نگاهی به فیلم (چه خوبه که برگشتی)

[کفتر کاکل به سر]

نگاهی به فیلم (چه خوبه که برگشتی)

آقای مهرجویی حتماً می دانید نماد، چه قدر در تبلیغ یک اندیشه می تواند مؤثر باشد و باز می دانید که معنویت های نوظهور از طریق نماد اندیشه های خود را ترویج می دهند.

نگاهی به فیلم (چه خوبه که برگشتی)

کارگردان: داریوش مهرجویی

"فرقه نیوز" سابقه حرفه ای داریوش مهرجویی روشن و موفق است، او یکی از فیلسازان موفق و صاحب سبک سینمای ایران به شمار می رود. او آنقدر گاوش را خوب ساخت كه در سال ۴۸ باعث شد بسياري از نگاه ها به سوي سينمايي فكور و جدي جلب شود و مهمتر از اين، بين ادبيات و سينما، پيوندي ناگسستني ايجاد كند. اين فيلم خاستگاه سه ژانر ادبيات، تئاتر و سينماست كه با بيان ساده و ملموس سينمايي مهرجويي به اثري ماندگار بدل شد. او خیلی خوب شروع کرد اما نتوانست به همان خوبی راهش را ادامه دهد. او بر عکس بسیاری از بزرگان سینما با دومین فیلمش به اوج رفت و از اوج شروع کرد، اما آرام آرام فرود آمد، تا جایی که امروز از او فیلمی می بینیم که انگار یک شخص کاملا آماتور آن را ساخته است. شاید اشتباهی صورت گرفته و جای نام کارگردان این اثر با کسی دیگر عوض شده است.

سابقه مهرجویی با ساخت چنین فیلمی به اغما رفت، به نظر می رسد او باید دوربینش را خاموش کند و جایش را به جوانترها بدهد. و اگر این آخرین کار او باشد، پایان بسیار بدی خواهد بود.

این فیلم اگر چه جنبه های ساختاری ضعیفی دارد اما نکاتی در آن وجود دارد که قابل چشم پوشی نسیت. از سینمایی نفتی که از پول بیت المال اداره می شود انتظار نمی رود، به جای خاموش کردن شعله های عرفان های نوظهور که دین و اندیشه مردم را می سوزانند، بر آن هیزم ریخته و شراره های آتش آن را تندتر کنند.

جناب آقای مهرجویی شما چقدر با اندیشه یوگا آشنا هستید؟ انرژی درمانی را تا چه اندازه می شناسید؟ آیا درباره اندیشه های بودا مطالعه ای داشته اید؟ از ین و یانگ خبر دارید؟ عرفان دود را چطور، آن را می شناسید؟

اگر اینها را نمی شناسید، چرا درباره چیزی که شناخت ندارید فیلم می سازید؟ و اگر می شناسید، چرا به جای نقد، از آن تبلیغ می کنید. با وجود این همه سوژه برای کار، چرا به سمت موضوعاتی می روید که شبهه برانگیز است و وارد بازی می شوید که بازی گردان آن اندیشه های غیر دینی هستند.

آقای مهرجویی، آنچه یک کارگردان را برای ساخت یک فیلم بر می انگیزاند، نمایان کردن یک معضل اجتماعی، ارائه یک پند اخلاقی، نقد یک ناهنجاری اجتماعی و یا ترویج یک هنجار اجتماعی است. اما آنچه نمی توان درک کرد این است که شما بر اساس چه دقدقه ای این فیلم را تولید کرده اید.

جناب داریوش مهرجویی، از شما به عنوان یک مسلمان انتظار می رود از تقلید و تبلیغ سبک زندگی غربی و غیر دینی در آثار خود اجتناب کنید، اما متأسفانه نه تنها این کار را نکرده اید بلکه به نظر می رسد تلاش مضاعف نموده اید تا سبک غربی را به تصویر بکشید. مهمانی های به تصویر کشیده شده در این فیلم، همان شکل مهمانی های هالیوودی را دارد. چرا عمد دارید اختلاط زن و مرد را طبیعی جلوه دید، چرا تلاش می کنید پذیرایی از مهمانان را آنگونه جلوه دهید که غربیان با شراب پذیرایی می کنند. در کجای فرهنگ ایرانی اسلامی، ایرانیان این گونه از مهمان خود پذیرایی می کنند.

اگر شما تصمیم می گرفتید در راستای تبلیغ اندیشه های یوگا، انرژی درمانی، بودا و عرفان سرخپوستی، فیلمی بسازید و غیر از این می ساختید، کارتان را بلد نبودید. اگر بگوییم این فیلم در این راستا و با این هدف تولید شده، حرفی به خطا نگفته ایم.

آقای مهرجویی حتماً می دانید نماد، چه قدر در تبلیغ یک اندیشه می تواند مؤثر باشد و باز می دانید که معنویت های نوظهور از طریق نماد اندیشه های خود را ترویج می دهند. آنهایی که با یوگا، ذن، تائو، آشنا هستن یا از بودیسم و لامائیسم و ادیان هندوچین و چین باستان اطلاعاتی دارند می دانند که علامت ین و یانگ چیست. در تیتراژ ابتدایی فیلم، شما صحنه شطرنجی را به تصویر می کشید که بازیگران آن، گوی هایی هستند که بر خود نشان ین و یانگ دارند. آیا نمی دانید این نماد چه اندیشه ای را ترویج می دهد. بروید و مطالعه کنید شاید بدانید.

زمانی که شما خانم سنگ درمان را به تصویر می کشیدید، آیا می دانستید دارید مخاطب خود را به سمت چه اندیشه ای سوق می دهید؟ می دانستید مخاطبتان را از کدامین چشمه زلال حقیقت منحرف می کنید؟ آقای مهرجویی شما راه درمان را در سنگی جستید که خالق آن سنگ، درمانگر واقعی است.

آقای مهرجویی، فیلم ساز یک جامعه می تواند طبیب آن جامعه نیز باشد. از طبیب بعید است که مریضش را از راه درمان منحرف کند. شما موجود با شعور(انسان) را برای درمان، ارجاع دادید به موجودی بی شعور(سنگ) و جالب این که به همین نیز قانع نشدید و درمان دیگری را نیز معرفی کردید، هنوز نمی دانید آیا سنگ، درمان می کند یا نه، به سراغ دود رفتید و پای عرفان سرخپوستی که به عرفان دود نیز شهره است، را به فیلمتان باز کردید. و از چپق سرخپوستان غیر مستقیم تمجید کردید. و البته که می دانید لطافتی که در کنایه هست در صراحت نیست.

امید آن است که در آینده از شما آثاری ببینیم که در خور سینما و مردم ایران باشد.

حجت الاسلام و المسلمین مهدی سالاری

[عدالت]

به نام خدا

خیلیها فقط اسم مسلمان در شناسنامه آنها وجود دارد ولی در واقع مسلمان نیستند که هیچ شاید کافر و مشرک هم باشند.

در مورد داریوش مهرجویی همین بس که درفیلم قبلی خودش یعنی نارنجی پوش هم تبلیغ مکاتب شرقی و بعضی از دستورات آن را میکرد و با اشارات و استعارات فرآوران سعی در القاء این مطلب داشت که دین اسلام مساوی با عقب افتادگی، دیگه هر شخصی که کمی هم به سینما وارد باشد و فیلم زیاد دیده باشه به خوبی متوجه منظور هر کارگردان از ساخته خویش میشود و متاسفانه در سینمای امروز ما قشر به اصطلاح روشنفکر فیلمساز دقیقا به دنبال تخریب مذهب به صور مختلف هستند.

یک زمانی مخملباف هم مثلا مسلمان بود و فیلمهای انقلابی میساخت ولی اکنون شده کاسه لیسه اسرائیل و بهائیان

[Bahar]

نقل قول:جناب داریوش مهرجویی، از شما به عنوان یک مسلمان انتظار می رود از تقلید و تبلیغ سبک زندگی غربی و غیر دینی در آثار خود اجتناب کنید،

سلام دوست گرامی


الان کدام کارگردانی (بیشتر سینما)اینو رعایت میکنه که این کارگردان بکنه؟؟؟!!!!!


در ضمن بهتر بود یک نقدی،تصویری،از این فیلم اول قرار دهید که کسی مثله من که اصلأ این فیلم رو ندیده،بفهمه اصلأ موضوع چیه؟؟؟ و چرا داره از این کارگردان بسیار ماهر و توانا،این چنین انتقاد میشه؟؟؟

[کفتر کاکل به سر]

(۲۶/تیر/۹۲ ۱۵:۲۱)asal.m نوشته است:  سلام دوست گرامی


الان کدام کارگردانی (بیشتر سینما)اینو رعایت میکنه که این کارگردان بکنه؟؟؟!!!!!


در ضمن بهتر بود یک نقدی،تصویری،از این فیلم اول قرار دهید که کسی مثله من که اصلأ این فیلم رو ندیده،بفهمه اصلأ موضوع چیه؟؟؟ و چرا داره از این کارگردان بسیار ماهر و توانا،این چنین انتقاد میشه؟؟؟

منم حالیم نیست این چیزا فقط کپی میکنم سرم گرم بشه همین