کتاب " المراقبات " اثر میرزا جواد آقا ملکی تبریزی (رحمة الله علیه)

[یا صاحب الزمان]

ای عاقل ! این ضرر و بدبختی بزرگ را در ترازوی عقل خود با هر ضرر دنیایی که تصور می شود مقایسه کن و ببین بین این دو نسبتی هست ؟ درباره ی مصیبت خود در زمان مهلت بیندیش ؛ فرصتها را از دست نداده و برای روز افسوس و پشیمانی و طولانی بودن روز قیامت و ترسهای آن خود را آماده کن . از عذاب , انتقام و مجازات سخت روز قیامت بر نفس خود گریه کن ؛ نفسی که در این دنیا به نعمت و آسایش عادتش داده ای . و بگو :
« ای پروردگار و آقا و مولای من ! از چه چیزی به تو شکایت کنم و برای کدام فریاد بکشم و گریه کنم ! برای درد عذاب و شدت آن ؟ یا به خاطر طولانی بودن عذاب و مدت آن ؟ یا از عقرب و مار یا از گرز آهنین و زنجیر ؟ »
شاید از این تفکر پندی گرفته و با توبه ی راستین آماده ی سفر شوی و با انجام نیکی ها گناهان را از بین ببری . زیرا پروردگار , ما را خیلی دوست داشته و گناهانمان را می بخشد . خداوند مهربان و سپاسگزار که توبه را پذیرفته , با پاداش های زیاد از خوبی های کم سپاسگزاری نموده , لغزش ها را از بین می برد و گناهان را تبدیل به چند برابر نیکی می کند .
و بگو :
« ای کم خرد بی ادب و دیوانه ای که امروز و فردا می کنی ! ای کسی که کارهای زشت تو باعث بدبختیت می شود ! چه زمانی این کارها پایان می یابد و چگونه ؟! چرا این همه سستی و کسالت و کارها را به آینده واگذار نمودن و امروز و فردا کردن ؟! این سرپیچی و شورش و انکار و کفران نعمت چرا ؟! چرا به ضعیفی بدن , نازکی پوست و باریکی استخوانت رحم نمی کنی ؟! چگونه می توانی با این ترس های بزرگ روبرو شده و فشارهای زیاد تحمل نمایی ؟! بدنی که همیشه بهترین لباس ها را می پوشد , وقتی که " قطران " و لباس های آتشین پوشیده و با شیاطین در کند و زنجیر شود و در چاه آتش خیلی عمیقی که زیورآلات آن آهن است انداخته شود , چه حالی خواهد داشت ؟! چاهی که نوشابه ی آن بسیار گرم و چرک آلود به خون است !
« اب بسیار گرمی روی سر آنها ریخته می شود که امعا و احشا و پوست آنها را می گدازد و گرزهای اهنین برای آنها مهیاست . » چه سختی و گرفتاری بد و چه عذاب دردناک و چه مجازات سخت و رسوا کننده ای . »

ان شاء الله ادامه خواهد داشت ...