خاطرات ما (ويژه سوم آبان، تولد تالار)

[Agha sayyed]

بسم الله النور
سلام علیکم
از وقتی وارد این تالار شدم هم خندیدم ،هم گریه کردم . جالبیش این بود که احساس میکردم چند تن از دوستان همزمان با من میخندند و گریه میکنند. شاید بتوان گفت تنها چیزی که بچه های خوب تالار رو دور هم جمع کرده فقط و فقط یک چیز بوده و اونم یه خدای خیلی خیلی خیلی مهربون که ذره ای از مهربونیشو تو دل بچه های تالار جا داده تا اونا با تمام فاصله های زمانی و مکانی و سلیقه های متفاوت دوستانه و شاید عاشقانه کنار هم جمع بشن و بهم بدون هیچ توقعی کمک کنن. چقدر با هم بودن قشنگه .
اما یه خاطره : اوایلی که وارد تالار شده بودم یهو یی یه تولبار زرد بالای صفحه ظاهر شد.
"شما یک پیغام خصوصی از MESSENGER دارید .." با خودم گفتم یا پیغمبر ! مگه تو آخرین نبودی ؟ این دیگه کیه ؟؟
پیغامو باز کردم دیدم دکتر جون از روی خستگی پیغام رو اشتباهی به من زده ، با علی آقا کار داشته (بعدا فهمیدم که دکتره). مزاحم زنگ درو اشتباهی زده بود . چند دقیقه بعد دوباره زنگ در خونه منو زدن . بازم دکتر بود . با خودم گفتم این دفعه هم اگه اشتباه گرفته بود یه چی بهش میگم. این دفعه پیغام بنام من بود . پس از عذرخواهی منو دعوت به قشنگترین کار زندگیم کرده بود .
تلاوت قرآن ،اونم هفتگی .
از او ن زمان تا حالا هر هفته میخونم و مصرم که از دیگر سابقون عقب نیافتم .
دکتر جون ، هروقت یک جزء رو میخونم کلی دعات میکنم.
پاینده بادا تالار اندیشمندان بیدار .
موفق باشید و خدایی .