|
ادامه تحصیل در خارج از ایران، آری یا خیر !!!!
|
|
۲۰:۰۸, ۱۳/فروردین/۹۴
شماره ارسال: #17
|
|||
|
|||
(۱۲/فروردین/۹۴ ۲۳:۳۲)Tolou نوشته است: بسم اللههیئت علمی شدن تناقضی با کار پژوهشی و حتی پروژه و شغل ثابت نداره. اما در کشور ما چون بسیاری از افرادی که دکترا دارن، بستر کار براشون فراهم نیست، مهمترین آرزوشون هیئت علمی شدنه به هر حال اگر بحث در مورد کشور ایرانه، باید با مسائل واقع بیانه برخورد کنیم. خیلی از صنایع مهم ایران دولتی و نظامیه. سختی رفتن و درس خوندن در خارج یک روی سکه است و برگشتن و شاغل شدن یک روی دیگر! یعنی شما توصیه میکنی افراد بدون در نظر گرفتن این برن در یک رشته تحصیل کنن؟ بعد که برگشتن و فضا نبود چیکار کنن؟ (۱۳/فروردین/۹۴ ۱۸:۱۶)میلاد.م نوشته است: بسم اللهفکر؟ یک وقتی هست شما نیاز مالی نداری و چه اینجا و چه خارج دکترا میگیری. حالا برمیگردی و فضای کار نیست. بالاخره خودتو یه جوری مشغول میکنی اصلا با سرمایه خودت سعی میکنی از علمت استفاده کنی ولی وقتی سرمایه نداری و قصدت هم برگشتن به ایرانه، عقل چه چیزی حکم میکنه؟ شما مثلا با دکترایی که اینجا براش کار نیست، چه برنامه ای برای بعد از برگشتنت داری؟ اتفاقا اینطوری نه به نفع کشوره نه شخص در مورد هیئت علمی 1- این سیاست در سالهای اخیر داره اجرا میشه و خیلی هم محسوس و علنی نبوده. البته مبنای منطقی داره. نیروهای درس خونده تحت نظارت وزارت علوم و متناسب با نیاز کشور باید هم حمایت بشن 2- بورس وزارت علوم که مجبوره هیئت علمی بشه. هر کجا هم که بهش بگن باید بره(اونطوری که من خبر دارم) حتی ضمانت سنگینی هم میگیرن که مجبور باشه برگرده ایران 3- افراد خاص و متخصص که سطح علمی بالایی دارن قطعا جذب میشن. ولی افرادی که در دانشگاههای درجه 2 و 3 و 4 دنیا درس خوندن و بورس نبودن هم راحت هیئت علمی میشن؟ |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |







