یهود از دیروز تا امروز

[پرنده بهشتی]

2. یهود قوم نجات یافته از عذاب!

از جمله دیگر امتیازاتى که ملت یهود براى خویش قائل است، دورى از عذاب و آتش دوزخ است «وَقالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النّارُ اِلاّ اَیّاما مَعْدُودَةً»؛(4) «و گفتند: هرگز آتش دوزخ جز چند روزى به ما نخواهد رسید.»
قرآن با این رویکرد انحرافى نیز به مبارزه بر مى‏خیزد و این خود برتربینى‏ناروا را سخت مورد هجوم قرار مى‏دهد و مى‏فرماید: «قُلْ اَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللّه‏ِ عَهْدا فَلَنْ یُخْلِفَ اللّه‏ُ عَهْدَهُ اَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّه‏ِ ما لا تَعْلَمُونَ»(5)؛ «بگو: آیا پیمانى از خدا گرفته‏اید ـ و خداوند هرگز از پیمانش تخلف نمى‏ورزد ـ یا آنچه را نمى‏دانید (به ناروا) به خداوند نسبت مى‏دهید.»
اگر چه بعضى از فقرات عهد عتیق مستمسک این گونه اعتقادات نابجا است؛ اما تأمل و اندیشه در این گونه روایات توراتى موارد آن را اختصاص مى‏دهد: «خداوند، رحمان و کریم است... با ما مطابق گناهانمان عمل ننموده و به ما به حسب خطاهایمان جزا نداده است... به اندازه‏اى که مشرق از مغرب دور است، به همان اندازه، گناهان ما را دور کرده است. همانطورى که پدر بر فرزندان خود رئوف است، خداوند نیز بر ترسندگان خود رأفت مى‏نماید. زیرا سرشت ما را مى‏داند و به یاد دارد که ما خاک هستیم.(6)»
در جاى دیگر آمده است: «ارتداد ایشان (بنى اسرائیل) را شفا داده، ایشان را بدون هیچ چشمداشتى، دوست خواهم داشت.(7)»
فقراتى این چنین امید بخش را مى‏توان حتى در قرآن کریم در مورد بنى اسرائیل مشاهده نمود، با این تفاوت که در این کتاب آسمانى وعده‏ها و پاداشهاى الهى مشروط گردیده و در ادامه با روشنگرى، نقض پیمان و عاقبت بد آنان را ذکر مى‏کند: «وَلَقَدْ اَخَذَ اللّه‏ُ میثاقَ بَنى اِسْرائیلَ وَبَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَىْ عَشَرَ نَقیبا وَقالَ اللّه‏ُ اِنّى مَعَکُمْ لاَءنْ اَقَمْتُمْ الصَّلاةَ وَاتَیْتُمُ الزَّکاةَ وَامَنْتُمْ بِرُسُلى وَعَزَّرْتُمُوهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّه‏َ قَرْضا حَسَنا لاَءُکَفِّرَنَّ عَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَلاَءُدْخِلَنَّکُمْ جَناتٍ تَجْرى مِنَ تَحْتِها الاَْنْهارُ فَمَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ مِنْکُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبیلِ»؛(8) «خدا از بنى اسرائیل پیمان گرفت و از آنها دوازده نقیب (سرپرست) برانگیختیم. خداوند [به آنها] گفت: «من با شما هستم، اگر نماز به پا دارید و زکات بپردازید و به رسولان من ایمان بیاورید و آنها را یارى کنید و به خدا قرض الحسن بدهید [= در راه او به نیازمندان کمک کنید]، گناهان شما را مى‏پوشانم و شما را در باغهایى از بهشت که نهرها از زیر درختانش جارى است وارد مى‏کنم، اما هر کس از شما بعد از این کافر شود، از راه راست منحرف گردیده است.»
قرآن کریم در ادامه، گمراهى آنان را یادآور مى‏شود و مى‏فرماید:«فَبِما نَقْضِهِمْ مِـیثاقَهُمْ لَعَنّاهُمْ وَجَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِـیَةً یُحَرِّفُونَ الکَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَنَسُوا حَظّاً مِمّا ذُکِّرُوا بِـهِ وَلا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلاّ قَلِـیلاً مِنْهُمْ »؛(9) «ولى به خاطر پیمان شکنى، آنها را از رحمت خویش دور ساختیم و دلهاى آنان را سخت و سنگین نمودیم؛ سخنان [خدا] را از موردش تحریف مى‏کنند و بخشى از آنچه را به آنها گوشزد شده بود فراموش کردند و هر زمان از خیانتى [تازه] از آنها آگاه مى‏شوى، مگر اندکى از آنان.»

3. یهودیان، دوست و فرزند خداوند!


قرآن کریم در آیه ششم سوره جمعه به اندیشه یهود اشاره کرده، مى‏فرماید:«قُلْ یا أَیُّها الَّذِینَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِـیاءُ لِلّهِ مِنْ دُونِ النّاسِ فَتَمَنَّوُا المَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِـینَ»؛ «بگو: اى یهودیان! اگر گمان مى‏کنید که [فقط [شما دوستان خدایید نه سایر مردم، پس اگر راست مى‏گویید، آرزوى مرگ کنید [تا به لقاى محبوبتان برسید].»
همچنین قرآن کریم در سوره مائده آیه هجدهم به ادعاى دیگر آنان در مورد فرزندى خداوند اشاره مى‏کند و مى‏فرماید:«وَقالتِ الیَهُودُ وَالنَّصارى نَحْنُ أَبْناءُ اللّهِ وَأَحِبّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ یُعَذِّبُـکُمْ بِذُنُوبِکُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَیُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ»؛ «یهود و نصارى گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان [خاص] او هستیم. بگو: پس چرا خدا شما را به خاطر گناهانتان مجازات مى‏کند؟ بلکه شما بشرى هستید از مخلوقاتى که او آفریده است. او، هر کسى را بخواهد [و شایسته بداند]، مى‏بخشد و هر کس را بخواهد [و مستحق بداند]، مجازات مى‏کند.»
منطق بى‏بدیل قرآن در برابر تحریفات اعتقادى آنچنان مستحکم است که جایى براى دفاع نمى‏گذارد و جز این لحن استوار نمى‏تواند پاسخ کسانى باشد که به پیامبر مى‏گفتند:«لاتُخَوّفْنا فَإِنّا اَبْناءُ اللّه‏ِ وَاَحِبّاؤُهُ فَاِنْ غَضِبَ عَلَیْنا فَاِنَّما یَغْضِبُ کَغَضَبِ الرَّجُلِ عَلى وَلَدِهِ یَعْنى اِنَّهُ یَزُولُ عَنْ قریبٍ؛(10) ما را تهدید مکن؛ چرا که ما فرزندان و دوستان خداوندیم. در صورت خشم نیز خداوند بر ما به مانند عصبانیت پدر از فرزندش است؛ یعنى بزودى خشمش فرو خواهد نشست.»

4. یهودیان آزمند و دنیازده


دنیازدگى و دلبستگى به دنیا از خصوصیات و ویژگیهاى این قوم به اصطلاح برگزیده است. جالب آنکه این صفت حتى تا به امروز ادامه یافته و دستهاى یهودیان امروزى را به راحتى مى‏توان در کارتلها (شرکتهاى فراملیتى) مشاهده نمود. قرآن کریم به همین ویژگى اشاره مى‏فرماید و آن را در تضاد با ادعاهاى گذشته آنان مبنى بر دوستى ویژه با خداوند ارزیابى مى‏کند: «وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النّاسِ عَلى حَیاةٍ وَمِنَ الَّذِینَ أَشْرَکُوا یَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ یُعَمَّرُ أَلـْفَ سَنَةٍ وَما هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ العَذابِ أَنْ یُعَمَّرَ وَاللّهُ بَصِـیرٌ بِما یَعْمَلُونَ»؛(11) «و آنها را حریص‏ترین مردم ـ حتى از مشرکان ـ بر زندگى [این دنیا و اندوختن ثروت [خواهى یافت: [تا آنجا] که هر یک از آنها آرزو دارد هزار سال به او عمر داده شود؛ در حالى که این عمر طولانى، او را از کیفر [الهى] باز نخواهد داشت. و خداوند به اعمال آنها بینا است.»

5. یهود پیمان‏شکن


شکستن پیمانها از جمله نکاتى است که قرآن کریم در رابطه با یهود مکررا بیان مى‏دارد. این پیمانها لزوما توحیدى نیست، بلکه یهود پیمانهاى توحیدى، اجتماعى، عبادى و اقتصادى خویش را شکسته است: «وَ إِذْ أَخَذْنا مِـیثاقَ بَنِـى إِسْرائِـیلَ لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللّهَ وَبِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَذِى القُرْبى وَالْیَتامى وَالْمَساکِـینِ وَقُولُوا لِلنّاسِ حُسْناً وَأَقِـیمُوا الصَّـلاةَ وَآتُوا الزَّکاةَ ثُمَّ تَوَلَّیْتُمْ إِلاّ قَلِـیلاً مِنْـکُمْ وَأَنْتُمْ مُعْرِضُونَ»؛(12) و [یادآورید [زمانى را که از بنى اسرائیل پیمان گرفتیم که جز خداوند یگانه را پرستش نکنید و به پدر و مادر و نزدیکان و یتیمان و بینوایان نیکى کنید و به مردم نیک بگویید و نماز برپا دارید و زکات بدهید. سپس [با اینکه پیمان بسته بودید] همه شما ـ جز عده کمى ـ سرپیچى کردید و [از وفاى به عهد [رویگردان شدید.»
در ادامه همین آیات خداوند به دیگر موارد نقض پیمان یهود اشاره کرده، کشتار، تجاوز، غصب سرزمینهاى یکدیگر را از جمله جنایات قوم یهود برمى‏شمارد و پایان این همه پیمان شکنى را چنین یادآور مى‏شود: «فَما جَزاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذ لِکَ مِنْـکُمْ إِلاّ خِزْىٌ فِـى الْحَیاةِ الدُّنْیا وَیَوْمَ القِـیامَةِ یُرَدُّونَ إِلى أَشَدِّ الْعَذابِ»؛(13) «براى کسى که از شما این عمل (تبعیض در میان احکام و قوانین الهى) را انجام دهد، جز رسوایى در این جهان، چیزى نخواهد بود و روز رستاخیز به شدیدترین عذابها گرفتار مى‏شوند.»
موارد نقض پیمانها از سوى یهود به این جا ختم نمى‏شود و موارد متعددى را مى‏توان در قرآن برشمرد که به دلیل اختصار از این موارد گذر مى‏کنیم. امروزه این صفت شاخص یهود کاملا در رفتارهاى رژیم صهیونیستى مشهود است. نقض قراردادهایى نظیر مادرید، اسلو، شرم الشیخ، نقشه راه و... همگى حکایت از ماندگارى این ویژگى در یهود امروز دارد.


ادامه دارد...