اقبال قلب یا ادبار قلب !؟!؟

[MESSENGER]

اقبال قلب یعنی مساعد بودن زمینه هایی که باعث نورانیت قلب می‏شود

و ادبار قلب یعنی نامساعد بودن آن زمینه‏ها...

عوامل قساوت:

1 - گناه بزرگ‏ترین عامل قساوت قلب است.

امام باقر (علیه السلام) فرموند:

"هر کس ابتدا قلبش نورانی و سفید است، ولی اگر گناهی انجام داد، یک لکه سیاه در آن ایجاد می‏شود و اگر ادامه داد، کم کم سیاهی و قساوت تمامی قلب را فرا می‏گیرد" (1)

2 - آرزوهای طولانی مانع نورانیت و صفای قلب می‏شود.

در دعای ابوحمزه ثمالی آمده است:

"انک لا تحتحب عن خلقک الا ان تحجبهم الامال دونک؛ آرزوهای طولانی مانع بزرگی بر سر راه کمال است"

3 - پرخوری باعث سنگدلی می‏شود.

پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود:

"پرخوری دل را با قساوت می‏بخشد" (2)

امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرموند:

"از شکم خوارگی بپرهیزید، زیرا باعث قساوت قلب و کسالت و بی‏حالی در نماز می‏شود" (3)

در گرسنگی و خالی بودن شکم، قلب صفای بیشتری پیدا می‏کند. از این جهت روزه گرفتن باعث پاکی دل می‏شود.

4 - زیاد سخن گفتن در غیر ذکر خدا.

امام صادق (علیه السلام) فرمود:"حضرت عیسی می‏فرمود:

در غیر ذکر خدا زیاد سخن نگویید، چون باعث قساوت قلب می‏شود" (4)

پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود:

"راست و درست نمی‏شود ایمان بنده‏ای مگر این که دلش راست و درست شود و دلش راست و درست نمی‏شود مگر این که زبانش راست و درست شود" (5)

5 - پرخوابی

6 - ثروت زیاد

7 - غفلت از یاد خدا

8 - گوش دادن به لهو و موسیقی را می‏توان از عوامل قساوت قلب دانست. در مورد هر کدام روایات فراوانی وجود دارد.

.

.

.

عوامل نورانیت دل:

پرهیز از عوامل قساوت، به اضافه مواردی از قبیل:

1 - مهربانی کردن به یتیم

2 - یاد و ذکر خدا

4 - قرائت قرآن

5 - شرکت در تشییع جنازه

6 - پرداخت بدهی‏ها

7 - رفتن به بیمارستان‏ها و سرکشی به بیماران و مستضعفان

9 - زهد و بی میلی به دنیا و دوری از زخارف آن و پرهیز از رفاه‏طلبی (6)

امام رضا (علیه السلام) فرمود:

"ان للقلوب اقبالا و ادبارا و نشاطا و فتورا؛ برای قلب‏ها حالت‏های صفا و کدورت، نشاط و سستی وجود دارد. پس هر گاه حالت اقبال و آمادگی برایتان حاصل شد، از فرصت برای عبادت و ذکر خدا استفاده کنید (7)

پی‏نوشت‏ها:

1 - قلب سلیم، ص 327، به نقل از اصول کافی، کتاب الایمان و الکفر، باب الذنوب، حدیث 20

2 - همان، ص 329

3 - همان

4 - همان، ص 331

5 - همان، ص 232

6 - همان

7 - بحارالانوار، ج 75، ص 354

[revenger]

آثار قساوت:
1-بالاترین عقوبت: یکی از باعظمت­ترین نعمتهای الهی دل و جان آدمی است که می­خواهد حقائق عالم در آن تابش کند.اگر این گوهر فروزنده، تیره و تار شود دیگر جائی برای تابش حقیقت باقی نخواهد ماند.انسانی که از حقیقت محروم گردد، این خود بالاترین بلا است.امام باقر(علیه السلام) فرموده­اند:
«خداوند برای دلها و بدنها کیفرهائی دارد، تنگی در معیشت و سستی در عبادت و به هیچ بنده­ای کیفری بزرگتر از سخت­دلی چشانده نشده است.»
2-مستجاب نشدن دعا:انسان برای پیمودن راه عبودیت باید از الطاف خداوند استعانت بجوید.دعا کردن وسیله­ای است تا مسیر برای پیمودن این راه هموار گردد.
یکی از شرائط دعا کردن نرمی دل و توجه به خداوند کریم است، حال اگر این شرط نباشد شخص قسی و سنگدل دعایش بی فائده است.
امام صادق(علیه السلام) فرموده­اند: «خداوند دعای انسان سنگدل و با قساوت را استجابت نمی­کند.»
3- دوری از خداوند: یکی از گرایش­های فطری انسان، بلکه بالاترین و عمیق­ترین گرایش فطری او رسیدن به کمالات معنوی و اوج گرفتن روحش در فضای ملکوت است.انسان می­خواهد به کمالات بیشتری دست یابد، کمال واقعی هم قرب به خدا است و قلبی که سخت شده و توجهی به این ندای فطری خودش ندارد به همین جهت از این کمال دور خواهد بود و در نتیجه از خداوند متعال دور می­ماند. پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در این باره فرموده­اند:
«دورترین مردمان از خداوند اشخاص سنگدل هستند.»
4- جلوگیری از رحمت الهی: وقتی دل انسان قساوت پیدا می­کند دیگر رحم و عطوفت او به دیگران کم می­شود؛ چرا که انسان در فطرت خود نوع دوست آفریده شده است و قساوت و سنگدلی بر خلاف طبیعت انسان بوده و در این حالت به دیگران به خصوص کسانی که نیازمند کمک باشند، رحم نمی­کند. در نتیجه خداوند نیز رحم خود را بر آن بنده قطع خواهد کرد.
در روایتی طولانی از امام سجاد(علیه السلام)آمده است که آن حضرت فرمودند:
«از گناهانی که مانع از باران آسمان می­شوند، سخت شدن دلها بر انسان­های فقیر و بیچاره است.»
5- شقاوت و بدبختی«عاقبت به شری»: یکی از آثاری که قساوت قلب به همراه دارد، عاقبت به شر شدن است و این بدان جهت است که انسان سنگدل مادامی که این حالت در او هست از تن دادن به تکالیف الهی ابا دارد و از اعمالی که او را به کمال واقعی برساند،نه تنها دور است بلکه نسبت به این کارها بی اشتیاق و سرد است.بنابراین زندگی که بدون اعمال خیر باشد در آخر کار که قیامت است در نامه عمل هیچ کاری که باعث خوشبختی او شود، یافت نخواهد شد و این همان بدبختی و شقاوت است که او گرفتارش شده است.
در روایتی طولانی پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به حضرت علی(علیه السلام) خطاب می­کنند:
«یا علی چهار خصلت مایه شقاوت است؛ خشک شدن اشک چشم، قساوت قلب، آرزوی دراز، علاقه به باقی ماندن در این دنیا.»

منبع:پژوهشکده باقرالعلوم

[محمدهادی]

برای دفع ادبار قلب که از آن تعبیر به قبض (در مقابل بسط) می شود، بنده چند ذکر در خاظرم هست:

یکی از سید هاشم حداد روحی فداه که فرموده بودند سوره انشراح برای دفع قبض خوبه

یکی ذکر یا باسط به عدد قابض (یعنی ...بار)

استغفار (در اسحار و ...)

بنده حقیر هم الان در ادبارم دعا کنید خداوند خارجمون کنه.

[علی 110]

(۲۰/تیر/۹۱ ۱۵:۵۹)mohammad-hadi نوشته است:  برای دفع ادبار قلب که از آن تعبیر به قبض (در مقابل بسط) می شود، بنده چند ذکر در خاظرم هست:

یکی از سید هاشم حداد روحی فداه که فرموده بودند سوره انشراح برای دفع قبض خوبه

یکی ذکر یا باسط به عدد قابض (یعنی ... بار)

استغفار (در اسحار و ...)

بنده حقیر هم الان در ادبارم دعا کنید خداوند خارجمون کنه.

ضمن تشکر
بنای تالار این است که منحصراً از اذکار مأثور اهل بیت استفاده شود
هیچ توصیه ای هم به ذکر به خصوص با عدد که غیر مأثور باشد از اهل بیت در تالار قرار نمیگیرد!

---

لا حول و لا قوّة الا بالله
بنا به فرمایش رسول اکرم این ذکر برای رفع هم و غم مفید است
همچنین امام صادق علیه السلام می فرمایند: حضرت آدم به خداوند متعال از حدیث نفس شکایت کرد. جبرئیل نازل شد و گفت بگو: لا حول و لا قوة الا بالله
حاشیه مفاتیح، باب دوم، بعد از نماز حدیث نفس/217

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

إنّ لِلقُلوبِ إقبالاً و إدباراً

چرا گاهی انسان دچار انقباض است و حال عبادت کردن ندارد؟
چرا گاهی این حالت در او شدیدتر می‎شود، طوری که حوصله‎ی کارهای روزمره مثل برخورد با دوستانش را ندارد؟
ریشه‎ی این عدم آهسته و پیوسته رفتن، این عدم ثبات و این بی‎حوصلگی، به‎خصوص در اعمال عبادی، چیست؟

درمان آن چیست؟

پاسخ دادن به این سؤالات در زندگی ما اهمیت فراوانی دارد.

امام علی(علیه السلام) می‏فرمایند:
إنّ لِلقُلوبِ إقبالاً و إدباراً؛
اقبال و ادبار، پشت کردن و روی آوردن، قبض و بسط روحی، بی‎حوصلگی و نشاط، تعابیر مختلفی هستند که از این حالت روحی انسان صورت گرفته است.

این مطلب را باید مد نظر داشت که روح به طور طبیعی حالات متفاوتی دارد؛
قلب از انقلاب و دگرگونی می‎آید!

حال چه کنیم که این ادبار قلبی کمتر شود؟


اگر در این موارد کمکی بنظرتان می اید بسم الله....

ان شاءالله ادامه دارد...

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

دوستان نظری نداشتند!!!!!!!

برای ضرورت اینکه تکرار ادبار قلبی چه اهمیتی دارد اول به افات ان میپردازیم

آفات تکرار ادبار قلبی

این بحث بسیار حیاتی است؛ چرا که زیاد شدن این حالات در هر کسی و با هر هدفی که می‎خواهد باشد (ثروتمند شدن، نوازنده‎ی موسیقی شدن و ...)،
کم‎کاری، ایجاد مانع در رسیدن به هدف و افزایش هزینه‏ های مالی و زمانی را در پی دارد!

اگر انسان به این موضوع توجّه نداشته باشد و در پی درمان آن نباشد، آفاتی را به وجود می‌آورد:

1ـ عادت به تنبلی و اهمال کاری؛ چون در حالت انقباض کار نمی‏کند.

2ـ گذر عمر و به خصوص دوران جوانی که مهمترین سرمایه‎ی ماست

(قالَ رَسُولُ اللّهِ(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ لَمْ تَزُلْ قَدَمَا عَبْدٍ حَتَّى یُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ عُمُرِهِ فِیمَ أَفْنَاهُ وَ عَنْ شَبَابِهِ فِیمَ أَبْلَاهُ وَ عَمَّا اکْتَسَبَهُ مِنْ أَیْنَ اکْتَسَبَهُ وَ فِیمَ أَنْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنَا أَهْلَ الْبَیْت‏؛
چون روز رستاخیز شود، هیچ بنده‏اى قدم از قدم برندارد تا این‏که از چهار چیز بازجویى شود؛ از عمرش که در چه سپرى نموده، از جوانیش که در چه آزموده، از آن‎چه به دست آورده که از کجا آورده و در چه موردی صرف کرده است و از دوستی ما اهل بیت. این روایت پیام‎های فراوانی دارد، به آن فکر کنید!).

همین نفس‎هایی که می‎کشیم سرمایه‎ی ما هستند
قَالَ علی(علیه السلام): نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ إِلَى أَجَلِه‏؛
انسان با نفسی که می‌کشد، قدمی به سوی مرگ برمی‎دارد. نفس کشیدن در خواب هم متوقف نمی‎شود، ما مسافران به سمت مرگ هستیم.

3ـ ایجاد یأس و ناامیدی؛
اگر یأس بیاید، هر گناه و خطای دیگری هم می‏آید. یأس که می‏آید، قدم‎های بعدی برداشته نمی‎شوند و در مقابل خطاها ترمزی وجود نخواهد داشت.

ان شاءالله ادامه دارد....

[Ali#59]

بسم ا...
ممنون از شما بابت این تایپیک مهم
من هم خیلی دچار این موضوع میشم... .
ممنون میشم ادامه بدید.

یا الله

[کربلا]

سلام
یکی از دلایل ادبار قلب میتون گناهان باشه
برای من بارها پیش اومده
وقتی قلبم سنگینه ومیل عبادت ندارم میدونم یه کاری کردم که نتیجه اش این شده و وقتی قدری بررسی میکنم میبینم بله اشکال از فلان عمل بوده
لقمه حرام یا شبهه ناک هم خیلی مهمه
این هم بصورت تجربه برام اتفاق افتاده وفتی خونه کسی میرم که میدونم مالش شبه ناکه واجبارا از غذاشون میخورم با اینکه قیمتش رو حساب میکنم اما تا مدتها قلبم کدر میشه
یکی از راههای اقبال هم به نظر من توسل به اهل بیت و در خواست و التماس از خداست
توفیق رو از خدا بخوایم و مطمئن باشیم خداوند خودش کمک میکنه وبه قلبمون طراوت میده خداوند رزاقه و طراوت قلب برای عبادت هم نوعی رزقه پس باید از رزاق بخوایم بهمون رزق بده

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

جای ناامیدی نیست!

ممکن است در وجود ما نیز درجاتی از موارد مذکور وجود داشته باشد که اگر هست قابل اصلاح است و جای ناامیدی نیست!
همین که انسان از وجود هر یک از این‌ها ناراحت می‎شود یعنی هنوز مشکل حاد نشده است، هر چند کمیت آن‎ها زیاد باشد. (همیشه باید میان کمیت و کیفیت فرق بگذاریم. کمیت‎ها نباید ما را گول بزنند؛ نه کمیت اعمال عبادی، نه کمیت چیزهای ناامیدکننده. البتّه اگر کمیت ناامیدکننده‎ها زیاد شود، انسان را خراب خواهد کرد. امّا مهمتر از کمیت، کیفیت است.)

یکی از شاخص‎های حیاتی همین است که آیا انسان بی‎خیال شده و دیگر چیزی ناراحتش نمی‏کند یا این‎که نه، هنوز به این درجه نرسیده است. اگر از بدی‎ها و گناه‎های خود احساس ناراحتی می‎کند، یعنی هنوز شاخص معنوی در او زنده است.

ان شاءالله ادامه دارد....

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

علل بی خیالی انسان

حال که ضرورت بحث روشن شد،

سؤال اینجاست که چرا این حالت رخ می
دهد؟

علل این واقعه چیست؟
چند مورد که بزگواران نام بردند مانند گناهان و مال شبهه ناک درست است حال یه تعداد از انها را نام میبرم.

1-عدم درک دقیق از هدف (سود)

2-فراموشی و عدم تذکر خوبیها (عدم محاسبه)

3-اولویت داشتن دنیا

4-تأثیر همنشین و محیط

5-از دست دادن فرصتها و غافل شدنها


6-مشکلات اجتماعی ـ اقتصادی

7-کوچک شمردن گناه

8-سستی در امور خیر

9-یأس و ناامیدی

10-سرخوردگی ناشی از شکست

11-عدم کنترل افکار

12-عدم دستیابی به نتیجه و عدم رسیدن به توقعات

13-فقدان اعتقادات عمیق

14-تردید در درستی و اولویت کار

15-لقمه ی ناپاک

16-عدم برنامه ریزی و عدم عمل به برنامه


17-عدم انجام صحیح عبادات (واجبات)

18-بیماری و عدم تندرستی

19-عدم تفریح

20-عدم ارتباط مطلوب

21-عدم شکر (اول عملی بعد زبانی)

22-عدم اراده قوی

23-عدم شرکت مستمر در جلسات

24-عدم توجه به وسع ==» تکلیف فوق وسع==» شکست

25-عدم ارتباط مستمر با قرآن

ان شاءالله ادامه دارد...