تالار گفتگوی بیداری اندیشه

دوستان مجرد
توجه داشته باشید
حرفهایی که اینجا زده میشه (به جز اونهایی که بر پایه سند و مدرکه!) فقط تجربه شخصی خود افراد هست!
بنابراین ممکنه خالی از اشتباه نباشه!

(۴/مرداد/۹۱ ۱۵:۵۵)حسن عزتي نوشته است: [ -> ]بيشترين زماني كه براي اين دوران پيشنهاد ميشه(نه از طرف بنده ها...طبق فرموده كارشناسان)حداكثر 1ساله.

البته بنده در موارد متعددی از مشاوران خانواده شنیدم که 6 ماه نباید بیشتر بشه.
یه نکته دیگری که به نظرم رسید زمان دوران نامزدی هستش.(بعد بله برون و قبل عقد) که اون هم نباید از 3 ماه کمتر و 6 ماه بیشتر باشه.
البته با جمع بندی زمان نامزدی و عقد به همون یک سال می رسیم که جناب عزتی فرمودند.

به نام خدا

اكثر ارسال ها روكه مرور ميكنم يه پاي ثابت حرف ها و ارسال ها چند چيزه:داشتن ايمان،جنم كار كردن،قناعت و انتخاب همسر از خانواده متوقع و هم سطح

خانمي كه توقع پاييني داشته باشه ،مطمئنا ميتونه توقعات مرد زندگيش رو هم كنترل كنه!!!

برخي مشكلات ما مال چشم و هم چشمي هاي كور كورانه است.
برخي رسم و رسومات خوبه ها ولي در بعضي هاش اينقدر افراط وجود داره كه اصل اسراف رو احيا ميكنه.

نميدونم چرا اكثر جوون ها دوست دارند با داشتن اين آيتم ها خوشبختي رو درك كنند:
-برگزاري مجلس عروسي در يك تالار شيك
-ماشين عروس تك و خوش بر و رو
-ميهماني توام با چند نوع غذا و دسر هاي متنوع
-خونه راحت و محله بسيار ايده آل
-كار مناسب +حقوق ثابت بالا
-همراه با مرخصي هاي طولاني جهت سفرهاي دو نفري
-رفتن به رستوران جهت اثبات علاقمندي به همسر
-در هر عيد و تولد و مناسبت خريدن طلا و كادوهاي گرانقيمت برا خانم
-دست به دست لباس و شلوار و مانتو ...خريدن (معمولا هم هر لباس 1بار بايد در انظار فاميل ها پوشيده بشه!!!)
.
.
.
برادر من،خواهر من
باور كنيد لذت زندگي يه چيزاي ديگست....خيلي از دوستام دارن شب و روز كار ميكنند تا اقساطشون جور بشه،اجاره خونشون در بياد،آبروشون حفظ بشه
كمتر ميخورن،متنوع نمي پوشن،مسافرت نرفتن تو چند سال زندگي مشتركشون،عيد ها و جشن تولد ها با يك كيلو شيريني ميگذرونند....

ولي عاشقانه و صميمانه دارند با هم زندگي ميكنند،خيلي ها هستند كه پولشون از پارو بالا ميره ولي حسرت صميميت زندگي اينارو ميخورن.
مرد شدن الكي نيست،شير زن بودن مفت بدست نمياد.....يادتون هم نره تا ازدواج نكنيد و خودتون زندگي متاهلي رو تجربه نكنيد همه اين حرف ها و ارسا لها حرفه و بي ارزش.بايد تو ميدون رفت و زير بار سنگين زندگي ابرو خم نكرد تا اين چيزارو درك كرد.


صميميت و مهرباني بين زن و شوهر اينقدر ارزشمنده كه شما حاضري در زندگيت هيچ چيز نداشته باشي ولي عاشقانه در كنار همسرت باشي و با هم از پس مشكلات بر بيايد.

وقتي زن و شوهر با هم صميمي و ندار باشند همه چيز زندگي براشون ميشه خوشبختي و لذت،بايد ازدواج كنيد و در كنار همسرتون به آرامشي كه خداوند وعده اش رو داده برسيد تا بفهميد مشكلات رو چطور ميشه پشت سر گذاشت با قدرت عشق.

سلام مجدد خدمت تک تک دوستان .

تو رو خدا منو ببخشید اگر با حرفام رنجوندمتون یا نا امیدتون کردم اما چیزی جز حقیقت نگفتم .

شاید دوستمون درست گفته باشه تا زمانی که جوونها ازدواج نکنن متوجه نمیشن که لذت بودن با همسر هر چند بدون پول چطوره !!!!

امیدوارم اینطوری که میگید باشه ...!!!

میدونم بحث رو زیاد منحرف کردم .

اما واقعا به قول دوستمون دلم از وضع موجود پره ... به هر حال جوونها همه علاقه به ازدواج دارن ..

متاهلین عزیز چند تا سوال داشتم ...؟

به نظرتون چند سال میتونید تحمل کنید که با همسرتون بیرون برید و وقتی وارد رستوران میشید به جای غذا لیست قیمتها رو نگاه کنید ؟؟

به نظرتون چند سال میتونید تحمل کنید تا همسرتون آرزوی داشتن یک ماشین و مسافرت رفتن با اون رو داشته باشه و اینکه مجبور نباشه تو گرما ( احتمالا با چادر ) و سرمای زمستون پیاده روی کنه ؟؟؟
( روی صحبت من با مردهاست و خواهشا نگید همسر من اینجوری نیست ...)

سوال سوم اینکه تا حالا فکر کردید شاید همسرتون زندگیه بهتر از این میخواد و تا حالا به هر دلیل روش نشده بهتون بگه
.

(۵/مرداد/۹۱ ۲۰:۳۸)soshiant نوشته است: [ -> ]متاهلین عزیز چند تا سوال داشتم ...؟

به نظرتون چند سال میتونید تحمل کنید که با همسرتون بیرون برید و وقتی وارد رستوران میشید به جای غذا لیست قیمتها رو نگاه کنید ؟؟

به نظرتون چند سال میتونید تحمل کنید تا همسرتون آرزوی داشتن یک ماشین و مسافرت رفتن با اون رو داشته باشه و اینکه مجبور نباشه تو گرما ( احتمالا با چادر ) و سرمای زمستون پیاده روی کنه ؟؟؟
( روی صحبت من با مردهاست و خواهشا نگید همسر من اینجوری نیست ...)

سوال سوم اینکه تا حالا فکر کردید شاید همسرتون زندگیه بهتر از این میخواد و تا حالا به هر دلیل روش نشده بهتون بگه ؟؟؟

سلام داداش گلم
ما از 84 ازدواج کردیم. بدون بزرگنمایی میگم که خدا روزی رسونه و بعد از ازدواج به زندگی ما برکت داد.
این سوال های شما درست. همه دوست دارن خوب زندگی کنند ولی این یه باید نیست. برادر گلم اگر دنبال راحتی توی این دنیا می گردید این ره به ترکستان است. ولی بدون با تلاش صادقانه و توکل به خدا، خدا روزی رسونه اساسی. لنگ نمی مونید.
راه حل مسائلی که گفتید در درجه اول تلاش درجه دوم قناعت و کم کردن آرزوهاست.
زندگی متاهلی شیرینی هایی داره که کم پولی و فشار اقتصادی اثری توی اونها ندارند. اتفاقاً اینها تا حدودی جالب هم هستند چون زوجین با تلاش کم کم خواسته هاشون رو به دست میارن لذتی داره غیر قابل وصف. من زوج هایی دیدم که از اول زندگی هم خونه داشتن هم ماشین ولی لذتی که ما از زندگی می بریم اونها درکی ازش ندارن. ما یه ماشین لباس شویی رو که بعد از مدتها با قسط خریدیم بیشتر لذت بردیم تا اونها که هرچی می خوان همون لحظه آماده است.

چشم ها رو باید شست جور دیگر باید دید.

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام به همگی
من 27 سالمه و یه سال و نیمه که ازدواج کردم و اگه به گذشته برمیگشتم و شرایط دست خودم بود بیست سالگی ازدواج میکردم واقعا حیف جوونیه ادم نیست که ازش استفاده نکنه و در کنار همسرش نباشه؟ البته هم کفو بودن که بچه ها مطرح کردند خیلی مهمه و برای اقایون تو این دور زمونه اقتصادی و اجتماعی خاص ،حتما همسری باید اختیار کنند که قانع و البته مومن باشه، قناعت زن خیلی مهمه، بدونه که واسه خوش گذرونی تو این دنیا نیومده

ما جشن عروسی نداشتیم فقط جشن مختصر عقد داشتیم که خاله عمو ..بودند و به قول بچه ها از کادو ها پولش درمیاد،اما خدا رو شکر پدر همسرم بهمون خونه داد اما اگرم نداشتیم من هیچ مشکلی نداشتم که با مادر شوهرم زندگی کنیم حتی تو یه خونه!راستش ما همه چی رو خیلی گنده میکنیم یه جوری زندگی میکنیم که انگار زندگی واقعی این دنیاس نه اخرت،خرج عکس و فیلم دوست من سه سال پیش دو میلیون شد و اینجورچیزا اینقدر براش مهم بود که باورش نمیشد ما فیلم بردار نداشتیم، هی میگفت پشیمون میشی، تا حالاش که نشدیم،خداییش حیف پول، نهایت ادم چهار تا عکس یادگاری میگیره داشته باشه دیگه بقیه اش واقعا اضافیه، ادم پولش رو جایی خرج میکنه که بعد مرگش اون کار در جریان باشه و ما تآخرش باشه ، نگید هم از این دخترا پیدا نمیشه که عروسی نخواد و مثلا سرویس سبک ور داره و غیره که من دور برم کم ندیدم فقط هم خدا میتونه واسه ادم پیدا کنه، پس مجرد های عزیز همیشه برای ازدواج خودشون دعا کنن که ایشالا خدا همسری شایسته بهشون بده

من هر ماه همه خرج هامون رو یادداشت میکنم و اتفاقا کم ترین هزینه مربوط میشد به خوراک، یعنی 20 الی 30 درصد هزینه کل ما مربوط به خوراک میشد و بیشترینش رو پوشاک و خرج های غیر ضروری تشکیل میداد،خوب ما یه حساب کتابی کردیم دیدیم اینجوری که نمیشه باید هزینه ها رو مدیریت کنیم، من دارم خیاطی یاد میگیرم که حتی اگه فقط برای خودم لباس بدوزم کلی صرفه جویی شده و واقعا خیلی چیزا رو ادم درست استفاده و مدیریت کنه هزینه هاش رو میتونه پایین بیاره و اگر تغذیه اش رو اصلاح کنه(که بچه هایی که از طب سنتی اطلاع دارند میدونن که با رعایت این امور هم هزینه خوراک کم میشه(چون لزومی نداره هر روز مرغ و گوشت بخورید ، نهایت دو بار در هفته کافیه و مقدار غذایی که ما ایرانی ها مصرف میکنیم اغلب بیشتر از نیاز بدنمونه) و مهمتر از اون در بروز بیماری ها پیشگیری کردیم، ما امتحان کردیم واقعا جواب میده و واقعا مهمه چون متاسفانه هزینه های درمان در جامعه ما خیلی زیاده.
سخن به درازا رفت اما خلاصه مطلب اینکه

هیچ کس به هیچ کس دیگه نمیتونه توصیه کنه که کی ازدواج کنه چون شرایط ادمها با هم فرق میکنه ، کسی که خانواده اش ازش حمایت میکنند با کسی که خودش روی پای خودش وایستاده خیلی فرق میکنه و استانه تحمل ادم ها هم در شرایط سختی هم با هم خیلی فرق میکنه اما بر اساس تجربه فقط میتونم بگم که اقایون همسری انتخاب کنند که سطح توقعاتش پایین باشه وگرنه میلیاردر هم باشید کم میارید اما کسی که قناعت پیشه باشه پولش اضافی هم میاد و ایمان رو هم فراموش نکنید چون زن و شوهر خیلی از هم تاثیر میگیرند سعی کنید همسری بگیرید که از نظر عقاید و عمل انسان مومنی باشه که خیر دنیا و اخرت میشه براتون
ایشالا خداوند به همه تون همسرانی شایسته قسمت کنه که هر وقت همسرتون رو نگاه میکنید جز حمد و تشکر از خدا چیز دیگه ای نتونید بگید

سلام

soshiant
عزیز

من قبل از ازدواج از همین مسائل مادی میترسیدم.
با خودم گفتم استخاره می کنم و ایه تکان دهنده ای اومد:
ایه 32 سوره نور:

و انکحوا الایامی منکم و الصالحین من عبادکم و ایمائکم ان یکونوا فقرآء یغنهم الله من فضله و الله واسع علیم

و دل به دریا زدم گفتم خدایا تو کار خودت را بکن ما هم کار خودمون. تو خدایی کن ما بندگی.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

دفاتر حساب های مغازه را از قبل از ازدواج تا الان دارم(حدود 14 سال) :
قبل از ازدواج: پول تو جیبی
موقع عقد:خرج عقد
موقع عروسی: خرج عروسی و زیارت امام رضا
موقع بچه دار شدن : خرج بچه
موقع عید و مسافرت لازم و مناسبتهایی که پولا لازم هست: خرج همه اونها
هزینه ماشین خریدن در موقع لزوم شدید
و حتی هزینه هدیه به همسر

و همه این ها را توی دفاتر علامت گذاشته ام و هنوز هم وقتی که یاد اون ایه می افتم دلم تو میریزه

دوستان که تجربه دارن میتونن شرح بدن خدا چجوری برکت میده؟
مثلا به حقوق ثابت یه کارمند وقتی ازدواج میکنه چطوری برکت میده؟

(۶/مرداد/۹۱ ۱۹:۵۴)محمود نوشته است: [ -> ]دوستان که تجربه دارن میتونن شرح بدن خدا چجوری برکت میده؟
مثلا به حقوق ثابت یه کارمند وقتی ازدواج میکنه چطوری برکت میده؟

سلام
خیلی راه برای نمود برکت هست.
کاهش هزینه های جانبی مثل اسراف
کاهش هزینه های ناخواسته مثل هزینه های درمانی ، حمل و نقل و ...
افزایش تاثیر نعمت های الهی بر زندگی
این یکی خیلی ثقیل هست ، اما نمونه داریم ، و اون هم افزایش مال به صورت مخفیانه هست ، یعنی مثلا شما یک درآمدی داری ، باهاش برنج می خری ، برنج به جای این که 100 بار خورده بشه ، 150 بار ازش استفاده می کنی ، و تموم نمیشه.نمونه اش هم در دعوت اقربین بود اگر اشتباه نکنم ، که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله با کمک امیرالمومنین علیه السلام از یک مال اندک به 40 نفر غذا می دند ، و هر 40 نفر سیر می شند.
راه ها بسیار هست ، نمونه های دیگه هم هست ، مثلا جاری کردن افکار نو و بدیع به ذهن انسان که باعث بهبود درآمد یا افزایش درآمد جانبی می شه.
یا مثلا رسیدن روزی از راه هایی که روش حساب باز نکردی ، مثل دعوت ، مثل جوایز ، مثل ....

---

اما بحث اصلی :
اهداف بنده این ها بودند :
- رسیدن به آرامش که مهم ترین هدف بنده بوده ، تحقق ، 90 درصد حدودا
- افزایش نسل شیعه ، 1 فرزند
- افزایش بازده شخصی ، بسیار زیاد.
- بهبود در حوزه دین ، این رو خدا باید بگه.

با سلام به همه متاهلین ومجردهای بیداری اندیشه وامیدوارم که روزه نمازاتون قبول باشه.
ارسالهای شما عزیزان رو دیدم وخیلی برام جالب بود وبه عنوان خانمی که 11 ساله متاهلم وخدا به ما دو تا پسربچه شیطون وپرخرج داده وخودمن هنوز 30 سالم نشده وهمسرم 33 سالشه ودر این مدت پستی ها وبلندی های زیادی را در همه زمینه ها پشت سر گذاشتیم اما بسیار خوشحالم که در سن 17سالگی ازدواج کردم و19 سالگی اولین فرزندم را به دنیا آوردم.من با اعتقاد کامل به اینکه با ازدواج نصف دیگر دینم را کامل می کنم ازدواج کردم وخوشحالم که امروز دینم را توانسته ام حفظ کنم.به قول یکی از بچه ها هزینه ازدواج ما شاید 5تومن هم نشد. با وجود اینکه خانواده همسرم وضع مالی عالی دارند ما اول ازدواج ماشین نداشتیم و وقتی که اولین فرزندمان به دنیا آمد یه پیکان نمی دونم دسته چندم خریدیم.اما همسرم مرد تلاش وزندگی است.در اون سالها با پولی که در مجردیش پس انداز کرده بود یک خونه 60 متری البته نه خیلی عالی رو خرید.امروز ما هم یه خونه خیلی بزرگتر داریم ویه ماشین خوب.واین به خاطر تلاش همیشگی همسرم ونداشتن خواسته های آنچنانی من بود.شاید ازدواج در دوران ما سخت باشد در همه موارد اما با تلاش هردو نفر زندگی در جریان است.من وهمسرم تازه الان شروع به درس خواندن هم کرده ایم من تازه سال 90 در دانشگاه سراسری قبول شدم وهمسرم علمی کاربردی.هنوزهم پیش می آید که وقتی به رستوران میرویم اول قیمتها را نگاه می کنیم و هنوز هم مسافرتهای که در دوران مجردی آرزو داشته ایم نرفته ایم اما خوشحالیم وخوشبخت وخدا مثل همیشه در همین نزدیکی است وما را فراموش نکرده حتی اگر ما او را فرامش کنیم.