از کجا معلوم توبه ی من قبول شده؟ (مقاله ی فوق ویژه!!!!!!!!!)

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم

استغفار عمل بسیار پسندیده و خوبی در نزد خداوند است. همان طور که برخی از آیات قرآنی این مطلب را بیان نموده و موید آن می باشد.
وَ مَا کان اللّه لِیُعَذّبهم و انتَ فیهِم و ما کان اللّه مُعذّبهُم وَ هُم یَستَغفرون

( (ای پیامبر) تا تو در میان آنها هستی، خداوند آن ها را مجازات نخواهد کرد؛ و (نیز) تا استغفار می کنند، خدا عذابشان نمی کند )

متاسفانه مردم حتی متدینین و نیکان، از معصیت بودن بسیاری از اعمال خود غافل اند و به گناه بودن آن ها توجه ای ندارند، لذا خواندن دعا ها و دقت در مضامین استغفارات در این ارتباط بسیار مفید است.
و اما توبه ی صحیح و کامل، توبه ی عملی است.

شخص تائب نخست باید با اندیشیدن به گذشته و به یاد آوردن خسران ها و گناهانی که مرتکب شده، به جبران آن ها پرداخته و هر دِینی را که به گردن دارد بپردازد. یعنی تا آنجا که در خاطر دارد و ذهنش یاری می کند، اگر حق الناس به گردن دارد، جبران نموده و چنان چه مرتکب ظلمی شده است، حلالیت بطلبد. جبران حق الله نیز همین طور است، باید قضای نمازها و روزه های فوت شده ی خویش را به جای آورد.
در واقع شخص تائب باید یک ندامت و پشیمانی کامل و حقیقی به دست آورد و با خود عهد نماید که دیگر در پی اعمال ناشایست گذشته نرفته و واقعا ترک گناه کند.
بعد از این اعمال، به جای آوردن نماز توبه ی روز یک شنبه ذی القعده که منتسب به رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بوده و برای مقبول شدن توبه و آمرزش معاصی مفید است، توصیه می گردد. البته خواندن این نماز فقط محدود به ماه ذی القعده نبوده و در هر یک شنبه ای از سال می توان از آن بهره جست، لیکن خواندن آن در ماه ذی القعده افضل است.
استاد ما مرحوم آقای انصاری رضوان الله علیه در باب آداب خواندن این نماز می فرمودند: اگر حال توبه دارید خوب است، اما اگر این حال را ندارید ابتدا آن را تحصیل نمایید. و برای تحصیل آن، هر روز در ساعتى معين و در جاى خلوت، افرادى را كه قبلاً مى‏ شناختيد و از دنيا رفته‏ اند به ياد آورده، فكر كنيد الآن كجا رفته ‏اند؟ و در آنجا به چه چيز احتياج دارند؟ همين طور فكر را ادامه دهید تا به تدریج حال انزجار از دنيا در درونتان پيدا شود، سپس نماز مذکور را بخوانید.
علاوه بر این، به سبب آنکه ممکن است خسران هایی را از یاد برده و در جهت رفع آن اقدامی ننموده باشیم، برای تکمیل توبه، خواندن دعای روز دوشنبه خوب است، زیرا مضمون آن به زبان آوردن معاصی گذشته و درخواست از اله بی نیاز برای ادای مظلمه هایی است که در حق بندگانش به گردن داریم.
در مجموع و در همه ی احوال خواندن مناجات خمس عشره که منتسب به حضرت زین العابدین علیه السلام می باشد توصیه می گردد. سالک به تناسب حال خویش می تواند هر کدام از آن مناجات ها را برگزیده و با آن مانوس گردد و در این مورد که هدف توبه است، می توان مناجات تائبین را ورد خود قرار داد.
استغفاری هم از امیر المومنین علیه السلام نقل شده که حاوی هفتاد بند می باشد و اگر کسی آن را با توجه بخواند، آثار عجیبی از آن خواهد دید. حضرت امیر علیه السلام این استغفار را بعد از نماز صبح می خوانده اند ولی اگر کسی موفق به خواندن آن در هنگام صبح نشد می تواند آن را بعد از نماز عصر بخواند.
این مطالبی که عرض شد اقل دستورات است تا باعث مأیوس شدنتان نگردد. در عین حال روایت شده حضرت امیرالمومنین علیه السلام از مردی شنیدند که می گوید: استغفرالله. در این هنگام خطاب به او فرمودند: مادرت به عزایت بنشیند، آیا حد و اندازه ی استغفار را می دانی؟ سپس فرمودند: استغفار درجه و جایگاه علیین و بلند مرتبگان و مشتمل بر شش معنا است:
1 - پشیمانی از افعال و کردار گذشته.
2 - تصمیم برای برنگشتن به اعمال ناپسند.
3 - برگرداندن حقوق مردم به خودشان.
4 – به جای آوردن واجباتی که از تو فوت شده است.
5 – آب کردن گوشت هایی که از راه حرام و معصیت در تو روئیده است، از طریق عبادت.
6 – چشاندن الم و زحمت اطاعت به خویش همان گونه که لذت گناه و معصیت را چشیده است.
تا اینجا در مورد راه و روش توبه سخن گفته شد اما سوال اینجاست که چگونه می توان صحت توبه ی خویش را تشخیص داد؟
[b]هرگاه انسان توبه نمود و پس از آن ، عمل ناپسند خود را به یاد آورد، اگر درونش حال ندامت پدیدار شد، علامت این است که توبه اش صحیح بوده، اما اگر هنگام یادآوری عمل گذشته ی خویش، به جای آن که ناراحت شود، لذت آن عمل را به یاد آورد، باید بداند توبه اش هنوز در درگاه حق تعالی مقبول واقع نشده است.
با این همه، به یاد داشتن این مطلب ضروری است که تا خداوند نخواهد، سعادت توبه ی کامل نصیب انسان نخواهد شد. هنگامی هم که نصیب می شود، باز اوست که باید ما را حفظ نماید تا به حال قبلی باز نگردیم.

منابع دسترسی به ادعیه:
نماز توبه ی روز یک شنبه ذی القعده: مفاتیح الجنان
دعای روز دو شنبه: مفاتیح الجنان، انیس الصادقین
مناجات خمس عشره: صحیفه ی سجادیه، مفاتیح الجنان
استغفار امیر المومنین (علیه السلام) : بحار الانوار جلد 87، البلدالامین، انیس الصادقین

منبع اصلی مطلب









خدایا من که گاگولم

اگه یکی این مطلب رو خوند و خدا بهش توفیق توبه ی واقعی داد برای من هم دعایی کند که آدم شوم

یا علی!

[ساقی]

حدیث قدسی:اگر آنهائی که به من پشت کرده اند می دانستند که من چه اندازه انتظار دیدن آنها را می کِشم و چه مقدار مشتاق توبه و بازگشت آنها هستم هر آینه از شدت شور و شوق نسبت به من جان می دادند و تمام بند بند اعضایشان به خاطر عشق به من از هم جدا می شد.

اصرار صلوه صفحه 19

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند:هیچ چیز در پیشگاه خداوند محبوب تر از جـوانی که از گناهانش توبه کرده

[علی 110]

خدای گنه کاران

روزي حضرت موسي عليه السلام در كوه طور، هنگام مناجات عرض كرد:‌

اي پروردگار جهانيان!‌

جواب آمد لبيك!

پس عرض كرد : اي خداي اطاعت كنندگان!

جواب آمد: لبيك!

سپس عرض كرد:‌ اي پروردگار گناهكاران!‌

موسي عليه السلام شنيد: لبيك،‌ لبيك، لبيك!

حضرت موسي عليه السام عرض كرد: خدايا!‌ حكمتش چيست كه تو را به بهترين اسامي صدا زدم، بيش از يك بار جواب ندادي، اما تا گفتم: اي خداي گناهكاران، سه مرتبه جواب دادي؟‌

خداوند فرمود:‌ اي موسي!

عارفان، به معرفت خود

و نيكوكاران به كار نيك خود

و مطيعان به اطاعت خود اعتماد دارند؛

اما گناهكاران جز فضل من پناهي ندارند، اگر من هم آنها را از درگه خود نااميد كنم،‌ به درگاه چه كسي پناهنده شوند.

قصص التوابين، ص 198

[mohammad790]

در خانه خود نشسته بودم دل ریش!
وز بار گنه فکنده بودم سر پیش!
بانگی آمد که غم مخور ای درویش
تو درخور خود کنی و ما درخور خویش!!!!!!!!!!!!!!!

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

سلام
یک نکته ای به ذهنم رسید که فکر کردم بد نباشه به تاپیک اضافه کنم شاید به درد کسی خورد...
اگر گناهی کردیم سعی کنیم خوندن دعای کمیلِ با توجه رو در پنجشنبه شب هفته ای که گناه رو مرتکب شدیم فراموش نکنیم
برای من که خیلی مفیده
مخصوصا اگر میخوایم حال پشیمانی و پریشانی و آمادگی برای نماز یکشنبه پیدا کنیم

ان شاءالله که برای این پست به ما القاب و صفات جدید نچسبونند دوستان!
التماس دعا
یا علی (علیه السلام)

---

(۱۵/آبان/۹۰ ۰:۲۸)zarati313 نوشته است:  

سبحه بر کف، توبه بر لب، دل پر از شوق گناه
معصيت را خنده مي آيد ز استغفار ما !!!

[حسن عزتي]

به نام خدا

در باب توبه تائبين و توبه پذيري و رحمت واسعه خداوند آيات و احاديث فراواني موجود است.يكي ازين آيات گهربار آيه 39 سوره مباركه مائده است:

فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِه وَ اَصْلَحَ فَانَّ اللّهَ يَتوبُ عَلَيْهِ اِنَّ اللّهَ غَفورٌ رَحيمٌ

پس كسى كه بعد از ستم كردنش توبه كند و [مفاسد خود را] اصلاح نمايد ، يقيناً خدا توبه ‏اش را مي ‏پذيرد ؛ زيرا خدا بسيار آمرزنده و مهربان است .

دست استغفارمان به درگاه الهي بلند است كه يا ارحم الراحمين،يا ستار العيوب و يا غفار الذنوب...

الهي العفو ،الهي العفو ، الهي العفو ...


يا علي (علیه السلام) مدد است.

[محیصا]

بسم الله الرحمن الرحیم
.
.
توبه یک واجب فوریه که اگر به تاخیر بیفته خودش یک گناه جدا به حساب میاد!!!
.
.

[یا صاحب عصر]

(۱/خرداد/۹۱ ۱۵:۵۵)یا صاحب الزمان نوشته است:  دوست داشتم این شعر زیبا از شادروان سهراب سپهری رو که خیلی من رو متأثر کرد در این تاپیک قرار بدم . شاید شما هم مثل من بهش احتیاج داشته باشید .

منم زیبا
که زیبا بنده ام را دوست میدارم
تو بگشا گوش دل , پروردگارت با تو میگوید
تو را در بیکران دنیای تنهایان
رهایت من نخواهم کرد
رها کن غیر من را , آشتی کن با خدای خود
تو غیر از من چه می جویی ؟
تو با هر کس به غیر از من چه می گویی ؟
تو راه بندگی طی کن عزیزا , من خدایی خوب
میدانم
تو دعوت کن مرا با خود به اشکی , یا خدایی
میهمانم کن
که من چشمان اشک آلوده ات را دوست میدارم
طلب کن خالق خود را , بجو ما را , تو خواهی یافت
که عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو که
وصل عاشق و معشوق هم , آهسته میگویم , خدایی , عالمی دارد
تویی زیباتر از خورشید زیبایم . تویی والاترین مهمان دنیایم
که دنیا بی تو چیزی چون تو را کم داشت
وقتی تو را آفریدم , بر خودم احسنت میگفتم
مگر آیا کسی هم با خدایش قهر میگردد ؟
هزاران توبه ات را گرچه بشکستی , ببینم من تو را از درگهم راندم ؟
که میترساندت از من ؟ رها کن ان خدای دور
آن نامهربان معبود , آن مخلوق خود را
این منم پروردگار مهربانت . خالقت . اینک صدایم کن
مرا با قطره اشکی
به پیش آور دو دست خالی خود را . با زبان بسته ات کاری ندارم
لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم
غریب این زمین خاکی ام . آیا عزیزم حاجتی داری ؟
بگو , جز من کس دیگر نمیفهمد , به نجوایی صدایم کن
بدان آغوش من باز است
قسم بر روز , هنگامی که عالم را بگیرد نور
قسم بر اختران روشن امّا دور , رهایت من نخواهم کرد
برای درک آغوشم , شروع کن , یک قدم با تو
تمام گامهای مانده اش با من
تو بگشا گوش دل , پروردگارت با تو میگوید
ترا در بیکران دنیای تنهایان رهایت من نخواهم کرد

التماس دعای فراوان .

[یا صاحب الزمان]

سلام دوستان گرامی .
لطفاً این پست رو مطالعه بفرمایید . این مطالب مثل پتکی بود که بر سر من کوبیده شد . خیلی خیلی ترسیدم .
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-17...#pid127289

[یا صاحب الزمان]

با سلام .
اگر مایل هستید مباحث بیشتری از بحث توبه را در این تاپیک پی گیری بفرمایید .
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-18...#pid128901
التماس دعا .

[یا صاحب الزمان]

یا ایُّهَا الَّذین آمَنوا عَلَیکُم اَنفُسَکُم ( سوره ی مبارکه ی مائده ـ آیه ی : 105 )
ای انسان هایی که ایمان آورده اید خود را دریابید .

من کیستم ؟

آری , من خوب می دانم که کیستم . خوب می دانم که از کجا آمده ام و جایگاهم کجاست . لطف خدای مهربان شامل حال من است , آفتاب کبریایی اش بر زندگی ام نورافشانی می کند , فرشتگان تولدم را جشن گرفته اند و کاینات با دیدنم اشک شوق به چشم آورده اند .
آری من خوب می دانم که کیستم . از همان روزی که در ملک ملائک چشم گشودم و صدای مهربان خدای فرزانه را شنیدم که به خود , آفرین می گفت , فهمیدم که مثل همه نیستم . دریافتم که موجودی منحصر به فردم و زندگی ام با تمام موجودات عالم متفاوت خواهد بود . البته درست است که بعد از آن همه لطفی که خدای رحمان , نسبت به من داشت و امانتش را به من داد و کلید کایناتش را به دستم سپرد , مأموریتش را به من ابلاغ کرد و حکم نمایندگی اش را به نام من زد , در بهشت , نافرمانیش کردم و گوش به وسوسه ی شیطان رانده شده , این حسود لئیم سپردم و ناگهان از عرش صدایم زدند و با چشمان اشکبار به زمین تبعیدم کردند , اما خوب می دانم که این , امتحان الهی است برای این که بیشتر خود را , توانایی ها و استعدادهایم را , قابلیت ها و امکاناتم را بشناسم , تا از این جایی که جای من نیست به آغوش مهربان خدا برگردم و از این خطایی که وجدانم را به درد آورده , رهایی یابم .
خدایا ! هر گاه از خود می پرسم که من کیستم ؟ لطف بیکران و مهربانی بی انتهای تو , به یادم می آید . می دانم مرا آفریدی تا در کاخ پادشاهیت , در عرش خداییت , همراه و همنشین تو باشم , حرف هایت را به من بگویی و اسرار نهانت را در گوش جانم زمزمه کنی . امّا این من بودم که خودم را از درگاهت دور کردم و آن قدر از تو فاصله گرفتم که در زمین و بینِ زمینیان , گم شدم و دیگر صدایت را نشنیدم . امّا همیشه , گمشده ام تو بودی , از ازل صدایت می زدم , برایت می گریستم و در بیداری خواب تو را می دیدم . از فرط ندامت , رویِ آن نداشتم که به درگاهت بازآیم , چه رسد به این که بخواهم مرا ببخشی . همیشه در دل می گفتم : الهی ! مرا چه رویِ نگریستن در عطوفت بی کرانِ نگاهِ تو ؟ امّا تو , اسرار توبه را به من آموختی و باز برای هزارمین بار , عشق باشکوهت را به من ثابت کردی .
خدایا ! هر چه خواستم , به من دادی ؛ هر چه گفتم , شنیدی ؛ هر جا نگاه کردم , تو بودی ؛ در دل هر ذره , تو حضور داشتی . اکنون به سوی تو می ایم , می خواهم تا بخشنده ام تو باشی , دعا می کنم تا تو اجابت کنی , می پرسم تا تو جوابم دهی , در می زنم تا تو در به رویم باز گشایی , و پای در مسیر کمال می گذارم تا خودت , هدایتم کنی . عشق متعالیِ توست که به من اعتماد به نفس می دهد , مرا در انبوه موانع به پیش می راند و رفتن و از پا ننشستن را در وجودم بر می انگیزد . منم برتر از فرشته ها و برگزیده ی آفریده ها , تو مرا قبول داری , چگونه ممکن است که من , خودم را قبول نداشته باشم ؟ تو مرا به صد زبان , تأیید کرده ای , چگونه ممکن است خودم , آن چه را که هستم تأیید نکنم ؟ به راستی , وقتی پشتوانه ای این چنین عظیم و شگفت انگیز دارم , چگونه می توانم خودم را دستِ کم بگیرم ؟ چطور ممکن است ناملایمات زندگی مرا به زانو در آورند .
خدایا ! با هزاران هزار امید به کرم و لطف تو می خواهم به در گاهت بازگردم . می خواهم آن چنان باشم تو همیشه می خواستی . مرا بپذیر . مرا به در گاهت راه بده .
پروردگارا ! می دانم که همیشه منتظر بازگشتم بودی . می دانم که چشم به راهم بودی . می دانم منتظر این بودی که صدای استغفار و العفو گفتنم را بشنوی .
خدایا ! من بازگشتم . می خواهم در درگاهت به سجده افتم و هزاران بار طلب عفو کنم . مرا بپذیر . مرا بپذیر . مرا بپذیر ....

الهی العفو الهی العفو الهی العفو ....