قدرت الله لطیفی و آغاز ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

[حسن.س.]

دومین مأموریت؛ بازسازی مسجد جمکران

در سال 1348 شمسی، شب نیمة شعبان که زمستان بوده، ایشان با یکی از دوستان به قم و مسجد مقدس جمکران مشرف می شوند. خودشان نقل کردند: حدود پنجاه نفر در مسجد بودند. همه رفتند و ما از خادم خواستیم که بگذارد ما در مسجد بیتوته کنیم. خودشان نقل کردند، حدود ساعت ده شب، خادم سراغ ما آمد و گفت: «من آن اتاق را گرم کرده ام و اگر خسته شدید بیایید. در سرما عبایی به خودمان پیچیده و مشغول عبادت بودیم. دوستم حدود ساعت دوازده خسته شد و برای استراحت به آن اتاق رفت. بعد از یک ساعت که مشغول عبادت، توسل و اذکار بودم، دیدم که صدایی می اید. دیدم از در ورودی سه نفر تشریف فرما شده اند و حضرت(علیه السلام) جلوتر از بقیه هستند. سلام کردم و دست آقا را بوسیدم. آقا روی شانة من زدند و فرمودند: «بلند شو و اقدام کن و مسجد را از این وضع بیرون بیاور و ما تو را کمک و یاری می کنیم. در مسجد عمران و آبادی کن و وضع بهداشتی آن را درست کن».

مسجد در آن ایام اصلاً وضع مناسبی نداشت و تنها آب انبار آن هم آب خیلی بد و آلوده ای داشت. وضوخانه و دستشویی های خیلی بدی داشت؛ مسجدی قدیمی و بی رونق که به آن رسیدگی نشده بود.من به دلم گذشت که از کجا و چطور شروع کنم. حضرت بلافاصله فرمودند: «شما سراغ آقای احمدی بروید. او خودش کارهای شما را درست می کند». بعد از آن، حضرت(علیه السلام) کارتی به دست من دادند که یک طرف آن اسماء الله بود و و طرف دیگر آن نقشة جدید مسجد با یک گنبد و دو گلدسته و قسمت مردانه و زنانه با زیرزمین آن. فرمودند: «این نزد تو باشد ما آن را به موقع از تو می گیریم». امتثال کردم و آن را گرفتم و بوسیدم. آنگاه، حضرت به محراب کوچک وسطی از سه محراب قدیمی مسجد رفتند و حدود یک ساعت مشغول عبادت و راز و نیاز شدند. بعد از آن خداحافظی کردند و تشریف بردند. فضا خیلی معطر و نورانی شده بود. کمی بعد هم اذان صبح شد و خادم مسجد و آن رفیقم آمدند.

بعد از نماز صبح خیلی در فکر بودم که این آقای احمدی کیست. با دوستم از مسجد بیرون آمدم و بیرون مسجد یکی از دوستان را که سید بود، دیدیم. بعد از سلام و احوال پرسی خیلی از وضع بهداشت و سرویس های بهداشتی مسجد گله کرد و گفت: به جدّم همین الآن به فکر شما بودم که به شما بگویم حداقل چند دستشویی مناسب برای اینجا بسازیم. من هم برای او ماجرا را نقل کردم و گفتم: حضرت(علیه السلام) به من فرموده اند، سراغ آقای احمدی بروم، ولی او را نمی شناسم. او گفت: آقای احمدی رئیس ادارة ما ـ سازمان اوقاف تهران ـ است. قرار شد او ماجرا را برای آقای احمدی بازگو کند. روز شنبه سراغ آن دوست که رفتم، گفت: از ساعت هشت صبح که ماجرا را برای آقای احمدی تعریف کردم تا حالا دارد گریه می کند. می گوید: من چه لیاقتی دارم که حضرت(علیه السلام) نام مرا ببرند. به دفترش که رفتیم همچنان مشغول گریه بود. از من پرسید که ایا واقعاً نام مرا بردند؟ ماجرا را برای او تعریف کردم. او هم گفت: ما ترتیب کارها را می دهیم. شما یک هیئت امنای حداقل پنج نفره از دوستان خودتان تشکیل بدهید و برنامه ها را بدهید، ما برای شما ابلاغ می گیریم. بروید و مشغول کار بشوید. نمی گذاریم برای شما مشکلی پیش بیاید. ما هم کارها را انجام دایم و در روز هفده ربیع الاول همزمان با میلاد پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) کلنگ آنجا را بر زمین زدیم و کارها شروع شد و این سرآغاز جهانی شدن نام امام عصر(علیه السلام) به برکت مسجد مقدس جمکران بود. مسجد جمکران، خیلی گمنام و غریب بود اما الان دوست و دشمن در سراسر جهان این مسجد را می شناسند.(ماهنامه ی موعود)

امام خمینی(رحمة الله علیه) و رساندن پیام حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه الشریف)
آیت الله سید علی اکبر قرشی

سال‌ها بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، یک روز در ارومیه شنیدم که آیت‌الله خزعلی در یک سخنرانی عمومی مطلبی قریب به این مضمون گفته است:«امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در جریان پیروزی انقلاب دوبار به رهبر انقلاب، امام خمینی پیام پیروزی داده است و هدایت فرموده است و این دو پیام به وسیله‌ی شخصی بزرگوار و معنوی به نام «لطیفی» که ساکن تهران است و من او را می‌شناسم، به امام خمینی ابلاغ گردیده است».(مرکز اسناد انقلاب اسلامی)


در کلام بزرگان:

حضرت آیت اللّه العظمی صافی گلپایگانی در پیام تسلیتی به بیت ایشان فرمودند :

آیت الله صافی(حفظه الله) درمراسم درگذشت مرحوم لطیفی(رحمة الله علیه)

شما از فوت ایشان نباید ناراحت باشید مقام ایشان را با امثال جناب عثمان بن سعید می شود قیاس کرد و با از دست دادن ایشان کسی جای خالی او را نمیتواند پر کند و معظم له باز فرمودند من از تسلط بر نفس ایشان خیلی متعجب هستم و از ایشان اسراری در سینه من هست که نمیتوانم برای کسی بازگو کنم .

حضرت آیت اللّه العظمی وحید خراسانی فرمودند:

ایشان را به عنوان یک انسان کامل معرفی نمایید. و باز فرمودند من از صبر ایشان متعجبم در خاتمه گفتارشان می فرمودند چیزی که ما خود شاهد آن بودیم این است که با کار تعمیر و بازسازی مسجد قدس جمکران از سال 1347 هجری شمسی حضور مردم و توجهشان به مساله امام غائب بسیار گسترده شد و با گذشته قابل قیاس نیست.در آن زمان فقط بعضی از خواص آن هم در شب های جمعه می آمدند و نمازی میخواندند و بعد از نماز مغرب خادمین می آمدند و به بهانه عدم امنیت همه را بیرون می کردند و درها را می بستند ، در آن موقع وسایل رفت و آمد محدود بود و حضور در مسجد سخت و در بعضی شرایط نا ممکن بود .بسیاری که از موقعیت معنوی مسجد آگاه بودند نیز به سبب عدم امنیت نمی توانستند تنها عزم رفتن به این مکان مقدس کنند و مجبور بودند منتظر بمانند تا افرادی با آنها همراه شوند واین خود باعث محدودیت حضور آن ها در مسجد می شد . شاید جمعیت مومنین و طالبان آن حضرت که در شب های جمعه اجتماع می کردند به بیست نفر می رسید.تا امروز به برکت وجود مقدس حضرت حجت امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از زمانی که ساختمان قدیم تخریب شد وامکانات رفاهی برپا گشت هم اکنون شب های چهارشنبه و جمعه صدها هزار نفر از شهر های دور و نزدیک – حتی گاه با پای پیاده در این مکان نورانی و معنوی با توجه به ساحت مهدوی جمع می شوند و به آن وجود الهی استغاثه و توسل می جویند .چه بسیار نذورات نقدی و غیر نقدی و قربانی های بیشمار که به صدها مورد می رسد همه و همه نشان توجه مردم به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است که نمود مشخص و جلوه مبیّن ظهور در انفس می باشد که پس از آن انشااللّه ظهور بزرگ جهانی (آفاقی) امام و دولت کریمه اهل بیت(علیهم السلام) برپا خواهد شد.اخیرا برخی دشمنان دانا و با کمال تأسف تعدادی دوست (یا دوست نمای) نادان که به اغراض دنیوی و ریاست طلبی و جاه طلبی آلوده اند یا احیانا افکار مشوش و بیمار خود را ملاک سنجش حقایق قرار می دهند مسجد مقدس را به چشم استخفاف می نگرند ان را بی سند می دانند وبعضی کارها را خرافه می پندارند .اینها غرضشان هرچه هست ما کاری نداریم زیرا که تازگی ندارد . از این دست کج رفتاری ها از اول ظهور اسلام و بعثت خاتم الانبیاء(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و در عصر حیات اهل بیت گرامی اش همیشه بوده چه بسیار دشمنان و منافقان که اظهار دشمنی کردند و به خیال خام خود بر ریشه اسلام و تشیّع تیشه زدند و تاریخ پر است از این دشمنی ها و امروز از کثرت همین هاست که امام مظلوم ما در پس پرده غیبت رفته.

والسلام علیکم و رحمته الله و برکاته