..>> سخت می بخشید یا راحت ؟! >>+ جمع بندي

[حوریه سادات]

تو زندگيم خيليا دلمو شكستن ولي يادم نمياد كه همون لحظه نبخشيده باشمشون!
وقتي يه نفر دلمو ميشكنه،آروم با لبخند (هر چند تصنعي باشه) بهش ميگم كارش اشتباه بوده،اگه اشتباهشو قبول كرد كه اصن انگار نه انگار اتفاقي افتاده و دلي شكسته!اگرم قبول نكرد،فقط و فقط واسش دعاي خير ميكنم
شايد باورتون نشه ولي اونايي كه بهم بدي ميكنن رو بيشتر دعا ميكنم
چون وقتي دلم از كسي ميشكنه به خدا بيشتر از هميشه رو ميارم و بهش نزديكتر ميشم...(نامردي ما آدماس ديگه...)
وقتي بديه آدما رو نسبت به خودم ميبينم،حالا هر چي كه باشه تهمت،غيبت،دروغ و... حواسم بيشتر جمع خوبيه خدام ميشه...
اصن ميگن ببخشيد تا خدا شما رو ببخشه!
اونم هيچي كلا عقيده دارم آرامشي كه تو بخشش هست تو كينه توزي نيست
ما اگه كسيو ببخشيم يا نه به حال اون طرف فرقي نميكنه،پس من ترجيح ميدم ببخشم و البته طرفو دعا كنم
اين آرامشو به هيچ عنوان از دست نميدم!
يا مهدي(عجل الله تعالی فرجه الشریف)