(A)جرعه های حکمت&

[علی 110]

سلام دوستان و رفقای گرامی
در این بخش سعی می شود به مرور ناب ترین حکمت های روح افزا و هدایت گر اهل بیت علیهم السلام را تقدیم شیعیان و محبین و طالبان حق و حقیقت نماییم . باشد که خدا به برکت عمل به تعالیم اهل بیت ما را به سرمنزل مقصود برساند.



حکمت -1- : چهار چيز دل را مى‏ميراند: گناه پى‏درپى، گفتگوى زياد با زنان، مجادله با احمق- او بگويد و تو بگويى به جايى هم نرسد- و همنشينى مردگان؛ پرسيدند: اى رسول اللّه! مردگان كيانند؟ فرمود: ثروتمندان عياش.
نصايح، ص: 176


حکمت -2- : رسول خدا صلوات الله علیه به علی علیه السلام فرمودند :
اى على! چهار چيز كيفرش از هر گناهى زودتر مى‏رسد: بدى در مقابل نيكى، ظلم به بى‏گناه، خيانت به شخص وفادار، و قطع رحم با خويشاوندان خوشرفتار
نصايح، فصل اول ص : 173

[N.Mahdavian]

به نام خالق بی همتا

مرحوم شیخ مفید در کتاب گران‌سنگ خود به نام «الاختصاص» روایتی را از امام سجاد علیه السلام نقل می کند که در واقع گفتگوی مردیست با آن حضرت.



روایت اینگونه آغاز می شود:



مردی نزد امام زین العابدین علیه السلام آمد و از اوضاع و احوال بد خود، خدمت آن حضرت گلایه کرد که مثلا خرج بالاست و درآمدم کفاف زندگیم را نمی دهد؛ طلبکاران امانم را بریده اند و خلاصه سفره دل باز کرد و شکایتهایی از این دست را که بین ما هم رایج است خدمت امام علیه السلام بازگو کرد و منتظر شنیدن سخنی راهگشا از آن حضرت شد.



امام سجاد علیه السلام برای تسکین دردهای این مرد و تمام کسانی که مانند او گرفتار ناملایمتی روزگار شده اند به حقایقی اشاره کردند که توجه به آنها سبب می شود تا فشار جانکاه روزگار از گُرده آدمی برداشته و به فراموشی سپرده شود.



امام سجّاد علیه السلام : بینوا آدمى ! هر روز سه مصیبت به او مى رسد و حتّى از یکى از آنها پند نمى گیرد ، که اگر پند مى گرفت ، سختیها و کار دنیا بر او آسان مى شد :



مصـیبت نخست ، روزى است که از عـمر او کم مى شود . در صـورتى که اگر از مال او چـیزى کم گردد ، اندوهگین مى شود ، حال آن که مال، جایگزین دارد ، امّا عمرِ از دست رفته ، جبران نمى‌شود



مصـیبت دوم این است که روزیش را به طور کامل دریافت مى کند، که اگر از راه حلال باشد باید حساب پس دهد و اگر از راه حرام باشد کیفر مى بیند.



مصـیبت سوم از اینها بزرگتر است . عرض شد : آن چیست ؟ فرمود : هیچ روزى را به شب نمى رساند مگر این که یک منزل به آخرت نزدیک شده است، امّا نمى داند به سوى بهشت یا به سوى آتش.

[ساجد]

خیلی جال بود

ممنونم
اما واقعا بیچاره آدمی



مصـیبت سوم از اینها بزرگتر است . عرض شد : آن چیست ؟ فرمود : هیچ روزى را به شب نمى رساند مگر این که یک منزل به آخرت نزدیک شده است، امّا نمى داند به سوى بهشت یا به سوى آتش.

بناه بر خدا از مصیبت سومی


واقعا من به کدوم نزدیک شدم؟

[N.Mahdavian]

(۱۵/دی/۹۰ ۱۴:۵۷)ساجد نوشته است:  خیلی جال بود

ممنونم
اما واقعا بیچاره آدمی



مصـیبت سوم از اینها بزرگتر است . عرض شد : آن چیست ؟ فرمود : هیچ روزى را به شب نمى رساند مگر این که یک منزل به آخرت نزدیک شده است، امّا نمى داند به سوى بهشت یا به سوى آتش.

بناه بر خدا از مصیبت سومی


واقعا من به کدوم نزدیک شدم؟

سلام!
در جواب این سوال شما باید بگم که بهشت و جهنم نتیجه ی اعمال خود ماست...
خدای بزرگ معیارهایی برای اهل آتش و اهل بهشت معین کرده. برای مثال ایمان به خدا و حب اهل بیت و انجام وظایف دینی از جمله نماز و روزه و... از جمله ویژگی های اهل بهشت هست حال آنکه اعمالی چون شرک به خدا و انجام ندادن وظایف دینی موجب جهنمی شدن میشه.
همه ی ما قدرت تفکر و انتخاب داریم و می تونیم با شناخت این معیارها، در جهت خوشبختی گام برداریم.
اما مسئله مهم اینه که ما به طور یقین نمی تونیم در مورد بهشتی یا جهنمی بودن خودمون یا دیگران نظر بدیم...
البته به بهشتی بودن پیامبران و ائمه ی اطهار (علیه السلام) ایمان داریم و درمورد جهنمی بودن مشرکان و افرادی چون یزید و امثالهم مطمئنیم. اما در مورد انسان های معمولی چون خودم و شما نمی تونیم نظر قطعی بدیم...
حتما اینم می دونید که انسان های با ایمان و معتقد هم که ممکنه دچار گناه بشن، بنا به عدل الهی در اون دنیا به اندازه ی گناهانشون عذاب میکشند و بعد مورد رحمت خدا قرار می گیرند و وارد بهشت میشن. انسان های گناهکار هم تا زمانی که به انجام گناه ادامه بدن نباید امیدی به بهشتی شدن داشته باشن، مگر اینکه توبه کنند چرا که خداوند بخشنده و مهربان است...
با این وجود با اینکه همه ی ما به نوعی خطاکاریم و هیچ وقت اون طوری که باید و شاید نمی تونیم شکر نعمت های خدا رو به جا بیاریم باز هم از درگاه خدا ناامید نیستیم...
امید آنکه لطف و رحمت الهی شامل حال همه ی ما بشه...
یا علی

[ساقی]

شخصى نزد پيامبر(صلى الله عليه وآله) آمد و عرض كرد:
«اُحِبُّ اَنْ يُسْتَجابَ دُعائى
دوست دارم دعاى من مستجاب شود!»

پيامبر(صلى الله عليه وآله) فرمود:
«طَهِّرْ مَأكَلَكَ وَلاتُدْخِلْ بَطْنَكَ الْحَرامَ;
غذاى خود را پاك كن از غذاى حرام پرهيز نما!
كافى، جلد 2، صفحه 115، حديث 13.

[said_siraj]

هرگاه خود را برای مرگ آماده دانستیم، از آن لحظه به بعد معنای واقعی زندگی را در خواهیم آموخت و طعم شیرین آن را خواهیم چشید.

[Ramin_Ghn]

بسم الله الرحمن الرحیم

قال علی علیه السلام :

ان اولیاء الله هم الذین نظروا الی باطن الدنیا اذا نظر الناس الی ظاهرها.و اشتغلوا باجلها اذا اشتغل الناس بعاجلها.فاماتوا منها ما خشوا ان یمیتهم.و ترکوا منها ما علموا انه سیترکهم.و راوا استکثار غیرهم منها استقلالا و درکهم لها قوتا.اعداء ما سالم الناس، و سلم ما عادی الناس.بهم علم الکتاب و به علموا، و بهم قام الکتاب و به قاموا.لا یرون مرجوا فوق ما یرجون، و لا مخوفا فوق ما یخافون.

دوستان خدا کسانی هستند که به باطن دنیا می نگرند زمانیکه مردم به ظاهر آن نگاه می کنند.
و به آینده آن مشغولند در حالیکه مردم به امروز آن سرگرمند.
و لذا اموری را که می ترسند سرانجام قاتل آنها باشند از میان می‌برند.
و آنچه را می‌دانند عاقبت آنها را ترک می‌گوید به دست فراموشی می‌سپرند.
آنچه را دیگران بسیار می‌بینند کم می‌شمارند و رسیدن به آن را از دست دادن محسوب می‌کنند.
دشمنند با آنچه دنیا پرستان در صلحند. در صلحند با آنچه آنها دشمنند.
قرآن به وسیله آنها فهمیده می‌شود و آنها نیز به وسیله قرآن می‌فهمند.
قرآن به وسیله آنها برپا است همانگونه که آنها به وسیله قرآن برپا هستند.
بالاتر از امید خود امیدی نمی‌بینند و برتر از آنچه می ترسند مایه ترسی سراغ ندارند [اشاره به خشنودی و خشم پروردگار است].نهج البلاغه، حدیث 432

---

حضرت علی(علیه‎السلام) می‎فرماید: در حال دعا گفتم: خدایا مرا نیازمند هیچ یک از بندگانت نکن .

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) این دعا را شنید و فرمود: یا علی! اینگونه دعا نکن، زیرا کسی نیست که محتاج مردم نباشد.

گفتم: پس چگونه دعا کنم؟

فرمود: بگو؛ خدایا! مرا نیازمند مردم بد نکن .

پرسیدم: چه کسانی جزء مردم بد، به شمار می‎آیند؟

فرمود: کسانی که وقتی به نعمتی می‎رسند، آن را از دیگران(نیازمندان) دریغ می‎کنند و چون خود محتاج شوند و با آنان بر خلاف انتظارشان رفتار شود، بر می‎آشوبند و مردم را سرزنش کنند.

بحارالانوار، ج 93، ص 325

[somayeh]

1- فضيلت دانش طلبى.

• مـن سلك طريقا يطلب فيه علما سلك الله به طريقا الـى الجنه ... و فضل العالـم علـى العابـد كفضل القمـر علـى سـائر النجـوم اليله البـدر.
  هركه راهى رود كه در آن دانشـى جـويد ، خداوند او را به راهى كه به سـوى بهشت است ببرد ، و برترى عالـم بر عابـد ماننـد برتـرى ماه در شب چهارده بـر ديگـرستارگان است .
  

اصول كافى ، ج 1، ص 42.




2- پرسش از عالمان و همنشينى بافقيران.

• سـائلـوا العلمـاء و خـاطبـوا الحكماء و جـالسـوا الفقـراء.
  از دانشمنـدان بپـرسيـد و با فـرزانگان سخـن بگـوييـد و با فقيـران بنشينيـد

اصول كافى ، ج 3،ص 404.

[حسن عزتي]

(۱۳/دی/۹۰ ۱۲:۲۸)محیصا نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم . خطبه 198 نهج البلاغه
حتما مطالعه کنید...!!!

بنام ستار معاصی عاصیانبرای راهنمایی و جذابیت بیشتر جهت رجوع به کتاب شریف نهج البلاغه :
در خطبۀ 198 حضرت به‌طور مفصل درباره ارزش قرآن صحبت می‌كند. اين كلمات آن قدر شيوا و گويا است و به خوبی ويژگی‌های و ارزش قرآن را در كلام ناب اميرالمؤمنين(علیه السلام) روشن می‌كند كه جايی برای هيچ توضيح و تفسيری باقی نمی‌گذارد.

[Ramin_Ghn]

بسم الله الرحمن الرحیم

امام محمد باقر علیه السلام فرمود:
در هر شب جمعه ، از اول شب تا آخر آن، فرشته‌ای از سوی خداوند از عرش الهی ندا می‌کند:

«آیا مؤمنی هست که پیش از طلوع صبح، برای آخرت و دنیای خود ، توبه ، روزی ، شفای بیماری ، و نجات از زندان ، مرا بخواند تا من دعای او را مستجاب ، توبه‌اش را قبول ، روزی‌اش را زیاد، بیماری و غم‌اش را برطرف ، و ستم ستمگر را از او دفع کنم؟»

[حسن عزتي]

بنام ستار معاصی عاصیان

امیر المومنین(علیه السلام) ،

و درود خدا بر او، فرمود: از کفّاره گناهان بزرگ، به فرياد

مردم رسيدن، و آرام کردن مصيبت ديدگان است.

مجلد نفیس و گرانسنگ نهج البلاغه، حکمت 24