تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بچه که بودیم یادمون دادن رسم خط و پاره خط و اینکه یه خط از کجا شروع می شه و به کجا ختم.

بچه که بودیم یادمون دادن چطور مدادرنگی هامونو به بغل دستی مون که یادش رفته بیاره یا اصلا نداشته که بیاره، شریک شیم تا نقاشیش بی رنگ نمونه.

بچه که بودیم یادمون دادن برای کمک به بابای مدرسه، هفته ای یه بار خودمون آشغالای حیاطوجمع کنیم.

بچه که بودیم یادمون دادن که وقتی تو بازی یکی خورد زمین، چطور دستشو بگیریم و کمکشکنیم تا دوباره بایسته.

بچه که بودیم یادمون دادن به بزرگترامون احترام بذاریم و با تمام وجود به عزیزانمون محبت داشته باشیم.

بچه که بودیم یادمون دادن...

ای کاش بچه که بودیم یادمون می دادن چطور وقتی بزرگ که شدیم یادمون نره همه ی اونچیزهایی رو که:... بچه که بودیم یادمون دادن

خدا

تا دست خدا هست

لبخندی بزند رو به آسمان

گاه با یک گل سرخ،

گاه با یک دل تنگ،

گاه باید رویید در پس یک باران،

گاه باید خندید بر غم بی پایان،

زندگی باور می خواهد!

آن هم از جنس امید،

هر کجا خسته شدی یا كه پر غصه شدی!

تو بگو از ته دل،

"من خدا را دارم"…

تو با تمام مهربانی هایتــ زیبـاتریــن معصـوم دنیایــی .

مــن خــدایی را می شناســم که ابر رحمتش به زمین و زمان باریده

اما یکی سپاسش می گوید و هزاران نفـر کفر

چرا می پنداری بهتـر از خـــدا تو را قدردانی می کننــد؟

پــس نـرنج از ناسپاسی شان و برای شادیشان بکوش.

با مهربانی، روحـت آرام می گیرد.

تو با مهـرت بال و پر می گیــری

خوبـی دلیل جاودانگی تـو خواهد بـــود