این گناه با عبادات تمام انبیاء هم بخشوده نمی‌شود!

[Mohammad Trust]

این گناه با عبادات تمام انبیاء هم بخشوده نمی‌شود! قدس آنلاین- آمنه مستقیمی: بر پایه حدیثی قدسی، خدا فرمود:


به عزت و جلال و شانم سوگند اگر عاق والدین عبادت همه پیامبران (علیه السلام) را انجام دهد از او نمی‌پذیرم.

به گزارش قدس آنلاین، احسان و نیکی به والدین در درجه‌ای از مرتبه قرار دارد که خداوند در قرآن آن را بعد از توحید و یکتاپرستی بیان می‌کند: «وَ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ لا تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً»، (نساء، 36) «أَلاَّ تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً» (انعام، 151)
با چنین درجه‌ای از اهمیت اگر انسان به پدر و مادر خود احترام نگذارد و یا پیوند خود با آنان را قطع کند دچار عقوبت می‌شود که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود.
خدا گسستن پیوند با والدین را نکوهیده و درباره آن تهدید کرده است. کسانی که پدر و مادر خود را تحقیر و به آنان اهانت می‌کنند به سرانجامی بد گرفتار می‌شوند.
در قرآن کریم آمده است: و آن کس که به پدر و مادر خود، آنگاه که او را به پذیرش رستاخیز فرا خواندند، گفت: اف بر شما... اینان کسانی‌اند که آن سخن (وعده عذاب) درباره آنان به حقیقت پیوست، در حالی که در میان امت‌هایی از جنیان و آدمیان هستند که پیش از آنان درگذشتند. قطعا اینان زیانکاراند. (احقاف، آیات 17 و 18)
این آیه تنها درباره فرزندان کفرپیشه نیست، بلکه محور آن نکوهش اهانت و تحقیر والدین است، چنان که خدا در آیه‌ای دیگر، این کار را نکوهیده و فرموده است: و... به آنان کلمه‌ای ناخوشایند مگوی و با آنان پرخاشگری مکن. (سوره اسراء، آیه 23)
خداوند کسی را که مورد غضب پدر و مادر واقع شده است هر چند هم هر طاعتی هم انجام بدهد، نمی‌بخشد و می‌گوید: هر کاری می‌خواهی بکن که من تو را نمی‌بخشم. (میزان الحکمه، ج10، ص716)
موسی (علیه السلام) به خدا عرض کرد: «پروردگارا فلان دوست شهیدم کجاست؟ خداوند فرمود: در جهنم است! موسی (علیه السلام) عرض کرد خدایا! مگر خودت وعده نداده‌ای که شهدا را به بهشت ببری؟ خداوند فرمود: بله، ولی این شخص مصرّ عقوق والدین بود و من هیچ عملی را از عاق والدین قبول نمی‌کنم.»
امام صادق (علیه السلام) فرمودند: پایین‌ترین مرحله عاق والدین شدن، اف گفتن است. اگر خدا چیزی کمتر از اف گفتن نشان می‌داشت، از آن نهی می‌کرد، همچنین فرمودند: هر کس به والدین خود در حالی که به او ستم کرده‌اند با خشم بنگرد خدا نمازش را نمی‌پذیرد. (الکافی، ج 2، ص 349)
شدید‌ترین مرحله در عاق والدین شدن، کشتن آنان است. پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: بالا‌تر از هر عقوقی (ستم به والدین) ستمی هست تا اینکه کسی یکی از والدین خود را بکشد و هر‌گاه چنین کرد عقوقی بد‌تر از آن نیست. (الکافی، ج 2، ص 348)
پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: از عاق والدین پرهیز کنید، زیرا بوی بهشت از مسیری هزار ساله استشمام می‌شود، ولی عاق والدین آن را استشمام نمی‌کند. (بحارالانوار، ج71، ص62)
بی‌حرمتی به والدین و عاق آنان شدن عواقب سوء دنیوی نیز دارد که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:
کوتاهی عمر یکی از این عواقب است؛ در داستان خضر و موسی علیهماالسلام در آنجا که آن نوجوان را می‌کشد، علت کشتن نوجوان را اینگونه بیان می‌کند: «و اما الغلام فکان ابواه مؤمنین فخشینا ان یرهقهما طغینا و کفرا.» (کهف، 80)
«و اما آن نوجوان پدر و مادرش با ایمان بودند، ما نخواستم او آن‌ها را به طغیان و کفر وادارد.» از این آیه معلوم می‌شود جایی که فرزند بخاطر آنکه در آینده پدر و مادر خویش را آزار می‌دهد و در برابر آن‌ها طغیان و کفران می‌کند و یا آن‌ها را از راه الهی به در می‌برد، مستحق مرگ است.
امام رضا (علیه السلام) فرمودند: «خداوند عقوق والدین را حرام کرده، زیرا عاق والدین باعث می‌شود که توفیق اطاعت الهی از او سلب شود.»
بر پایه حدیثی قدسی، خدا فرمود: به عزت و جلال و شانم سوگند اگر عاق والدین عبادت همه پیامبران (علیه السلام) را انجام دهد از او نمی‌پذیرم. (جامع السعادات، ج2، ص 271)
وَالَّذِی قَالَ لِوَالِدَیْهِ أُفٍّ لَّکُمَا أَتَعِدَانِنِی أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتْ الْقُرُونُ مِن قَبْلِی وَهُمَا یَسْتَغِیثَانِ اللَّهَ وَیْلَکَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَیَقُولُ مَا هَذَا إِلَّا أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ؛ و آن کس که به پدر و مادر خود گوید اف بر شما آیا به من وعده مى‏دهید که زنده خواهم شد و حال آنکه پیش از من نسل‌ها سپرى [و نابود] شدند و آن دو به [درگاه] خدا زارى مى‏کنند واى بر تو ایمان بیاور وعده [و تهدید] خدا حق است و [لى پسر] پاسخ مى‏دهد این‌ها جز افسانه‏هاى گذشتگان نیست. (احقاف، 17)
از این آیه معلوم می‌شود این فرزند کاملا به پدر و مادر بی‌احترامی کرده و به حرف پدر و مادر گوش نداده بلکه حتی آن‌ها را مسخره هم کرده است سرانجام کار چنین افرادی را در آیه بعد روشن می‌کند و می‌فرماید أُوْلَئِکَ الَّذِینَ حَقَّ عَلَیْهِمُ الْقَوْلُ فِی أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنَّهُمْ کَانُوا خَاسِرِینَ؛
آنان کسانى‏اند که گفتار [خدا] علیه ایشان همراه با امتهایى از جنیان و آدمیان که پیش از آنان روزگار به سر بردند به حقیقت پیوست بى‏گمان آنان زیانکار بودند. (احقاف، 18)
بنابر آنچه بیان شد، هیچ احسانی بالا‌تر از احسان به والدین نیست و هیچ گناهی بالا‌تر از عاق آنان شدن نیست به گونه‌ای که نه تنها در دنیا عقوبت سخت به دنبال دارد بلکه در آخرت نیز حتی عبادات تمامی انبیای الهی این گناه را نبخشیده و آدمی را حتی از شمیم بهشت محروم می‌کند.

[درست پسند]

امروز به سختی مریض شدم و چند ساعت بسیار بی‌تاب بودم، و باز هم دریافتم که دنیا عجب دنیای دروغی است و فقط نیکویی باقی می‌مونه. بنابراین اول اول باید عذرخواهی کنم اگر سخنم رو طوری که درک بشه مطرح نکردم و از اون جهت احتمالاً باعث ناراحتی شده باشم.

(۹/بهمن/۹۲ ۱۰:۲۴)nina نوشته است:  خیلی جالبه که بعضی دوستان دیگران رو به برچسب زنی و قضاوت زود هنگام متهم میکنند اما دقیقا خودشون هم همین کار رو انجام میدن

خانم محترم،
بنده اصلاً و ابداً بحث برچسب‌زنی و قضاوت زودهنگام رو مطرح نکردم! این چیزی هست که (ویرایش: صحت یا عدم صحتش رو) خود جناب وحید110 میدونن. البته جناب عالم‌مقدس‌ملکوت هم خلافش رو اظهار میکنن.
به هر حال من در این مورد هیچ صحبتی نداشتم، و واقعاً درک نمی‌کنم این رو از کجای صحبت بنده برداشت فرمودید.

(۹/بهمن/۹۲ ۱۰:۲۴)nina نوشته است:  یعنی امکان نداره اقا وحید یه چیزی بدونه که شما ندونین و بر اساس اون اتفاق خواسته نقشه یه عده رو بهم بریزه
و اگه اون یه عده به حقانیت خودش مطمئنه که دیگه جای مظلوم نمایی نداره

روی این حتی بطور خاص تأکید کردم:

نقل قول:پس منظورم اینه که اصلاً با این کار نداریم که شما از طرف بحثتون چیزی میدونید یا نه.
اصلاً بر فرض که بدونید کاملاً ناحقه.
ادامه‌ی توضیحات...

بنابراین واقعاً درک نمی‌کنم که چرا در موردش براتون ابهام وجود داره.

بر این اساس بنده حدس می‌زنم دوستان معمولاً حوصله‌ی بادقت خوندن مطالب رو ندارن و با سرعت میخونن شاید هم فقط در مورد مطالب بنده اینطور هست!

(۹/بهمن/۹۲ ۱۰:۲۴)nina نوشته است:  از شما هم اقای درست پسند بعید بود ،حالا اقای ادم ،جدیدالورود هستند شما که اقا وحید رو میشناسین ،نه واقعا سعی میکنم در مورد این کارتون قضاوت نکنم چون فقط میتونم بگم دو مرد در تاپیکی نگنجند. ده درویش در گلیمی بخسبند

ما با برادر بزرگمون حتی در یک ارسال هم می‌گنجیم، چه برسه به تاپیک!
قضاوت در مورد ارسال بنده اگر با دقت به سخن بنده صورت بگیره، البته باعث هیچ مشکلی نخواهد بود.

(۹/بهمن/۹۲ ۱۰:۲۴)nina نوشته است:  دوستان گاهی اوقات، شاید فقط شاید طرف یه چیزی صلاح میدونسته یه چیزی گفته،گاهی اوقات بد نیست سکوت کنیم،فقط گاهی

تمام حرف بنده هم همین بود که در بحث‌ها در هر صورت ممکن صلاح در اون کار هست.
یک مثال میزنم در توضیح بیشتر حرفم.
در این تالار(یا بیرون از تالار) زیاد پیش میاد که انتقاداتی از بعضی شرایط کشور بشنویم. بعضی افراد هستند که میدونیم از این انتقادات اینطور نتیجه میگیرن که مشکل از اینه که سیاست با دیانت آمیخته بشه و... . اما وقتی این انتقادها رو می‌شنویم، تا جایی که درست هستند رو می‌پذیریم و هرجا که وارد نمیدونستیم اشکال می‌گیریم.
یعنی تا جایی که یک سخن درست هست،‌ نه تنها پذیرفتنش باعث مشکل نیست، بلکه تنها چاره‌مون پذیرفتنش هست تا بتونیم حرف حق خودمون رو براساس حق بیان کنیم.
(قرمز و آبی هم‌معنا با ارسال قبل هست.)

مسلم هست که رعایت شدنش واجب هست برای اینکه بتونیم طوری پیش بریم که امکانش باشه که به کسی که دنبال حق هست، نظر حق‌گرایانه‌ی خودمون رو به اثبات برسونیم.
نه از لحاظ اثبات حسن‌نیت - اثبات حسن‌نیت هم درونش هست - بلکه از لحاظ پیش رفتن بحث به نقطه‌ی جدال حق و باطل و فرصت معلوم گشتن حق.

امیدوارم این دفعه خوب توضیح داده باشم.

---

(۹/بهمن/۹۲ ۱۱:۵۹)M912 نوشته است:  یه سوال اگه یه پدری پسرش رو از یه کار حلال منع کنه از سر لجبازی و پسر مجبور باشه اون کار رو انجام بده برای ادامه زندگیش پدر با حمایت نکردن و کارشکنی موجب سرشکستگی پسرش بشه و بعد از مدتها باز پسر برای معذرت خواهی مراجعه کنه و پدر تحت هیچ عنوانی بخاطر غرور و باز هم لجبازی قبول نکنه پسرش رو ببخشه آیا اون پسر مقصره؟؟ باید چیکار کنه دیگه؟


این عادلانه است اصلا>؟ بخاطر اینکه یک پدر لجباز گیر این شخص افتاده اون هرگز رنگ بهشت رو نبینه؟ پدری که مثلا هیچ کاری براش نکرد در حالی که دستش بود برای پسرش کار جور نکرد هزینه ازدواج و خونه و هیچی رو کلا برعهده نگرفت در حالی که خونه 3 طبقه داشت و میتونست یه واحد رو بده به پسرش نداد( حتی تو دوران مثلا خوبی)
اونوقت یه پسری مث برادر خودم بابام تمام خرج مربوط به تحصیل و عروسیش رو داده خونه براش خریده تا چند وقت پیش که وسیله نقلیه نداشت ماشینش زیر پای پسرش بود نه یه بار بلکه چندین بار کار براش جور کرد و برادرم یه کارایی کرد که اگه بخوام بگم دهنتون باز میمونه میگین چطور پدرت بخشیده اکثر پدرا اصلا اینطوری هستن که من دور و بر خودم دیدم

من این مسئله رو با عدالت خدا سازگار نمیبینم یکی بخاطر اینکه تو خانواده متفاوت با شرایط یکسان بدنیا اومدن اما یکی عاق میشه یکی هر چی بیشتر خطا میکنه بیشتر عزیز میشه

کلا هر دوتاشون رو میشناسم اولی بچه نماز خون با دین و ایمون با وجدان زحمت کش دومی هم که داداش خودمه معلوم الحال!!!!

البته با یک جستجوی ساده در این مورد مطالب فراوانی هست، مثلاً اینجا، که بنده کپی نمی‌کنم.

[یاســین]

برچسب منظورم شما نبودی
بقیه عرایضم رو هم بعدا میگم

[M912]

(۱۰/بهمن/۹۲ ۲:۴۶)درست پسند نوشته است:  

---

البته با یک جستجوی ساده در این مورد مطالب فراوانی هست، مثلاً اینجا، که بنده کپی نمی‌کنم.

مرسی مطلب رو خوندم ولی به جواب سوالم نرسیدمممم

[درست پسند]

(۱۰/بهمن/۹۲ ۱۲:۱۶)M912 نوشته است:  مرسی مطلب رو خوندم ولی به جواب سوالم نرسیدم

خواهش می‌کنم، ولی متوجه نمیشم چرا می‌فرمایید این مطلب جواب سؤالتون نیست:

احسان به والدين مطلق و هميشگى است، اما اطاعت از والدين مشروط به آن است كه انسان را از خدا دور نكنند.

سوره عنکبوت، آیه 8: وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْناً وَ إِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَآ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكْم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
و به انسان سفارش كرديم كه به پدر و مادر خود نيكى كند، و اگر آن دو كوشيدند تا چيزى را كه بدان علم ندارى شريك من سازى از ايشان اطاعت مكن، سرانجام شما به سوى من است، پس شما را از (حقيقت) آنچه انجام می‌داديد آگاه خواهم ساخت.

[neyestan23]

به نام الله
سلام
در مورد عاق کردن من نیز یکی از دوستام به این مشکل برخورده بود سر همین اطاعت نکردن از پدر و مادر هر دو گفته بودند که عاقت میکنیم
این دوست بنده سر مکان زندگی کردن با پدر و مادرش مشکل داره ایشون توی یک شهر دیگه ازدواج کرده و پدر و مادر ایشون شهر دیگری زندگی می کنند و پدر و مادر ایشون خواستشون اینه که باید بیای کنار ما زندگی کنی حالا به هر شرایطی فرزند هم که زندگیش توی شهر دیگه سروسامون گرفته و پیشرفت کرده و از همه لحاظ براش بهتره که تو همون شهری زندگی کنه که ازدواج کرده ناچار به سرپیچی از پدر و مادر شده و والدین ایشون هم گفتن عاقت میکنیم ایشون هم تا جای ممکن بی احترامی به ایشان نکرده و تنها جرم ایشون سرپیچی از امر والدینه
در این رابطه ایشون با دفتر مرجع تقلید تماس گرفتند و ایشون فرمودند که سرپیچی از امر والدین در صورتی که امر به واجب کرده باشند و شما سرپیچی کنید و ایشان عاق کنند درست است در غیر این صورت هرکس اختیار زندگی خود را دارد
ایشون هرکاری کرده تا رضایت والدینشو جلب کنه ولی رضایت اونا زمانی میسر میشه که فرزند اطاعت کنه
ولی تاجایی که ممکنه هیچ وقت بی احترامی به ایشان نکرده.

بازم اگه نظری بود بگید ممنون میشم
یاحق.

[M912]

(۱۱/بهمن/۹۲ ۹:۲۱)neyestan23 نوشته است:  به نام الله
سلام
در مورد عاق کردن من نیز یکی از دوستام به این مشکل برخورده بود سر همین اطاعت نکردن از پدر و مادر هر دو گفته بودند که عاقت میکنیم
این دوست بنده سر مکان زندگی کردن با پدر و مادرش مشکل داره ایشون توی یک شهر دیگه ازدواج کرده و پدر و مادر ایشون شهر دیگری زندگی می کنند و پدر و مادر ایشون خواستشون اینه که باید بیای کنار ما زندگی کنی حالا به هر شرایطی فرزند هم که زندگیش توی شهر دیگه سروسامون گرفته و پیشرفت کرده و از همه لحاظ براش بهتره که تو همون شهری زندگی کنه که ازدواج کرده ناچار به سرپیچی از پدر و مادر شده و والدین ایشون هم گفتن عاقت میکنیم ایشون هم تا جای ممکن بی احترامی به ایشان نکرده و تنها جرم ایشون سرپیچی از امر والدینه
در این رابطه ایشون با دفتر مرجع تقلید تماس گرفتند و ایشون فرمودند که سرپیچی از امر والدین در صورتی که امر به واجب کرده باشند و شما سرپیچی کنید و ایشان عاق کنند درست است در غیر این صورت هرکس اختیار زندگی خود را دارد
ایشون هرکاری کرده تا رضایت والدینشو جلب کنه ولی رضایت اونا زمانی میسر میشه که فرزند اطاعت کنه
ولی تاجایی که ممکنه هیچ وقت بی احترامی به ایشان نکرده.

بازم اگه نظری بود بگید ممنون میشم
یاحق.

این موضوع ما هم یه جورایی همینطوری بوده در مورد شروع زندگی بود که نتنها کمک نکردن بلکه اذیت و سنگ اندازی هم کردن الان دیگه جوابمو گرفتم

[درست پسند]

(۱۱/بهمن/۹۲ ۹:۲۱)neyestan23 نوشته است:  پدر و مادر ایشون خواستشون اینه که باید بیای کنار ما زندگی کنی حالا به هر شرایطی فرزند هم که زندگیش توی شهر دیگه سروسامون گرفته و پیشرفت کرده و از همه لحاظ براش بهتره که تو همون شهری زندگی کنه که ازدواج کرده ناچار به سرپیچی از پدر و مادر شده و والدین ایشون هم گفتن عاقت میکنیم ایشون هم تا جای ممکن بی احترامی به ایشان نکرده و تنها جرم ایشون سرپیچی از امر والدینه
در این رابطه ایشون با دفتر مرجع تقلید تماس گرفتند و ایشون فرمودند که سرپیچی از امر والدین در صورتی که امر به واجب کرده باشند و شما سرپیچی کنید و ایشان عاق کنند درست است در غیر این صورت هرکس اختیار زندگی خود را دارد

البته باید در نظر گرفت که بحث نیکوکاری محاسباتش هم با نیکی صورت می‌پذیره!
خداوند نیکی کردن به پدر و مادر رو در مرتبه‌ی بالاترین کارهای خیر قرار داده، پس حتماً در عمل به اون هم خیر بزرگی قرار خواهد داد. فرجام تمام کارها از آن خداست و اگر ما میخوایم بدونیم آیا انجام کاری برامون خوب خواهد بود یا نه باید ببینیم آیا نزد خدا خوب هست یا نه. در غیر این صورت تمام محاسبات ما صرفاً حدس و گمان هست.

خداوند می‌فرماید: چه بسا چیزی رو خوش نداشته باشید و برای شما خیری باشد و چه بسا چیزی رو خوش داشته باشید و برای شما شرّی باشد.

پس اگر اطاعت از والدین با بعضی علایق جور نبود میشه نیکی کرد و گذشت کرد

البته اینکه یک نفر به واقع دوست داشته باشه پدر و مادرش رو خوشحال کنه و ازش راضی باشن ولی واقعاً به حسب شرایط نتونه هم مساوی نمیشه با نیکی نکردن، بلکه نیت خیر در هر حال ثواب نصیبش میشه.

[sayeeee]

مطلب جالبی بووووووود