تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نقلی - سراسر حکمت - در کتاب با کاروان حسینی خوانده ام که - اگر حقیقت هم نداشته باشد - حاوی نکات فراوانی برای به اصطلاح منتظرانی مثل من هست :

طبری از سعد بن عبیده نقل می کند که او در واقعه کربلا بزرگانی از کوفه را دیده است که روی بلندی ایستاده، می گریستند و می گفتند : خداوندا پیروزیت را ( بر حسین (علیه السلام)) نازل فرما.
سعد به آنان گفت :
ای دشمنان خدا !!!!!!!!!!!!!!!!!!
چرا پایین نمی آیید و یاریش نمی کنید ؟! [1]


تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل ...

(A+)چرا و چگونه سيّدالشّهدا (علیه السلام) تنها شد (مقاله ویژه!!!)#
منتظران حقيقي امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) چه کسانی هستند؟!!!!!!!
حاشا به غیرتمان ! (ویژه ی به اصطلاح منتظرانی چون من)
سخنی کوتاه با زندان بانان امام زمان (علیه السلام)
چه کنم تا جزو یاران امام زمان (علیه السلام) باشم؟
آیت الکرسی، تعیین کننده ی شرط ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)!!!!!!!

و ...

---

[1] تاریخ طبری، ج 4، ص 295

من که حتی دوست ندارم نام منتظر رو روی خودم بزارم...
حالا چه حقیقی و چه پوشالی!
خود همین کلمه حداقل ظاهر انتظار رو می طلبه،
اما من چی؟
نپرسید آقا...

« مشکل در این است که خودمان را اصلاح نکردیم و نمی کنیم و نخواهیم کرد »


در چه حالیم ؟!!!

جای حرم کیش، جای پرچم دیش ...!!!

غریبه.mp4 - 20.9 MB

به نام خدا

(۱۹/خرداد/۹۱ ۲۳:۰۹)ELENOR نوشته است: [ -> ]دل خوشکنک های مقطعی گولمون زده
مثلا میگیم میخوام ارشد قبول بشم .... یک سال تمام شب و روز خورد خوراکمون میشه ارشد
بعد قبول شدیم دنبال کار بعد ....
همین طوری تو روزمرگی غرق میشیم
چون یادمون رفته از کجا آمده ایم در کجا هستیم و به کجا خواهیم رفت

(۱۹/خرداد/۹۱ ۲۳:۱۹)مسافر نوشته است: [ -> ]این جا که می شنیم از پشت چندتا فی*ل*تر خودمون رو عرضه می کنیم. حالا اسمش رو بذار، نقاب هایی که به چهره زدیم، یا چمیدونم بگو حجاب!
من می شینم پشت سیستمم و با چند کیلیک وارد دنیای مجازی می شم. یه آواتار، یه اسم خوشگل. بعد شروع می کنم یک چهره ای از خودم ترسیم می کنم. کسی که منو نمی شناسه! عجب چهره موجهی از خودم می سازم: آی مردم چه نشستین که امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) غریب اند؟!
خرجی نداره! حرف می زنم و کم کم حرف هایی رو که تظاهر به اونها می کنم یا برام عادت میشه این جور حرف زدن، باور خودم هم میشه.
چیا رو قبول داریم؟
چقدر چیزایی رو که قبول داریم با بینه و دلیل پذیرفتیم؟
چقدر چیزهایی رو که پذیرفتیم در زندگی عمل می کنیم؟

(۲۰/خرداد/۹۱ ۱:۰۹)مسافر نوشته است: [ -> ]ببینید اصلا بحث در مورد: آسیب شناسی تالار، یا جمع بچه مذهبی ها، یا جو جامعه، یا نحوه انجام کار فرهنگی، یا پیشبرد مسائل دینی و... نیست.
بحث دقیقا اینه:
یک عمر گفتیم ایها الناس!
ولی در این تاپیک یک بار هم که شده، انگشت اشاره رو به سمت خودمون بگیریم.
الان در چه حالی هستیم؟
چیکار داریم می کنیم؟
موضوع اینه:
جوابش پاره کننده زنجیرها و غل های ناشی از عادت ها، شرطی شدگی ها و روزمرگی هاست. یک حساب کشیدن از خوده. راست و حسینی و بی رودرواسی.
فکر کنم روشن تر شد حالا!

(۲۰/خرداد/۹۱ ۱:۲۳)علی 110 نوشته است: [ -> ]شیعه امیدش به خدای خودش است
دست توسل به 14 معصوم دارد به امر خدا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
و در جایی که رسول الله و 14 معصوم خود را مقصر محض میدانند ما چه کاری ایم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
وظیفه ی ما این وسط این است که :
إن جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اگر در راه من نهایت تلاش خود را بکنید شما را به راه های خودمان هدایت میکنیم
و امید به رحمت خدا همواره سرمایه ی راهشان بوده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
بعد خدا ما را به سبلش راهنمایی میکند
سبل چیست؟ جمع سبیل است سبیل چیست در دعای ندبه چه میخوانیم؟
أین السبیل بعد السبیل؟
کجایند امامی بعد از امام دیگر؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

(۲۰/خرداد/۹۱ ۱۰:۰۵)mohamad نوشته است: [ -> ]شما داري اينجا خودت را مي کُشي که آي ملت بيان که نياز به "منتظر واقعي" داريم.
ولي من هنوز در مسائل بسيار بسيار ساده گير هستم.
به قول شاعر:

عهد کردم که دگر مِي نخورم در همه عمرم //// به جز از امشب و فردا شب و شب هاي دگر هم

من خودم به این نتیجه رسیدم که تنهایی نمیشه
حتما نیاز به یک نیروی محرکه دارم
اسمش را هرچی می خوای بذار "استاد، دوست، چوب تر، توسل، تالار، گزارش پس دادن به خود یا دیگران و ..."
من هنوز نتونستم "من" را در خودم بشکنم
هنوز نتونستم به معنای واقعی (واقعی که نه، کمی الکی) توکل کنم
همین الان که دارم این مطلب را می نویسم احتمال زیاد برای "خوش آمدن" خودم است و نه برای حل مشکل

(۲۰/خرداد/۹۱ ۱۸:۲۴)علی 110 نوشته است: [ -> ]و ما همچنان به خدای خود امیدواریم
و به عنایت امام زمانمان
و در حد توان تلاش میکنیم
یا علی مدد!!!!!!!!!!!

---

گام اول: شب زود میخوابیم
صبح زود (سحر) بلند میشیم!

(۲۰/خرداد/۹۱ ۱۸:۴۴)میلاد.م نوشته است: [ -> ]پیامبر خدا صلی الله علیه وآله فرمودند:
هر آینه شادی خداوند از توبه بنده خود بیشتر است تا شادی نازایی که بچه بدست می آورد و گم کرده‌ای که گمشده خود را می‌یابد و تشنه‌ای که به آب می‌رسد.
.
.
خوب توبه میکنیم....
و برنامه ریزی برای آدم شدن......

(۲۱/خرداد/۹۱ ۲۱:۱۹)علی 110 نوشته است: [ -> ]ببینید رفقا
این گام سوم بود
اما بنا به دلایلی
با توجه به اینکه اوضاع جدیتر از آن چیزی است که من فکر میکردم استدعا دارم کاملاً عملیاتی روی بیاورید به این چهار تاپیک

برای کسانی که میخواهند توبه کنند
1- از کجا معلوم توبه ی من قبول شده؟ (مقاله ی فوق ویژه!!!!!!!!!)
2- وقتی که من گناهی مرتکب شوم این کارها رو معمولاً انجام میدم!!
3-فقط کسانی بخوانند که حق الناس بر گردن دارند!
4- می خواهم برگردم خدایا! (دلو به دریا زدم و هر هفتاد بند رو قرار دادم همراه با متن عربیشون)

(۲۲/خرداد/۹۱ ۲۰:۴۱)Agha sayyed نوشته است: [ -> ]اگر برای دوستان حفظ این دعا و ذکر سخت بود ، تنها به این ذکر بسنده کنند که این حقیر بسیار شگفتیها با خواندن این ذکر شریف دیده ام :

بسم الله الرحمن الرحیم
لا حول ولا قوة الا بالله العلی العظیم

با همان سند مطلب علی آقا ، کتاب بلد الامین و حاشیه مفاتیح الجنان .
حضرت رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) درباره این ذکر شریف می فرمایند :
هرکه ده بار هر روز این ذکر را گوید از گناهان بیرون آید ، مانند روزی که از مادر متولد شده است و خداوند هفتاد بلا را از او دفع مینماید و حق تعالی هفتاد هزار ملک موکل گرداند که برای او استغفار نمایند .
و به فرموده مولانا امام صادق (علیه السلام) اگر روزی یکصد بار گفته شود فقر و تنگدستی نبیند . ان شاءالله ..
اللهم عجل لولیک الفرج
موفق باشید و خدایی .

(۲۳/خرداد/۹۱ ۹:۱۰)علی 110 نوشته است: [ -> ]

قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ (91/انعام)

بگو خدا و سپس آنها را رها کن(91)

.
تبصره: رها کن یعنی دلت را از غیر خدا و خدایی ها خالی کن!

(۲۳/خرداد/۹۱ ۱۵:۰۹)علی 110 نوشته است: [ -> ](B+)علل باز ماندن افراد، از ياري رساندن و بودن در رکاب امامِ زمانشان

(۲۴/خرداد/۹۱ ۰:۳۱)مسافر نوشته است: [ -> ]هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِيهُمُ الْمَلآئِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا قُلِ انتَظِرُواْ إِنَّا مُنتَظِرُونَ 158 انعام
آيا جز اين انتظار دارند كه فرشتگان به سويشان بيايند يا پروردگارت بيايد يا بعضى از نشانه‏ هاى پروردگارت بيايد؟ روزى كه بعضى از نشانه‏ هاى پروردگارت [پديد] آيد كسى كه قبلا ايمان نياورده يا خيرى در ايمان آوردن خود به دست نياورده ايمان آوردنش سود نمی بخشد! بگو منتظر باشيد كه ما [هم] منتظريم...
لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا میگه ها. نمی گه ایمان ندارن. نمیگه ایمانشون الکیه ها. می گه ایمان دارن! اما اگر از این ایمان خیری کسب نکرده باشن این آدم مومن با اون کافری که هیچی اصلا ایمان نداشته، فرقی ندارن.
هاااااااااااااااااااااااا!؟ چطور میشه آدم ایمان داشته باشه اما از ایمانش خیری کسب نکنه؟ مثلا ایمان داشته باشه اما هنوز آماده ظهور نباشه؟! یا مثلا مومن باشه اما هنوز حسابش رو با خودش صاف نکرده باشه؟! یا مثلا ایمان داره ها، اما هنوز یکی به نعل و یکی به میخ میزنه و هنوز وجودش یکسره و یکدست نشده. یا اینکه ایمان داره ها اما هنوز هر چند وقت یکبار از اون کارایی می کنه که قلب امام زمانش به درد میاد! یا اینکه ایمان داره ها، اما هنوز فکر می کنه واسه توبه و صاف و صوف کردن حق الناس و نماز قضا و این جور چیزها حالا حالا وقت هست؟ نه بابا فکر نکنم اینها باشه. یعنی نباید باشه. چون اگر باشه ... نه نه حتما نیست. حتما یک چیزیه که من نمی دونم.......!

(۲۶/خرداد/۹۱ ۱۷:۱۹)Agha sayyed نوشته است: [ -> ]عبد صالح خداوند
در تاريخ ابن خلكان آمده است :
خطيب در تاريخ بغداد مى گويد: موسى (مولانا موسی بن جعفر صلوات الله علیه)را به سبب عبادت و اجتهادش ‍ عبد صالح مى گفتند. مروى است كه او داخل مسجد رسول خدا صلى الله عليه وآله شده ، سر به سجده برد و در حال سجده از اول شب تا به صبح ، اين دعا را زمزمه مى كرد:
عظم الذنب عندى ، فليحسن العفو من عندك ، يا اهل التقوى و يا اهل المغفره !
وقتی معصومین اینگونه بسوی خداوند اظهار توبه می نمایند ، پس ما چه کنیم ؟؟؟؟؟؟
السلام علیکَ یا مولانا یا موسی بن جعفر الکاظم (علیه السلام)
اللهم عجل لولیک الفرج
موفق باشید و خدایی .

(۲۸/خرداد/۹۱ ۹:۴۵)أین المنتظر نوشته است: [ -> ]سلام.
بهتره تو قنوت نمازهامون این دعا های قرآنی رو بخونیم:

ربنا ظلمنا انفسنا وان لم تغفر لنا وترحمنا لنكونن من الخاسرين
ربنا فاغفر لنا ذنوبنا وكفر عنا سيياتنا وتوفنا مع الابرار
ربنا اغفر لنا ذنوبنا واسرافنا في امرنا وثبت اقدامنا وانصرنا علي القوم الكافرين

و البته یه دعای مهمتری هم هست:

ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هديتنا وهب لنا من لدنك رحمه انك انت الوهاب

(۲۸/خرداد/۹۱ ۱۹:۱۳)mohamad نوشته است: [ -> ]من می ترسم که از پله های نربان برم بالا و بیافتم پایین
آدم هرچی از ارتفاع بالاتری سقوط کنه ضربه سخت تری می خوره .... می دونی منظور چیه؟
منظورم اینه که من بارها تلاش کردم و کارهای مختلف برای خودسازی انجام دادم ولی هربار که در چراگاه امتحان ولم کردن شروع کردم به چریدن!
بهتر نیست یه زندگی معمولی داشته باشیم ... باور کن می ترسم
گاهی اوقات به "داستان غم انگیز زبیر" فکر می کنم
مگه می شه آدم به اون درجه از خلوص و تقوا و نزدیکی به پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و ... برسه و آخرش اونجوری بشه می ترسم مثله ابن ملجم بشم .... بیا بی خیال شیم
نظرت چیه؟
ولی نه ...
من شروع دوباره خواهم داشت

در چه حالیم ؟!!!

مالک بن انس، فقیه مدینه می گوید:

در یکی از سال ها با امام صادق (علیه السلام) حج گزاردم. هنگامی که شتر آن حضرت به محل احرام «میقات » رسید، هرچه می خواست بگوید: «لبیک اللهم لبیک » نتوانست. به روی زمین بیفتاد.
عرض کردم: آقا! ناچارهستید از این که تلبیه را بگویید.
آن حضرت فرمود: ای ابن ابی عامر! چگونه به خود جرات دهم و بگویم: «لبیک اللهم لبیک »; در حالی که می ترسم که پروردگار در جواب بگوید: «لالبیک و لا سعدیک ».

امالی، شیخ صدوق، ص 169; بحارالانوار، ج 47، ص 16.

جمله دعاهاى مشهور روز عرفه، دعاى حضرت سيد الشّهدا (علیه السلام) است.
بشر و بشير پسران‏ غالب اسدى روايت كرده ‏ان كه بعد از ظهر روز عرفه در صحراى عرفات خدمت آن حضرت بوديم، پس با گروهى از اهل بيت و فرزندان و شيعيان، با نهايت خاكسارى و خشوع، از خيمه خود بيرون آمدند، و در جانب چپ كوه ايستادند، و روى مبارك خويش را بسوى كعبه نمودند و دستها را برابر صورت برداشتند مانند مسكينى كه طعام طلبد، و اين دعا را خواندند:
اَلْحَمْدُ لله الَّذى لَيْسَ لِقَضآئِهِ ...

در چه حالیم ؟!!!