تالار گفتگوی بیداری اندیشه

دوستان در شناخت دچار اشتباه نشند هرچند برخي اشتباه ها ....

نداشتن بصيرت منجر به خطاهاي بزرگي ميشه. بصيرت خودمون رو تقويت كنيم.

سایت دولت بهار مطلبی با عنوان (ناگفته های فرمانده سابق ناجا از فتنه 88) پسر هاشمی مسئول ساماندهی اراذل و اوباش و تخریب‌ ها بود/ وزارت اطلاعات هاشمی را تشجیع می کرد! داره که مطلب طولانی هست اگر حوصله داشتید مطالعه کنید ولی بخشی از اون رو که به نظرم جالب بود براتون میارم.

مطلب در مورد خبر اشتباه خویشاوندی ایشان با جناب احمدی نژاد می باشد. [آقای هاشمی در ضمن صحبت چند بار گفت: «فامیلتان احمدی نژاد». متوجه شدم به شایعه ی فامیل بودن من با احمدی ‌نژاد اشاره می کند. به ایشان گفتم «اصلاً احمدی ‌مقدم با احمدی ‌نژاد چه طوری شناسنامه ‌ای باجناق می‌شوند؟ خنده‌ دار نیست؟ همسر من اهل کردستان است و ما هیچ نسبتی با آقای احمدی ‌نژاد نداریم. بچه‌ محل بوده ایم ولی حتی یادم نمی آید او را در محل دیده باشم. در شهرداری با او آشنا شدم. این شایعات مال بی ‌بی ‌سی است. البته آقای روحانی هم یک بار همین مطلب را به من گفت اما آقای هاشمی از شما تعجب می کنم که چنین حرفی می زنید!»]

[b]چی گفتند؟
[/b]

پ.ن.
اگر مطلبی که به جناب احمدی مقدم نسبت داده باشند صحت داشته باشد باید زار زار به حال این مملکت گریست.

قبلاً هم خبرگـزاری آمریکایی بلومبرگ از مذاکرات مخفیانه ی ظریف (Zarif)، هنگامی که

نماینده ی دائم ایران توی سازمان ملل بود، با افرادی چون ویلیـام لوئـرز (William Luers)،

تـومــاس پیـکـرینــگ (Thomas Pickering) و فـرانـک ویــزنـــر (Frank G. Wisner)، کـه بـا

سرمایـه گـذاری های میلیـون دلاری راکفلر ها روی "پـروژه ی ایـران" (The Iran Project)

صورت گرفته بود – پرده برداشته بود.

خواهش می کنم تا انتها مطالعه کنید. چه ربطی به حسن خان داره؟ بخونيد متوجه میشید.

تایید صلاحیت فله ای برای بازی سیاسی علیه شورای نگهبان

حامد شریعتی؛ 26 دی 94

تاریخ انتشار :
شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۴ ساعت ۱۴:۵۹

یک کاندیدای انتخابات مجلس در فرودگاه شیراز دستگیر می شود، آن هم به جرم حمل مواد مخدر. این خبر گرچه به خود خودی قابلیت برای تأسف خوردن دارد، اما وقتی این تأسف عمیق تر می شود که بدانیم صلاحیت این فرد توسط هیات های اجرایی تایید شده است. یعنی هیات های اجرایی این فرد را که در شیراز هم چندان خوشنام نیست، شایسته ی نماینده ی مجلس شدن تشخیص داده اند...

حق الناسی که بر عهده هیات های اجرایی بود

خبرهای غیررسمی حکایت از آن دارد که روند تایید صلاحیت ها توسط هیات های اجرایی آنقدر فله ای و بی بررسی پیش رفته که نمی شود عنوان «سهل انگاری» بر آن نهاد؛ گرچه که سهل انگاری در تایید صلاحیت افراد سابقه دار و فاقد صلاحیت چیزی از ظلمی که به واسطه آن بر مردم می رود، کم نمی کند و حتی باید گفت عذر بدتر از گناه است. مردم به کسانی که توسط نهادهای حکومتی تایید صلاحیت می شوند، یک اعتماد نسبی پیدا می کنند و با خود می گویند این فرد از لحاظ اخلاقی و اقتصادی و سیاسی مشکلی نداشته، وگرنه اجازه داده نمی شد وارد عرصه ی رقابت شود.

چندی قبل یک منبع آگاه به خبرگزاری تسنیم خبر داده بود که «در بین برخی تایید صلاحیت‌شدگان افرادی با برخی سوابق منفی از جمله تابعیت اسرائیلی همسر، تابعیت چندگانه، سقط جنین غیرقانونی، رشوه‌گیری، سابقه عضویت در برخی گروهک‌های ضدانقلاب، مشارکت در قتل، اقدام علیه امنیت ملی، زنای محصنه، زنا با بستگان و محارم، نزاع خیابانی، اخلال در نظم عمومی و ... وجود دارند.»

آیا این مدل برخورد با اعتماد مردم «حق الناس» و حتی «خیانت» به مردم نیست؟

رهبر انقلاب، چندی قبل در بیان یکی از مصداق های «حق الناس» در انتخابات فرمودند:

«اگر چنانچه آدم ناصالحی است، راهش ندهیم؛ اگر چنانچه در این مجلس -حالا چه مجلس خبرگان، چه مجلس شورای اسلامی، چه در هرجایی که انتخابات هست- آدمی باشد که صلاحیّت قانونی ورود در اینجا را نداشته باشد و ما از این اغماض کنیم، صرف‌نظر کنیم، رعایت نکنیم، دقّت نکنیم و او وارد بشود، این هم باطل کردن حقّ مردم است، خراب کردن حقّ مردم است؛ این هم ضدّ حقّ‌النّاس است.»

حق مردم قربانی سیاسی کاری هیات های اجرایی؟

به نظر می رسد ماجرا فقط در یک سهل انگاری خلاصه نمی شود؛ و دامنه ی اختلاف نظرات پیرامون کیفیت احراز صلاحیت ها توسط شورای نگهبان به قربانی کردن مصلحت کشور و ملت هم رسیده است. طیفی که اکنون هیات های اجرایی را اداره می کند، إبایی ندارد که مستقیماً به شورای نگهبان که هیچ، بلکه به نظارت استصوابی بتازد و قانون را تخطئه کند. آنها همیشه همین نظارت استصوابی را دلیل شکست های پی در پی در انتخابات های مختلف عنوان می کنند؛ ما باختیم، چون کاندیدای ما در انتخابات نبود. و البته توضیحی ندارند برای رأی نیاوردن همان کاندیداهایشان که به هر نحوی (تایید صلاحیت یا حتی با حکم حکومتی، همچون معین) در انتخابات حضور داشته اند. اما چرا این دعوای سیاسی از رسانه ها و سخنرانی ها و موضع گیری ها به وادی تایید صلاحیت افراد مسئله دار می رسد؟

پاسخ ساده است؛ باید مسیر طوری آماده سازی شود که بعدتر بتوان رد صلاحیت فله ای توسط شورای نگهبان را نتیجه گرفت.

در تایید صلاحیت های فله ای توسط هیات های اجرایی، در نهایت دو هدف تامین می شود:

اول اینکه هیات های اجرایی که زیر نظر دولت هستند، تساهل و تسامح خود را در عدم سختگیری برای احراز صلاحیت ها ثابت می کنند. آنها مدعی می شوند که نگاه حذفی نداشته اند و فضا را برای رقابت همه خواسته اند. حتی اگر در این میان، محکومین امنیتی و کیفری هم اجازه ی ورود به وادی انتخابات را بیابند. هیات های اجرایی می خواهند ثابت کنند که فضا را برای همه، باز خواسته اند.

این میانه البته رد صلاحیتی همچون رد صلاحیت حمید رسایی، بدون هیچ دلیل قانع کننده ی مشخص، نشان می دهد که هیات های اجرایی آنقدرها هم فضا را برای همه باز نخواسته اند.

دوم اینکه با تایید فله ای صلاحیت ها توسط هیات های اجرایی و وقتی شورای نگهبان خود را موظف به رد صلاحیت همه ی افراد فاقد شرایط می داند، لیست ردی های شورای نگهبان لاجرم پرتعداد خواهد شد. در این صورت و با تفاوت فاحش تعداد ردی های دو لیست هیات های اجرایی و نظارت، به راحتی می توان تبلیغ کرد که شورای نگهبان نگاه تنگ نظرانه ای داشته و مانع ورود سلایق مختلف به انتخابات شده است. تمام این موج در نهایت به فضاسازی های رسانه ای علیه نظارت استصوابی منجر خواهد شد.

رد پای سیاسی کاری در این ماجرا خیلی عیان تر از آن است که بخواهد نگاه را خوش بینانه پی دلایل دیگری ببرد. اما آنچه باید در نهایت پرسید، این است که رسیدن به منافع حزبی و سیاسی به چه قیمتی صورت می گیرد؟ به لوث کردن نهادهای حکومتی در نگاه مردم تا با سر دست گرفتن تایید صلاحیت فلان آدم مشکل دار، کل اعتبار روند تایید صلاحیت ها زیر سوال رود؟ به قیمت ورود افراد ناشایست به انتخابات و فریب دادن مردمی که نهادهای حکومت را (اعم از دولتی و غیردولتی) در روند برگزاری انتخابات امین دانسته اند و حفظ این امانت از حقوق اصلی شان است؟ به قیمت اعتبار بخشی به افرادی که صلاحیت و شایستگی ندارند و آن وقت گفته شود که صلاحیت بر عهده گرفتن وکالت مردم را دارند؟! یعنی جدل های سیاسی بر این زیر پا نهادن حقوق شرعی و قانونی مردم می ارزد؟ بر این مدیون ملت و کشور شدن می ارزد؟ آن حق الناسی که رهبر معظم فرمود اگر آدم بی صلاحیتی تایید شود، خراب کردن حقوق مردم و حق الناس است، کجای این ماجراست؟