چی میشد اگه خدا . . .

[سدرة المنتهی]

الو ... الو... سلام .کسي اونجا نيست ؟؟؟؟؟مگه اونجا خونه ي خدا نيست؟ پس چرا کسي جواب نميده؟ يهو يه صداي مهربون! ..مثل اينکه صداي يه فرشتس .بله با کي کار داري کوچولو؟ خدا هست؟ باهاش قرار داشتم.. قول داده امشب جوابمو بده.بگو من ميشنوم .کودک متعجب پرسيد: مگه تو خدايي ؟من با خدا کار دارم ...هر چي ميخواي به من بگو قول ميدم به خدا بگم . صداي بغض آلودش آهسته گفت يعني خدام منو دوست نداره؟؟؟؟ فرشته ساکت بود .بعد از مکثي نه چندان طولاني:نه خدا خيلي دوستت داره.مگه کسي ميتونه تو رو دوست نداشته باشه؟ بلور اشکي که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست وبر روي گونه اش غلطيد وباهمان بغض گفت :اصلا اگه نگي خدا باهام حرف بزنه گريه ميکنما...

بعد از چند لحظه هياهوي سکوت ؛

بگو زيبا بگو .هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگيني ميکند بگو..ديگر بغض امانش را بريده بود بلند بلند گريه کرد وگفت:خدا جون خداي مهربون،خداي قشنگم ميخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم تو رو خدا...چرا ؟اين مخالف تقديره .چرا دوست نداري بزرگ بشي؟آخه خدا من خيلي تو رو دوست دارم قد مامانم ،ده تا دوستت دارم .اگه بزرگ شم نکنه مثل بقيه فراموشت کنم؟نکنه يادم بره که يه روزي بهت زنگ زدم ؟نکنه يادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟مثل بقيه که بزرگ شدن و حرف منو نمي فهمن.مثل بقيه که بزرگن و فکر ميکنن من الکي ميگم با تو دوستم .مگه ما باهم دوست نيستيم؟

پس چرا کسي حرفمو باور نميکنه ؟خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟مگه اينطوري نمي شه باهات حرف زد...

خدا پس از تمام شدن گريه هاي کودک:آدم ،محبوب ترين مخلوق من.. چه زود خاطراتش رو به ازاي بزرگ شدن فراموش ميکنه...کاش همه مثل تو به جاي خواسته هاي عجيب من رو از خودم طلب ميکردند تا تمام دنيا در دستشان جا ميگرفت.کاش همه مثل تو مرا براي خودم ونه براي خودخواهي شان ميخواستند .دنيا براي تو کوچک است ... بيا تا براي هميشه کوچک بماني وهرگز بزرگ نشوي...

کودک کنار گوشي تلفن،درحالي که لبخندبرلب داشت در آغوش خدا به خواب فرو رفت.....

[ترنم]

بسم الله الرحمن الرحیم

پنجمین دعای خمس عشره ( مناجات الراغبین)

{ در اشتیاق روی تو }

از کلام نورانی و پاک امام سجاد علیه السلام


إلهِی إنْ کانَ قَلَّ زادِی فِی الْمَسِیرِ إلَیْکَ، فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنِّی بِالتَّوَکُّلِ عَلَیْکَ، وَإنْ کَانَ جُرْمِی قَدْ

أَخافَنِی مِنْ عُقُوبَتِکَ، فَإنَّ رَجآئِی قَدْ أَشْعَرَنِی بِالأَمْنِ مِنْ نِقْمَتِکَ،

خدای من!

کوله بارم اگر چه از توشه راه تهی است، انباشته از توکل که هست.

اگر چه از پنجه های وحوش گناهانم بر چهره ام خون ترس نشسته است.

اگر چه دستم از آنچه کرده است می لرزد و اگر چه موریانه های بیم، استواری پاهایم را سست کرده است، دلم امیدوار رحمت توست و خاطرم جمع لطف تو.

اگر چه خزه گناهانم مرداب دلم را هر لحظه به عفونت عذاب نزدیک می کند، آفتاب اطمینان به تو هنوز در آسمان وجودم می درخشد.


وَإنْ کانَ ذَنْبِی قَدْ عَرَّضَنِی لِعِقابِکَ، فَقَدْ آذَنَنِی حُسْنُ ثِقَتِی بِثَوابِکَ، وَإنْ أَنامَتْنِی الْغَفْلَةُ عَنِ

الاسْتِعْدادِ لِلِقآئِکَ، فَقَدْ نَبَّهَتْنِی الْمَعْرِفَةُ بِکَرَمِکَ وَآلائِکَ، وَإنْ أَوْحَشَ ما بَیْنِی وَبَیْنَکَ فَرْطُ الْعِصْیانِ

وَالطُّغْیانِ، فَقَدْ آنَسَنِی بُشْرَى الْغُفْرانِ وَالرِّضْوانِ،

اگر خواب سرد زمستانی گناه دلم را به انجماد کشیده است، نسیم بهاری اعتماد به لطف تو درآوندهای دلم هیجان تازه آفریده است.

اگر دانه وجودم در زیر خاکهای غفلت و نسیان، در اشتیاق دیدار خورشید تو، شکفتن را از یاد برده است شناسایی سبزینه فطرتی که تو در وجود نهاده ای سر می شکفد و در اشتیاق تو رشد می کند.

اگر گناه و غفلت، استعداد لقای تو را در وجودم به خواب برده است، عرفان کرامت و بخششت هر لحظه بر دیواره تن خسته ام آونگ می شود.

اگر گناه و طغیان و عصیان من هر لحظه میان من و تو حصار می شود نسیم مژده غفران و رضوان تو از ورای این حصار در من روح تازه می دمد و در شریان گناه، خون امید به بخشش می دواند.
خدایا!

اگر معصیت من، میان من و تو حجاب می شود، اعتقاد به کرم تو پرده می دراند و دیوار می شکند.

خدایا!

در زیر بار سنگین گناه، دلخوشیم به دستهای مهربان توست.

ادامه دارد...........

[ترنم]

خدایا! تو که درخت فضل را رویانده ای، به میوه بنشان.

تو که کرم را بنا نهاده ای، به اتمام رسان.

تو که دانه لطف کاشته ای، آبیاری کن.

" درون تیره ای دارم زخواطرهای نفسانی

به سینه مطلعی از روزن نور و ضیا بگشا".

خدایا! آنچه را که بر من بخشیده ای باز پس مگیر.

نعمتهای تو را نه فقط قدر نمی دانم و سپاس نمی گذارم که حتی نمی شناسم.

من استحقاق این همه کرم ندارم، اما تو که از ازل به استحقاق ننگریسته ای، ما را برای این همه که تو بخشیده ای چه حقی بر تو بوده است؟

خدایا! نکند که پرده ای را که خود کشیده ای پاره کنی، طشتی را که خود مخفی کرده ای از بام بیفکنی و رازی را که خود نهان داشته ای برملا کنی.

خدایا!

قبل از آنکه طوفان خشم تو حجاب از گناهان من کنار زند تو خود همه را ببخش.

ادامه دارد............

[yasijoon]

خیلی خیلی زیبا بود
خیلی خیلی تشکر از سید سجاد

[ترنم]

اگر خدا تو را به سوي پرتگاهي برد ،

به او اعتماد کن ،

زيرا يا از پشت تورا مي گيرد و يا پرواز کردن را به تو مي آموزد ...

"دكتر شريعتي"

[السا]

(۷/آذر/۹۱ ۲۲:۱۲)سید سجاد نوشته است:  و یک نکته ی مهم:
اولیا خداوند همواره در درد و رنج بوده اند ... آنها که اولیا الله بودند پس یعنی به آنها هم ظلم شده؟ این ظلم مردم بود که باعث رنجش آنان می شد و صد البته رنج و درد،درجه آنان را نزد پروردگار بسیار بالاتر برد و وای بر ما که گوی سبقت در راه حق را از ما ربودند و خوش به حال کسانی که دنیایشان را به خوبی تمام کردند و حال نزد خداوندند.

.... به نام او که اگر حکم کند همه محکومیم .... ....
دوست خوبم مشکل من اینه که این ها فقط و فقط سه تا بچه بودن .... ... مگه فقیر یا غنی بودن اونا دست خودشونه .... ...
اولیاء الله که زندگی سختی داشتن، فقر اختیاری بوده ... اما فقر این سه تا بچه یه فقر اجباریه ....
بچه ای که قراره با تکدی گری توی خیابونا و دست گدایی دراز کردن پیش هر کس و ناکس بزرگ بشه چه آینده ای در پیش داره ...
خودتونو جای اون بچه ها بذارین .... ..... .... .... حتی یه لحظه هم نمی تونیم جاشون باشیم ...

[سدرة المنتهی]

(۱۱/آذر/۹۱ ۱۳:۵۷)mary نوشته است:  .... به نام او که اگر حکم کند همه محکومیم .... ....
دوست خوبم مشکل من اینه که این ها فقط و فقط سه تا بچه بودن .... ... مگه فقیر یا غنی بودن اونا دست خودشونه .... ...
اولیاء الله که زندگی سختی داشتن، فقر اختیاری بوده ... اما فقر این سه تا بچه یه فقر اجباریه ....
بچه ای که قراره با تکدی گری توی خیابونا و دست گدایی دراز کردن پیش هر کس و ناکس بزرگ بشه چه آینده ای در پیش داره ...
خودتونو جای اون بچه ها بذارین .... ..... .... .... حتی یه لحظه هم نمی تونیم جاشون باشیم ...

خلقت خدا طولی هست نه عرضی.

ما هر وقت بخواهیم مقایسه کنیم آنها را با هم سطح هایشان مقایسه می کنیم.
خداوند در زندگی ما دخالت مستقیم نمی کند ، این ماییم که به خودمان و آن فرزندان ظلم کرده ایم و قیامت هم باید خجل و پاسخ گو باشیم.
زکات و خمس اموال اگر پرداخته شود تعادل برقرار خواهد شد نه آنقدر پولدار و نه اینقدر فقیر.
همانطور که در مثالی دیگر در سوره ی نور آمده ، که زنان بی شوهر و مردان بی همسر را باید به ازدواج آورید(تا فحشا جامعه را نگیرد) اما امروز بی شمار مجرد و مطلقه داریم که هروز به تعدادشان افزوده می شود. چرا؟


چونکه به کلام خدا گوش نمی کنیم و به دستورات قرآن عمل نمی کنیم.
دنیای حاضر ، ساخته دست ما و نتیجه اعمال ماست.

[ترنم]

در لحظه شادی ، پروردگار را ستایش کن.

حمد و سپاس مخصوص اوست و هیچکس و هیچ چیز در مرتبه او شایسته ثنا نیست.

در لحظه سختی , فقط از خداوند کمک بخواه.

او بهترین فریادرس است و همیشه با تو و در کنار توست.

همانگونه که وقتی موسی(علیه السلام) را برای رهایی مردم از بردگی فرستاد , یا هنگامی که اسحاق , سرزمین موعود را به خاطر گرسنگی و قحطی ترک کرد به ایشان فرمود : من با شما هستم.

در لحظه گمراهی و حیرانی , فقط خدا را جست و جو کن.

او هدایت گر به سوی نعمت هاست. راه درست را از او بخواه چراکه تنها او از نهان و پیدا باخبر است.

در لحظه آرامش , معبود را مناجات کن.

او تنها اجابت کننده دعاهاست. برا همه دعا کن به خصوص برای کسانی که با تو مشکل دارند.

و در آخر , مثل من برای خواسته های خودت دعا کن , او همه را گوش می کند.

در لحظه ناامیدی , امیدت به خدا باشد.

ادامه دارد..............

[S!lenced]

خدایا دستم به آسمانت نمی رسد/تو که دستت به زمین می رسد بلندم کن

چی میشد اگه خدا...

این تاپیک خیلی منو داغون میکنه

از خدا بدجوری خجالت میکشم...

[ترنم]

در لحظه تنهایی , پروردگار را صدا بزن.

او هیچ وقت بنده اش را تنها نمی گذارد. همین الان می توانی حضورش را در کنارت حس کنی.

فقط کافی است صدایش بزنی. او تنها یار تنهایــیــهــاست.

در لحظه نیاز , حاجت خود را از درگاه خالق هستی طلب کن.

زیرا , نتیجه طلب از خلق اگر روا شود منت است و اگر نه ذلت , در حالی که طلب ار خالق برآورده شود نعمت است و اگر نه حکمت. و به خاطر داشته باش که او بی نیاز مطلق است.

در لحظه های دردناک، به خدا اعتماد کن.

او هرگز پشت تو را خالی نمی کند. برای هر دردی درمانی اندیشیده است.

در لحظه موفــقیت ، از خدا فزونی ایمان بخواه.

و بدان که این مرحله پایان راه نیست بلکه آغازیست برای برداشتن گامهای بعدی.

در هر قدم او را به یاد داشته باش و در هر مرحله بر ایمان خود بیفزا.

در لحظه دلشکستگی , دلت را به خدا بده.

او بهترین مونس است , همیشه برای تو وقت دارد و هیچگاه دل تو را نمی شکند.

ادامه دارد....................

[ترنم]

گاهی وقتها از نردبان بالا میرویم تا دستهای خدارا بگیریم . . .

غافل از اینکه خدا این پایین ایستاده و نردبان را محکم گرفته که ما نیفتیم!