا نمى شود.
در قرآن بارها نماز و انفاق ، نماز و زكات ، نماز وقربانى ، در كنار هم آمده و در حديث هم مى خوانيم نماز كسى كه زكات ندهد قبول نيست .

[Abasaleh]

تعاون و محبّتى كه ميان مسجدى هاست ميان ديگران نيست .
در نظام زندگى مسجدى ها همين كه يك نفر دو سه روز نيامد احوالش را مى پرسند. اگر مريض است عيادتش مى روند، اگر مشكلى دارد حل مى كنند، مسجدى ها احساس غربت نمى كنند. كسى كه هيچ فرزند وبرادرى نداشته باشد ولى سروكارش با مسجد باشد احساس مى كند همه مردم برادر و فرزندش هستند. بارها ديده شده يك مسجدىِ ساده كه از دنيا مى رود مجالس او پر رونق ، مغازه ها براى او بسته و تشييع جنازه او شلوغ و با شكوه است .
اينها نشانه پيوند قلبى و محبّتى است كه در خانه خداوند با مؤ منين ايجاد مى شود.
يك مسجدى در خود يك دلگرمى احساس مى كند، مردم را در غم و شادى خود شريك مى داند و هرگز اين عواطف گرم از دوستان مسجدى را نمى توان با چيزى مقايسه كرد.
نماز و آبرو
كسانى هستند كه در محله خود حاضر به كار خلاف نيستند، چون مردم او و بستگانش را مى شناسند، ولى اگر همين اشخاص به منطقه ناشناسى هجرت كنند، خلاف براى آنان سنگينى قبلى را ندارد.
شركت در نماز، انسان را وابسته به مسجد و اسلام و مردم مى كند و براى مسجدى سيمائى از تقوى مى سازد كه با اين عنوان حتّى المقدور حاضر به خلاف نيست ، مى داند كه كار خلاف ، آبروى مذهبى او را مى برد، لباس قدسى و محبوبيّت را از تنش بيرون مى آورد، ولى افرادى كه از مردم و اسلام و مسجد بريده اند، خلاف كارى برايشان خيلى سختى ندارد، او عنوان مذهبى پيدا نكرده تا غم از دست دادنش را بخورد.
آرى ، كسى كه لباس سفيد بپوشد خودش روى زمين آلوده نمى نشيند.

[saloomeh]

اگر نماز در وقت خودش ( خوانده شود و صورت ملکوتی آن ) بالا رود ، به سوی صاحبش برمیگردد در حالی که سفید و نورافشان است می گوید مرا نگه داشتی ، خداوند تو را نگهدارد ، و اگر بالا رود در غیر وقتش و بدون رعایت احکامش ، به سوی صاحبش برمیگردد در حالی که سیاه و تاریک است می گوید مرا ضایع ساختی، خداوند ضایعت گرداند.

اسرار الصلوة - سفینة البحار جلد 2 صفحه 44

[Abasaleh]

قرآن كريم در كنار اقامه نماز مى فرمايد: ((انا لا نضيع اجر المصلحين )) ما پاداش اصلاح طلبان را ضايع نمى كنيم .
معلوم مى شود نماز اگر درست برگزار شود واحكام و شرايط ظاهرى وباطنى آن مراعات شود، جامعه به طرف صلاح مى رود. نمازگزار در واقع يك نفر مصلح است .
عبادت با گوشه گيرى نيست ، بلكه با اصلاح جامعه است و نمازگزاران بايد مفاسد را از جامعه بردارند.