تدبر در آیات قرآن(جالبترین آیاتی که در هر روز با آن مواجه شدیم)

[nafas]

بِسم اَلله الرحمن الرحیم
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ «2»الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ «3»مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ «4»إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ «5»اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ «6»صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ «7»

به نام خدا كه رحمتش بى‏اندازه است‏و مهربانى‏اش هميشگى. « 1» همه ستايش‏ها، ويژه خدا ، مالك و مربّى جهانيان است . « 2» رحمتش بى‏اندازه است و مهربانى‏اش هميشگى. « 3» منحصراً فرمانرواى روز پاداش و كيفر است . « 4» [پروردگارا!] تنها تو را مى‏پرستيم و فقط از تو يارى مى‏خواهيم . « 5» ما را به راهِ مستقيم هدايت فرما . « 6» راه كسانى [چون پيامبران ، صدّيقان ، شهيدان و صالحان كه به خاطر نشان دادن شايستگى]نعمتِ[ايمان و عمل خالص و اخلاق حسنه به آنان]عطاكردى ، آن [انسان‏هاى والائى] كه نه مورد خشم تواند و نه گمراه‏اند . « 7»

انسان با درک عمیق و عمل به این موارد بهتر و بیشتر پروردگار خودش رو میشناسه و به خداوند متعال نزدیک میشه...

1- انسان در تلاوت سوره‏ى حمد با «بِسْمِ اللَّهِ» از غیر خدا قطع امید مى‏کند
.

۲- با «رَبِّ الْعالَمِینَ» و «مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ» احساس مى‏ کند که مربوب و مملوک است و خودخواهى و غرور را کنار مى ‏گذارد.

۳- با کلمه «عالمین» میان خود و تمام هستى ارتباط برقرار مى‏کند.

۴- با «الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» خود را در سایه لطف او مى‏داند.

۵- با «مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ» غفلتش از آینده زدوده مى‏ شود.

۶- با گفتن «إِیَّاکَ نَعْبُدُ» ریا و شهرت طلبى را زایل مى‏کند.

۷- با «إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ» از ابرقدرت‏ها نمى ‏هراسد.

۸- از «أَنْعَمْتَ» مى‏ فهمد که نعمت‏ها به دست اوست.

۹- با «اهْدِنَا» رهسپارى در راه حقّ و طریق مستقیم را درخواست مى‏ کند.

۱۰- در «صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ» همبستگى خود را با پیروان حقّ اعلام مى‏کند.

۱۱- با «غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» و «ولَا الضَّالِّینَ» بیزارى و برائت از باطل و اهل باطل را ابراز مى ‏دارد

چرا قرآن با فاتحه الکتاب شروع شده است ؟

این سوره اساسا با سوره های دیگر قرآن فرق روشنی دارد به خاطر اینکه سوره های دیگر همه از زبان خداست و این سوره از زبان بندگان است.
بنده احساس میکند به خدا نزدیک می شود و با خدا مناجات میکند و پیدا است که اطر تربیتی آن چه اندازه است.
این حقیقت را می توانیم در پرتو حدیثی که وارد شده است بفهمیم آنجا که امام صادق (علیه السلام) می فرماید: در دو مورد ابلیس به شدت ناراحت شد : هنگام بعثت پیغمبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و هنگام نزول این سوره

روی همین اصل حدیثی از پیامبر اسلام (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) رسیده است که خداوند می فرماید:"نماز (سوره ی حمد) را بین خودم و بنده ام به دو قسمت تقسیم کرده ام ، نیمی مربوط به من، نیمی دیگر از بنده ام می باشد"
ولی چون بنده ی بی نهایت نیازمند ، در برابر خداوند بی نهایت غنی و بی نیاز ، قرار گرفته قطعا خود را باید فراموش کند نخست خود او را ببیند ، از او شروع کند و سپس به نیازمندیهای خود بپردازد ، در برابر او خضوع کند و بگوید : غیر از تو دیگران هیچ، ستایش و خضوع من همه مخصوص تواست، و تنها تکیه گاهم توئی!

تفسیر نمونه.ج 1