آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟شرایط عمومی جهان در آخرالزمان

[علی 110]

آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟
برخي از علايم و اوضاع عمومي جوامع بشري در عصر آخرالزمان در كلام امام جعفر صادق عليه السلام:

- قرآن فرسوده شود و درست معني نمي شود

- دين همچون ظرف خالي بي محتوا شده

- منكر آشكار شده و از آن نهي نمي كنند و بدكاران باز خواست نمي شوند

- قطع صله رحم و قطع پيوند خويشاوندي شود

- بدكاران را ستايش كنند و سخنِ بدش به او باز نگردد

- نوجوانِ پسر همان كندكه زن مي كند

- زنان با زنان ازدواج مي كنند

- مداحي دروغين از اشخاص زياد مي شود

- مردان از مردان و زنان از زنان لذت مي برند

- زندگي مرد از راه لواط و زندگي زن از راه زنا تأمين ميشود

- مؤمن خوار و ذليل شمرده مي شود

- زنا امري آشكار مي باشد

- حلال خداوند حرام و حرام خداوند حلال گردد

- دين بر اساس ميل اشخاص معني شود وكتاب خدا و احكامش تعطيل گردد

- واليان در قضاوت رشوه گيرند

- پست هاي مهم واليان بر اساس مزايده است نه شايستگي

- مرد از بدكارگي همسرش نان مي خورد

- زن بر شوهر خود مسلط شود، كارهايي كه مورد رضاي همسر نيست انجام دهد و به شوهرش خرجي دهد

- سوگند هاي دروغ به خداوند بسيار گردد

- آشكارا قمار بازي شود

- زنان مسلمان خود را به كافر مي بخشند

- مردم محترم، توسط كسي كه مردم از سلطنتش ترس دارند ، خوار شوند

- شنيدن سخن حق بر مردم سنگين است ولي شنيدن سخن باطل برايشان آسان و سهل

- همسايه از ترس زبان بد همسايه او را احترام كند

- غيبت، سخن خوش آنان گردد

- معاش انسان از كم فروشي بدست مي آيد

- نماز را سبك شمارند

- انسان ثروت زيادي جمع كرده ولي از اول تا آخر زكاتش را نداده است

- با حيوانات آميزش شود

- بر سر كسبهاي حرام آشكارا رقابت كنند

- فقيه براي دين علم نمي آموزد وطالب حرام ، ستايش واحترام مي گردد

- طالب حلال ، مذمت و سرزنش گردد و طالب حرام ستايش و احترام مي شود

- در مكه و مدينه كارهايي ميكنند كه خداوند دوست نداردو كسي از آن جلوگيري نمي كند

- آلات موسيقي و لهو در مكه و مدينه آشكار گردد

- مرد راه حق وآشكار ميرود و امر به معروف ونهي از منكر مي مكند ولي مردم او را از اين كار نهي ميكنند و باز مي دارند

- سال به سال بدعت ها بيشتر شود

- مردم و جماعت جز از سرمايه داران پيروي نكنند

- مردم مانند حيوانات در انظار عمل جنسي مي نمايند و كسي از ترس مردم از آن جلوگيري نميكند

- انسان در راه غير خدا بسيار خرج ميكند ولي در راه خدا از اندك هم مضايقه دارد

-عقوق پدر و مادر رواج دارد و فرزندان هيچ احترامي برايشان قايل نيستند، بلكه نزد فرزند از همه بدترند

- زن ها بر مسند حكومت بنشينند و هيچ كاري جز خواسته آنان پيش نرود

- به وسيله شراب بيماران را مداوا كند، و براي بهبودي بيمار آن را تجويز نمايند

- مردم درمورد امر به معروف و نهي از منكر و ترك دين بي تفاوت و يكسانند

- مسجد پر است از كساني كه از خدا نترسند و غيبت يكديگر نمايند

- بر روي منبر ها از پرهيز كاري سخن گويند اما گويندگان آن خود پرهيزكار نيستند


- همت و هدف مردم شكم و شهواتشان باشد و...



علامه، اين حديث را از كتاب كافي (بخش روضه آن) به نقل از امام صادق عليه السلام ذكر كرده است.
متن و ترجمه كامل براي كساني كه حوصله بيشتري دارند:
http://lib.eshia.ir/12016/5/396

قال : إلى متى هؤلاء یملکون أو متى الراحة منهم؟ فقلت : ألیس تعلم أن لکل شیء مدة؟ قال : بلى ، فقلت : هل ینفعک علمک ـ إن هذا الأمر إذا جاء کان أسرع من طرفة العین؟ إنک لو تعلم حالهم عند الله عز وجل ، وکیف هی کنت لهم أشد بغضا ـ ولو جهدت وجهد أهل الأرض ـ أن یدخلوهم فی أشد ما هم فیه من الإثم لم یقدروا ، فلا یستفزنک الشیطان ـ فإن العزة لله ولرسوله وللمؤمنین ـ ولکن المنافقین لا یعلمون ، ألا تعلم أن من انتظر أمرنا ، وصبر على ما یرى من الأذى والخوف هو غدا فی زمرتنا؟


1. فإذا رأیت الحق قد مات وذهب أهله،

2. ورأیت الجور قد شمل البلاد،

3. ورأیت القرآن قد خلق ـ وأحدث فیه ما لیس فیه ووجه على الأهواء ،

4. ورأیت الدین قد انکفأ کما ینکفئ الإناء

5. ورأیت أهل الباطل قد استعلوا على أهل الحق ،

6. ورأیت الشر ظاهرا لا ینهى عنه ویعذر أصحابه ،

7. ورأیت الفسق قد ظهر ـ واکتفى الرجال بالرجال والنساء بالنساء ،

8. ورأیت المؤمن صامتا لا یقبل قوله ،

9. ورأیت الفاسق یکذب ولا یرد علیه کذبه وفریته ،

10. ورأیت الصغیر یستحقر بالکبیر ،

11. ورأیت الأرحام قد تقطعت ،

12. ورأیت من یمتدح بالفسق یضحک منه ولا یرد علیه قوله ،

13. ورأیت الغلام یعطی ما تعطی المرأة ـ

14. ورأیت النساء یتزوجن بالنساء ،

15. ورأیت الثناء قد کثر ،

16. ورأیت الرجل ینفق المال فی غیر طاعة الله ـ فلا ینهى ولا یؤخذ على یدیه ،

17. ورأیت الناظر یتعوذ بالله ـ مما یرى المؤمن فیه من الاجتهاد ،

18. ورأیت الجار یؤذی جاره ولیس له مانع ،

19. ورأیت الکافر فرحا لما یرى فی المؤمن ، مرحا لما یرى فی الأرض من الفساد ،

20. ورأیت الخمور تشرب علانیة ـ ویجتمع علیها من لا یخاف الله عز وجل ،

21. ورأیت الأمر بالمعروف ذلیلا ،

22. ورأیت الفاسق فیما لا یحب الله قویا محمودا ،

23. ورأیت أصحاب الآیات یحقرون ویحقر من یحبهم ،

24. ورأیت سبیل الخیر منقطعا وسبیل الشر مسلوکا ،

25. ورأیت بیت الله قد عطل ویؤمر بترکه ـ

26. ورأیت الرجل یقول ما لا یفعله ،

27. ورأیت الرجال یتمنون للرجال والنساء للنساء ،

28. ورأیت الرجل معیشته من دبره ـ ومعیشة المرأة من فرجها ،

29. ورأیت النساء یتخذن المجالس کما یتخذها الرجال ،

30. ورأیت التأنیث فی ولد العباس ـ قد ظهر وأظهروا الخضاب ـ وامتشطوا کما تمشط المرأة لزوجها ، وأعطوا الرجال لأموال على فروجهم ، وتنوفس فی الرجل ، وتغایر علیه الرجال ،

31. وکان صاحب المال أعز من المؤمن ،

32. وکان الربا ظاهرا لا یعیر ،

33. وکان الزنا تمتدح به النساء ،

34. ورأیت المرأة تصانع زوجها على نکاح الرجال ،

35. ورأیت أکثر الناس وخیر بیت من یساعد النساء على فسقهن ،

36. ورأیت المؤمن محزونا محتقرا ذلیلا ـ

37. ورأیت البدع والزنا قد ظهر ،

38. ورأیت الناس یعتدون بشاهد الزور ،

39. ورأیت الحرام یحلل ، والحلال یحرم ،

40. ورأیت الدین بالرأی وعطل الکتاب وأحکامه ،

41. ورأیت اللیل لا یستخفى به من الجرأة على الله ،

42. ورأیت المؤمن لا یستطیع أن ینکر إلا بقلبه ـ

43. ورأیت العظیم من المال ینفق فی سخط الله عز وجل ،

44. ورأیت الولاة یقربون أهل الکفر ویباعدون أهل الخیر ،

45. ورأیت الولاة یرتشون فی الحکم ،

46. ورأیت الولایة قبالة لمن زاد ،

47. ورأیت ذوات الأرحام ینکحن ویکتفى بهن ،

48. ورأیت الرجل یقتل على التهمة وعلى الظنة ـ ویتغایر على الرجل الذکر فیبذل له نفسه وماله ،

49. ورأیت الرجل یعیر على إتیان النساء ،

50. ورأیت الرجل یأکل من کسب امرأته من الفجور یعلم ذلک ویقیم علیه ،

51. ورأیت المرأة تقهر زوجها ـ وتعمل ما لا یشتهی وتنفق على زوجها ،

52. ورأیت الرجل یکری امرأته وجاریته ـ ویرضى بالدنی من الطعام والشراب ،

53. ورأیت الإیمان بالله عز وجل کثیرة على الزور ،

54. ورأیت القمار قد ظهر ،

55. ورأیت الشراب یباع ظاهرا لیس له مانع ،

56. ورأیت النساء یبذلن أنفسهن لأهل الکفر ،

57. ورأیت الملاهی قد ظهرت یمر بها لا یمنعها أحد أحدا ـ ولا یجترئ أحد على منعها ،

58. ورأیت الشریف یستذله الذی یخاف سلطانه ،

59. ورأیت أقرب الناس من الولاة ـ من یمتدح بشتمنا أهل البیت ،

60. ورأیت من یحبنا یزور ولا تقبل شهادته ،

61. ورأیت الزور من القول یتنافس فیه ،

62. ورأیت القرآن قد ثقل على الناس استماعه ـ وخف على الناس استماع الباطل ،

63. ورأیت الجار یکرم الجار خوفا من لسانه ،

64. ورأیت الحدود قد عطلت وعمل فیها بالأهواء ،

65. ورأیت المساجد قد زخرفت ،

66. ورأیت أصدق الناس عند الناس المفتری الکذب ،

67. ورأیت الشر قد ظهر والسعی بالنمیمة ،

68. ورأیت البغی قد فشا ،

69. ورأیت الغیبة تستملح ویبشر بها الناس بعضهم بعضا ،

70. ورأیت طلب الحج والجهاد لغیر الله ـ

71. ورأیت السلطان یذل للکافر المؤمن ،

72. ورأیت الخراب قد أدیل من العمران ،

73. ورأیت الرجل معیشته من بخس المکیال والمیزان ،

74. ورأیت سفک الدماء یستخف بها ،

75. ورأیت الرجل یطلب الرئاسة لغرض الدنیا ـ ویشهر نفسه بخبث اللسان لیتقى وتستند إلیه الأمور ،

76. ورأیت الصلاة قد استخف بها ،

77. ورأیت الرجل عنده المال الکثیر لم یزکه منذ ملکه ،

78. ورأیت المیت ینشر من قبره ویؤذى وتباع أکفانه ،

79. ورأیت الهرج قد کثر ،

80. ورأیت الرجل یمسی نشوان ـ ویصبح سکران لا یهتم بما الناس فیه ،

81. ورأیت البهائم تنکح ،

82. ورأیت البهائم تفرس بعضها بعضا ،

83. ورأیت الرجل یخرج إلى مصلاه ویرجع ـ ولیس علیه شیء من ثیابه ،

84. ورأیت قلوب الناس قد قست ـ وجمدت أعینهم وثقل الذکر علیهم ،

85. ورأیت السحت قد ظهر یتنافس فیه ،

86. ورأیت المصلی إنما یصلی لیراه الناس ،

87. ورأیت الفقیه یتفقه لغیر الدین ـ یطلب الدنیا والرئاسة ،

88. ورأیت الناس مع من غلب ،

89. ورأیت طالب الحلال یذم ویعیر ـ وطالب الحرام یمدح ویعظم ،

90. ورأیت الحرمین یعمل فیها بما لا یحب الله ـ لا یمنعهم مانع ولا یحول بینهم وبین العمل القبیح أحد ،

91. ورأیت المعازف ظاهرة فی الحرمین ،

92. ورأیت الرجل یتکلم بشیء من الحق ـ ویأمر بالمعروف وینهى عن المنکر ـ فیقوم إلیه من ینصحه فی نفسه فیقول : هذا عنک موضوع ،

93. ورأیت الناس ینظر بعضهم إلى بعض ویقتدون بأهل الشر ،

94. ورأیت مسلک الخیر وطریقه خالیا لا یسلکه أحد ،

95. ورأیت المیت یهز به فلا یفزع له أحد ،

96. ورأیت کل عام یحدث فیه من البدعة والشر أکثر مما کان ،

97. ورأیت الخلق والمجالس لا یتابعون إلا الأغنیاء ،

98. ورأیت المحتاج یعطى على الضحک به ـ ویرحم لغیر وجه الله ،

99. ورأیت الآیات فی السماء لا یفزع لها أحد ـ

100.ورأیت الناس یتسافدون کما تسافد البهائم ـ لا ینکر أحد منکرا تخوفا من الناس ،

101.ورأیت الرجل ینفق الکثیر فی غیر طاعة الله ـ ویمنع الیسیر فی طاعة الله ،

102.ورأیت العقوق قد ظهر واستخف بالوالدین ـ وکانا من أسوإ الناس حالا عند الولد ـ ویفرح بأن یفتری علیهما ،

103.ورأیت النساء وقد غلبن على الملک وغلبن على کل أمر لا یؤتى إلا ما لهن فیه هوى ،

104.ورأیت ابن الرجل یفتری على أبیه ـ ویدعو على والدیه ویفرح بموتهما ،

105.ورأیت الرجل إذا مر به یوم ـ ولم یکسب فیه الذنب العظیم ـ من فجور أو بخس مکیال أو میزان أو غشیان حرام ـ أو شرب مسکر کئیبا حزینا ـ یحسب أن ذلک الیوم علیه وضیعة من عمره ،

106.ورأیت السلطان یحتکر الطعام ،

107.ورأیت أموال ذوی القربى ـ تقسم فی الزور ویتقامر بها وتشرب بها الخمور ،

108.ورأیت الخمر یتداوى بها ویوصف للمریض ویستشفى بها ،

109.ورأیت الناس قد استووا فی ترک الأمر بالمعروف ـ والنهی عن المنکر وترک التدین به ،

110.ورأیت ریاح المنافقین وأهل النفاق قائمة ـ وریاح أهل الحق لا تحرک ،

111.ورأیت الأذان بالأجر والصلاة بالأجر ،

112.ورأیت المساجد محتشیة ممن لا یخاف الله ـ مجتمعون فیها للغیبة وأکل لحوم أهل الحق ـ ویتواصفون فیها شراب المسکر ،

113.ورأیت السکران یصلی بالناس ـ وهو لا یعقل ولا یشان بالسکر ـ وإذا سکر أکرم واتقى وخیف وترک لا یعاقب ویعذر بسکره ،

114.ورأیت من أکل أموال الیتامى یحمد بصلاحه ،

115.ورأیت القضاة یقضون بخلاف ما أمر الله ،

116.ورأیت الولاة یأتمنون الخونة للطمع ،

117.ورأیت المیراث قد وضعته الولاة ـ لأهل الفسوق والجرأة على الله ـ یأخذون منهم ویخلونهم وما یشتهون ،

118.ورأیت المنابر یؤمر علیها بالتقوى ـ ولا یعمل القائل بما یأمر ،

119.ورأیت الصلاة قد استخف بأوقاتها ،

120.ورأیت الصدقة بالشفاعة ـ ولا یراد بها وجه الله ویعطی لطلب الناس ،

121.ورأیت الناس همهم بطونهم وفروجهم ـ لا یبالون بما أکلوا وما نکحوا ،

122.ورأیت الدنیا مقبلة علیهم ،

123.ورأیت أعلام الحق قد درست فکن على حذر ـ واطلب إلى الله عز وجل النجاة ، واعلم أن الناس فی سخط الله عز وجل ـ وإنما یمهلهم لأمر یراد بهم فکن مترقبا ـ واجتهد لیراک الله عز وجل فی خلاف ما هم علیه ـ فإن نزل بهم العذاب ـ وکنت فیهم عجلت إلى رحمة الله ، وإن أخرت ابتلوا ـ وکنت قد خرجت مما هم فیه من الجرأة على الله عز وجل ـ واعلم أن الله لا یضیع أجر المحسنین ، وأن رحمة الله قریب من المحسنین.





هر زمان دیدی حق مرده و اهلش از بین رفته‌اند
و جور و ستم همه جا را فرا گرفته
و قرآن کهنه شده و چیزهایی در آن پدید آمده که در آن نیست
و دیدی که قرآن طبق هوا و هوسها توجیه و تفسیر می‌شود
و دیدی که دین وارونه شده،آن چنان که کاسه وارونه می‌شود
و دیدی که اهل باطل بر اهل حق آقایی و سروری می‌کنند
و دیدی که شر ظاهر گشته و از آن نهی نمی‌شود بلکه از اهل شر دفاع می‌شود
و دیدی که فسق علنی شده
و مردان به مردان و زنان به زنان (در مسائل جنسی) اکتفا می‌کنند
و دیدی که مؤمن سکوت کرده، چون گفتارش پذیرفته نمی‌شود
و دیدی که فاسق دروغ می‌گوید و پذیرفته می‌شودو کسی دروغ و افترای او را رد نمی‌کند
و دیدی که صغیر بزرگتران را تحقیر می‌کند
و دیدی که قطع رحم همگانی شده
و دیدی که وقتی کسی را به فسق می‌ستایند خود او می‌خندد و سخن گوینده را رد نمی‌کند
و دیدی که به پسر همان را می‌دهند که به زن می‌دهند
و دیدی که زنان با زنان ازدواج می‌کنند
و دیدی که مدح و ثنا بسیار شده
و دیدی که مرد مال خود را در غیر راه اطاعت خدا انفاق می‌کند و کسی نیست که او را نهی کند و دست او را بگیرد
و دیدی که مردم وقتی مؤمن را می‌بینند که در حال تلاش در مسیر بندگی است، پناه به خدا می‌برند از اینکه مثل او باشند
و دیدی که همسایه، همسایه‌اش را می‌آزارد و کسی نیست جلویش را بگیرد
و دیدی که کافر وقتی وضع رقت بار مؤمن را می‌بیند از وضع خود خوشحالی می‌کند و چون فساد را در پهنای زمین گسترده می‌بیند مسرور می‌شود
و دیدی که شراب‌های گوناگون علناً نوشیده می‌شود و مردمی بر سفره شراب جمع هستند که از خدای عز و جل هیچ پروایی ندارند
و دیدی که امر به معروف زایل شده
و دیدی که فاسق در اعمالی که خدا دوست ندارد نیرومند و مورد حمایت و مدح قرار می‌گیرد
و دیدی که دارندگان آیات مورد تحقیر واقع می‌شوند و هر کسی هم آنان را دوست بدارد تحقیر می‌شود
و دیدی که راه خیر بسته شده و راه شر باز و پر رهرو است
و دیدی که خانه کعبه معطل مانده و مردم از رفتن به زیارت آن نهی می‌شوند و به ترک آن تشویق و مامور می‌گردند
و دیدی که هر کس به دیگری آنچه را که خود نکرده می‌گوید
و دیدی که مردان خود را برای (بهره‌بردن جنسی دیگر) مردان آماده می‌کنندو زنان برای زنان
و دیدی که مرد از راه مقعد خود روزی به دست می‌آورد و زن از راه فرجش.
و دیدی که زنان برای خود مجالس ترتیب می‌دهند آن چنان که مردان تشکیل می‌دهند
و دیدی که در دودمان بنی العباس عمل لواط و زن شدن مردان شایع و علنی گشته و به همین منظور خود را خضاب می‌کنند و شانه می‌زنند آن چنان که زنان برای شوهر خود شانه می‌زنند و مردان مالها به خاطر فروج خود خرج می‌کنند و چند نفر بر سر یک مرد تنازع می‌کنند و بر سر او، این علیه آن دیگری و آن علیه این غیرت به خرج می‌دهد.
و دیدی که صاحب مال محترم‌تر از مؤمن است
و ربا علنی معامله می‌شود و کسی سرزنش نمی‌کند
و دیدی که زنان به خاطر دادن زنا ستایش می‌شوند و زن شوهرش را در عمل لواط با مردی دیگر کمک و همکاری می‌کند
و دیدی که در نظر اکثریت مردم بهترین خانواده‌ها آن خانواده‌ای است که زنان را بر کار فسق کمک می‌کنند.
و دیدی که مؤمن همواره در اندوه و تحقیر شده و خوار است
و دیدی که بدعت‌ها و زنا علنی شده
و مردم را دیدی که با شاهدی که به دروغ شهادت می‌دهد به یکدیگر تجاوز می‌کنند
و دیدی که حرام حلال و حلال حرام شده است
و دیدی که هر کس دین را با رأی و نظر خود برای خود توجیه می‌کند و کتاب خدا و احکامش تعطیل شده.
و دیدی که در ارتکاب گناه از تاریکی شب استفاده نمی‌شود بلکه در روز روشن گناه می‌کنند
و دیدی که مؤمن جز با قلبش نمی‌تواند منکر را انکار کند
و دیدی که مال بسیار هنگفت در راه خشم الهی خرج می‌شود
و دیدی که والیان ولایت و سرپرستی مردم را قباله کسی بدانند که قدرتش بیشتر است
و دیدی که محرم به محرم خود اکتفا کند و با او ازدواج نماید
و دیدی که مردم به صِرف تهمت و بر اساس گمان حاکم یا صاحب قدرتی کشته می‌شوند
و دیدی که مردم بر سر عشق ورزیدن به یک پسر با یکدیگر به ملاک غیرت می‌ستیزند و حتی بر سر این عشق جان و مال فدا می‌کنند.
و دیدی که مردم کسی را که شهوت خود را با رفتن نزد زنان خاموش می‌کند سرزنش می‌نمایند
و دیدی که مرد با زنا دادن همسرش پول در می‌آورد و زندگی می‌کند با علم به اینکه او زنا می‌دهد و حتی بر این کار او نظارت دارد
و دیدی که زن قاهر و مسلط بر شوهرش می‌شود و بر خلاف میل او کارها می‌کند و علیه او پولها خرج می‌کند
و دیدی که مرد همسر و دختر- کنیز- خود را کرایه می‌دهد و در ازای آن به طعام و نوشیدنی پست راضی می‌شود
و اگر دیدی که سوگند به دروغ به خدای عز و جل بسیار و شایع شده
و دیدی که قمار علنی و آشکار گشته
و دیدی که شراب علنا فروخته می‌شود و کسی از آن منع نمی‌کند
و دیدی که زنان مسلمان ناموس خود را به اهل کفر می‌دهند.
و دیدی که لهو و لعب و رقص و آوازه‌خوانی علنی شده،مسلمانان از آن عبور می‌کنند و احدی، احدی را منع نمی‌کند و احدی جرات بر منع آن ندارد
و دیدی که افراد شریف و آبرومند به وسیله کسانی که از قدرت آنان می‌ترسند توهین شده و خوار می‌شوند
و دیدی که نزدیک‌ترین افراد به درگاه والیان آن کسی است که با بدگویی به ما اهل بیت آن والیان را مدح می‌گویند
و دیدی که شنیدن صوت قرآن بر مردم سنگینی می‌کند و در مقابل شنیدن آوازهای باطل برایشان آسان و خفیف است.
و دیدی که همسایه را از ترس زبانش احترام می‌کنند
و دیدی که راستگوترین مردم دروغ سازانند
و دیدی که شر علنی و بازار سخن چینی رایج شده
و دیدی که بغی و ستم آشکار گشته
و دیدی که غیبت کردن نوعی ملاحت و خوش‌اخلاقی تلقی می‌شود و مردم یکدیگر را به خاطر آن بشارت می‌دهند
و دیدی که حج و جهاد جنبه غیر خدایی به خود می‌گیرد
و دیدی که سلطان به خاطر کافر، مؤمن را توهین نموده و خوار می‌سازد
و دیدی که خرابی بر عمران مسلط شده
و دیدی که زندگی یک فروشنده از راه خیانت در کیل و وزن اداره می‌شود
و دیدی که خونریزی یک امر آسان و پیش پا افتاده تلقی می‌شود.
و دیدی که اگر کسی به طلب ریاست برمی‌خیزد عوضش تنها دنیا است و خود را مردی بد زبان معرفی می‌کند تا کسی جرات اعتراض کردن نداشته باشد و نیز امور به او نسبت داده می‌شود
و دیدی که به نماز بی اعتنایی می‌شود
و دیدی که ثروتمند مال بسیاری نزدش جمع شده و از روزی که مشغول جمع آوری آن شده، زکاتش را نداده
و دیدی که میت را از قبرش بیرون می‌کشند و آزارش داده، کفن‌هایش را می‌فروشند
و دیدی که هرج و مرج بسیار شده
و دیدی که افراد در صبح و عصر مست هستند و هیچ اهتمامی به وضع مردم ندارند
و دیدی که با چهار پایان جماع می‌کنند
و دیدی که چهار پایان به جان یکدیگر می‌افتند و یکدیگر را پاره می‌کنند.
دیدی که مرد به نمازخانه‌اش می‌رود و بر می‌گردد در حالی که جامه‌هایش را ربوده‌اند
و دیدی که دلهای مردم قساوت و چشمهاشان خشک شده و ذکر خدا بر آنان سنگین می‌آید و حرام خواری علنی گشته و بر سر آن از یکدیگر پیشی می‌گیرند
و دیدی که نمازگزار اگر به نمازخانه می‌رود برای آن است که خود را به مردم نشان دهد، مردم او را ببینند که نماز می‌خواند
و اگر دیدی که فقیه برای غیر هدف دین تفقه می‌کند، یعنی به این منظور فقه می‌خواند که دنیا و ریاست به دست آورد
و دیدی که مردم به سوی آن کسی می‌شتابند که غالب باشد و قدرت داشته باشد و هر یک از دو طرف نزاع غلبه کند مردم با او باشند، چه غلبه‌اش حق باشد و چه باطل.
و دیدی که طالب حلال مورد مذمت و سرزنش و طالب حرام مورد مدح و احترام قرار گیرد
و دیدی که در دو حرم کعبه و مدینه کارهایی صورت می‌گیرد که خدا دوست نمی‌دارد و هیچکس جلوگیر آنان نیست و حتی بین آنان و آن عمل زشت کسی حائل نمی‌شود
و دیدی که در دو حرم شریف ساز و آواز علنی ارتکاب می‌شود
و دیدی که افرادی سخن از حق می‌گویند و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند ولی از پای خطابه‌اش کسی برمی‌خیزد در حالی که خود را خیرخواه و دلسوز او می‌داند از در خیرخواهی و نصیحت می‌گوید: خدا از تو نخواسته که این حرف‌ها را بزنی
و دیدی که مردم در اقتدای به اهل شر به یکدیگر هم چشمی می‌کنند
و دیدی که راههای خیر از رهرو خالی است و احدی به آن راه نمی‌رود.
و دیدی که جنازه را به اهتزاز در می‌آورند و کسی از این عمل ناراحت نمی‌شود
و دیدی که هر سالی که می‌گذرد بدعت‌های بیشتری از سال قبل باب شده و شر بیشتری پیدا می‌شود
و دیدی که خلق و جمعیت‌ها جز اغنیا را پیروی نمی‌کنند،
دیدی که حاجت محتاج را در برابر مسخره کردن او و خندیدن به او بر آورده می‌کنند و ترحمشان برای غیر رضای خدا است
و دیدی که آیات آسمانی الهی رخ می‌دهد ولی کسی از آن نمی‌ترسد
و دیدی که مردم با یکدیگر (در ملأ عام) جفت‌گیری می‌کنند، آن طور که چهار پایان می‌کنند و کسی این عمل را زشت ندانسته و اگر زشت بداند از ترس مردم نهی نمی‌کند
و دیدی که افراد اموال بسیار در غیر راه خدا انفاق می‌کنند ولی در راه خدا از انفاق مالی اندک مضایقه می‌کنند
و اگر دیدی که رنجاندن و عقوق پدر و مادر علنی و خوار شمردن آنان شایع شده و والدین در نظر فرزندان بدترین مردم تلقی می‌شوند، حتی فرزند خوشحال می‌شود از اینکه بر پدر و مادرش تهمت زده شود
و دیدی که زنان بر حکومت و سلطنت چیره شده‌اند و بر هر امری که هوا و هوس آنان را تامین کند مسلط گشته‌اند.
و دیدی که فرزندان به پدر و مادر خود افترا می‌بندند و پدر و مادر خود را نفرین می‌کنند و از شنیدن خبر مرگشان خوشحال می‌شوند
و اگر دیدی که وضع به اینجا کشیده که اگر شخصی روزی بر او بگذرد که در آن روز مرتکب گناه بزرگی نشود، فسق و فجوری انجام ندهد، کم‌فروشی و خیانتی ننماید، به حرامی دست نیافته و یا شراب مسکری ننوشد، در غم و اندوه فرو می‌رود و می‌پندارد که آن روز او به بطالت گذشته و یک روز از عمرش ضایع شده است
و دیدی که سلطان خوردنی‌ها را احتکار می‌کند
و دیدی که اموال ذوی القربای رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) در ناحق تقسیم می‌شود و با آن اموال قمار می‌کنند و شراب می‌نوشند.
و دیدی که با شراب خود را معالجه می‌کنند و برای مریض تعریف و توصیف می‌کنند که فلان شراب برای تو بسیار نافع است و از شراب شفا می‌طلبند
و اگر دیدی که مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر و ترک اعتقاد به وجوب آن با هم برابرند
و دیدی که باد به بیرق منافقین و اهل نفاق می‌وزد، ولی بیرق اهل حق حرکتی ندارد (یعنی بازار منافقین گرم و پُرطرفدار است، بلعکس اهل حق)
و دیدی که مؤذن‌ها و نمازخوان‌ها در برابر مزد اذان می‌گویند و نماز می‌خوانند.
و دیدی که مسجدها پر است از مردمی که از خدا نمی‌ترسند در آنجا جمع شده‌اند، برای غیبت و خوردن گوشت اهل حق و در آن از خوبیهای شراب مسکر، سخن می‌گویند
و دیدی که پیشنمازی مست بر مردم نماز می‌خواند، در حالی که نمی‌فهمد چه می‌خواند و کسی هم او را ملامت نمی‌کند بلکه اگر مست شود مردم از ترس، احترامش می‌کنند و او را وا گذاشته، تعقیبش نمی‌کنند و بلکه معذورش می‌شمارند
و اگر دیدی که فردی را دارند به صلاح و خوبی مدح و ثنا می‌کنند که اموال ایتام را می‌خورد
و دیدی که قاضیان به خلاف آنچه خدا دستور داده قضاوت می‌کنند
و دیدی که والیان به انگیزه طمع، افراد خائن را امین خود می‌سازند.
و دیدی که والیان میراث (به جای اینکه ارث را کما فرض الله و طبق فرمان خدا در بین ورثه تقسیم کنند) تنها به وارثی می‌دهند که اهل فسق و جرات بر خدای تعالی باشد، (رشوه و حق و حساب خود را از او می‌گیرند) و او را آزاد می‌گذارند تا با حق سایر ورثه هر کاری که خواست بکند
و دیدی که در منبرها مردم را به تقوا امر می‌کنند ولی خود گویندگان به آنچه می‌گویند عمل نمی‌کنند
و دیدی که نماز در اوقاتش خوانده نمی‌شود، به اول وقت خواندن اهمیتی نمی‌دهند
و دیدی که صدقه‌ها به سفارش و شفاعت داده می‌شود و در آن رضای خدا مقصود نیست و بلکه به این جهت داده می‌شود که مردم از او طلب می‌کنند (برای حفظ آبرو و یا کسب وجهه)
و اگر دیدی که مردم در شکم و شهوت آزادند، باکی ندارند از اینکه چه می‌خورند و چه نکاح می‌کنند
و دیدی که دنیا به مردم روی آورده.
و دیدی که شعائر دین کهنه و بر افتاده،
در چنین روزگاری بر حذر باش، و برای درخواست نجات از خدا به خدا متوسل شو و بدان که مردم در چنین روزگاری غرق در سخط الهی هستند
و اگر خدای تعالی مهلتشان داده، از این کار منظوری دارد
و تو منتظر تحقق آن منظور باش
و کوشش کن تا خدای عز و جل تو را در وضعی ببیند که خلاف وضع مردم باشد
تا اگر عذاب در آنان نازل شود تو زودتر به رحمت خدای تعالی برسی
و اگر عذابشان تاخیر بیفتد آنها مبتلا شوند و تو از آنچه آنها در آن هستند بیرون شده باشی (یعنی تو مثل آنان بر خدای عز و جل جرات نکرده باشی)
و بدان که خدای تعالی اجر نیکوکاران را ضایع نمی‌سازد و رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.
منبع:
تفسیر المیزان (علامه طباطبایی): ج5، ص 296 به نقل از کتاب کافی (ثقة الاسلام کلینی): ج8، ص 36






http://lib.eshia.ir/12016/5/396
http://lib.eshia.ir/11005/8/36

[نورالسادات]

بسم الله

31. کم فروشی عادی می شود

32. ازدواج مرد با مرد و زن با زن صورت میگیرد و عادی می شود

33. فساد عمومی می شود

34. بیت المال وسیله شخصی می شود

35. مسکرات و نوشیدنی های حرام حلال می شوند

36. زکات مال ترک می شوند همانند خمس آن

37. صاحبان مال و ثروت بزرگ شمرده می شوند

38. مردم قبور شعراءرا محل عبادت قرار می دهند

39. هیچ چیز بهتر از دروغ در آن زمان نمی باشد

40. زبان راستگو و صادق کم است

56. مردم فرقه فرقه شده و از اهل نفاق تقلید می کنند

ادامه دارد انشاالله...

[علی املشی]

اميرمومنان حضرت علي ( ع ) در خطبه اي معروف به خطبه البيان در قسمتي ازآن مي فرمايند :
پيغمبر اكرم بر من فرمود : تجتمع في امتي مع الخصلتي لم تجتمع في غيرها .
صد خصلت در امت من جمع خواهد شد در آخر الزمان ، كه در هيچ امت غير اسلامي اين صفات جمع نخواهد شد .
افرادي كه در آن جلسه حضور داشتند از حضرت در خواست كردند آن ويژگي ها را براي ايشان تشريح فرمايند . حضرت امير (علیه السلام) پس از حمد و سپاس خداوند متعال ، يادي از پيغمبر نمودند و بعد فرمودند : من شما را خبر دهنده ام به آنچه كه در بعد از من مي گذرد و به آنچه كه در آخرالزمان به وقوع مي پيوندد تا خروج صاحب الزمان كه بپا دارنده امر ما و از ذريه فرزندم حسين (ع ) است . اهل علم پرسيدند كه آن واقعه در چه هنگام است ؟ايشان فرمودند زماني كه اين خصلتها نمايان شود و آنها بدين شرحند :


زماني كه مرگ در فقها شايع شود ( حال يا مرگ طبيعي و يا مرگ فقه ) . امت محمد (ص ) نمازها را ضايع كنند و از شهوات پيروي كنند . امانتداري كم و خيانتها فراوان گردد . مسكرات را بياشامند . دشنام دادن به پدر و مادر شعارشان گردد . به سبب كينه و دشمني با يكديگر نمازي در مسجد به پا دارند و از آن بعنوان خورد وخوراك استفاده شود . در انجام گناهان زياده روي و در انجام كارهاي خوب كم كاري كنند . بركت از سال و ماه و هفته و روز و ساعت برداشته مي شود . آب و هواي در فصل باريدن باران آب و هواي تابستان باشد و باران نبارد. پسر كينه پدر و مادر را بر دل گيرد . اهل آن دوران چهره هاي پاكيزه و باطن هاي زشت دارند . هر كس كه آنها را مشاهده كند در شگفت شود و هركه با او معامله كند به او ستم روا دارند . چهره هايشان بسان آدميان و دلهايشان دلهاي شياطين است. آنان از گياه سدر تلختر و از مردار گنديده تر و از سگ نجس تر و از روباه حيله گرتر هستند .

آز و طمعشان از مشعب (كه در عرب، ضرب المثل طمع است) بيشتر و از حيوان مبتلا به بيماري گري چسبنده ترند . آنان را از منكري كه انجام مي دهند، نمي توان نهي نمود. وقتي با ايشان سخن گوييد، تكذيب كنند و اگر امينشان دانستي به تو خيانت كنند و اگر از آنها رو برگرداندي عيب تو را گويند . اگر تو را مالي باشد به تو رشك برند و اگر در بذل مال بخل كني كينه ات را به دل گيرند . و در مقابل پند،تو را دشنام دهند . دروغ بسيار شنوند ومال حرام بسيار خورند . ربا را حلال مي دانند . خوردن مسكرات و سخنان شر و فتنه انگيزو
افسانه هاي دورغ و حرام وشادماني و نشاط و آوازه خواني به غنا و ساز و نوازها را جايز شمارند . فقير در ميانشان خوار و پست و مومن را ناتوان و پست دانند . دانا در نزدشان بي قدر است . و فاسق در نزدشان گرامي ، ستمكار در نزدشان بزرگ و ناتوان در نزدشان ناچيز و صاحب قدرت در نزدشان مالك و ثروت در نزدشان دولت است .
امر به معروف و نهي از منكر نكنند . امانت را غنيمتي دانند كه در تصرفش هيچ رد و منعي نيست . زكات مال خود را دفع كردن نوعي ضررميدانند. مردان كوركورانه از زنان خود فرمانبرداري مي كنند. در آن زمان فرزندان زنا فراوان گردد. پدران هر كار زشتي را از فرزندان خود ببينند، خوشحال و مسرور گردند و آنها را از انجامش بر حذر ندارند . مرد از زن خود عمل زشت را به راي العين ببيند و او را نهي نكند . اگر در موردشان سخن زشتي گفته شود ترتيب اثر ندهند . پس آنان ، آن بي غيرتاني هستند كه خدا نه سخني ازآنان پذيرد و نه كار درستي و نه عذر و پوزشي . خوراك چنين اشخاصي حرام و ازدواجشان ازدواج گناه است كه كشتن آنها در شريعت اسلام امري روا و رسوا كردنشان در ميان عام وخاص جايز شمرده مي شود . و در روز رستاخيز در آتش دوزخ جاودانه خواهند شد . و در مقابل پدر و مادر خود سر به نافرماني بردارند . در حقشان جفا دارند و همتشان را بر نابودي برادر خود گمارند . زنان همسري از زنان براي خود اختيار كنند و خودشان را براي همجنس خود بيارايند. آنچنانكه عروس خود را براي شوهرش مي آرايد . دولت كودكان در هر جا آشكار گردد.

خواندن زنهاي خواننده و رقاصه و غناهاي حرام، حلال شود . اكتفا كردن مردان به مردان و زنان به زنان روا باشد . زنان بر زين ها سوار شوند . و بر شوهر خود استيلا داشته باشند . و در هر امري سلطه خود را اعمال كنند . در آن زمان نواي اهل فجور بلند شود .. مردم فسادوغنا را دوست دارند . وبه حرام و ربا معامله كنند . علمايشان سرزنش گردند. در ميان ايشان ريختن خون فراوان گردد. قضاتشان قبول رشوه كنند . مردم سه گونه حج را به جاي آورند: ثروتمندان براي گردش و استراحت، ميانه حال براي تجارت و فقرا براي گدايي . در آن دوران احكام باطل ، ناچيز و اسلام سبك شمرده شود . و دولت شريران و بدكاران آشكار گردد. ستمگري روا باشد و ستم پيشگي در تمام شهرها معمول گردد. در چنين زماني تاجر در تجارت خود دروغ گويد و زرگر در زرگري خود و هر صاحب صنعتي در صنعت خود. پس كسبها اندك شود و راههاي معيشت تنگ شود . در مذاهب و روشها اختلاف روي دهد . و فساد رو به تزايد نهد و رشد و هدايت كم شود . دلها سياه شود و پادشاهان ستمكار بر آنان حكومت كرده ميانشان داوري نمايند.
چون اين زمان پيش آيد، دانشمندان و دانايان مي ميرند و دلها فاسد مي شود . گناهان رو به فزوني مي نهند و قرآنها به كناري گذاشته مي شود. مساجد تخريب و آرزوها دور و دراز مي گردد. اعمال نيك تقليل مي يابد . حصارها و پايگاهها براي جلوگيري از حوادث بزرگ در شهرها بنا مي شود . در چنين زماني اگر كسي از آنها در شبانه روز نماز گزارد، چيزي در نامه اعمالش ثبت نمي شود و نماز از او پذيرفته نمي شود. زيرادر آن حال كه نماز مي گزارد در اين فكر است كه چگونه در حق مردم ستم روا دارد و چگونه با مسلمانان نيرنگ كند . آنان رياست را براي فخرفروشي و مباهات و وسعت دادن به دامنه ستمگران طلب كنند . مساجدشان تنگ
مي شود . و كافر در حقشان حكم مي كند. برخي بر برخي ستم روا مي دارند و بعضي از آنها بعضي ديگر را از سر كينه و دشمني مي كشند . آنان بر آشاميدن مسكرات فخر مي فروشند . در مساجد سازها و نوازها به صدا درآيد و كسي نيست كه آنان را از اين عمل بازدارد . بزرگانشان زنا زادگان و مردمان پستند . در آن زمان افرادي صاحب مال و منال هستند كه مالك آن نيستند . آنان افراد پست و پليدي هستند از فرزندان پست و پليد . روسا رياست را به كسي تفويض كنند كه در خور چنين مقامي نيست . سخناني جز دشنام بر زبان نياورند. كردارشان از سر توحش باشد و آنچه انجام مي دهند برآمده از جنس باطنشان باشد. يعني پستي باطن خود را نشان
مي دهند .آنان در زمره ستمكاراني هستند كه در ستمگري از چيزي فروگذار نكنند . بزرگانشان بخيلان و گدايانند. بدعتها آشكار شود .
فقهايشان آنگونه كه خواهند فتوا دهند . هر كس مكنتي دارد، نزدشان بلند مرتبه و هركه را دانستند فقير و بيچاره است، نزدشان خوار و پست مي شود . فقير و محتاج، نزدشان مهجور است و كينه اورا بدل مي گيرند . دارا و ثروتمند مورد محبتشان . آنكه شايسته است حلق و گلويش گرفته و و راهها بر رويش بسته است . هر كس سخن چين و دروغگوست، قدر بيند .

اما خداوند اين دسته از مردم را سرافكنده و چشم دلشان را كور مي گرداند . خوراك آنها گوشتهاي فربه و تيهوست و پوشاكشان خز يماني و ابريشم . شهادت دادن را به يكديگر قرض مي دهند . و كارهاي خود را از سر ريا و خودنمايي انجام مي دهند . عمرهايشان كوتاه مي شود و سخناني جز گفتار سخن چينان نزدشان اعتبار نداشته باشد . كارهايشان زشت و ناپسند و دلهايشان نسبت به هم ناهمگون است . باطل را درميان خود آموزش دهند و از كارهاي زشتي كه مي كنند باز داشته نمي شوند .
نيكانشان از بدانشان در هراسند . در غير ذكر خداي تعالي پشتيبان يكديگرند .به آنچه كه در ميانشان حرام شمرده مي شود وقعي ننهند. با يكديگر نامهربان باشند و به هم پشت كنند . اگر شخص شايسته اي را ببيند در مقام انكار و ردش برآيند . اگر گناهكار و سخن چين ببينند او را استقبال كنند و كسي كه به آنها بدي كند او را تعظيم كنند .
بزرگان خود را خوار شمارند . مردمان پست و فرومايه به سهولت نردبان ترقي را بالا روندو پريشان عقلي و ديوانگي فزوني يابد . در آن زمان برادري به نيت تقرب به خداي تعالي بسي اندك و پولهاي حلال در نهايت ناچيزي است . مردم به بدترين حالت خود باز ميگردند . در آن زمان دولتها بر محورشياطين مي چرخند . و پيشه شان ظلم و ستم كردن به ناتوانان و گدايان است .

يوزپلنگ لباس شكاري را كه شكمش را دريده است به تن مي كند . ثروتمند به آنچه دارد بخل مي ورزد و نادان آخرت را به دنياي خود مي فروشد . پس واي بر فقير و آنچه كه در آن زمان از زيان و خواري است كه بر او وارد مي شود . تا اورا بيچاره و ضعيف كنند . زود باشد كه فقرا در طلب آنچه كه برايشان حلال نيست برآيند كه اگر چنين شود زيانهاي بد به ايشان رو كند كه توان مقابله با آن را ندارد ،
آگاه باشيد كه اول فتنه از يك محلي به نام حجري و رقتي شروع مي شود و در آخر به سفياني و شامي منتهي مي شود . شما در هفت طبقه دسته بندي مي شويد : طبقه اول كساني كه در فزوني تقوي و پرهيز كاري سرآمدند كه تا سال هفتادپس از هجرت زندگي ميكنند . طبقه دوم اهل بذل و بخشش و مهرباني هستند كه تا سال دويست و سي هجرت يافت مي شوند . طبقه سوم اهل پشت كردن به يكديگر و بريدن از هم هستند كه تا سال پانصدوپنج هجري يافت مي شوند . طبقه چهارم اهل سگ صفتي و رشك بردن به يكديگرند كه تا سال هفتصد هجري وجود دارند .

طبقه پنجم اهل باد به بيني افكندن و تكبر و بهتانند كه تا سال هشتصدو بيست هجري دوام آورند . طبقه ششم اهل خونريزي و اضطراب و صفتهاي بد و دشمني و.... هستند كه مردمان فاسق پيشه در اين برحه ظهور و بروز پيدا مي كنند . و تا سال نهصدو چهل هجري يافت مي شوند . طبقه هفتم مردماني هستند مكر پيشه و نيرنگ باز ، ستيزه جو ، فاسق و پشت به يكديگر مي كنند و از ديگران مي برند و كينه هم را بدل مي گيرند . آنان اسباب بازي هاي بزرگ فراهم آورده و مرتكب شهوات
مي شوند و به خراب نمودن شهرها ، خانه ها و انهدام ساختمان و قصرها همت دارند .
در اين طبقه لعنت شده اي از بياباني بديمن پديدار مي گردد و در همين طبقه هست كه پرده حيا به كنار مي رود و وضعيت بدين منوال است تا مهدي(عج ) ظاهر گردد .
در آن هنگام بزرگان اهل كوفه و عرب بپا خواستند و گفتند اي اميرمومنان براي ما زمان وقوع اين فتنه ها و امور بزرگي را كه ياد فرمودي ، بيان فرما كه هر لحظه ممكن است قلبهاي ما از شدت وحشت و اضطراب شكافته شود و روح ما از بدن ما مفارقت كند كه اگر چنين شود بر جدايي ما از شما بايد بسي تاسف خورد. اميدواريم كه خداوند از ما بدي و مكروهي را متوجه شما ننمايد . علي ( ع ) پس فرمودند : «قضا در آنچه شما در طلب آن هستيد جابجا شده است.

هر نفسي طعم مرگ را مي چشد» . آنگاه همه از اين كلام حضرت به گريه افتادند . ايشان ادامه دادند آگاه باشيد كه بعداز آن فتنه ها ، امري بوقوع مي پيوندد كه خبر مي دهم شما را از امر مكه و مدينه از گرسنگي غبار آلوده و مرگ سرخ . اي واي بر اهل بيت پيغمبر وشريفان از گرسنگي و گراني و احتياج و ترس كه به آنها رخ نماياند تا آنجا كه در بدترين حالي بسر برند . از مساجد درآن زمان هيچ صدايي به گوش نمي رسد و هيچ دعايي در آن مستجاب نمي شود و هيچ خير و زندگي بعد از آن نيست . درآن زمان پادشان كفار زمام امور مسلمين را در دست گيرند و برآنان حكومت كنند . و هر كه نافرماني كند او را بكشند و هر كه فرمان برد دوستش بدارند . نخستين كساني كه زمام امر مسلمين را بدست مي گيرند و مالك برآنان مي گردند بني اميه اند و بعد از آنها بني عباس هستند و چه بسيار انسانهايي كه در ميان آنها به قتل رسيده و غارت مي شوند .

اي واي بر كوفه و آنچه برآن وارد مي شود از سفياني در آن زمان كه او از ناحيه حجر بيايد با اسبهاي قوي بتازد كه بر آن اسبها مردان همچون شيران دلاور و كركس هاي شكاري سوارند . و سر كرده آنان شخصي است كه نامش با حرف (( شين )) آغاز مي شود. جواني كه اشتراست( يعني پلك او روي چشمش افتاده و يك چشم است) و اميرمومنان داناي به نام اوست ، بيرون مي آيد و بزرگان بصره را كشته و زنان را به اسارت مي برد و چند جنگ در آنجا واقع مي شود و درغير اين سرزمين نبردهايي در ميان تل ها و پشته ها بوقوع مي پيوندد . پس شخصي گندمگون در آنجا كشته شود .
درآن سرزمين بت مورد پرستش قرار ميگيرد. مسير آن شخص از آنجا آغاز مي گردد و بر نميگردد مگر با زنهايي كه اسير كرده است. نشانه خروج سفياني تجديد بنا شدن پايگاهايي است در شهرها ، پايگاهي در شام ، در عجوز ، حران ، باسط ،بيضا ، كوفه ، شوشتر ارمينه ، موصل ، حمدان ، دغه ، ديار يونس ، حمس ، مطريه ، رطقا ، رهبه و هند قلعه خواهد بود . براي او وقايع و جنگهاي بزرگي خواهد بود. حمله اول او به حمس است . پس از آن به رقع و بعد به قريه صيبا ، راس العين ، نصيب العين ، موصل ، بغداد ديار يونس و تا لجمه كنار هم آيند و نبرد سختي واقع شود كه هفتاد و دو هزار نفر درآن كشته شود كه اين نبرد از فلسطين شروع مي شود و تا سوريه ادامه دارد .
سفياني هركس را كه نامش محمد ، علي ، فاطمه ، حسن ، حسين ، جعفر ، موسي ، زينب ، خديجه و رقيه است، از روي بغض و كينه اي كه به آل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) دارد به قتل مي ساند. آنگاه به تمام شهرها رسولاني مي فرستد تا بچه ها را براي او جمع كند. آنگاه روغن زيتون رابراي سربه نيست كردن آنها مي جوشاند. بچه ها به او مي گويند اگر پدران ما نافرماني تو را كردند ما چه گناهي
كرده ايم ؟ اما به سخنان آنان وقعي ننهاده و هر كه را كه همنام آن كساني كه نام برده شد در آن انداخته و مي جوشاند . آنگاه به جانب كوفه رهسپار مي گردد. شهر را دور زده در كوچه هايش بسان فرفره مي چرخد و با مردمان همان معامله كند كه با كودكان كرد . او بر دروازه كوفه هر كه را نامش حسن و حسين باشد بردار كشد . در اين هنگام خونهاي ريخته شده مردم كوفه به جوش مي آيد همچنان كه خون يحيي بن ذكريا به جوش آمد . او كه چنين امري را مي بيند يقين به هلاكت خود پيدا مي كند. از ترس به كوفه پشت كرده و آنگاه به جانب شام حركت مي كند. راهي را كه آمده برمي گردد و تا آن هنكام كه وارد شام شود كسي را كه مخالفت كند،
نمي بيند و چون داخل شهر شام شود به شرب خمر و انواع معصيتها مشغول گردد و ياران خود را به ارتكاب چنين گناهاني وادار
مي كند . پس از چندي ديگربار سفياني در حالي كه حربه اي بر دست دارد زني را به بعضي از ياران خود مي دهد تا با او زنا كنند.
او به يكي از يارانش مي گويد در وسط راه يعني جلوي چشم مردم چنين كاري را انجام دهد. آن شخص مرتكب چنين عمل قبيحي
مي شود و بچه اي را بدنيا مي آورد. اينان بچه را از شكم اين زن بيرون آورده و در راه مي اندازند . از چنين عملي
فرشتگان در آسمانها پريشان احوال مي گردند. از اين رو خداوند فرمان خروج قائم از ذريه علي (ع ) كه صاحب الزمان است
صادر مي كند . خبر خروج او در همه جا شايع مي شود در اين هنگام جبرئيل در بالاي صخره بيت المقدس فرود مي آيد
و اهل جهان را ندا كند كه حق آمد و باطل رفت .
پس از اين فرمايشات حضرت امير آه سردي از دل كشيده و ناله حزن آوري سر داده و اين اشعار را انشا فرمودند :
پسركم زماني كه طايفه ترك لشكرآرايي كرد منتظر ولايت مهدي ما باش كه به عدالت داوري مي كند . پادشاهان روي زمين كه
از آل هاشمند ذليل مي شوند وكساني كه لذت طلب و بيهوده گو هستند از ايشان بيعت گرفته مي شود .
از جمله كودكي كه هيچ رايي از خود ندارد و هيچ جديتي نكند و صاحب عقل و تدبير نباشد .
پس از آن قائم به حق راستي كه از شمايان است قيام مي كند و به كمك حق و حقيقت مي آيد .
او كه جانم به فدايش هم نام رسول خداست . اي پسرانم او را خوار مسازيد و بشتابيد به سويش .
پس جبرئيل دوبار ندا سر دهد. يكبار صبح و يكبار شب و گويد اي بندگان خدا بشنويد آنچه را كه مي گويم به درستي
اين است مهدي آل محمد ( ص ) كه از سرزمين مكه خروج كند پس او را اجابت كنيد .
در ادامه فرمايشات حضرت به موارد ديگر مانند وصف شمايل حضرت مهدي ( عج ) و اخلاقياتش ، نام بردن اسماء يارانش ،
چگونگي ياران امام زمان و چگونگي پيوستن سيصدو سيزده نفر به ايشان را مطرح مي كنند .
حضرت بعد از اينكه شب ظهور خودشان را به مكه مي رسانند، سه مرتبه از نظر ياران غيبت مي كند تا يارانش را
امتحان كند. بعد از آن خود را ميان صفا و مروه به ايشان مي رساند و مي فرمايد تا زماني كه با من بر سي خصلت
كه دائم بر آن خصال باشيد و چيزي از آن را تغيير ندهيد بيعت نكنيد. بر كاري كه بر انجامش پاي مي فشارم
مطمئن نيستم و در مقابل بر ذمه من است كه هشت نكته را در مورد شما رعايت كنم . ياران مي گويند برما ذكر فرما كه ما فرمانبرداريم .پس حضرت مي فرمايد :
بيعت مي كنم بر شما بر اينكه بر من پشت نكنيد. دزدي نكنيد. مرتكب زنا نگرديد .كار هاي حرامي از شما صادر نگردد . فحشا و منافي عفتي بجا نياوريد . احدي را مورد ضرب و شتم قرار ندهيد مگر به حق . طلا ، نقره ، گندم و جو را ذخيره و انبار نكنيد . مسجدي را ويران نسازيد . به دروغ شهادت ندهيد . به فرد مومن زشت نگويید . ربا نخوريد . در سختي ها صبر پيشه سازيد . فرد يكتا پرست را لعن و نفرين نكنيد . مسكر نياشاميد . طلا زيور خود نسازيد و ابريشم و ديبا نپوشيد . آنكه از مهلكه مي گريزد دنبال نكنيد . از سر حرمت، خوني را نريزيد . با مسلمانان نيرنگ نكنيد . به كافران و منافقان تمايل نشان ندهيد . جامه هاي خز بر تن ننماييد . سجده بر خاك كنيد . و تكيه بدانيد . بي عفتي و كار زشت را نا روا شمريد . فرمان به كارهاي پسنديده كرده و منكرات را نهي كنيد .
چون شما اين كارها را به انجام رسانيد، برمن است كه ياري غير شما بر نگزينم . نپوشم مگر آنچه كه شما مي پوشيد . نخورم مگر آنچه را كه شما مي خوريد . سوار نشوم مگر به آنچه كه شما سوار مي شويد . نباشم مگر آنجايي كه شما باشيد و نروم مگربه جايي كه شما آنجا مي رويد . و به اندك مالي از دنيا خوشنود شوم و زمين را از عدل و داد پركنم هر چند كه زمين از جور وظلم پر شده باشد . و همچنين تنها وتنها بندگي خدا كنم و به شما وفادار بمانم . آنچنانكه شما بر من وفاداريد .
آنان گويند بر اين امر خشنوديم كه با تو بيعت كنيم . آنگاه حضرت با تك تك آنان دست ميدهد و در چنين زماني است كه حضرت در ميان مردم ظاهر گردد . مردمان با ايمان بر او سر خضوع فرود آورند و شهرها بر زير فرمانش قرار گيرند .

[آفتاب پنهانی]

خیلی ممنون پاسخ بسیاری از سولاتم را دانستم.
فقط اگه می شه اون بخش لشکر ترک را بیشتر توضیح بدین.

[sabrina]

به قول استاد رائفی پور : از1200 علائم ظهور 1195 تااز علائم رخ داده یعنی فقط 5 تا از علایم ظهور رخ نداده : 1- خروج سیدخراسانی 2-خروج سفیانی 3- فرو رفتن زمین 4- کشته شدن نفس زکیه(باعرض پوزش اینومن نمیدونم چیه) 5-صیحه اسمانی

[promised-mahdi]

اوّل در مورد ارسال شماره 5# بگویم که این نشانه ها ی ظهور اصغر هستند و نیاز نیست که همه ی آنها
به وقوع بپیوندند اما نشانه های ظهور اکبر مانند صیحه ی آسمانی،خروج سفیانی،خروج یمانی و ...
که حتمی هستند و طبق آنچه در احادیث گفته شده است اراده ی الهی بر آن است که این نشانه ها
صورت پذیرند

و در مورد اون حرف آیت الله بهجت (رحمة الله علیه) ظبق گفته خود ایت الله ایشان دوستی دارند که نزد امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)
مشرف می شوند ایت الله بهجت از ایشان می پرسند که آیا تازگی ها نزد امام مشرف شده اید؟ایشان
می گویند بله
و دوباره ایت الله می پرسند که در مورد ظهور از ایشان پرسیدید ایشان می گویند بله پرسیدم
و دوباره ایت الله می گویند آیا من ظهوزر را درک می کنم ایشان می گویند که فلانی که از تو پیرمرد تر است
او نیز درک می کند
که لینک آن در آپارات به همراه زیرنویس(چون صحبت کردن برای ایت الله کمی سخت است)در ذیل اورده شده
است
http://www.aparat.com/v/rIi5h
البته منظورایشان این نیست که عزرائیل بازنشسته می شود منظور ایشان این است که خودتان را برای ظهور
آماده کنید

---

(۱۰/اردیبهشت/۹۴ ۱۶:۲۵)sabrina نوشته است:  به قول استاد رائفی پور : از1200 علائم ظهور 1195 تااز علائم رخ داده یعنی فقط 5 تا از علایم ظهور رخ نداده : 1- خروج سیدخراسانی 2-خروج سفیانی 3- فرو رفتن زمین 4- کشته شدن نفس زکیه(باعرض پوزش اینومن نمیدونم چیه) 5-صیحه اسمانی

نفس زکیه سیدی است که برای ندای وحدت رهسپار مکه می شود در در مراسم حج زمانی که می گوید حقانیت با آل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به طرز فجیعی کشته می شود
همچنین از کسی تشکر می کنم که برای من متن معرفی درست نفس زکیه را ارسال کرد بله من نفس زکیه را با کس دیگری اشتباه گرفته بودم
و قبلا در این مکان متن اشتباهی نوشته بودم

---

(۱۶/خرداد/۹۴ ۴:۰۱)25141 نوشته است:  بنام خدا
با سلام
اگر در سریال ظهور دقت کرده باشید بر اساس حدیثی از حضرت نبی اکرم فرمولی ارایه شده و محاسبه ای هم شده ولی ناقص
بنده محاسبه را ادامه دادم و حدود سال 2020 میلادی بدست آمد انشاألله محاسبه اشتباه باشد و همین جمعه شاهد ظهور باشیم.

لطفا به هیچ وجه برای ظهور وقت تعیین نکنید زیرا ما به شدت از توقیت بر حذر داشته شده ایم
وعلاوه بر این حتی خود امام زمان نیز از وقت ظهور اگاه نیستند و تنها خداوند از زمان ظهور اگاه
هستند

[قلب]

(۲/مهر/۹۴ ۱۹:۰۶)promised-mahdi نوشته است:  احتی خود امام زمان نیز از وقت ظهور اگاه نیستند و تنها خداوند از زمان ظهور اگاه
هستند

سلام اين حرف از اساس دارای اشکال است
مى تونيد درباره علم غیب تحقیق کنید پست زیرتوضیحاتی دارد
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-39924-post-348191.html#pid348191

[promised-mahdi]

(۲/مهر/۹۴ ۲۰:۵۵)قلب نوشته است:  سلام اين حرف از اساس دارای اشکال است
مى تونيد درباره علم غیب تحقیق کنید پست زیرتوضیحاتی دارد
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-39924-post-348191.html#pid348191

قرآن می فرماید :


"امن یجیب مظطر اذا دعاه...قلیلا ما تذکرون" نمل62

"(آیا معبود های بی ارزش شما بهترند)یا کسی که دعای مضطر و درمانده را به اجابت می رساند و شما را جانشین و وارث

مردم روی زمین قرار می دهد؟آیا غیر از خدای یکت خدای دیگری وجود دارد؟چقدر کم هستند مردمی که این معانی و حقایق

را متذکر می شوند!"


امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه ی فوق فرمودند که این آیه درباره ی حجت،قائم آل محمد نازل شده است وقتی

مسجد الحرام دو رکعت نماز گذارد و دست به دعا بردارد،خداوند دعایش را مستجاب می کند و گرفتاری را از وجود شریفش دور


می کندو امر به ظهورش دهد.آنگاه خلیفه ی روی زمین می شود او مظطری است که دعایش مستجاب می شود واین آیه از


آیاتیاست که تأویل آن بعد از نازل شدنش می باشد.(تفسیر جامع جلد 5 صفحه ی 168)



در ضمن بگویم که ائمه مجرد هستند اما خداوند مجرد مطلق می باشد طبعا خداوند چیزهایی می داند که ائمه نمی دانند




همچنین
و به چیزى از علم او جز به آنچه بخواهد احاطه نمى‏یابند
حرفی است که خودتان از آیت الکرسی استخراج کرده اید علم غیب یعنی دانستن آن چیزی
[b]که در کتب نوشته نشده است و مردم عادی نمی دانند نه دانستن همه چیز

[قلب]

سلام


در حديثى كه براي تفسیر آيه آوردید گفته نشده امام زمان وقت ظهور را نمی دانند

البته اگر حدیث درست باشد


بنده در اون پست که شما خوندید 4 مورد نوشته بودم که شما انگار فقط آیت الکرسی رو دیدید بهتره بقیه رو هم ببینید

دانستن وقت ظهور به معنای دانستن همه چیز نیست

شما از کجا میدانید وقت ظهور را حضرت نمی دانند بر چه مبنایی


به هرصورت بنده در این زمینه تحقیق زیادی کردم و نتیجه این شد که ایشان وقت ظهور را می‌دانند

لینک زیر هم درباره علم غیب معصومين عليهم السلام است حتما ببینید

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-40144.html

---

اون حرف رو هم بنده از آیت الکرسی استخراج نکردم بلکه معنی آیت الکرسی هست می تونيد برید ببینید

[promised-mahdi]

ببینید یک اینکه اون یک حدیث نبود یک روایت از تفسیر امام صادق(علیه السلام)بود که در تفسیر جامع امده است و علاوه بر این من این
حرف ها را از خودم نمی زنم شما می توانید به کتاب از ظهور جهان تا جهان پس ازظهور حضرت ولیعصر مراجعه کنید
انجا به درستی توضیح دادهشده است
اما اندکی نیز خود برایتان توضیح می دهم ظهور و فرج یک امر الهی است که هیچ کس بر زمان آن واقف نیست جز خداوند
امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه فرموده است که او مضطری است که خداوند دعایش را مستجاب می کند
در حقیقت امام زمان ما فرج را از خداوند در خواست می کند و خداوند نیز دعایش را مستجاب می کند پس ایشان خود آگاهی
ندارند که دعا می کنند
البته دور از این بحث من بیشتر منظورم به این بود که از توقیت خودداری کنید نسبت به آن کسی که گفته بود سال 2020سال
ظهور می باشد

[عبدالرحمن]

نقل قول: - زن بر شوهر خود مسلط شود، كارهايي كه مورد رضاي همسر نيست انجام دهد و به شوهرش خرجي دهد