خروج سفیانی بسیار نزدیک است! به احتمال فراوان انشا الله

[F.E.A.R]

سفیانی از افرادی است که چند ماه مانده به ظهور حضرت در ماه مبارک رجب همزمان با یمانی و سید خراسانی( در یک روز) از ناحیه شامات(که شامل 5 منطقه است) خروج کرده و با تصرف سوریه و عراق لشگری را برای یافتن و قتل امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به طرف مکه می فرستد که این لشگر در بین راه مدینه ومکه در منطقه ای بنام « بیداء» به زمین فرو رفته و نابود خواهند شد ، جنایتهای سفیانی در سوریه و مخصوصا در عراق وحشتناک است ، صدها هزار نفر از مردم بیگناه به دست او کشته خواهند شد تا اینکه توسط لشگر سید خراسانی که از ایران قیام کرده و رهسپار عراق گردیده است ، شکست خورده و نابود می گردد.

سلام و درود به حضور تمامی عزیزان
همانطوریکه عزیزان اطلاع دارند سفیانی از افرادی است که چند ماه مانده به ظهور حضرت در ماه مبارک رجب همزمان با یمانی و سید خراسانی( در یک روز) از ناحیه شامات(که شامل 5 منطقه است) خروج کرده و با تصرف سوریه و عراق لشگری را برای یافتن و قتل امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به طرف مکه می فرستد که این لشگر در بین راه مدینه ومکه در منطقه ای بنام « بیداء» به زمین فرو رفته و نابود خواهند شد ، جنایتهای سفیانی در سوریه و مخصوصا در عراق وحشتناک است ، صدها هزار نفر از مردم بیگناه به دست او کشته خواهند شد تا اینکه توسط لشگر سید خراسانی که از ایران قیام کرده و رهسپار عراق گردیده است ، شکست خورده و نابود می گردد.
در روایات آمده است سفیانی با حمایت صهیونیستها و غربی ها در سوریه(ویا اردن) کودتا می کند و سپس یک گروه به نام بنی کلب از او حمایت می کنند ، بنی کلب جماعتی هستند که بخشی از آنها در ارتش اسرائیل ، بخشی در سوریه و بخشی در لبنان زندگی می کنند.(۵)
دیروز استاد عزیزی که در مورد مصادیق شخصیتهای ظهور برایمان پیام فرستاده بودند ، پیام دادند و بصورت تلفنی چند ساعتی!! صحبت کردیم در مورد اکثر نشانه های ظهور و مخصوصاً سفیانی که ایشان مصداق مورد نظر را با دلیل و برهان و روایات ثابت کرد که 80 درصد روایات بر او منطبق بود و از لحاظ عقلی و سیاسی هم مصداق بودن فرد مورد نظر برای سفیانی بسیار مناسب است ، ایشان از بنده قول گرفتند که بعلت احتمال بروز فتنه های مختلف و تحت فشار قرار گرفتن شیعیان باید جداً از طرح نام این مصداق خودداری شود که بنده هم متعهد شدم.


قبل از ظهر امروز خیلی با خودم کلنجار رفتم که مطالبی بصورت مبهم همراه با اشاراتی در وبلاگ بزنم و در نهایت بعد از نماز ظهر و عصر استخاره کردم این آیه آمد :
ما در قرآن برای هدایت آنها مثال زیادی بکار بردیم ، ولی بیشتر باعث جدل انسانها (گفتگوی بی حاصل و مضر در مورد مثالها) شد کهف - ۵۴
اینگونه برداشت کردم که فعلاً مطرح کردن نام وی قطعاً به صلاح نیست.
ولی بدانید که ایشان از افراد ظاهراً مسلمانی است که در سالهای گذشته بارها و بارها مواضع ضد شیعی در صحبتهایش ابراز کرده است و با اسرائیل رابطه آشکار و پنهان گسترده ای دارد علی الظاهر الان لشگر او قدرت زیادی ندارد ولی مدتی بوده است که به صورت مخفی و آشکار به تجهیز سپاه خود پرداخته و به ناگاه با قدرتی مهیب و شیطانی خروج کرده و کشتارهای وسیعی انجام خواهد داد احتمالا به صورت پنهانی و آشکار با نیروهای استکبار و صهونیست نیز یاری می شود برای اجرای طرح خاورمیانه جدید ، خاورمیانه ای بدون قدرت و حضور شیعیان!
عکس های وی در اینترنت قابل دسترسی است البته نه با نام سفیانی و پرچم و محل خروج وی و برخی نشانه های ذکر شده دقیقا آن چیزی است که در روایات ذکر شده است.


بار دیگر فرمایشات استاد را مرور می کنیم :
مقاله ي سفياني نيز كه در حدود 78 صفحه و همراه با اسناد، مدارك و تصاوير بي شماري است در حدود 1 سال پيش توسط بنده تاليف شده است و حتي برخي از خواص نيز آن را قابل توجه و قرين به واقعيت دانسته اند، اما به دليل فتنه هايي كه ممكن بود انتشار آن در پي داشته باشد، اين مقاله هنوز انتشار نيافته است.
اين را نيز به شما مژده مي دهم كه ان شاء الله در طي يكي دو سال آينده، وقايعي در منطقه به وقوع خواهد پيوست كه آخرين موانع ظهور حضرت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را رفع خواهد نمود. در ضمن بدانيد كه سفياني در حال حاضر زنده و مشغول تامين قوا است (البته نه آن شخصي كه ادعا مي شود با شيخ بهلول (رحمة الله علیه) ديدار كرده است.) بلكه سفياني در حال حاضر زنده، قدرتمند، و مشغول نقش آفريني در خاورميانه است و حتي نسب و پرچم وي نيز مطابق توصيف روايات مي باشد ولي هنوز خروج نكرده است. ان شاء الله در زمان مناسب به انتشار تصاوير وي، نسب وي، پرچم او، ارتباطش با يهود و محل خروج وي خواهيم پرداخت. اما فعلاً انتشار آن به صلاح نيست.
.......................................
نکاتی که باید مورد توجه جدی باشد :
1- ما خودمان در جسارت مصداق یابی و صراحت در بیان آن شاید پیشتاز باشیم ولی بصورت جدی تاکید داریم اگر عزیزانی با تحقیق و جستجوی جداگانه توانستند به مصداق سفیانی پی ببرند ، قطعاً با توجه به احتمال بروز فتنه ها از انتشار آن خودداری کنند تا زمان مناسب خود!
2- پرداختن به این مباحث نباید ما را از مباحث مهم سیاسی روز جامعه و جهان غافل کند که آن مهم تر است که شیعیان در حال حاضر اگر تکلیف خود را بخوبی انجام ندهند ، قطعاً تاخیر در ظهور پیش خواهد آمد
3- هدف اصلی از پرداختن به این مباحث و مصداق یابی ، یقین به نزدیک بودن ظهور و تلاش مضاعف برای آمادگی همه جانبه است و بدون پرداختن به هدف اصلی و کسب آمادگی طرح و پیگیری این مباحث بیشتر به یک بازی شبیه خواهد بود.
4- مصادیق شخصیتهای ظهور و نشانه های نزدیکی آن را باید در حد توان، مخصوصاً در بین عوام مطرح نمود و آنها را به در پیش بودن این واقعه الهی آگاه کرد که قطعاً اثرات بسیاری دارد مخصوصاً بر روی جوانان، ولی نکته ای که باید لحاظ شود این است که هدف اطلاع رسانی باشد و نه تلاش و جدل بیهوده برای اثبات مصادیق و این می طلبد که عزیزان با مطالعه بر مباحث ظهور و دلایل و نشانه های نزدیکی ظهور مسلط باشند.
۵- یکی از اساتید و محققین برجسته مهدویت - کنگره آخرالزمان شناسی - دانشگاه بین المللی امام خمینی(رحمة الله علیه) - آبان ماه ۸۸ -( قابل ذکر است است محقق مذکور که مصداق سفیانی را در ۷۸ ص اثبات فرموده اند با محقق سخنران کنگره آخرالزمان شناسی یکسان نیست)
قابل ذکر است تاریخ ارسال صحیح ۱۶/۸/۸۸ می باشد . در پناه حق - التماس دعا

كارنامه سياه سفياني در عراق

حضرت امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايد: «قائم(علیه السلام) وارد نجف اشرف مي‌شود، سفياني با يارانش از كوفه حركت مي‌كند، حضرت با آنها محاجّه مي‌كند... . آنگاه پرچم پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را به اهتزاز در مي‌آورد، فرشتگان بدر به ياري‌اش فرود مي‌آيند... . پس سپاه سفياني را شكست داده، تا داخل كوفه به عقب‌نشيني وادار مي‌كند.

• شاخص‌ترين اقدامات سفياني در عراق
1. سيطرة سفياني بر شهر كوفه
پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به هنگام شمارش «أشراط السّاعة» يعني حوادث ده‌گانه‌اي كه بايد پيش از رستاخيز رخ دهد، از خروج سفياني و سيطره‌اش بر كوفه سخن گفته است.7 اميرمؤمنان(علیه السلام) در اين رابطه مي‌فرمايد: «پسر هند جگرخواره، از تبار ابوسفيان، عثمانْ نام، پسر عنبسه، مردي چهارشانه، بدچهره، سر ستبر، آبله‌رو و كورنما از وادي يابس خروج كرده، در سرزمين كوفه فرود آيد، بر منبر آن قرار مي‌گيرد».8 امام باقر(علیه السلام) در اين زمينه فرمود: «آنچه انتظار مي‌كشيد اتّفاق نمي‌افتد، جز هنگامي كه سفياني بر فراز منبرِ آن قرار بگيرد. در آن هنگام قائم آل محمّد(علیه السلام) از سوي حجاز به طرف شما حركت مي‌كند».9


1ـ1. تقارن خروج سفياني با يماني و خراساني: فضل بن شاذان با سند صحيح از امام صادق(علیه السلام) روايت كرده كه فرمود: «خروج سه تن: خراساني، سفياني و يماني، در يك سال، يك ماه، و در يك روز خواهد بود».10 نظير همين تعبير از امام باقر(علیه السلام) نيز روايت شده است.11در فرازي از اين حديث آمده است: «سفياني و خراساني، يكي از مشرق و ديگري از مغرب، به سوي آنها (بني‌العبّاس) خروج مي‌كند و مانند دو اسب مسابقه، هم‌زمان وارد كوفه شوند و نابودي بني فلان ـ بني‌العبّاس ـ به دست آنها خواهد بود».12


1ـ2. دوازده نيروي مسلّح در كوفه: امام باقر(علیه السلام) مي‌فرمايد: «ابقع خروج كرده، با قومي كه ابزار و ادوات جنگي دارند مي‌جنگد، سفياني خروج كرده با هر دو مي‌جنگد. سفياني اخوَص ملعون13 بر همة آنها پيروز مي‌شود. آنگاه منصوريان (يماني پيروز) با سپاهيانش، با شوكت و قدرت، از صنعا خروج كرده، با پرچم‌هاي زرد و جامه‌هاي رنگين با سفياني درگير شده، آنها را به شيوة عهد كهن از پاي در مي‌آورد.

در آن ايّام دوازده پرچم شناخته شده در كوفه نصب مي‌شود. مردي از تبار امام حسن يا امام حسين(علیه السلام) كه به سوي پدرش فرا مي‌خواند، در كوفه كشته مي‌شود و مردي از مواليان خروج مي‌كند كه وصفش معلوم است و در كشتار اسراف مي‌كند و به دست سفياني كشته مي‌شود.14


1ـ3. نسل كشي سفياني در كوفه: اميرمؤمنان(علیه السلام) در مورد نسل كشي سپاه سفياني مي‌فرمايد: «لشكر اعزامي سفياني به شرق، هفتاد هزار نفر را در كوفه مي‌كشد، شكم سيصد زن را مي‌شكافد و به هنگام ورود به كوفه گروه انبوهي را به قتل مي‌رساند».15 و در حديث ديگري فرمود: «سپاه اعزامي او به شرق، وارد كوفه شده، چه خون‌هايي كه ريخته شود، چه شكم‌هايي كه دريده گردد، چه اموالي كه به يغما رود و چه خون‌ها كه هدر شود».16 و در فرازي از خطبه‌اش فرمود: «سپاه سفياني وارد كوفه مي‌شود، كسي را در آنجا فروگذار نمي‌كند، جز اينكه مي‌كشد، اشياء قيمتي را مي‌بيند و متعرّض نمي‌شود، ولي كودكان را دستگير كرده گردن مي‌زند».17 از طريق عمّار ياسر روايت شده كه سفياني وارد كوفه شده، دوستان و شيعيان آل محمّد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را به قتل مي‌رساند و شخصيّت معروفي را در آنجا مي‌كشد.18


1ـ4. در به در به دنبال شيعيان: امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايد: «گويي سفياني (يا امير لشكر سفياني) را مي‌بينم كه در رُحْبَة كوفه19 رحل انداخته، منادي‌اش فرياد مي‌زند: «به هر كس سر شيعه‌اي را بياورد، هزار درهم جايزه مي‌دهم». پس همسايه به همسايه يورش برده، گردنش را مي‌زند و مي‌گويد: اين نيز از آنها مي‌باشد. پس هزار درهم جايزه مي‌گيرد».20

آنگاه از وضع زمامداران سخن مي‌گويد و از جاسوسان ماسك‌دار خبر مي‌دهد كه خود را از پيروان آيين شما نشان مي‌دهند، شما را شناسايي مي‌كنند و از يكايك شما گزارش تهيّه مي‌كنند. چنين افرادي جز، حرام‌زادگان نخواهند بود.21


1ـ5. ويراني كوفه به دست سفياني
در ذيل آية شريفة: «و إن من قريةٍ إلّا نحن مهلكوها»22 از مقاتل نقل شده كه عامل ويراني هر شهري را بر شمرده، در مورد كوفه مي‌گويد: «امّا ويراني كوفه به دست سفياني از تبار عنبسه از آل ابي سفيان مي‌باشد».23 حذيفه نيز از رسول اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روايت كرده كه فرمود: «سپاه سفياني به سوي كوفه سرازير مي‌شوند و اطراف كوفه را ويران مي‌كنند».24


2. سفياني بر كرانة رود دُجَيل
پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در مورد كاركرد سفياني مي‌فرمايد: «چون سفياني از فرات عبور كند و به محلّي به نام «عاقرقَوْفا»25 برسد، خداوند ايمان را از دلش مي‌زدايد، در كرانة رود دُجيل هفتاد هزار مرد جنگي و بيش از آن از افراد غير نظامي را به قتل مي‌رساند. بر خزانه دست پيدا مي‌كند، نظاميان را مي‌كشد و شكم بانوان را مي‌شكافد، به اين بهانه كه شايد حامله باشند و فرزند پسر به دنيا آورند».26 در ادامه مي‌فرمايد: «بانوان قريشي از رهگذرها و قايق‌ران‌ها استمداد مي‌جويند و از آنها مي‌خواهند كه آنان را سوار كرده، به منطقة امني ببرند، ولي آنها به جهت دشمني با اهل‌بيت آنان را سوار نمي‌كنند».27

در حديث ديگري مي‌فرماید: «براي پسرعموهايم (بني‌العبّاس) شهري در سمت مشرق، در ميان دجله، و دجيل خواهد بود... نابودي آن به دست سفياني مي‌باشد. گويي با چشم خود مي‌بينم كه سقف‌هاي آن روي پايه‌هايش فرو ريخته است».28


3. جنايات سفياني در شهر بصره
سفياني سه بار وارد بصره مي‌شود، اشراف (سادات) را مي‌كشد، عزيزان را بر خاك مذلّت مي‌نشاند، بانوان را به اسارت مي‌برد؛ واي بر آبروهاي بر باد رفته، شمشيرهاي از نيام بر آمده، كشته‌هاي روي هم انباشته و دامن‌هاي در مورد تعرّض قرار گرفته.29


4. كاركرد سفياني در عَينُ التّمر
در منابع حديثي آمده است كه، سفياني در «عَينُ التّمر»30 هفتاد هزار نفر را به قتل مي‌رساند.31


5. ديوار حايل
سفياني با لشكري جرّار به سوي عراق حركت مي‌كند، يكصد هزار نفر به دنبال او حركت مي‌كنند، در بين جلولا و خانقين سدّ ايجاد مي‌كند و معترضان را همانند گوسفند سر مي‌برد.32


6. كشار فجيع در موصل
در خطبة البيان منسوب به اميرمؤمنان(علیه السلام) آمده است: «سفياني پس از حوادث خون‌بار حِمص، حلب، رقّه، رأس‌العين و نُصَيبين، وارد موصل مي‌شود، مردم بغداد در آنجا گرد آيند و اهالي شهر حضرت يونس به لخمه مي‌روند، نبرد سختي در موصل رخ مي‌دهد كه تعداد شصت هزار نفر در آن ميان كشته مي‌شود».33


7. جنايات بي‌شمار سفياني در بغداد
از پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روايت شده كه سپاه سفياني بيش از پانصدهزار نفر را در بغداد به قتل مي‌رساند.34 اميرمؤمنان(علیه السلام) در فرازي از يك خطبة طولاني از كشته شدن هفتاد هزار نفر در بغداد خبر داده است.35 امام صادق(علیه السلام) از انتقال پايتخت عبّاسيان به زوراء (بغداد) خبر داده، در فرازي از آن مي‌فرمايد: «در آن هنگام سفياني خروج كرده بدترين شكنجه‌ها را روا مي‌دارد».36


8. درگيري‌هاي پراكنده
امام باقر(علیه السلام) مي‌فرمايد: «هنگامي كه سفياني بر ابقع، منصور، كندي، ترك و روم چيره شود، به سوي عراق عزيمت مي‌كند... بر شهري سيطره پيدا مي‌‌كند، كشتار فجيعي در آن به راه مي‌اندازد، افرادي را ـ صبراً ـ مي‌كشد و شش تن از افراد برجستة بني‌العبّاس را به قتل مي‌رساند».37 و در حديث ديگري از درگيري سپاه سفياني در اصطخر، قومس، دولات ري، مرز زريخ... ري، بابل، مداين و نصيبين و حوادث مرگ‌بار در آنها سخن گفته است.38


9. ديگر جنايت‌ها
آنچه گفته شد نمي از يَم و اندكي از جنايات بي‌شماري است كه سفياني در عراق مرتكب مي‌شود. در حديثي، امير بيان مولاي متّقيان(علیه السلام) شماري از جنايات او را بر شمرده كه در زير مي‌آوريم:
1. دستگيره‌هاي اسلام را يكي پس از ديگري نابود مي‌كند،
2. اهل دانش و فضيلت را مي‌كشد،
3. قرآن‌ها را طعمة حريق مي‌سازد،
4. مساجد را ويران مي‌كند،
5. محرّمات را مباح مي‌سازد،
6. دستور ساز و آواز در كوچه و بازار مي‌دهد،
7. فرمان باده نوشي در گذرگاه‌ها صادر مي‌كند،
8. كارهاي ناشايست را مباح اعلام مي‌كند،
9. از انجام فرايض جلوگيري مي‌كند،
10. در گسترش فسق و ستم تلاش مي‌كند،
11. هر لحظه بر طغيان و سركشي خود مي‌افزايد،
12. از روي دشمني با اهل‌بيت، هر كس را كه نامش: محمّد، احمد، علي، جعفر، حمزه، حسن، حسين، فاطمه، زينب، رقيّه، امّ كلثوم، خديجه و عاتكه باشد، به قتل مي‌رساند،
13. كودكان را جمع مي‌كند، در ديگ با زيتون مي‌جوشاند،
14. دو كودك را كه حسن و حسين نام دارند، دستگير كرده، به دار مي‌زند.39
• افول قدرت سفياني و بشارت ظهور
جنايات بي‌شمار سفياني موجب مي‌شود كه گروه‌هاي غيور با يكديگر پيمان بسته، عليه سفياني خروج كنند، كه به چند نمونه از آنها اشاره مي‌كنيم:
1. سپاه سفياني بر عفّت سي هزار دوشيزه در كوفه تعدّي مي‌كنند، سپس سرهاي آنها را برهنه كرده، به عنوان برده در معرض فروش قرار مي‌دهند... خبر به اهل بصره مي‌رسد، از دريا و خشكي حمله مي‌كنند و زن‌ها را از دست آنها رهايي مي‌دهند.40
2. نيروهايي از كوفه و بصره هم پيمان شده‌اند، با سفياني به نبرد مي‌پردازند.41
3. سفياني چهل روز با آنها درگير مي‌شود، چون نيروي كمكي نمي‌رسد، ناگزير با روميان قرارداد صلح امضا مي‌كند، كه هيچ يك از طرفين، چيزي به طرف ديگر پرداخت نكند.42
4. سيّد هاشمي با پرچم‌هاي سياه به پرچم‌داري «شعيب بن صالح» از خراسان حركت مي‌كند، در دروازة اصطخر با سپاه سفياني درگير مي‌شود، نبرد سختي روي مي‌دهد، پرچم‌هاي سياه پيروز مي‌شوند و سپاه سفياني فرار مي‌كنند.43
5. به هنگام خروج سفياني از كوفه، دو سپاه متّحد شده، با سپاه او مي‌جنگند، آنها را از پاي در مي‌آورند، غنايم و اسيران جنگي را از دست آنها مي‌رهانند.44
6. جوان هاشمي، با خالي در كف دست چپ، با پرچم‌هاي سياه و جلوداري مردي از بني تميم به نام شعيب بن صالح، با سپاه سفياني نبرد مي‌كند و آن را شكست مي‌دهد.45

7. پرچم‌هاي سياه سپاه سفياني شكست داده، آنها را تا بيت‌المقدّس عقب مي‌رانند و زمينه را براي حكومت حضرت مهدي(علیه السلام) فراهم مي‌سازند.46
بشارت ظهور: پيشواي پرواپيشگان، اميرمؤمنان(علیه السلام) در فرازي از خطبة مفصّلي مي‌فرمايد: «هنگامي كه لشكر سفياني به سوي كوفه عزيمت نمود، منتظر ظهور بهترين آل‌محمّد(علیه السلام) باشيد».47 از طريق عمّار ياسر روايت شده كه چون سفياني وارد كوفه شود و ياوران آل محمّد(علیه السلام) را به قتل برساند، حضرت مهدي(علیه السلام) ظاهر شود و پرچم او را شعيب بن صالح حمل كند.48 امام زين‌العابدين(علیه السلام) مي‌فرمايد: «قائم(علیه السلام) از مدينه حركت نموده... وارد قادسيّه مي‌شود، در حالي كه مردم با سفياني بيعت كرده، در كوفه گرد آمده باشند».49

دستگيري سفياني: رئيس مذهب، حضرت امام صادق(علیه السلام) مي‌فرمايد: «قائم(علیه السلام) وارد نجف اشرف مي‌شود، سفياني با يارانش از كوفه حركت مي‌كند، حضرت با آنها محاجّه مي‌كند... . آنگاه پرچم پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را به اهتزاز در مي‌آورد، فرشتگان بدر به ياري‌اش فرود مي‌آيند... . پس سپاه سفياني را شكست داده، تا داخل كوفه به عقب‌نشيني وادار مي‌كند.

منادي حضرت ندا سر مي‌دهد: زخمي‌ها را نكشيد و فراري‌ها را دنبال نكنيد. پس با آنها همانند سيرة اميرمؤمنان(علیه السلام) در مورد اهل بصره رفتار مي‌كند».50
در خطبةالبيان منسوب به اميرمؤمنان(علیه السلام) آمده است: «سفياني با دويست هزار مرد جنگي از سواره و پياده حركت مي‌كند تا در حيره فرود آيد... در آنجا نبرد سختي بين او و حضرت مهدي(علیه السلام) رخ مي‌دهد. سپاه سفياني شكست مي‌خورد، سفياني با تعداد اندكي از يارانش فرار مي‌كند. يكي از ياران حضرت به نام «صيّاح» با گروهي از اصحاب، او را دنبال كرده، دستگير نموده، به نزد حضرت مي‌آورد».51

بيعت سفياني: امام باقر(علیه السلام) در مورد فرجام كار سفياني مي‌فرمايد: «به سفياني خبر مي‌رسد كه حضرت قائم(علیه السلام) به سوي او عزيمت نموده، با سپاهيانش به سوي آن حضرت حركت مي‌كند و تقاضاي ديدار مي‌نمايد. حضرت مهدي(علیه السلام) حجّت را بر وي تمام مي‌كند، او تسليم شده، بيعت مي‌كند. چون به سوي سپاهيانش بر مي‌گردد، آنها او را سرزنش مي‌كنند، پس بيعتش را مي‌شكند و آمادة نبرد مي‌شود و حضرت مهدي(علیه السلام) آنها را شكست مي‌دهد. اگر يكي از آنها پشت درخت، يا پشت سنگي مخفي شده باشد، آن درخت و آن سنگ مي‌گويد: «اي مؤمن، فرد كافري در پشت من مخفي شده است»
منبع:www.u313.ir

[در جستجوی سختی]

(۱۵/خرداد/۹۱ ۱۵:۳۱)در جستجوی سختی نوشته است:  22- تسليم بودن و عجله نکردن


در بيان قسمتي از روايات رسيده از امامان

1 - در کافي به سند خود، از عبد الرحمن بن کثير آورده که گفت: در محضر امام صادق‏ (علیه السلام) که مهزم بر آن حضرت وارد شد و عرضه داشت: فدايت شوم! خبر ده مرا از اين امري که منتظرش هستيم، چه وقت خواهد بود؟
حضرت صادق (‏ع) فرمود: اي مهزم! وقت‏گذاران دروغ گويند و عجله کنندگان هلاک گردند و تسليم شدگان نجات يابند. [1]

2 - و در حديث اربع مائه، از امير المؤمنين‏ (علیه السلام) آمده که فرمود: تلاش کردن براي از جاي برکندن کوه‏ها آسان‏تر است، از تلاش براي برانداختن حکومتي که وقت معيّني دارد، از خداوند ياري بخواهيد و صبر کنيد که زمين از آن خداوند است، به هر کس از بندگانش بخواهد آن را به ارث مي‏سپارد و عاقبت [خوب و پيروزي نهايي] براي تقواپيشگان است. درباره امري پيش از رسيدن وقتش شتاب مکنيد، که پشيمان خواهيد شد و مدّت را طولاني مشماريد، که دل‏هايتان را قساوت مي‏گيرد.

و ...


در بيان گونه‏هاي عجله مذموم و اينکه سبب کفر و الحاد است

گونه اوّل: گاهي عجله کردن در اين امر، و از دست دادن صبر و تحمّل سبب مي‏شود که شخص از افراد گمراه کننده و ملحدي پيروي کند، که ادعاي ظهور مي‏نمايند و جاهلان غافل از اخبار رسيده از امامان معصوم (‏ع) را گمراه مي‏سازند، که با جلوه دادن خيال‏هاي فاسدشان مطلب را بر عوام مشتبه مي‏نمايند، و آنان را به خرافات و انحرافات خود فرا مي‏خوانند، که عجله کردن در اين امر او را برمي‏انگيزد تا از چنين افرادي بدون دليل و برهان پيروي کند، با اين‏که امامان ما (علیه السلام) براي ما علامت‏هاي حضرت صاحب الزمان (‏ع) را ذکر و بيان فرموده‏اند، و نيز علائم حتمي که هنگام ظهور آن جناب واقع و ظاهر مي‏شود.

گونه دوّم: بسا مي‏شود که شتاب کردن در اين امر سبب مأيوس شدن از وقوع آن مي‏گردد، که نتيجه چنين عجله‏اي تکذيب پيغمبر و امامان‏ (علیه السلام) خواهد بود، در اخبار متواتر و روايات بسياري از آنان رسيده مبني بر اين‏که آن حکومت الهي واقع خواهد شد، و امر فرموده‏اند که انتظار آن را بکشيم،

گونه سوم: عجله کردني که آدمي را در شک و ترديد مي‏اندازد، و اين نيز مانند گونه پيشين مايه بيرون رفتن از ايمان و داخل شدن در شمار ياران شيطان است، و امامان ما (علیه السلام) در چند روايت فرموده‏اند که: «اگر خداي تعالي مي‏دانست که دوستانش به ترديد مي‏افتند حجّت خود را يک چشم بر هم زدن از آنان پوشيده نمي‏داشت».

گونه چهارم: آنچه سبب اعتراض کردن بر خداي تعالي نسبت به قضا و قدرش مي‏شود، و مايه اعتراض کردن بر امام در تأخير انداختن ظهورش مي‏گردد، آن است که شخص بگويد: چرا آشکار نمي‏شود، و مانند اين سخنان را بر زبان جاري نمايد، که عجله کننده در اين مورد به خاطر اعتراض و اشکال بر خداوند پيرو شيطان است.

گونه پنجم: اين‏که گاهي عجله کردن و تسليم نبودن، سبب سبک شمردن احاديث ائمه معصومين‏ (علیه السلام) مي‏شود که به انتظار امام غايب عجل اللَّه فرجه امر فرموده‏اند، پس شخص شتابزده از جهت عجله کردنش آن اخبار را سبک مي‏شمارد، و با اين کار در شمار کفار قرار مي‏گيرد، چون سبک شمردن سخنان امامان (‏ع) در حقيقت سبک شمردن خود آنان است، و سبک شمردن آنان بي‏اعتنايي به خداي عز و جل است، و سبک شمردن خداي عز و جل کفر ورزيدن به او مي‏باشد، به خداي تعالي از گمراهي پس از هدايت پناه مي‏بريم.

گونه ششم: بسا مي‏شود که عجله کردن مايه رَدّ اخباري که در مورد فَرَج و ظهور مولايمان‏ (علیه السلام) رسيده خواهد شد، چون شخص عجول و شتابزده به خاطر تنگي سينه و کمي صبرش وقتي مدتي طولاني بر او مي‏گذرد شيطان بر او مسلّط مي‏گردد، و به او وسوسه مي‏کند که: شايد اين اخبار از ائمه اطهار صادر نشده، و شايد گرويدگان به اين مذهب يا بعضي از راويان اين اخبار آن‏ها را ساخته باشند، به جهت مصالح و منافع که از کار به آنان مي‏رسيده است! و اين خيال و پندار در ذهنش پيوسته قوّت مي‏گيرد تا جايي که عاقبت کارش به رد کردن و نپذيرفتن اين اخبار منتهي مي‏گردد، و به درّه هلاکت جهنم سقوط مي‏کند که بد جايگاهي است.

گونه نهم: احياناً شتابزدگي در بعضي از اشخاص سبب مي‏شود که اخبار رسيده از امامان‏ (علیه السلام) را به خواسته‏ها و هوس‏هاي خود تأويل و توجيه نمايد، به طوري که برخلاف صريح يا ظاهر اخبار مي‏باشد، پس بدين ترتيب در درّه ضلالت و گمراهي سقوط مي‏کند، چون اين کار او را به جايي مي‏برد که - العياذ باللَّه - گمراه کردن را به حجّت‏هاي خداي متعال نسبت دهد.

گونه دهم: بسا مي‏شود که شتابزدگي و بي‏صبري در بعضي از اشخاص مايه ترک دعا کردن براي تعجيل فَرَج صاحب الزمان‏ (علیه السلام) مي‏گردد، و بر اثر آن از نتایج و فوائدی که در برای تعجیل در فرج است محروم مي‏شود، به سبب اين‏که شخص مدّتي مديد به دعا کردن براي اين امر مشغول گرديده، و اهل دعا و دوستي آن حضرت را نيز مي‏بيند که به اين دعا مشغولند، سپس مشاهده مي‏کند که فَرَج و ظهور به تأخير افتاد و به خوشحالي و سرور نرسيد، لذا به سبب کم‏صبري و شتابزدگي در اين امر چنين مي‏پندارد که آن دعاها در حاصل شدن مطلب او تأثيري ندارد، و اين باعث مي‏شود که دعا براي تعجيل فَرَج را ترک گويد، غافل از اين‏که اين دعا نيز مانند ساير دعاها به شروط و صفاتي بستگي دارد که اثرش آشکار نمي‏گردد مگر بعد از پيدايش آن شروط و ويژگي‏ها در آن.



----------------------------------------------------------------
[1] اصول کافي، 368:1 و 369.

[Mohammad]

شما که میگید خروج سفیانی نزدیکه میشه بفرمایید خیلی نزدیکه ( مثلا چند ماه) یا نزدیکه ( چند سال) ؟

اون وقت اگر نزدیک نبود و دور بود چه ؟ اون دنیا حاضر به پاسخگویی خواهید بود ؟

[ahmad1300]

(۴/تیر/۹۲ ۱۱:۱۳)asal.m نوشته است:  سلام


فکر نکنم از صحبت های دوستان چنین برداشتی میشود که دارند تعیین وقت میکنند!!کمی منطقی به نظراتشون توجه کنید.

مگه بیان نشانه های ظهور و آمادگی پیدا کردن،تعیین وقته؟؟؟!!!کسی نگفت دقیقأ فلان روز و فلان ساعت آقا ظهور میکنند!!
گفته شد،نزدیکه و اصلأ قابله انکار نیست.طبق روایاتی که شنیدیم،(مثلأ:http://forum.bidari-andishe.ir/thread-26139.html و هم در ایت تاپیک)الان خیلی از علائم آشکار شده و ما باید با مقابله با این نشانه ها،زمینه رو برای ظهور فراهم کنیم نه بشینیم دست روی دست بذاریم و بگوییم خود حضرت ظهور میکنند و ...(منظور اینه ،نه تعیین وقت)

بله اینم تعییین وقته منتها تعیین وقت احتمالی و توی احادیث هم هر نوع تعیین وقت اشتباه اعلام شده ( اعم از قطعی و احتمالی )
ضمنا اگر هدف امادگی هستش ما باید همیشه اماده باشیم چه این نشانه ها باشه چه این نشانه ها نباشه لزومی نداریم که بگیم این نشانه ها هست پس اماده باشید ما باید هر لحظه احتمال بدیم امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظهور میکنه و باید اماده باشیم
میدونید اگر این نشانه ها غلط باشه چقدر ملت ایمانشون رو از دست میدن؟

[Bahar]

نقل قول:اگر هدف امادگی هستش ما باید همیشه اماده باشیم چه این نشانه ها باشه چه این نشانه ها نباشه لزومی نداریم که بگیم این نشانه ها هست پس اماده باشید ما باید هر لحظه احتمال بدیم امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظهور میکنه و باید اماده باشیم

کاملأ درست و اتفاقأ باید همین طور باشه و غیر از این نیست.منظورم،واسه کسانیکه غافلند و به این خیالند که آقا حالا حالاها ظهور نمیکنند.باید یک تلنگری بخورند .
دوم اینکه،چه نشانه وجود داشته باشه،چه نه باید آمادگی ظهور داشته باشیم ولی اگه قرار نبود ما از این نشانها،پی به نزدیک بودن ظهور ببریم یک روزی،پس چرا از پیامبر(صلی الله علیه و آله)روایت درباره نشانه های ظهور داریم.اصلأ چرا پیامبر چنین حدیثی گفتند؟؟!دلیل چی بوده؟؟
تاپیکی که گفتمو دیدید؟؟ میتونید انکار کنید چنین اتفاقاتی الان بوجود نیومده؟؟

نقل قول:بله اینم تعییین وقته منتها تعیین وقت احتمالی و توی احادیث هم هر نوع تعیین وقت اشتباه اعلام شده ( اعم از قطعی و احتمالی )

حدیث مثال بزنید از تعیین وقته احتمالی.

نقل قول:میدونید اگر این نشانه ها غلط باشه چقدر ملت ایمانشون رو از دست میدن؟

درسته ولی اگه نشانه ها از زبان انسان معمولی باشه.

[ahmad1300]

نقل قول:کاملأ درست و اتفاقأ باید همین طور باشه و غیر از این نیست.منظورم،واسه کسانیکه غافلند و به این خیالند که آقا حالا حالاها ظهور نمیکنند.باید یک تلنگری بخورند .

یک جوری میگید انگار مطمئنید اقا به زودی ظهور میکنند شما اول اثبات کنید ظهور نزدیکه بعد این حرف رو بزنید هدف شما خوبه اما وسیلتون غلطه

نقل قول:
حدیث مثال بزنید از تعیین وقته احتمالی

کذب الوقاتون این حدیث هم عموم داره هم اطلاق ( یعنی وقت هم شامل وقت قطعیه هم احتمالی )

نقل قول:
درسته ولی اگه نشانه ها از زبان انسان معمولی باشه.

میشه بفرمایید کدوم یکی از شخصیت های معروف این حرف رو زدند؟
جالب اینه که همون احادیث هم در درست بودنشون اختلافه حالا چه برسه به اینکه اون ها رو بخوایم با مصادیق مختلف تطبیقشون بدیم ضمنا این نشانه ها نشانه های قبل از ظهوره یعنی قبل از ظهور این اتفاقات رخ میده نه اینکه الزاما بعد از وقوع این نشانه ها ظهور بعد از مدت کوتاهی رخ بده
اتفاقا قبلا هم این حرف ها زده شد مثلا حضرت ایت الله هاشمی رفسنجانی به شعیب بن صالح تفسیر شد و بعد چند سال همون کسانی که ایشون رو شعیب بن صالح خونده بودند تا مرز کفر هم ایشون رو بردند
چند سال بعدش دقیقا برای اقای احمدی نژاد هم همین اتفاق افتاد !!!!!!!!! حالا شعیب بن صالح بعدی کیه دیگه نمیدونم
این کارها فقط باعث از بین رفتن ایمان ملت میشه

[Bahar]

سلام


بعد از این،دیگه حرفی ندارم چون در این تالار انگار نمیتونند همه جواب آرام و دوستانه بدهند.مگه کسی با کسی دعوا داره؟؟!!اشتباه میگم،منطقی جواب بدهید.اگه پیشتون باشم که حتمأ میزنیم.


هر چقدر با نرمی جواب بدهیم انگار فایده نداره،پس منم با عرض معذرت از یسری دوستان باادب تالار،مثله خودتون جوابتونو میدم.

نقل قول:یک جوری میگید انگار مطمئنید اقا به زودی ظهور میکنند شما اول اثبات کنید ظهور نزدیکه بعد این حرف رو بزنید هدف شما خوبه اما وسیلتون غلطه

شما هم یجوری حرف میزنید که انگار قرار نیست آقا یروزی ظهور کنند.اصلأ چرا ما درمورده آقا حرف میزنیم!! اینطور نیست؟؟

نقل قول:کذب الوقاتون این حدیث هم عموم داره هم اطلاق ( یعنی وقت هم شامل وقت قطعیه هم احتمالی )

از خودتون تفسیر کردید؟؟؟؟؟؟؟!!!!!

نقل قول:میشه بفرمایید کدوم یکی از شخصیت های معروف این حرف رو زدند؟

آقا،برادر،من منظورم شخصیت معروف نبود.منظورم امامان و پیامبرصلی الله علیه و آله بود.کمی دقت کنید و همش سعی نکنید با تندروی از حرف کسی انتقاد کنید.


من اطلاعاتم پایین،به شما هم نمیاد اطلاعات زیادی داشته باشید.

---

نقل قول:ولی اگه قرار نبود ما از این نشانها،پی به نزدیک بودن ظهور ببریم یک روزی،پس چرا از پیامبر(صلی الله علیه و آله)روایت درباره نشانه های ظهور داریم.اصلأ چرا پیامبر چنین حدیثی گفتند؟؟!دلیل چی بوده؟؟

اصلأ من این سوالو پرسیدم که شما جوابمو بدهید اگه آگاهی دارید. واقعأ واسم سوال بود و به آرامی و منطقی سوال کردم.
ولی شما جوابمو که ندادید هیچ ،تازه... اگه سوالم جواب داده میشد که دیگه حرفی نداشتم.

[سدرة المنتهی]

نقل قول:

یک جوری میگید انگار مطمئنید اقا به زودی ظهور میکنند شما اول اثبات کنید ظهور نزدیکه بعد این حرف رو بزنید هدف شما خوبه اما وسیلتون غلطه

إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعیداً وَ نَراهُ قَریباً

به نظر بنده فقط در این صورت این مطالب را بخوانیم :

اگر با خواندن این مطالب بر ایمانمان افزوده شود و اثر مثبت بگذارد،حتی اگر در موعدهای گفته شده ظهور صورت نگرفت بر این ایمان و اثر مثبتی که بر ما گذاشته شده تاثیر منفی نگذارد و باعث سست شدن ایمانمان نشود(زیرا شاید در موعدهای گفته شده ظهور صورت نگیرد)
و از آن طرف نیز اگر با خود نمی گوییم که تا ظهور زمان زیادی مانده و حالا حالاها خبری نیست و چند سال بعد که نزدیک تر به زمان ظهور شد یک کارهایی می کنیم و در کل این سالهای مانده تا موعد مشخص شده باعث نشود تا جسور شویم و تاثیرات منفی در اعمال ما بگذارد به خیال اینکه هنوز وقت هست.(احتمال اینکه ظهور از موعدهای گفته شده نزدیک تر باشد خیلی خیلی زیاد است.شاید ظهور چند ثانیه ، دقیقه و یا ساعت دیگر باشد شاید همین فردا و شاید این جمعه بیایید شاید....)

اگر احوالمان در غیر این صورت ها که گفته شد می باشد به همان کذب الوقاتون اکتفا کنیم بهتر است.

-----------------------------------

در صفحه 108 کتاب اول در محضر حضرت آیت الله العظمی بهجت نوشته محمد حسین رخشاد به نقل از ایت الله بهجت اورده شده است که:

فرجم نزدیک است:
آیا نباید در فکر این باشیم که از کسی که خداوند برای اصلاح جامعه قرار داده،بخواهیم که بیاید!
خود او در مسجد سهله،جمکران و در خواب و بیداری در گوش افرادی از دوستانش بدون اینکه او را ببینند،فرموده است:«فرج من نزدیک است،دعا کنید.»
یا به قولی فرموده:« فرج من نزدیک است،دعا کنید بداء حاصل نشود.»


و در رابطه با آنکه ایا ائمه معصومین علیهم السلام از زمان ظهور اطلاع دارند یا خیر در صفحه 210 کتاب اول در محضر حضرت آیت الله العظمی بهجت نوشته محمد حسین رخشاد به نقل از ایت الله بهجت اورده شده است که:
در روایتی از امام صاذق(علیه السلام)آمده است که فرمود:«شیعتنا أصبر منّا….لانّا نصبر علی ما نعلم و شیعتنا یصبرون علی ما لم یعلمون» یعنی شیعیان ما از ما صابرترند …..زیرا ما بر آنچه میدانیم صبر میکنیم ولی آنها بر آنچه نمیدانند صبر میکنند.
حضرت قائم(عجل الله تعالی فرجه الشریف)عجب صبری دارد!
با اینکه از تمام آنچه ما میدانیم ونمیدانیم اطلاع دارد واز همه امور ومشکلات گرفتاریهای ما باخبر است.خود حضرت هم منتظر روز موعود است!
و خودش میداند که چه وقت ظهور خواهد کرد.این که گفته میشود که آن حضرت،وقت ظهورش را نمیداند درست نیست!


در رابطه با سفیانی نیز در صفحه 241 کتاب دوم در محضر حضرت آیت الله العظمی بهجت نوشته محمد حسین رخشاد به نقل از ایت الله بهجت اورده شده است که:
مرحوم مقدس مشهدی(رحمة الله علیه) در عتبات از خدا خواسته بود که بفهمد آیا سفیانی هست یا خیر؟
در کاظمین در وسیله نقلیه،عربی که کنار اونشسته بود وقت پیاده شدن به او فرمود:آری،سفیانی هست!

و به قول یکی از ناظمان تالاری نشانه آخرالزمان جور هست و ما در آخرالزمان هستیم ولی این بازه چقدر به طول می انجامه معلوم نیست.
موفق باشید.

[ahmad1300]

نقل قول:

نقل قول:بعد از این،دیگه حرفی ندارم چون در این تالار انگار نمیتونند همه جواب آرام و دوستانه بدهند.مگه کسی با کسی دعوا داره؟؟!!اشتباه میگم،منطقی جواب بدهید.اگه پیشتون باشم که حتمأ میزنیم.

سلام دارم اروم جواب میدم دیگه مگه چی گفتم؟؟؟؟

نقل قول:
از خودتون تفسیر کردید؟؟؟؟؟؟؟!!!!!

ببینید ما تو اصول فقه چیزی داریم به نام اصاله العموم و چیزی به نام اصاله الاطلاق یعنی اگر کلامی در جمله مطلق اومد شامل تمامی موارده این یک اصل پذیرفته شده در فقهه
در این حدیث هم وقت به طور مطلق اومده لذا هم شامل وقت حتمالیه هم قطعی

نقل قول:
ولی اگه قرار نبود ما از این نشانها،پی به نزدیک بودن ظهور ببریم یک روزی،پس چرا از پیامبر(صلی الله علیه و آله)روایت درباره نشانه های ظهور داریم.اصلأ چرا پیامبر چنین حدیثی گفتند؟؟!دلیل چی بوده؟؟

ببینید گفتم که اولا مشخص نیست این احادیث درست باشه یا نه و من هنوز تایید درستی این احادیث رو از مراجع نشنیدم بلکه حتی شنیدم که خیلیا شون سندیت نداره
ضمنا اگر هم درست باشه باید همه احادیث رو باهم دید این نشانه ها در احادیث هست اما در احادیثم هست که به تعیین وقت نپردازید
ضمنا من خودم چند وقت پیش در سایت اقای مکارم شیرازی دیدم که این مصداق یابی برای احادیث رو اشتباه دونسته بودند

[Bahar]

خب وقتی میشه اینطور جواب داد،چرا تند جواب میدهید و طرفتونو ناراحت میکنید؟(اصلأ من نه،کسه دیگه) خودتون به تفاوت طرز بیان این جوابتون با جوابهای قبلیتون نگاه کنید.


تشکر