اثبات امامت مولا علی (علیه السلام) مباحثه

[عایشه]

(۶/آذر/۹۲ ۲۳:۱۲)وحید110 نوشته است:  در یک مباحثه جای مدعی بار ها عوض میشود . وقتی ادعای بنده با ذکر سند شد . اگر شما ادعا دارید این سند مخدوش است باید شما به عنوان عدعی اثبات کنید

به هر حال بنده بررسی رجالی را هم برای شما اوردم

فکر کنم به اندازه کافی اوردم

بسم الله الرحمن الرحیم
وقتی جنابعالی مدعی هستید که این روایت صحیح است شما مدعی هستید و باید آن را اثبات کنید.
بنده هیچ سندی از شما ندیدم جز نام چند تن که راستگو یا دروغگو بودن آنان دلیل بر صحت روایتشان نمیشود.
در اصول کافی هم روایتهای بسیاری وجود دارد که خلاف عقل و خلاف شرع است. دلیل نمیشود چون شما گوینده آن را قبول دارید آن نوشته را هم قبول کنید.
بنده هیچ پستی برای اثبات صحت سند این روایت از شما ندیدم. و البته به خودتان زحمت ندهید. چون هیچکس از علمای شیعه تا به حال نتوانسته سند معتبری را در این مورد نشان دهد!



فکر می کنم بحث در این رابطه نتیجه ای نخواهد داشت (چون سندی وجود ندارد) :
و اما بپردازیم به بحث پیرامون مفاد آیة تبلیغ:

سوال این است که در این آیه معنا و مصداق ﴿مَآأُنزِلَ إِلَيۡكَ﴾ چیست؟ به عبارت دیگر خداوند از پیامبر ابلاغِ چه چیزی به مردم راخواسته است؟
به نظر میرسد خداوند در این آیه می‌خواهد به پیامبر بگوید که آیاتی راکه به تو نازل شده و یا می‌شود به مردم برسان و در این راه از هیچ کس نترس و فقط وظیفه‌ات را که ابلاغ آیات الهی به مردم است انجام بده و خداوند نیز تو را از شردشمنان و بدخواهان (کافران و یا منافقانی که ممکن است آیات الهی به ضرر آنها تمام شود و در صدد کارشکنی و یا ضربه زدن به پیامبر و مومنان برآیند) حفظ می‌کند.

به عبارتی دیگر آیة تبلیغ مفهومی کلی دارد و خطاب به پیامبر می‌گوید آیات الهی را که بر تو نازل شده و یا می‌شود به مردم برسان که اگر این کار را نکنی رسالتِ خود را انجام نداده‌ای.

اما اینکه شما و سایر شیعیان می‌گویید که در این آیه پیامبر مأمور ابلاغ پیام الهی مبنی بر ولایت و امامتِ سیدنا علی شده است! یعنی خداوند ابتدا به طریق وحی، پیام امامت و ولایت علی را به پیامبر رسانده و بعد، ازاو خواسته است که این پیام الهی را به مردم برساند.
اما سوال این است که اگر آنچه ابتدا (یعنی پیش از نزول این آیه) به پیامبر نازل شده (یعنی آنچه کلمة «ما» درعبارت ﴿مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ﴾ به آن اشاره می‌کند)موضوع امامت و جانشینی سیدنا علی پس از پیامبر است، آیه‌اش در کجای قرآن قراردارد؟ مگر این موضوع، قبلاً به طریق وحی به پیامبر «نازل» نشده است، پس چرا آنحضرت در روز غدیر خم، ذکری از آن آیه نمی‌کند؟



آنچه به طریق «وحی» به پیامبر «نازل» شده و آن حضرت مأمور «ابلاغ» آن به مردم است و در غیراین صورت «رسالتش» ناتمام می‌ماند باید آیه‌ای از قرآن باشد، اما کجاست آیه‌ای که در آن سخن از امامت و ولایت سیدنا علی و جانشینی او پس از پیامبر آمده باشد؟

ممکن است بگویید که موضوع امامت سیدنا علی بصورت آیه‌ای از قرآن به پیامبر نازل نشده بود؛ زیرا این کار به صلاح نبود و احتمال داشت بعدها دشمنان و مخالفانِ ایشان برای رسیدن به اهداف خود، حتی قرآن را هم تحریف کنند. اما این توجیه به هیچ روی پذیرفته نیست، زیرا:

1. سخن فوق بر خلاف ظاهر آیه است. بر طبق آنچه ازظاهر آیه معلوم می‌شود، قبلاً مطلبی به پیامبر «نازل» شده و حال آن حضرت موظف به«ابلاغ» آن به مردم است تا «رسالتش» ناتمام نماند. پس آن مطلب حتماً باید آیه‌ای از قرآن باشد. زیرا در غیر این صورت در آیة مورد بحث، عبارت «أنزل» نمی‌آمد.


2. اگر قرار است قرآن آخرین کتاب آسمانی (و برای همة انسان‌ها تا روز قیامت) باشد، خداوند خودش آن را از گزند دشمنان حفظ می‌کند وجلوی تحریف و نابودیِ آنرا می‌گیرد و ترسی هم از تحریف‌گران نخواهد داشت. همان‌طورکه خود در قرآن فرموده است: ﴿إِنَّانَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ ٩﴾ [الحجر: 9]. پس چرا بایداز ذکر صریحِ امامتِ سیدنا علی و جانشینی او پس از پیامبر بصورت آیه‌ای در قرآن بترسد؟



چگونه است که خداوند از این همه یهود و نصارا و بت‌پرست و مشرک و ملحد و منافق و ... (آنهم در زمانی که پیامبر تازه رسالتش را آغاز کرده و تنها و بی‌یاور است و قدرتی ندارد و حتی خطر مرگ، او را تهدید می‌کند) نمی‌ترسد و آیات توحید و مبارزه با کفرو شرک و بت‌پرستی را به پیامبرش نازل می‌کند و او را مأمور شکستن بتها و مبارزه باکفار و مشرکین و هدایت مردم به سوی توحید و یکتاپرستی می‌نماید، اما اکنون که سراسر عربستان مسلمان شده و به پیامبر ایمان آورده‌اند و آن حضرت قدرت کامل دارد ودر مدتِ رسالت خود، صدها و هزاران شاگرد تربیت کرده است، می‌ترسد که مبادا عده‌ای آخرین کتاب آسمانی را تحریف کنند؟!

3. اگر خطر تحریف در میان باشد، آیا فقط امامتِ سیدنا علی در معرض این خطر قرار داشت؟ آیا خطر تحریف، آیات مربوط به کفار و مشرکین و یهود و نصارا و ستاره‌پرستان و ... را تهدید نمی‌کرد؟ مسلماً اگر چنین خطری باعث این شود که خداوند بنا به مصلحت، مطلبِ مهمی مانند امامتِ سیدنا علی را بصورت آیه‌ای از قرآن نیاورد، در این صورت، صدها مطلبِ مهمتر از آن (مانند آیات مربوط به توحیدو نبوت و معاد) نیز در قرآن نمی‌آمد و به عبارت دقیقتر، اصلاً قرآنی نازل نمی‌شد.

4. اگردشمنان و بدخواهان، قادر به تحریفِ قرآن بودند، همین آیة تبلیغ (و همینطور آیات دیگری مانند آیة ولایت) را که مستمسک شیعه برای اثبات ادعاهایش است، از قرآن حذف می‌کردند.
اگر از یک طرف این آیات برطبق اسناد و مدارک محکم و خدشه‌ناپذیر، در شأن سیدنا علی نازل شده‌اند و صراحتاًاشاره به امامت و ولایت او می‌کنند و از طرفی هم دشمنان و بدخواهانِ آن حضرت قادربه تحریف قرآن بودند، پس چرا این آیات تحریف نشد؟

5. اگر دشمنان و بدخواهان، قادر به تحریف احادیث پیامبر در مورد سیدنا علی هم بودند و نمی‌گذاشتند که حدیثی از پیامبر در موردامامت ایشان به جای بماند که در دلالت داشتن بر امامت و جانشینی آن حضرت پس ازپیامبرصراحت داشته باشد- می‌پرسیم اگر چنین است، این احادیث چگونه بعد از هزار وچهار صد سال، بدست ما رسیده‌اند و توسط دشمنان و بدخواهان تحریف و یا نابود نشده‌اند؟
دشمنانی که قادر به تحریف قرآن بودند و خداوند را از انزال آیه‌ای صریح در موردامامت سیدنا علی ترساندند، چگونه نتوانستند کلام پیامبر را که بشر بود، تحریف کنند و یا باعث فراموشیِ آن از حافظة تاریخ شوند؟