تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صحيح است

امام

یه فایل صوتیه خیلی باحاله!
http://www.4shared.com/audio/jF54Dfrq/_online.html

(۲۸/دی/۸۹ ۰:۲۲)M Rises Soon نوشته است: [ -> ]یه فایل صوتیه خیلی باحاله!
http://www.4shared.com/audio/jF54Dfrq/_online.html

من جملات زیادی از اقای ری شهری که درباره امام خامنه ای گفته است شنیده ام
اما شما از صحت این اطمینان دارید که خود این صدا آقای ری شهری است (البته صدا بسیار شبیه است)

این صدای اقای ری شهری نبود .خود ناقل گفت که با یک واسطه نقل می کنم .اما بسیار کوتاه بود .باید زمان بلندتری از فایل را اپلود می کردید .در ان صورت سند معتبر تری می بود. به امید ظهور سریعت ان دردانه عالم هستی .

سلام
یک سوال رایج : چرا ولی فقیه با اینکه برخی اختیارات لازم را دارد جلوی بعضی ازمشکلات رانمیگیرد ؟

پاسخ جالب و منطقی از زبان آقای پناهیان ، کلیپ صوتی کوتاه (حدود یازده دقیقه) از سری سخنرانی های
اسرار ولایت آقای پناهیان

حجم : 1.93 مگابایت
دانلـــود

رامین جان ممنون
به مساله مهمی اشاره کردی
من خیلی سعی کردم یه تاپیک با همین مضمون ایجاد کنم ولی هر کاری کردم دیدم مبحث زیادی سیاسی میشه و مطمئینا به حاشیه کشیده میشه . چون بیان یه سری از مطالب فعلا غیر ممکنه!!!
ای کاش روزی برسه که بشه این حقایق رو در اختیار بقیه گذاشت تا همه اوج درایت مقام معظم رهبری رو در عین مظلومیت ایشون رو بفهمن.

بسمه تعالی


گرچه امروزه، عظمت علمی و سیاسی و معنوی رهبر معظم انقلاب بر هر انسان حق طلبی آشکار است، اما کسانی که دید الهی داشته‌اند، علاوه بر آنکه سال‌های سال پیش از این، چنین مواردی را در ایشان می‌دیدند، با خبر دادن از مطالب آیندهٔ ایشان، تأییدی بر سیر الهی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای و انقلاب نیز عرضه کرده‌اند. استاد حمید سبزواری، در همین رابطه خاطره‌ای از یکی از دوستان مشترک خود و رهبر فرزانه انقلاب نقل کرده‌اند که خواندنی است:

«صحبت در این مقال [فضایل اخلاقی آیت الله خامنه‌ای] بود که دیدم قدسی چیزی می‌خواهد بگوید.... [قدسی] گفت: «ما که جوان بویم، من و آقای خامنه‌ای و چند جوان هم سن و سال، عربی می‌خواندیم، درس طلبگی می‌خواندیم و در هفته هم یک روز پنج شش نفر بودیم دسته جمعی می‌رفتیم خانه یک پیرمردی؛ پیری بود که سالی از او گذشته بود. پیر، منظور اینکه بتواند هادی و راهنمای انسان شود، یک آدم دانشوری که آدم از او درس بگیرد. به این قصد ما هفته‌ای یک روز آنجا می‌رفتیم و شعری نیز که گفته بودیم می‌خواندیم و ایشان هم یک صحبتی می‌کردند.... یک روز آنجا رفتیم... موقع بیرون آمدن خداحافظی کردیم از پیر مرشدمان، ایشان گفتند: آقا سید علی آقا با شما کاری داشتم. آقا سید علی آقا آنجا ماند و بقیه آمدیم بیرون. [پس از آنکه آیت الله خامنه‌ای هم بیرون آمد] آن موقع یک برافروختگی در سیمای آقای خامنه‌ای مشاهده کردم. گفتم: سید، آقا چه فرمودند؟

گفتند که آقا مرا نصیحت کردند راجع به عمامه‌ای که سرم است که این عمامه این جوری است. گفتم: خب اگر واقعاً همین بود ما هم بهره می‌بردیم، اینکه حرف محرمانه‌ای نیست که آقا بگوید صبر کن فقط با تو کار دارم. گفت: آن چیزی است که حالا وقت گفتن آن نیست.... در خلوت ایشان را دیدم. گفتم این را باید بگویی.

[آیت الله خامنه‌ای] گفت: والله ایشان یک چیزی فرمودند که من در خودم یک چنین مسئله‌ای را نمی‌بینم [که اصلاً دنبال آنجور مسائل باشم]، ایشان به من فرمودند خودت را بساز، یادت باشد تو یک روزی در این مملکت باید حرف اول را بزنی و مضمونی به این قریب.»

همین که این حرف را گفت، من [استاد سبزواری] به خاطرم گذشت مگر نه اینکه حرف اول را امام می‌زند، آقای خامنه‌ای [که رئیس جمهور است] نمی‌زند! امام حضور داشتند، زنده بودند. ولی این گفتار در یاد و نظرم بود، تا شب ارتحال امام.... یک دفعه حرف قدسی به یادم افتاد. گفتم آیا آقای خامنه‌ای [رهبر] خواهد شد؟... صبح رادیو را باز کردم دیدم قرآن می‌خواند. بعد اعلام کردند که هیئتی تشکیل شده و امر رهبری به آقای خامنه‌ای تعلق گرفته است. آن وقت فهمیدم و پیش خودم گفتم خدایا تو چه بندگانی داری، ما چه غافل هستیم، این‌ها چه کسانی هستند و از ورای پرده‌ها آینده را می‌بینند.»

(حال اهل درد، خاطرات استاد حمید سبزواری، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، صفحات ۱۹۷ تا ۲۰۰)

دوستان یک خاطره می گویم لطفا خیلی خرده نگیرید به بنده. کار دل است دگر:
من ابتدا یک آدم غیر سیاسی بودم. نظرم 50-50 بود. با کسی کاری نداشتم. پارسال که آن اتفاقات بعد از انتخابات افتاد، بعضی از دوستان و آشنایان خیلی داشتند افراط می کردند. روزی توی یک جمع دوستانه نشسته بودیم حالت دید و بازدید. یک بزرگی هم در جمع بود. آدم عارفی بود. کم سواد بود اما باصفا. صحبت ها چرخید و چرخید تا بحث به مباحث سیاسی کشید. این رفقای دو آتشه هم حسابی آقای خامنه ای را کوبیدند. من ساکت بودم و چیزی نمی گفتم. آن بزرگ، آشفته شد و به شدت اعتراض کرد. اما زبان گفتاری اش به اصطلاح برای بستن دهان این جوان های امروزی به "ئیسم" ها و الفاظ قلبمه سلبمه مجهز نبود. جمع که خلوت شد من مانده بودم و ایشان. داشتم کم کم من هم می رفتم که ناگهان آن بزرگ مهر سکوت از لب برداشت. گفت: سید، از اینها انتظاری نیست. اما شما حواست جمع باشد! سرجایم خشکم زد. گفت: هر کاری می کنید به آقا جسارت نکنید. نور ایشان منشعب از نور خانم فاطمه زهراست. ولی خیلی چیزها را نمی شود گفت. نمی فهمند! چرا اینقدر مرددی؟ با خودت عهد کن و از خدا بخواه که حقیقت را بفهمی. از خدا بصیرت بخواه! من با اینکه سنی ازم گذشته است و بدنم قوت ندارد، نذر کرده ام که سرباز آقا باشم. ولو در این راه بمیرم. اینها را برای این به تو گفتم که بدانی، آخر سیدی و حیف است که این طور باشی... از آن به بعد تاکید مقام معظم رهبری را برای کسب بصیرت، بیشتر می فهمم.