بررسی صحت روایت نقل شده در نشریه بالثارات

[سعدی]

سوال:
اخیرا در بعضی از جاها نوشته شده است که پیامبر مردانی را که زنانشان آرایش کنند و از خانه بیرون بیایند، دیوث نامیده‌اند. این‌ها به روایتی از بحار الانوار، جلد ۱۰۳، صفحه ۲۴۹ در این مورد اشاره می‌کنند. آیا این روایت معتبر است؟


پاسخ:
در ابتدا باید دید که معنای این کلمه در فرهنگ عرب آن زمان به چه معنایی است. با مراجعه به لغت‌نامه‌های تخصصی معلوم می‌شود دیوث به فردی گفته می‌شده که مردان را برای فحشا بر همسر خود وارد می‌کرده و هم‌چنین کسی که همسرش چنین کاری انجام می‌داده، اما او یا راضی و موافق آن بوده یا کارهای لازم برای ممانعت از این امر را انجام نمی‌داده.
طبیعتاً چنین فردی نه تنها در فرهنگ اسلامی مذموم و معصیت است که در بسیاری از فرهنگ‌های دیگر و از جمله ایران باستان هم ناپسند بوده و بعضاً برای مرتکبین آن نیز مجازات‌هایی در نظر گرفته شده بود.
اما در روایات ما این کلمه در دو نوع از روایات ذکر شده است.
۱- روایاتی که نتیجه این کار را بیان می‌کنند و آن دوری از بهشت است.
۲- روایاتی که تعریف و خصوصیات دیگری برای دیوث ارائه می‌دهند.
جدا از بحث اعتبار یا عدم اعتبار، در بین چند صد هزار روایتی که در منابع روایی مکتب اهل بیتb وجود ندارد، تعداد روایاتی که این کلمه در آن‌ها به کار رفته است، بعید می‌دانم از تعداد انگشتان یک دست تجاوز کند و شاید تنها یک مورد آن معتبر باشد که از نوع دوم نیست و همه روایات نوع دوم، غیر معتبر است.
اما در مورد روایت مورد نظر شما، لازم است چند نکته را عرض کنم.
۱- جلد ۱۰۳ بحارالانوار، جزء مجلدات تکمیلی این کتاب است و اصلاً شامل احادیث نمی‌شود و طبیعتاً چنین حدیثی هم در آن نیست.
۲- این حدیث و شبیه آن در جلد ۷۶ به نقل از الخصال شیخ صدوق و ج ۱۰۰ به نقل از جامع الاخبار آمده است که درباره اعتبار هر کدام از آن‌ها توضیحی عرض می‌کنم.
۱) حدیث اول را شیخ صدوق در الفقیه، حدیث ۴۵۴۲ به صورت مرسل و در اخصال، جلد ۱، ص ۳۷ به صورت مسند روایت کرده است. مرسلات شیخ صدوق در الفقیه از قاعده کلی مرسلات خارج نبوده و معتبر نیست. در ضمن با توجه به این‌که خود ایشان همین حدیث را در الخصال به صورت مسند روایت کرده‌اند، قاعدتاً سندشان در الفقیه، همین سند الخصال است. سند حدیث الخصال هم به جهت محمد بن فضیل الصیرفی که شیخ الطائفه او را ضعیف و متهم به غلو معرفی کرده است، معتبر نیست. حال بماند که شریس الوابسی هم که محمد بن فضیل ادعا می‌کند این روایت را از او شنیده، فردی مجهول است. خلاصه انتساب این مطلب به معصوم معتبر نیست.
۲) حدیث دوم که از جامع الاخبار آمده است، با دو مشل مواجه است. اول آن‌که مرسل است و دوم آن‌که نویسنده این کتاب مشخص نیست و انتساب آن به محمد بن محمد الشعیری هم محل اشکال است.
خلاصه آن‌که استناد به این روایات غیر معتبر نادرست است و هر چند آرایش کردن برای غیر همسر چنان‌چه موجب مفسده‌ای باشد، معصیت است، اما از مصادیق دیوث نیست و دیوث همان است که در لغت معرفی شده است.

http://www.ehtejaj.com/main/%D8%AF%DB%8C...%AA%D8%9F/

[عدالت]

(۲۹/شهریور/۹۵ ۱۵:۱۷)سعدی نوشته است:  دوست گرامی
اگر طبق قوانین اسلام و با رعایت شرایطی که ذکر شده بتونی اثبات کنی، نیاز نیست سکوت کنی. اما وقتی اثباتی در میان نیست باید سکوت کنیم. چه بسا اصلاً شک ما بیمورد بوده باشه.

اسلام هم برای جرم مجازات تعیین کرده، هم نحوه اثبات رو مشخص کرده، هم برای فردی که جرم اثبات نشده ای رو به دیگری نسبت بده مجازات تعیین کرده.

---

منظورتون شرکت در مراسم اسکار و ... است؟

(اگر منظورتون شرکت در عروسیها است که ربطی به این تاپیک نداره)

به نام خدا

متوجه نشدید،‌ گفتم حکم اختلاط زن و مرد چیه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اختلاط نیاز به اثبات ندارد در هر اداره و مغازه و فروشگاهی و حتی در پشت صحنه تئاتر و سینما زنان با آرایشات زننده و لباسهای بدن نما در حال اختلاط با مردان نامحرم هستند به خصوص با مدیرانشان !!!!! حکم این چیست ؟؟؟؟؟ واضح و آشکار است.

[سعدی]

اگر این نشریه به پوشش بازیگران ایراد گرفته بود یا مسائل دیگه داستان فرق می کرد. اگر کلی گفته بود و به شخص خاصی اشاره نکرده بود باز هم مسئله متفاوت میشد.

اینجا صحبت بر سر یک مقاله خاص از این نشریه است. مطالب ذکر شده در این مقاله چیزی نیست که نیاز به اثبات نداشته باشه.

[عدالت]

(۲۹/شهریور/۹۵ ۱۶:۱۰)سعدی نوشته است:  اگر این نشریه به پوشش بازیگران ایراد گرفته بود یا مسائل دیگه داستان فرق می کرد. اگر کلی گفته بود و به شخص خاصی اشاره نکرده بود باز هم مسئله متفاوت میشد.

اینجا صحبت بر سر یک مقاله خاص از این نشریه است. مطالب ذکر شده در این مقاله چیزی نیست که نیاز به اثبات نداشته باشه.

به نام خدا

به هر حال بارها گفته ام و باز هم میگویم که هر افراطی، تفریطی به دنبال دارد و هر تفریطی هم افراطی البته باز مهم افراط و تفریط هم نیست، مهم حکم خداوند و دستور اوست که باید اجرا شود.

[Islam]

(۲۴/شهریور/۹۵ ۱۸:۱۱)Islam نوشته است:  لفظ رکیک نیست که نباید به دهن اورد بلکه یک اصطلاح هست برای نشان دادن بی غیرتی.مثلا یک نفر دیوث سیاسی هست یعنی غیرت سیاسی ندارد و کشور را در اختیار دشمن قرار می دهد و...
.....

بنده چندی قبل در این پستم اشاره کردم که رهبر انقلاب هم از کلمه ی دیوث در سخنرانی خود استفاده کرده اند. الان به یاد اوردم که عالم دیگری بود که در سخنرانی خود از این کلمه استفاده کرده بود و بنده اشتباه به رهبری نسبت دادم. به همین دلیل پوزش می طلبم.

[سعدی]

سلام اسلام گرامی
ممنون
آن اصطلاحی که آیت ا... جوادی آملی به کار بردند، یک اصطلاح سیاسی بود و اینطور نبود که به یک زن و شوهر به طور علنی چنین نسبتی داده بشه.

البته میشه به این موضوع فکر کرد که آیا تحلیل مسائل سیاسی بر اساس مسائل زناشویی شیوه صحیحی است یا خیر؟ اما به هر حال سخن ایشان با آنچه در مطلب منتشر شده از طرف یالثارات مشاهده می شود کاملا متفاوت است.

[فرشته ی عذاب]

(۳۰/شهریور/۹۵ ۱۳:۳۵)سعدی نوشته است:  آن اصطلاحی که آیت ا... جوادی آملی به کار بردند، یک اصطلاح سیاسی بود و اینطور نبود که به یک زن و شوهر به طور علنی چنین نسبتی داده بشه.

آقای محترم ، در مورد بحث دیاثت ، با خود نوشته اول دفعه سومه که دارم میگم .
در نوشته 11 ثابت کردم که ادعای شما در اون یکی بحث غلطه :
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-42...#pid370638
اگر راست میگید ، خب نتیجه گیری هایی که صورت گرفته بود رو انکار کنید
بعد باز حرفتون رو تکرار کردید و در نوشته 20 هم دوباره گفتم . باز الان دوباره تکرارش کردید . چرا خودتون رو به ندیدن می زنید ؟

[سعدی]

سلام فرشته گرامی
کلمه دیوث دلالت بر وقوع عمل زنا داره و همون طور که در پست اول گفته شد دلالت این کلمه بر آنچه در نشریه یالثارات گفته شده لزوما درست نیست.

[فرشته ی عذاب]

(۳۱/شهریور/۹۵ ۱:۳۹)سعدی نوشته است:  سلام فرشته گرامی
کلمه دیوث دلالت بر وقوع عمل زنا داره و همون طور که در پست اول گفته شد دلالت این کلمه بر آنچه در نشریه یالثارات گفته شده لزوما درست نیست.

سلام
بنده عرض کردم :

(۳۰/شهریور/۹۵ ۲۲:۲۰)فرشته ی عذاب نوشته است:  در نوشته 11 ثابت کردم که ادعای شما در اون یکی بحث غلطه :
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-42...#pid370638
اگر راست میگید ، خب نتیجه گیری هایی که صورت گرفته بود رو انکار کنید

[سعدی]

سلام
بله لینکی که فرمودید را مطالعه کردم.

اما دیوث به مردی گفته میشه که به همسرش اجازه زنا بدهد. زنا یک تعریف مشخص در فقه داره که در آدرس زیر می تونید مشاهده نمایید:
http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa8288

تعریفی از زنا که در بحثهای فقهی بهش اشاره میشه، همون چیزیه که در لینک بالا اومده. (عذرخواهی می کنم که تعریفش خیلی چندشه)

[فرشته ی عذاب]

(۳۱/شهریور/۹۵ ۵:۲۲)سعدی نوشته است:  سلام
بله لینکی که فرمودید را مطالعه کردم.

اما دیوث به مردی گفته میشه که به همسرش اجازه زنا بدهد. زنا یک تعریف مشخص در فقه داره که در آدرس زیر می تونید مشاهده نمایید:
http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa8288

تعریفی از زنا که در بحثهای فقهی بهش اشاره میشه، همون چیزیه که در لینک بالا اومده. (عذرخواهی می کنم که تعریفش خیلی چندشه)

سلام

ببینید ، اصطلاح فقهی به این خاطر هست که در هر مبحثی ، برای اینکه بتونن دقیق صحبت کنن و مجبور نباشند هربار عبارات و جملاتی رو در توضیح یک معنا تکرار کنند ، نیاز به تعریف اصطلاح پیدا می کنند . مثلا در حقوق (قوانین ، متون حقوقی) هم می بینیم که قضایای مختلف که در زبان مردم معنای کلی تری داره رو با معانی دقیقی تعریف میکنن و کلماتی رو بطور اصطلاح معادل اون معانی در نظر میگیرن تا بتونن اون معانی رو مورد استفاده قرار بدن . در علوم مختلف از جمله ریاضی ، فیزیک ، شیمی ، الکترونیک ، هوانوردی و ... هم همین مسءله رو می بینیم . تعریف کردن یک اصطلاح ، برای ساده کردن کاره ، نه برای تعیین حدود معنای کلمات !

مثلا آیا به نظر شما اگر کسی زنش رو برای ارتباط جنسی به مردان دیگر بده ولی شرط اون اصطلاح فقهی اتفاق نیفته ، دیوث نیست ؟ پس مشخصه که اصطلاح ، ربطی به حدود معنای کلمات نداره . کار فقه این نیست که در مورد زشتی کار نظر بده ، کارش اینه که بگه چه احکامی پیدا میکنه ("فقه در اصطلاح" و "فقه در اصطلاح علما" رو در اینجا http://wikifeqh.ir/فقه نگاه کنید) مثلا در این مورد کار فقه اینه که بگه که هرکدوم از زنای مصلح و غیرمصلح ، از حیث احکام چه وضعیتی دارن و دچار چه عواقبی میشن ، یعنی : میزان تعزیرش چقدره ؟ اگر شوهردار باشه چطور میشه ؟ اگر در عده باشه چطور میشه ؟ آیا منجر به حرمت ابدی میشه ؟ و از این قبیل .

البته قطعا منظور شما از استناد به اون مطلب تاکید بر حد دقیق اصطلاح فقهی نبوده ، و بلکه بر حد کلی اون اشاره داشته اید (تفاوت زنا دادن با نمایش بدن) ، اما توجه ندارید که ما اینجا در مورد این صحبت نمی کنیم که : "طبق فقه ، چه بلایی باید سر کسی که زنش رو نمایش میده بیاریم و حد تعزیرش چیه ؟" بلکه داریم در مورد این صحبت می کنیم که : "حقیقت کار و زشتی کار کسی که زنش رو نمایش میده چیه ؟" .

در مطلب نوشته 11 pid370638 ، گویا تا این قسمت رو انکار نمی کنید :

• ثابت میشه که :
  زنانی که زیبایی هاشون رو به مردان نمایش میدن تلاش دارن مردانی که دنبال چشم چرانی نیستن رو وسوسه کنن و به مردانی که دنبال چشم چرانی هستن هم سرویس میدن .
  

پس ارتباطش به دیاثت رو از اینجا بگیم :

1. آیا انکار می کنید که زنی که کار فوق رو انجام بده ، در حال هرزگیه ؟

2. آیا انکار می کنید که دیاثت در مورد هرکسی که زنش با اطلاعش هرزگی کنه صادقه ؟