ساده ترین احکامی که نمی دانیم!

[بچه های گمنام]

در این نوشتار سعی می کنیم به پنج پرسش درباره اختلاف وضوی شیعیان با اهل سنت پاسخ بدهیم:

سئوال1: بسم رب الذی خلق السموات والآرض، می دونم که همه شیعیان در اقامت نمازشان



از مهر استفاده می کنند..... ولی هنوز فلسفه استفاده از مهر را نمی دونیم


.....
خوشحال می شم دلیل آن را بدانم


...


؟

جواب اول به سئوال 1:

با سلام و عرض ادب،

الف) مسلمین درباره سجده بر خاک اتفاق نظر دارند. پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: «جُعِلَتْ لى الارضُ مسجداً و



طهوراً» (زمين براى من محل سجده و پاك و پاك كننده آفريده شده است.) و براى امّتم



نيز زمين محل سجده و پاك و پاك كننده آفريده شده است. «جُعِلَتْ لِاُمتى الارضُ



مسجداً و طهورا» پس خاك خالص



چيزى است كه به اتفاق جميع مذاهب مسلمين، سجده بر آن صحيح است


.

ب) وقتى رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به مدينة



منوره تشريف آوردند و دستور ساختن مسجدالنبى را دادند، در آن زمان مسجد فرش نداشت و



پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روى همان زمين مسجد، روى همان خاك هاى مسجد سجده مى كردند. در زمان ابوبكر



و عثمان و عمر و حضرت على(علیه السلام) نيز روى همان زمين مسجد سجده مى نمودند. بنابراين تمام



نمازهاى پيامبر روى زمين بوده و سجده هاى پيامبر و مسلمان هاى صدر اسلام، بر روى خاك



بوده. پس قطعاً سجده بر خاك صحيح است و شيعيان كه بر روى خاك سجده مى كنند، به



واسطة تأسّى و متابعت از رسول خداست؛ و نمازهايشان صحيح است


.

پ) شيعه سجده را بر تمام زمين



جائز مى داند، چه سنگ باشد و چه خاك. همچنین شرط است كه محل سجده بايد از هر



نجاستى پاك باشد و سجده بر زمين نجس جايز نيست، بدين جهت شيعيان قطعه اى از خاك پاك





(مهر) را به همراه خود دارند،‌ تا هر وقت خواستند نماز بخوانند،‌ بر آن خاك پاك سجده



كنند. زيرا نمى دانند هر خاك و زمينى كه بر آن مى خواهند سجده كنند، پاك است يا نه،



بدين جهت يك قطعه خاك پاك را كه يقين به طهارتش دارند، انتخاب مى كنند و بر آن سجده



مى كنند


.

ت) علاوه بر موارد بالا، چون



سجده عنوان خضوع و خشوع در مقابل عظمت پروردگار دارد و نمازگزار بايد اشرف اعضاى



بدن را كه پيشانى است، بر زمين بگذارد، پس سر بر خاك گذاشتن در حالت عبوديت و



بندگى، بيشتر دلالت بر خضوع و خشوع در پيشگاه پروردگار دارد، نسبت به ساير اشيای



ديگر. اما اگر انسان در حال سجده، پيشانيش را به سجاده گران قيمت يا بر فرش نرم و



لطيف، يا بر حرير و برليان و طلا و نقره، يا بر جامه هاى گران قيمت بگذارد، اين ها



دلالت بر تواضع و خشوع نمازگزار نسبت به پروردگار نمي‌كند


.

على بن جعفر از برادرش حضرت موسى بن جعفر سؤال كرد


:
آيا انسان مى تواند از فرش حرير و سجاده حرير، همين طور از فرش ديباج و سجاده ديباج



استفاده كند؟ بر روى آنها بخوابد، تكيه دهد، بايستد، نماز بخواند؟ امام فرمود


:
خوابيدن، نشستن و ساير استفاده ها از آنها اشكالى ندارد، اما نمى تواند بر روى آنها



سجده كند


.

بنابراين مى توان



نتيجه گرفت كه باب شدن مهر از زمانى است كه زمين مساجد فرش شده اند، و ديگر جايى بر



سجده كردن نبوده و مهر از آن جا باب شده است و بر روى آن شيعيان سجده مى كنند


.

التماس



دعا