(۶/بهمن/۹۲ ۱۵:۰۱)AliAkbar53 نوشته است: [ -> ]سلام
بنده یک سوال دارم. از کجا میگویید که فوتبال مصداق ان تفریح حلالی است که امام اشاره میکند؟
اگر این فرمایش حضرت را در کنار سفارشهای دیگر اسلام مبنی بر عدم انجام کار بیهوده و بدون سود و... بگذاریم آیا باز هم مصداقش فوتبالی میشود که با تماشای آن چیزی دست تماشا کننده نمی ماند؟
اثبات ادعا با مدعی ست ، شما ثابت کنید تماشای فوتبال حرام است وگرنه من کاملا این ورزش را حلال میدانم با این وجود برای اینکه خیالتان راحت بشود ببینید رهبر همیشه برای پیروزی های تیم ملی پیام تبریک میدن ، یا یه جاهایی از فوتبال مثال می آورند و خودشون شخصا بازی ایران و امریکا در جام جهانی رو تماشا کردند و تشکر بسیار خاصی از تیم 98 کردند ، خب اگه فوتبال حرامه قطعا مرجع و رهبر شیعیان ایران نمیاد کار حرام تماشا کنه یا پیام تبریک بده یا...
اما اینکه حدیث را مغایر با فرمایشات مبنی بر عدم انجام کارهای بیهوده بدانیم غلط است زیرا این حدیث به شکل های دیگر از ائمه دیگر تکرار شده مثلا یکی دیگر از ائمه گزینه چهارم معاشرت با دوستان و بستگان هم در برنامه ریزی روزانه گذاشته اند
ضرورت تفریح و سرگرمی
انسان همچنان که به غذا و نوشیدنی و خواب و استراحت و نظافت نیاز دارد، همین طور به تفریح و سرگرمی سالم نیز نیازمند است و هیچ عاقلی نمی تواند این نیاز فطری و طبیعی انسان را انکار نماید. حتی حیوانات نیز از این قانون کلی مستثنی نیستند و ساعتی را در شبانه روز مشغول بازی و تفریح هستند، از پرندگان هوا گرفته تا درندگان صحرا، از خزندگان گرفته تا موجودات و ماهیان دریا، که همگی صحنه های زیبایی از تفریح و بازی را به نمایش می گذارند، حتی درنده خوترین حیوانات مانند شیر و پلنگ و گرگ، ساعتی را با فرزندان خویش در کنار هم به بازی و شادی و تفریح سپری می کنند.
انسان قطعاً در این جهت باید پیشگام باشد چرا که یک موجود فولادی و یک جسم بی جان نیست که هرچه بخواهد کار کند، بلکه موجودی است دارای روح و روان، و روح نیز همچون تن و جسم، خسته می شود، همانگونه که جسم با استراحت و خواب، انرژی مصرف شده را تامین می کند، روح و روان نیز با تفریح و سرگرمی سالم، شارژ شده دوباره نیرو می گیرد.
تجربه و گذشت زمان نیز نشان داده است که اگر انسان به کارهای یک نواخت بدون وقفه ادامه دهد، و از سرگرمی و تفریح محروم باشد، بازده و راندمان کار بر اثر کمبود نشاط، تدریجاً افت کرده، پایین می آید. اما برعکس، پس از ساعاتی تفریح و سرگرمی آنچنان نشاط کار و تلاش در او ایجاد می شود که کمیت و کیفیت کار هر دو فزونی پیدا می کند، به این جهت باید گفت ساعاتی که صرف تفریح و سرگرمی سالم می شود نه تنها هدر نمی رود بلکه با رفع خستگی از روح و روان عامل تقویت و پیشرفت ساعات کاری و مطالعاتی انسان می شود.
تفریح در قرآن
۱) قرآن کریم درخواست برادران را از پدر در مورد حضرت یوسف این چنین بیان می کند:«او را فردا با ما (به خارج شهر) بفرست تا غذای کافی بخورد،( و بازی و تفریح کند و ما حافظ او هستیم.»
وقتی برادران یوسف مسئله تفریح و گردش در صحرا و خوردن از گیاهان را مطرح کردند، حضرت یعقوب اعتراض نکرد که این عمل شایسته یک جوان موحد و وابسته به خانواده نبوت نیست (بلکه از جنبه امنیتی اظهار نگرانی نمود) از این بیان بخوبی استفاده می شود که به تفریح، نظر مثبت داشته، بلکه در جامعه آن روز امر مسلمی بوده است و امروز شهرنشینی، و فضای بسته خانه های شهرها، این نیاز را دو چندان کرده است.
۲) در آیات متعددی از قرآن، خداوند دستور داده در زمین سیر کنید و در آن گردش کنید از جمله فرمود:«و میان آنها و شهرهایی که برکت داده بودیم، آبادیهای آشکاری قرار دادیم و سفر در میان آن ها را به طور متناسب (با فاصله نزدیک) مقرر داشتیم (و به آنان گفتیم) شبها و روزها در این آبادیها با ایمنی کامل، سفر و گردش کنید.»
۳) در آیاتی دستور می دهد در بین گیاهان گردش کنید و در کیفیت خلقت آنها دقت کنید، از جمله فرمود: «آیا آنان به زمین نگاه نکردند که چه قدر از انواع گیاهان پرارزش در آن رویاندیم؟»
نیز فرمود:«آیا ندیدند که ما آب را به سوی زمین های خشک می رانیم و به وسیله آن زراعتهایی می رویانیم که هم چهارپایانشان از آن می خورند و هم خودشان تغذیه می کنند، آیا نمی بینند؟!»
تفریح در روایات
۱) در روایات نیز به امر تفریح سالم پرداخته شده، و سفارش شده که ساعتی از زندگی رابه لذتهای حلال و تفریحهای سالم اختصاص دهید، علی(علیه السلام) فرمود: «برای مؤمن (در شبانه روز) سه وقت است، زمانی برای (نیایش) و مناجات با پروردگارش، و زمانی برای تأمین معاش زندگی اش، و زمانی برای واداشتن نفس به لذت هایی که حلال و مایه زیبایی است.
خردمند را نشاید جز آن که درپی سه چیز حرکت کند: (کسب حلال) برای تأمین زندگی، یا گام نهادن در راه آخرت، یا به دست آوردن لذت های (حلال و) غیرحرام.»
جالب این است که در برخی روایات، این جمله اضافه شده است: «و ذلک عون علی سائر الساعات؛این سرگرمی (و تفریح سالم) کمکی است برای سایر برنامه ها» و در تعبیر دیگر دارد: «و بهذه الساعه تقدرون علی الثّلاث السّاعات؛ و با این ساعت (تفریح) نیرو می گیرید بر انجام وظائف اوقات دیگر.»
۲) در برخی روایات عقل را به درخت پرباری تشبیه نموده و ثمره آن را نشاط و شادی می داند، علی(علیه السلام) فرمود: «اصل العقل القدره و ثمرتها السّرور؛ ریشه عقل قدرت است و میوه آن نشاط و خوشحالی» البته شادی و نشاط نیز اخلاق خوش و نرمی می طلبد که همان حضرت فرمود: «لایستعان علی السّرور الا باللّین؛ بر شادی و (نشاط) نمی توان دست یافت مگر با نرمی (و خوشخویی).»
۳) شادی و تفریح های سالم فرصتهایی است که زمینه بهره برداری بیشتر از اوقات عمر را فراهم می کند؛ علی(علیه السلام) فرمود: «اوقات السّرور خلسه ؛ اوقات شادی فرصتهای لطیف است.»
۴) عامل آرامش و راحتی، امیرمؤمنان(علیه السلام) فرمود: «بقدر السّرور بکون التنفیص؛به میزان شادی و نشاط راحتی و آرامش (فکری) به دست می آید.»
۵) شادی (و تفریح) عامل غمزدایی است؛ علی(علیه السلام) فرمود: «السّرور یبسط النّفس و یثیر النّشاط، الغمّ یقبض النّفس و یطوی الانبساط؛شادی روح انسان را باز (و بلند پرواز نموده) نشاط را می انگیزاند، غصه نفس انسانی را در فشار قرار داده و در حصر نگاه می دارد و فضای نشاط را می پیچد (و جمع می کند).»
اسلام به مسائل تفریح تا آن جا اهمیت داده که یک سلسله مسابقات را حتی با شرط بندی اجازه داده، و برخی موارد را با عنوانهای قابل تعظیم مورد تأکید قرار داده است.
