بسم الله
به مناسبت نیمه شعبان، میلاد منجی موعود، صاحب الزمان، امام حی، ثمره تلاش و مشقت های همه انبیا، آن که مژده آمدنش را خداوند به همه مستضعفان داده است، اباصالح المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، در نیمه شعبان ، سیزدهم خرداد (چهارشنبه)
سلام، مدت زیادی بود که دنبال یک متن یا شعر مناسب برای سرصفحه تالار ویژه نیمه شعبان بودم، تا اینکه به این غزل دلکش از لسان الغیب حافظ شیرازی رسیدم. در این غزل ناب و دلنواز حافظ با معشوق خودش صحبت می کنه از درد جدایی و انتظار میگه. پیشنهاد می کنم این غزل را دوباره مرور کنید و هنگام خواندن، امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را مخاطب قرار دهید. خواهید دید که چقدر کلمات این غزل معنا و مفهوم خاص و زیبایی به خودش می گیره.
ان شاء الله همه ما از شهدای راه منجی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشیم.
با سپاس
یا علی مدد
بسم الله
سلام
بعضی از این سر تیترهای تالار رو اصلا نمیشه خوند. الان چشم دراومد تا ببینم این چیه اخرش نفهمیدم.

زیباییش یک بحثه و فهمیدنش یک بحث دیگه.
یاد حرف اقای قرائتی افتادم به کار بعضی از این مسجد ها که طوری ایه ی قران را روی دیوار مینویسن که نمیشه خوند.
به نظرم جوری طراحی بشه تا راحت تر خونده بشه بهتره.
بسم الله
سلام خدمت شما عزیز
(۱۱/خرداد/۹۴ ۱۳:۳۸)Islam نوشته است: [ -> ]به نظرم جوری طراحی بشه تا راحت تر خونده بشه بهتره.
هدف از این طراحی، خوانده شدن مطلب نیست، بلکه این تصویر نوعی تایپوگرافی است که با استفاده از کلمات و حروف تصویری خلق می شود.
با سپاس
یا علی مدد
(۱۱/خرداد/۹۴ ۱۹:۲۲)mohamad نوشته است: [ -> ]بسم الله
سلام خدمت شما عزیز
هدف از این طراحی، خوانده شدن مطلب نیست، بلکه این تصویر نوعی تایپوگرافی است که با استفاده از کلمات و حروف تصویری خلق می شود.
با سپاس
یا علی مدد
سلام
یعنی درواقع با نوشتن کار نقاشی رو میکنه؟
انصافا زیاد منطقی نیست. میشه جوری نوشت که هم هنری باشه و زیبا و هم خوانده بشه و آموزنده.
طبق یک مسئله ی روانشناسی چیزی که زیاد دیده بشه، وارد ناخودآگاه انسان میشه. این سر تیتر تالار هم از این قائده مستثنی نیست. فرصت خیلی خوبیه برای اموزش حدیث و شعر و... . اینجوری حداقل ماهی یک حدیث حفظ میشیم

بسم الله
سلام
(۱۱/خرداد/۹۴ ۲۰:۴۴)Islam نوشته است: [ -> ]یعنی درواقع با نوشتن کار نقاشی رو میکنه؟
انصافا زیاد منطقی نیست. میشه جوری نوشت که هم هنری باشه و زیبا و هم خوانده بشه و آموزنده.
هنر تایپوگرافی هنری است که در واقع با استفاده از حروف نقاشی می کنیم. به تصاویر زیر نگاهی بیاندازید.
مقاله درباره تایپوگرافی:
نقل قول: تایپو گرافی چیست؟
تايپوگرافي روشی در ارتباط تصویری می باشد که با حضور صنعت چاپ در عرصه انتشار کتاب به وجود آمده است. با اختراع چاپ، براي زیبا و تلطيف نمودن کلمات چاپي که خشک به نظر مي رسيدند، حرکاتي در قسمت هايي از حروف و تاکید بر آن ايجاد مي کردند.
تايپوگرافي اصطلاحي است که اين روزگار در مجامع هنري گرافيکي زياد به گوش می رسد . زمانی آن را با خوشنويسي ( کاليگرافي) اشتباه مي گيرند.
هرچند که به کارگیری از اين تکنيک قدمتی حداقل ۵۰ ساله در کشور ما دارد. در تايپوگرافي خوانا بودن اهمیت زیادی دارد زيرا در زمينه اي استفاده مي شود که اطلاع رساني مشخصه بارز آن است، اما در خوشنويسي زيبايي در اولويت است .
عقیده بر این است طراحان وظیفه انتقال ذهنیات خود و پیام موضوع را در آثارشان بر تصویر و حروف قرار می دهند.
هم اکنون خط ، در روند تحولات نو ، وظیفه خود را خوانایی و سهولت نگارش نمی داند و کم و بیش به فرمی زیبا تغییر کرده ، که در درجه اول مفهوم نوشته را قبل از خوانده شدن ، بیان می کند.
در این دوره با گسترش تایپوگرافی که تلاش در تقویت ویژگی بصری حروف و نزدیک نمودن نوشته به تصویر دارد ، عده ای آن را با "خط نگاره" ، "خط نگاری" ، " کالیگرافی" و "طراحی حروف" هم راه می دانند.
در صورتی که تایپوگرافی ، هنری گرافیکی است که حروف بدنه اصلی آن را شکل می دهد و از فونت های موجود با تغیراتی که در آنها برای کشف ویژگی های بصری حروف انجام می شود ، استفاده می کند.
اما طراحی حروف به مفهوم آنست که الفبایی را طراحی کنیم که قابلیت تایپ در حالت های گوناگون را داشته باشد.
به طوری که تایپوگرافی هدف دیگری دارد ، برخلاف مسولیتی که در دنیای سنتی به خط سپرده شده بود تا با آسان ترین و خواناترین شکل ، مفهوم خود را انتقال دهد و با اولین نگاه محتوا و مفهوم فرم یکجا به بیننده و خواننده القا شود.
حال هنرمندان بدعت و شگفتی را به همراه زیبایی ، از مهم ترین اهداف بصری انتخاب کرده اند ، آنهم با سه اقدام مهم یعنی تغییر شکل در حروف (دفرماسیون) ، اغراق در حروف (اگزجریشن) و ساده سازی حروف (استیلزیشن) ، تا بتوان زیبایی ، قدرت ارایه و روح تبلیغ گرای آن را گسترش دهند.
اما این روند در مواقعی تا جایی جلو می رود که همانند نقاشی ، به حروف بعنوان فرم محض دیده شده است.
شاید این نگاه در نقاشی مشکلی نداشته باشد ، اما هنرمند گرافیست در روند کاربردهای روزمره ، زیبایی را باسودمندی وگویایی ادغام می کند تا بتواند ذائقه بصری مخاطبان فراوان خود را که عده زیادی از آنها شهروندان معمولی هستند ، تغییر و ارتقا دهد.
در این حالت است که بیننده و مخاطب با همکاری فعال خود در فهم و خواندن خط نوین ، تلاش می نماید و این یکی از مهم ترین ویژگی های تایپوگرافی در خط معاصر است.
تغییر و تحولات فرمی خط در ایران از سرلوحه های روزنامه ها آغاز شد و خوشنویسان که در آن زمان مسئولیت طراحی عنوان نشریات را بر عهده داشتند ، به این مهم آگاهی کامل داشته که باید برای طراحی عنوان ، زبان بصری جدیدی ابدا نمود.
آنها از خطوطی چون طغری و نستعلیق برای نگارش عنوان ها استفاده کردند و در ترکیب و نوع اتصالات آنها تغییراتی دادند. البته در پیشینه خوشنویسی ایران نمونه هایی از این گونه تلاش را به فراوانی می توان در دوره های مختلف دید.
زحماتی که برای ابداع شکل های جدید و کشف ظرفیت های بصری نوشتار انجام گرفته است و در آن خط و نقش را به شکلی هم ساز درهم می آمیزند. طراحی عنوان ، نوعی ویترین و نمایانگر فضا و روحیه مطلب است که امروزه کمتر به آن توجه می شود.
از طرفی ، شاید مهمترین هدف تایپوگرافی ، سرعت بخشیدن به ارسال هرچه سریع تر پیام و برقراری ارتباط بصورت زبان بصری نسبت به نوشتار عادی باشد و مضمونی که از تایپوگرافی در ذهن ها جای گرفته ، آنست که حروف را بشکل درهم ریخته بر روی کار قرار گیرند.
در صورتی که تایپوگرافی اینگونه نیست.
تایپوگرافی به مفهوم کشف ارزش های بصری حروف برای بیان مفهومی جدید است و شاید بدلیل آنکه حروف چاپی فارسی به اندازه کافی دارای تنوع قلم و کاراکتر نمی باشد .
اهمیت هماهنگی شکل و حروف با موضوع ، در جامعه ما بدرستی شناخته نشده و کمتر فردی به این نکته توجه کرده است.
ولی بطور طبیعی ، شکل حروف باید طوری انتخاب شود که دارای هماهنگی تصویری با محتوای آن باشد و در نتیجه درک مطلب برایش بهتر و مطبوع تر می شود.
همان طوری که " کیوستی واریس" چشم انداز فنلاند و گذشته , آن را سرچشمه طراحی هنری و گرافیک فنلاند می داند . ما نیز باید از جامعه و گذشته هنری مان تاثیر بگیریم تایپوگرافی فقط جابجا کردن خط کرسی حروف نیست و باید به ظرفیت های حروف فارسی آشنایی داشته باشیم.
حروف فارسی بخاطر فرم خاصی که دارد برخلاف حروف لاتین ، اگر فواصل بین حروف حذف شود و بهم نزدیک یا به یکدیگر بچسبند ، خوانایی خود را از دست نداده و می توان فرم های خاصی را از ترکیب فونت های امروزی براساس ترکیبات خوشنویسی گذشته به وجود آورد.
باید به این نکته توجه داشت که الفبا و حروف بعنوان نمادهایی که عهده دار بار فرهنگی و عاطفی هستند ، چیزی فراتر از نمایش الفبایی حروف هستند و این تجربیات برای حروفچینی صفحات نیست ، بلکه برای طراحی عنوان فیلم ، کتاب ، پوستر و . . . می باشد.
ما برای رشد و پیشرفت تایپوگرافی باید با شناخت و توجه به ملاک های زیبایی شناسی این هنر بر پایه گرایش های بومی و ملی ، آن را در فضایی جهانی جستجو کنیم و با فهم صحیح از هنر ایران ، بویژه خوشنویسی ، تایپوگرافی ایران را از تایپوگرافی غربی متمایز کنیم.
نمونه های از آن را در معماری ایرانی اسلامی نیز داریم:
همانطور که در تصاویر بالا می بینید، در نگاه اول نمی تواند عبارات منقوش در کاشی ها را خواند و نیاز به دقت دارد.
(۱۱/خرداد/۹۴ ۲۰:۴۴)Islam نوشته است: [ -> ]طبق یک مسئله ی روانشناسی چیزی که زیاد دیده بشه، وارد ناخودآگاه انسان میشه. این سر تیتر تالار هم از این قائده مستثنی نیست. فرصت خیلی خوبیه برای اموزش حدیث و شعر و... . اینجوری حداقل ماهی یک حدیث حفظ میشیم
شما درست می فرمائید. ولی اگر قرار باشد که بصورت ساده نوشته شود، از زیبایی کار کم کرده و در واقع سرصفحه تالار را از هدف اصلیش دور می کند.
با سپاس
یا علی مدد
(۱۲/خرداد/۹۴ ۹:۱۷)mohamad نوشته است: [ -> ]بسم الله
سلام
هنر تایپوگرافی هنری است که در واقع با استفاده از حروف نقاشی می کنیم. به تصاویر زیر نگاهی بیاندازید.
مقاله درباره تایپوگرافی:
نمونه های از آن را در معماری ایرانی اسلامی نیز داریم:
همانطور که در تصاویر بالا می بینید، در نگاه اول نمی تواند عبارات منقوش در کاشی ها را خواند و نیاز به دقت دارد.
شما درست می فرمائید. ولی اگر قرار باشد که بصورت ساده نوشته شود، از زیبایی کار کم کرده و در واقع سرصفحه تالار را از هدف اصلیش دور می کند.
با سپاس
یا علی مدد
ممنون ازتوضیحات کاملتون.
خیلی چیز ها یاد گرفتم.
به هر حال این یک روش است. روشی هم که بنده گفتم یک روش دیگر. بنده به شخصه روشی که خودم پیشنهاد دادم رو بیشتر میپسندم. اما خب انتخاب در این مسائل با جمع است.
موفق باشید
بسم الله
به مناسبت روز جهانی قدس ، آخرین جمعه ماه رمضان ، 19 تیر
حرم عشق كربلا ست و چگونه در بند خاك بماند آنكه پرواز آموختهاست و راه كربلا میشناسد و چگونه از جان نگذرد آنكس كه میداند جان بهای دیدار است.
گردش خون در رگهای زندگی شیرین است، اما ریختن آن در پای محبوب شیرین تر است؛ و نگو شیرین تر، بگو بسیار بسیار شیرین تر.
در ملكوت اعلا جز شهید زنده نیست و حیات دیگران اگر هم باشد به طفیل شهداست.
سوختن كمال عشق است اما آنها كه سوختن پروانه در آتش شمع را كمال عشق میدانند كجایند كه سوختن انسان در آتش عشق را به نظاره بنشینند؟
سر مبارك امام عشق بر بالای نی رمزی است بین خدا و عشاق، كه این است بهای دیدار.
در عالم رازی هست كه جز به بهای خون فاش نمیشود.
هنر آن است كه بمیری، پیش از آنكه بمیراندت، مبدأ و منشأ حیات آناناند كه چنین مردهاند.
ای شهید! ای آنكه بر كرانهی ازلی و ابدی وجود برنشستهای! دستی برآر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز از این منجلاب بیرون كش.
شهید آوینی
***
هیچگاه مساله فلسطین از اسلام جدا نبوده و نیست. پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) پس از فتح مکه همه توانش را برای فتح قدس به کار بست. رهایی قدس شریف به ظهور منجی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) گره خورده و در نهایت با فرج آن امام (علیه السلام) این آزادی و وعده الهی صورت خواهد پذیرفت. و می دانیم که در این راه چه خون ها ریخته خواهد شد.
با سپاس
یا علی مدد
بسم الله
به مناسبت ایام خاص زیارتی امام رضا (علیه السلام) در 23 الی 25 ذیقعده، 16 الی 18 شهریور
با همین چشم های خود دیدم، زیر باران بی امان بانو!
درحرم قطره قطره می افتاد آسمان روی آسمان بانو
صورتم قطره قطره حس کرده ست چادرت خیس می شود اما
به خدا گریه های من گاهی دست من نیست مهربان بانو
گم شده خاطرات کودکی ام گریه گریه در ازدحام حرم
باز هم آمدم که گم بشوم من همان کودکم همان، بانو
باز هم مثل کودکی هر سو می دوم در رواق تو در تو
دفترم دشت و واژه ها آهو... گفتم آهو و ناگهان بانو...
شاعری در قطار قم - مشهد چای می خورد و زیر لب می گفت:
شک ندارم که زندگی یعنی، طعم سوهان و زعفران بانو
شعر از دست واژه ها خسته است بغض راه گلوم را بسته است
بغض یعنی که حرف هایم را از نگاهم خودت بخوان بانو
این غزل گریه ها که می بینی آنِ شعر است، شعر آیینی
زنده ام با همین جهان بینی، ای جهان من ای جهان بانو!
کوچه در کوچه قم دیار من است شهر ایل من و تبار من است
زادگاه من و مزار من است، مرگ یک روز بی گمان بانو
سیدحمیدرضا برقعی
با سپاس
یا علی مدد
بسم الله
به مناسبت روز دعا و نیایش؛ روز عرفه ، ٩ ذوالحجه ، اولین روز از ماه مهربان
اَنـَا الَّذى اَسَاْتُ
این منم که بد کردم
اَنـَاالَّذى اَخْطَاْتُ
این منم که خطا کردم
اَنـَاالَّذى هَمَمْتُ
این منم که (به بدى ) همت گماشتم
اَنـَاالَّذى جَهِلْتُ
این منم که نادانى کردم
اَنـَاالَّذى غَفَلْتُ
این منم که غفلت ورزیدم
اَنـَا الَّذى سَهَوْتُ
این منم که فراموش کردم
اَنـَا الَّذِى اعْتَمَدْتُ
این منم که (به غیر یا به خود) اعتماد کردم
اَنـَا الَّذى تَعَمَّدْتُ
این منم کـه (بـه کـاربـد) تـعمّد کردم
اَنـَا الَّذى وَعَدْتُ
این منم که وعده دادم
وَاَنـَاالَّذى اَخْلَفْتُ
واین منم که خلف وعده کردم
اَنـَاالَّذى نَکَثْتُ
این منم که پیمان شکنى کردم
اَنـَا الَّذى اَقْرَرْتُ
این منم که به بدى اقرارکردم
اَنـَا الَّذِى اعْتَرَفْتُ بِنِعْمَتِکَ عَلَىَّ وَعِنْدى وَاَبوُءُ بِذُنُوبى فَاغْفِرْها لى
ایـن مـنـم کـه بـه نـعـمـت تـو بـر خـود و در پـیـش خـود اعـتراف دارم و با گناهانم بسویت بازگشته ام پس آنها را بیامرز
قسمتی از دعای عرفه
التماس دعا
با سپاس
یا علی مدد