تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: نگاهی به سریال های کره ای و اثار انها
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8
بنظر من فیلم های آمریکایی خیلی بهتر هست با اینکه صحنه دارن ولی من خودم با دیدن فیلم ذهن زیبا که درباره ی بیماری اسکیزوفرنی هست زندگیم کلی دگرگون شد.فیلم های کره ای جالب هستن ولی اصلا مفید نیستن چیزی تو فیلم هاشون نداره که فردا روز بدردت بخوره.

من هم مانند شما و خیلی های دیگر در این تایپیک به دنبال جواب گشتم..
اما متاسفانه این بحث ها مدت زیادی است که در این ولایت جوابی ندارد
متاسفانه افراد متدین و روشن فکر(واقعی) این سرزمین ، قالبا عرصه های سرگرمی و.. را خالی گذاشته اند
متاسفانه در حال حاضر ما برای اکثر سوال های "بجای آن چه کنم؟" جوابی نداریم
بنده علاقه ای به فیلم ها و سریال های کره ای ندارم اما در گذشته نچندان دور ،فیلم ، انیمیشن ، بازی و.. خارجی را به شدت دنبال میکردم
حال ک نمیخواهم با افتضاحات انیمیشن family guy روبرو شوم ، هیچ انیمیشن طنز سالمی ندارم که بجای آن قرار دهم
حال ک نمیخواهم به سراغ فیلم ها و سریال های طنز ، اکشن ، ماجراجویی و... غربی بروم ، هیچ جایگزینی ندارم
و حال ک نمیخواهم ذهنم را با بازی های غربی مخدوش کنم ، جایگزین درخوری ندارم
پس انگار سرگرمی و تفریح در این دین و این سرزمین مرده است!
خیر ، نه سرگرمی و نه تفریح و نه هیچ چیز سالمی در این دین زیبا نمرده است ، این ما هستیم که آن را کشته ایم و میکشیم..
اینها را ما برای خودمان حرام کرده ایم!!

در مورد اینکه سریال های کره ای مشکل دارند یا خیر..؟ ، باید زاویه دیدم را برای شما اشتراک بگذارم
در این تالار (که خداوند مدیران و کاربرانش را حفظ کند و ب سمت حقیقت روانه کند) ، بارها با تایپیک هایی از این قبیل روبرو شده ام ؛ "آیا فلان فیلم فراماسونری است؟" "آیا بازی اساسینز یا .. بر علیه اسلام است.!" و..
کاربرانی که از یک فیلم یا بازی یا انیمیشنی به اصطلاح خوششان می آید و از دیگران میپرسند که آیا ایرادی دارد
و اغلب کسانی که هیچ وابستگی به اثر مربوطه ندارند ، بلافاصله جواب میدهند که آری ایراد دارد!
و حقیقت امر از نظر بنده این است ، که هیچ فیلم و هیچ بازی و به طور کلی هیچ اثری که در دنیای خارج از اسلام ساخته میشود محصول خوبی نیست ، هیچکدامشان (تاثیر مثبت که فدای سرشان) ؛ هیچکدامشان بدون تاثیر منفی نیستند
و اساسا در این دنیای امروزی رسالت اصلی رسانه این است (حمله ور شدن به اعتقادات دیگران و کوبیدن میخِ اعتقادات خود)
هیچ بازی ای (توسط کفار) ساخته نمیشود مگر اینکه بر علیه تو و خدای تو باشد
هیچ فیلم یا سریالی نیست که فقط به دنبال ؛ نقل یک داستان خوب، محبوبیت و فروش خوب خلاصه شود! ،
همه آنها در کنار اهداف فرعی (و بالا و پایینشان) به دنبال بدست آوردن فکر مخاطب هستند
آسیایی ها و کره ای ها به دنبال ترویج تفکرات خودشان هستند که در مجموع هیچ سنخیتی با ما ندارد
آمریکایی ها و اروپاهی ها ، نیز به دنبال تسخیر فکر ما هستند
و به خدا سوگند که اینها توهم توطعه نیست
به خدا که موفقیت یک فیلم فقط با میزان فروش آن فیلم در گیشه مشخص نمیشود ، و موفقیت آنها در پشت پرده رابطه مستقیمی با میزان تاثیر آنها بر روی فکر ما دارد

پس ما هیچ محتوای مناسبی برای ارائه به شما نداریم
و متاسفانه محصولی که شما به آن دل بسته اید هم بسیار مضر و ویرانگر است
حال اینکه شما جرات باور کردن این حقیقت تلخ را داشته باشید/ یا نه ، به خود شما بستگی دارد
اینکه تصمیم میگیرید به دیدن این فیلم ها ادامه دهید/ یا این کار را فقط برای رضای خدا متوقف کنید و سختی ها را تحمل کنید با شماست


همیشه به دنبال این هستم که بتوانم ،پاسخ یکی از این "پس چه کنیم؟" ها باشم
ای کاش که میتوانستم
و ای کاش که بتوانم..
من خودم به شخصه از سوم راهنمایی دارم فیلم کره ای میبینم و تا الان که دارم میرم سوم دبیرستان (سنم رو گفتم که اگه خواستین میزان درکم رو قضاوت کنین واستون راحت باشه!) میتونم با یقین بگم بیشتر از 30 تا سریال کره ای دیدم که هیچ کدومشون هم تاریخی نبودن حتی سریال هایی رو هم که تلویزیون گذاشته گهگاهی اگه تلویزیون درحال پخششون بوده باشه و منم اونجا بوده باشم نگاه کردم
تنها دلیلم واسه عضو شدن تو این انجمن شرکت توی این تایپیکه
اول از همه میخواستم به کسایی که میگن فیلم هایی کره ای مسخره ان و داستان ندارن بگم که اول ببینید بعد قضاوت کنید من به شخصه از سریال های آمریکایی پرطرفداری که خیلی از شماها با ادعای مذهبی بودن دیدید فقط چند قسمت اول سریال ومپایر دایاریس رو و ارو رو دیدم و جفتشون رو نصفه ول کردم چون به نظر اصلا لایق وقت تلف کردن نبود مخصوصا با وجود مبتذل بودن خیلی زیادشون
اینکه k-pop و k-dram ضعف زیاد دارن و مشکوک به فراماسونری بودن هستند رو کاملا قبول دارم و حتی اعتقاد دارم افرادی هم که توی این عرصه دارن فعالیت میکنن هم همشون از کاری که دارن میکنن باخبرن چه خواننده ها و هنرپیشه ها و چه کمپانی هاشون...
اولین فیلمی که دیدم پسران فراتر از گل بود قبول دارم که یک داستان خیلی خیلی سطحی داشت ولی 99% کیدرامر ها با این فیلم شروع کردند این یعنی اینقدر خوب و دوست داشتنی بوده که تماشاچی ها بخواهند باز هم یک تجربه ی مشابه داشته باشند
49روز یکی از فیلم هاییه که خیلی خیلی دوسش دارم این فیلم تقریبا بخش زیادی اش براساس نظریه تناسخ بود(میگم بخش زیاد چون با نظریه تناسخ یک فرق هایی هم داشت) ولی خب این اصلا باعث نشد که من این نظریه رو حتی برای یک لحظه باور کنم چون کاملا مطئنم که این نظریه اشتباهه پس تا حدود زیادی اثرات بدشون به میزان محکم بودن زیرساخت های خودمون ربط داره.
یکی دیگه از فیلم هایی که بارها بارها دیدمش و هردفعه هم از دیدنش لذت میبرم سریال نسل الهام بخش است. داستان فیلم مال اوایل دهه 90 میلادیه و مثل بیشتر فیلم های کره ای یک مثلث عشقی داره ولی خب داستان فیلم اینقدر پر و قشنگه که این موضوع اصلا زیاد به چشم نمیاد.
کارت(سبد خرید) و کمپانی من(مرد شرکت) دوتا فیلم سینمایی ساخت کره ی جنوبی ان که من دیدمشون و به نظرم خیلی هم قشنگ ان. کارت درمورد اعتراض کارگرای یک کمپانی علیه سیاست های اشتباهشونه. کمپانی من هم در مورد یکی از افراد یک گروه مافیاییه که سعی میکنه از اون گروه جداشه و دنبال زندگیش برود. من خودم به این فیلم این نقد رو داشتم که چرا فردی که توی زندگیش حتی آدم هم کشته جوری نشون داده میشه که تماشاچی آخر فیلم باهاش حس همزاد پنداری داره.
سریال مشکلی نیست،عشقه داستانش در مورد یک نویسنده ی مشهور بود که توی بچگی موقعی که ناپدریش داشته این و برادرش رو کتک میزده به دست یکی از اینا کشته میشه و برادرش درحالیکه بی گناه بوده میره زندان و تمام این مدت به فکر انتقام از نقش اصلیه فیلمه و این نویسنده به یک بیماری روانی هم مبتلاست و طی داستان فیلم با یک روانشناس آشنا میشه... ولی این فیلم با وجود داستان عالی ای که داره اونقدر مبتذله که من واقعا دیگه از سریال های کره ای ناامید شدم چون قبلش هم سریال زوج اورژانسی(سریال درجه2 عه تو مایه های پسران فراتر از گل) رو دیده بودم که اون هم شرایط تقریبا مشابهی داشت.
سریال بیگ که یکی از فوق العاده ترین سریالای کره ای داستانش در مورد دوتا برادر بود که دوقلو بودن ولی یکیشون دوازده سال بعد از اون یکی به دنیا میاد (براساس عاپلم پزشکی امکان پذیره) اون هم برای نجات برادر بزرگترش و اینا وقتی بزرگ میشن به خاطر یک اتفاق روحشون با هم جابجا میشه. این فیلم هم طبق اعتقادات ما کاملا رد میشه ولی خب وقتی قرار صرفا فیلم دیدنه از فیلم های هالیوودی خیلی بهتره و در ضمن باز هم مثل 49روز وقتی میدونیم کاملا اشتباهه هیچ دلیلی نداره بهش اجازه بدیم رومون تاثیر بذاره و این بخشش کاملا به خودمون مربوطه.
سریال هایی هم که الان در حال دیدنشون هستم سریال kill me'heal me و سریال I remember u عه که دومی یک سریال در حال پخشه و درمورد یک بچه اس که پدرش فکر میکنه پسرش توی بزرگیش به یک هیولا تبدیل میشه و توی این مدت مشاور یک تبهکاره این بچه و تبهکاره اتفاقی همدیگر رو میبینن و با هم قرار میذارن که دوباره همدیگه رو ببینن و بعدش هم تبهکاره با باباش جوری حرف میزنه که فکر باباهه به یقین تبدیل شه... . بکش، خلاصم کن هم در مورد آدمیه که چند شخصیتیه و 7 شخصیت درون اون زندگی میکنن. واقعا هر هنرپیشه ای نمیتونه توی یک فیلم 7تا شخصیت رو بازی کنه تازه به عنوان ادمی که بازیش رو دیده میگم فوق العاده از پس این کار بر اومده
این که چندتا سریال رو با داستانشون معرفی کردم صرفا برای کسایی بود که اعتقاد دارن فیلم های کره ای چرت هستند و دیدنشون تلف کردن عمره میخواستم بگم اگه با دیدن فیلم هایی کره ای عمر ما تلف میشه با دیدن فیلم های هالیوودی شما صدبرابر بیشتر از ما در ضررید
در مورد مشروب خوردن هم میخواستم بگم من خودم برام جالبه که بدونم وقتی مشروب میخورن چه اتفاقی براشون میفته که همیشه وقتی ناراحت ان میرن سراغش ولی خب باز هم از اون جایی که میدونم چقدر خدا از این کار بدش میاد و چقدر ضرر و آسیب دنیوی و اخروی داره هیچوقت سراغش نخواهم رفت و در ضمن اینکه یک شخصیت در حال مشروب خوردن (در حد متعادل نه دائم اخمر) رو توی فیلم ها آدم بدی نمیدونم به خاطر اینه که به اندازه من بچه مسلمان از انجام اینکار نهی نشده و حتی برای مراسم های مذهبی شون چیزی به عنوان شراب مقدس دارند تازه خود مردم کره ی جنوبی تا بچه هاشون به سن قانونی نرسند اجازه ی مشروب خوردن رو از هیچ نوعی ندارند
یک نکته ی دیگه هم اینه که همه ی فیلم ها و سریال های کره ای که من در موردشون حرف زدم بالای 15ساله ینی یک بچه ی 15ساله ی کره ای هم حتی اجازه ی دیدنش رو نداره (هرچند من خودم زیر این سن بودم که دیدن این فیلم هارو شروع کردم) چون واسشون مهمه که ذهن بچه هاشون رو مسائل مهم تری معطوف شود.
سلام
نقل قول:1- عقاید منحرفی مثل تناسخ و جادو و پیشگویی، در برخی قسمتها به شکل های مختلف به شکل جدی یا شوخی،

خب کارتون زیزیگولو هم در مورد جادو بود و واقعیت نداشت. قرار نیست که همه فیلمها واقعی باشند.

نقل قول:2- نژاد برتر، در تمام سریالها یک شاهزاده یا کسی که والدینش در گذشته شاه بودن و خود فرد تا الان مطلع نبوده قهرمان فیلم هست.
خب فیلمه.
نقل قول:3- تاریخ سازی به وضوح هدف این فیلم ها هست، عقیده افتخار به تاریخی ساختگی در مخاطب ساخته می شود.
شاهنامه هم یه تاریخ ساختگیه که ما بهش افتخار می کنیم.
نقل قول:4- از خدا نامی برده نمی شود و انسان گرایی ترویج داده می شود، تماما قدرت به دست قهرمان فیلم داده می شود
اون که داره کره ای حرف می زنه. از خدا نامی ببره یا نبره ما متوجه نمیشیم.

Big Grin
با یاد خدا و سلام

اون چیزی که من در رابطه با آثار این فیلم ها مشاهده کردم , گرایش گروهی از جوانان دسته گل کشورمون به فرهنگ کشور کره بعد مشاهده این فیلم هاست , در حالیکه تعداد کارهای جذاب برای معرفی فرهنگی ملی-مذهبی خودمون کم هست

و در اثر آن, پیگیری خودشان نسبت به تمام فیلم و سریال های کره ایست

می تونید نمونه ای از دلنوشته های این متاثران فرهنگ کره رو با یک جستجوی ساده در تعداد زیادی وبلاگ های شخصی مطالعه کنید

اتفاقا یکی از دوستان نزدیک من هم در این گروه قرار میگیره , که البته مصمم برای مهاجرت هست ؟!

++++++++

درست مثل افرادی که تحت تاثیر تبلیغات فراوان رسانه های غربی , همیشه زندگی در آمریکا, کانادا و برخی دیگر از کشور ها رو یک ایده آل مطلق تصور می کنند

فقط گفتم که این تاثیر رو هم به یاد داشته باشید , وگرنه نمونه و شاهد بسیار داره
سلام
اول میخواستم بگم که سریالای کره ای همشون این چرت و پرتایی که تو تلویزیون ما نشون میده نیستن و من خودم اصلا تاریخیایی که تلویزیون میذاره رو نگاه نمیکنم و خیلیم بدم میاد .
و نمیدونم چرا صدا و سیمای ما مزخرف ترین سریالارو واسه پخش انتخاب کرده تا همه دیدشون به کره اینطوری باشه که تو این فروم هست!
برای همین میگم کسایی که فیلمای کره ای رو ندیدن نمیتونن با همین چند تا فیلمی که صدا و سیما پخش کرده قضاوت کنن...
خیلیا تو این فروم با دیدن چند تا فیلم مثل جومونگ شروع کردن ب قضاوت و نظر دادن ، و خیلیا گفتن این چشم بادومیا ارزش دیدن ندارن، خیلی نگرش غلطیه اگه ب خاطر چشم بادومی بودن یا زرد پوست بودنشون همچین چیزایی بگین...
مگه قیافه و رنگ پوست ملاک برتریه ؟


خب... منم موافقم که فیلماشون نکات منفی هم داره مثلا این ک دینشون با ما تناقض داره و اعتقادات مسخره ای مثل اعتقاد ب تناسخ و اینجور چیزا... و شراب خوردن خیلی زیاد تو فیلماشون، و روابط ازاد دختر و پسر و خیانت و ... صحنه هم گاهی اوقات داره ک نسبت ب فیلمای امریکایی خیلی کمتره ولی خب بازم هست و نمیشه ازشون چشم پوشی کرد ، و من خودم رد میکنم صحنه هاشو ...


که تاثیرگذاری این چیزا به خود آدم و شخصیتش برمیگرده و ب نظر من اگه ادم اعتقاداتش محکم باشه با این چیزا عوض نمیشه،ولی اثرات مثبت هم داره...
مثل احترام گذاشتن ب بزرگترا ک تو همه ی فیلما بدون استثنا وجود داره ،
و بعضی فیلماشون ک موضوعش دوستیه مثل مدرسه 2013 و انسانیت مثل 49 روز ...


49 روز اتفاقا یکی از اموزنده ترین فیلمایی بوده ک تو عمرم دیدم خیلی اموزنده تر از فیلمای ایرانی...


البته فیلماییم هستن ک واقعا حرفی واسه گفتن ندارن مثل خیلی فیلمای کشور خودمون ، ک منم از دیدنشون خوشم نمیاد و واسشون وقت نمیذارم...

یه سیاستی که تو همه ی فیلماشون دارن اینه ک کره رو ی کشور خیلی خوب نشون میدن که قوانین خیلی درست حسابی یی داره و مردمشو خیلی آدم حسابی و قانونمند نشون میدن .


حالا تو فیلمای کشور خودمون فقط از فقر و بدبختی و قتل ودزدی نشون میدن ، ک هر کی بخواد با دیدن فیلمامون ایرانو بشناسه فک میکنه ما آدمای وحشی و بدبخت و عقب افتاده ایم...
و اینم اشتباه بزرگ ماس ..
بعضیا ممکنه با دیدن فیلماشون تحت تاثیر قرار بگیرن و عقایدشون عوض بشه و حتی ارزوشون رفتن به کره و از این چیزا باشه، و این ب سستی اعتقاد برمیگرده ب نظرم...
من هیچ وقت ب شخصه فکر نکردم که کشور خیلی خوب و ارمانی ییه ...
چون اواز دهل شنیدن از دور خوشه !
در کل ب نظرم نمیشه گفت ک فیلماشون مخرب هستن یا نه و بستگی ب جنبه ی هر کس داره
، ممکنه یه فیلم واسه کسی اموزنده باشه ولی همون فیلم برای کس دیگه ای مخرب باشه...
سلام
داشتم تو گوگل چیزی میگشتم که این بحثا دیدم و خوشم اومد و با اجازه منم تجربه ای که انیمه دیدن دیدم به شما میگم.
کاری به دین من و شما و اونوری ها هم ندارم.
  1. همیشه تو فیلم ها یا انیمه های کره ای بهترین و خوشکل ترین فردا برای نقش اول و کسی که قراره نقش اول عاشقش بشه استفاده میکنن که خیلی آدم میخواد خودشا جای شخصیت اصلی بزاره.
  2. جوری فیلما میسازن که وقتی شروع کردی به دیدن سریال/انیمه دیگه مجبور باشی تا تهش ببینی
  3. اونقدر فیلماشون احساسیش میکنن (به هر نحوی) که احساسات تا چند روزی داغون باشه (حس گریه داشته باشی و بخوای کار عجیب غریب بکنی و ...)
  4. درون آدم تغییراتی ایجاد میکنه که واقعیت زندگی را نمیبینی و همش خیال پردازی میکنی
  5. قابلیت درس خوندن یا حرکاری دیگه را بوسیله عدم تمرکز حدعقل نصف میکنه (داری درس میخونی یا هرکاری میکنی هی برات صحنه های جالب فیلم یا انیمه تکرار میشه)
  6. خوبی هم تاحالا ازش ندیدم بجز اینکه وقتتا پر کنه.
  7. بقول یکی از دوستان بازم فیلم های آمریکایی(حد عقلش اینه که احساسات آدما مثل کره ای تحت و شعا قرار نمیده) یا ایرانی{من که بخاطر کیفیت بد فیلم ها کلا نمیبینم}
(۴/شهریور/۹۱ ۲۳:۲۲)yunmi نوشته است: [ -> ]شما اگه با این فیلما مشکل داری میتونی نبینی
زرد پوست های کافر؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
واقعا برات متاسفم که هنوز ملاکت رنگ پوسته یا عقایدی که دارن اگه انقدر به خدا ایمان داری باید بدونی که اونا بنده های خدا هم هستن و خدا هم همونطور که تو رو دوست داره اونا هم دوست داره
واقعا به نظر من فیلماشون اموزنده و خوبه
در ضمن هم .جن.س گرا.یی هیچ مشکلی نداره
اینو همه میدونن دیگه این چیزا واقعا دست خود ادم نیست
واقعا خیلی کار زشتیه که با این حرفاتون میخواید کار یه هنرمند رو خراب کنید
تنها دلیلی که ثبت نام کردم حمایت از این نظره
ینی خوشم میاد ایرانیا یه چیز کوچیک میبینن خوششون نمیاد میرینن به کل آثار اگه هم میگین نه زیاد دیدیم بد بود خب اولی بد بود دومی بد بود چرا سومی رو دیدی¿
اصلا مهم نیست خدا کی رو دوس داره کی رو نه اگه میخوایین ببینین فرهنگ کدوم کشورا خوبه به پیشرقتشون نگاه کنین کره و ژاپن کجا ایران کجا
درمورد همجنسگرایی کسایی که میکنم مشکل داره یه سرچ کنن تو اینترنت درموردش تحقیق کنن
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8
آدرس های مرجع