طلاق عاطفی

[شیدا]

سلام به دوستان بزرگوار
طاعات همگی مقبول ان شاءالله

یکی از دلایل سوال اول میتونه اختلاف فرهنگی یا اخلاقی خانواده ها باشه
ممکنه یکی از طرفین در خانواده ای بزرگ شده باشه که همیشه کارها در ازای گروکشی ها بوده ولی طرف مقابل نه
( یه همجین چیزی دیدم که میگم و به قول دوستم شکاف فرهنگی بین خانواده ها )


یکی دیگه میتونه از عدم آمادگی واقعی طرفین برای ازدواج باشه( البته این به نظرم عامل اصلی طلاق عاطفی باشه)
همه فک میکنن دختر و پسر به یه سنی رسیدن دیگه آماده ازدواجن حال اینکه یه دختر و پسر 30 ساله هم ممکنه آمادگی ازدواج رو نداشته باشن منظورم اینه که خودشونو برای پذیرفتن یه تغییر بزرگ در زندگی آماده نکردن علی رغم اینکه فک میکنن کاملا آماده هستن وقتی وارد زندگی میشن چون این آمادگی رو در خودشون ایجاد نکردن کوچک ترین چیزها هم ناراحتشون میکنه
( البته این ربطی به ازدواج نداره ، من خودم دنبال یه تغییری بودم و دوست داشتم اتفاق بیفته ولی به همون دلایل بالا چون آمادگی پذیرش اون تغییر رو در خودم ایجاد نکرده بودم تو اون برهه زمانی خیلی اذیت شدم. " آمادگی پذیرش تغییرات" رو میشه به خیلی چیزا بسطش داد.)


فک کنم هر کسی قصد ازدواج داره اول باید خودشو آماده کنه واسه ازدواج و پذیرفتن تغییرات جدید و مهم تو زندگیش
این نامه رو هم بخونن دوستان خیلی قشنگ توضیح داده


*یه دفه نشسته بودم پای صحبت دو نسل متفاوت یکی دوستم و یکی یه خانوم شصت ساله دقیقا هر دو با توجه تفاوت سنی ای که داشتن مضمون حرفشون این بود که ازدواج در واقع یه جور معامله ست و محبت و لطف طرف مقابل رو در ازای خدماتی که ارائه میدی دریافت میکنی. این تفکر غالب افراد اجتماعه
همه حرفی که ازشون شنیدم به نوعی بیانگر طلاق عاطفی بود