آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟شرایط عمومی جهان در آخرالزمان

[علی 110]

آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟
برخي از علايم و اوضاع عمومي جوامع بشري در عصر آخرالزمان در كلام امام جعفر صادق عليه السلام:

- قرآن فرسوده شود و درست معني نمي شود

- دين همچون ظرف خالي بي محتوا شده

- منكر آشكار شده و از آن نهي نمي كنند و بدكاران باز خواست نمي شوند

- قطع صله رحم و قطع پيوند خويشاوندي شود

- بدكاران را ستايش كنند و سخنِ بدش به او باز نگردد

- نوجوانِ پسر همان كندكه زن مي كند

- زنان با زنان ازدواج مي كنند

- مداحي دروغين از اشخاص زياد مي شود

- مردان از مردان و زنان از زنان لذت مي برند

- زندگي مرد از راه لواط و زندگي زن از راه زنا تأمين ميشود

- مؤمن خوار و ذليل شمرده مي شود

- زنا امري آشكار مي باشد

- حلال خداوند حرام و حرام خداوند حلال گردد

- دين بر اساس ميل اشخاص معني شود وكتاب خدا و احكامش تعطيل گردد

- واليان در قضاوت رشوه گيرند

- پست هاي مهم واليان بر اساس مزايده است نه شايستگي

- مرد از بدكارگي همسرش نان مي خورد

- زن بر شوهر خود مسلط شود، كارهايي كه مورد رضاي همسر نيست انجام دهد و به شوهرش خرجي دهد

- سوگند هاي دروغ به خداوند بسيار گردد

- آشكارا قمار بازي شود

- زنان مسلمان خود را به كافر مي بخشند

- مردم محترم، توسط كسي كه مردم از سلطنتش ترس دارند ، خوار شوند

- شنيدن سخن حق بر مردم سنگين است ولي شنيدن سخن باطل برايشان آسان و سهل

- همسايه از ترس زبان بد همسايه او را احترام كند

- غيبت، سخن خوش آنان گردد

- معاش انسان از كم فروشي بدست مي آيد

- نماز را سبك شمارند

- انسان ثروت زيادي جمع كرده ولي از اول تا آخر زكاتش را نداده است

- با حيوانات آميزش شود

- بر سر كسبهاي حرام آشكارا رقابت كنند

- فقيه براي دين علم نمي آموزد وطالب حرام ، ستايش واحترام مي گردد

- طالب حلال ، مذمت و سرزنش گردد و طالب حرام ستايش و احترام مي شود

- در مكه و مدينه كارهايي ميكنند كه خداوند دوست نداردو كسي از آن جلوگيري نمي كند

- آلات موسيقي و لهو در مكه و مدينه آشكار گردد

- مرد راه حق وآشكار ميرود و امر به معروف ونهي از منكر مي مكند ولي مردم او را از اين كار نهي ميكنند و باز مي دارند

- سال به سال بدعت ها بيشتر شود

- مردم و جماعت جز از سرمايه داران پيروي نكنند

- مردم مانند حيوانات در انظار عمل جنسي مي نمايند و كسي از ترس مردم از آن جلوگيري نميكند

- انسان در راه غير خدا بسيار خرج ميكند ولي در راه خدا از اندك هم مضايقه دارد

-عقوق پدر و مادر رواج دارد و فرزندان هيچ احترامي برايشان قايل نيستند، بلكه نزد فرزند از همه بدترند

- زن ها بر مسند حكومت بنشينند و هيچ كاري جز خواسته آنان پيش نرود

- به وسيله شراب بيماران را مداوا كند، و براي بهبودي بيمار آن را تجويز نمايند

- مردم درمورد امر به معروف و نهي از منكر و ترك دين بي تفاوت و يكسانند

- مسجد پر است از كساني كه از خدا نترسند و غيبت يكديگر نمايند

- بر روي منبر ها از پرهيز كاري سخن گويند اما گويندگان آن خود پرهيزكار نيستند


- همت و هدف مردم شكم و شهواتشان باشد و...



علامه، اين حديث را از كتاب كافي (بخش روضه آن) به نقل از امام صادق عليه السلام ذكر كرده است.
متن و ترجمه كامل براي كساني كه حوصله بيشتري دارند:
http://lib.eshia.ir/12016/5/396

قال : إلى متى هؤلاء یملکون أو متى الراحة منهم؟ فقلت : ألیس تعلم أن لکل شیء مدة؟ قال : بلى ، فقلت : هل ینفعک علمک ـ إن هذا الأمر إذا جاء کان أسرع من طرفة العین؟ إنک لو تعلم حالهم عند الله عز وجل ، وکیف هی کنت لهم أشد بغضا ـ ولو جهدت وجهد أهل الأرض ـ أن یدخلوهم فی أشد ما هم فیه من الإثم لم یقدروا ، فلا یستفزنک الشیطان ـ فإن العزة لله ولرسوله وللمؤمنین ـ ولکن المنافقین لا یعلمون ، ألا تعلم أن من انتظر أمرنا ، وصبر على ما یرى من الأذى والخوف هو غدا فی زمرتنا؟


1. فإذا رأیت الحق قد مات وذهب أهله،

2. ورأیت الجور قد شمل البلاد،

3. ورأیت القرآن قد خلق ـ وأحدث فیه ما لیس فیه ووجه على الأهواء ،

4. ورأیت الدین قد انکفأ کما ینکفئ الإناء

5. ورأیت أهل الباطل قد استعلوا على أهل الحق ،

6. ورأیت الشر ظاهرا لا ینهى عنه ویعذر أصحابه ،

7. ورأیت الفسق قد ظهر ـ واکتفى الرجال بالرجال والنساء بالنساء ،

8. ورأیت المؤمن صامتا لا یقبل قوله ،

9. ورأیت الفاسق یکذب ولا یرد علیه کذبه وفریته ،

10. ورأیت الصغیر یستحقر بالکبیر ،

11. ورأیت الأرحام قد تقطعت ،

12. ورأیت من یمتدح بالفسق یضحک منه ولا یرد علیه قوله ،

13. ورأیت الغلام یعطی ما تعطی المرأة ـ

14. ورأیت النساء یتزوجن بالنساء ،

15. ورأیت الثناء قد کثر ،

16. ورأیت الرجل ینفق المال فی غیر طاعة الله ـ فلا ینهى ولا یؤخذ على یدیه ،

17. ورأیت الناظر یتعوذ بالله ـ مما یرى المؤمن فیه من الاجتهاد ،

18. ورأیت الجار یؤذی جاره ولیس له مانع ،

19. ورأیت الکافر فرحا لما یرى فی المؤمن ، مرحا لما یرى فی الأرض من الفساد ،

20. ورأیت الخمور تشرب علانیة ـ ویجتمع علیها من لا یخاف الله عز وجل ،

21. ورأیت الأمر بالمعروف ذلیلا ،

22. ورأیت الفاسق فیما لا یحب الله قویا محمودا ،

23. ورأیت أصحاب الآیات یحقرون ویحقر من یحبهم ،

24. ورأیت سبیل الخیر منقطعا وسبیل الشر مسلوکا ،

25. ورأیت بیت الله قد عطل ویؤمر بترکه ـ

26. ورأیت الرجل یقول ما لا یفعله ،

27. ورأیت الرجال یتمنون للرجال والنساء للنساء ،

28. ورأیت الرجل معیشته من دبره ـ ومعیشة المرأة من فرجها ،

29. ورأیت النساء یتخذن المجالس کما یتخذها الرجال ،

30. ورأیت التأنیث فی ولد العباس ـ قد ظهر وأظهروا الخضاب ـ وامتشطوا کما تمشط المرأة لزوجها ، وأعطوا الرجال لأموال على فروجهم ، وتنوفس فی الرجل ، وتغایر علیه الرجال ،

31. وکان صاحب المال أعز من المؤمن ،

32. وکان الربا ظاهرا لا یعیر ،

33. وکان الزنا تمتدح به النساء ،

34. ورأیت المرأة تصانع زوجها على نکاح الرجال ،

35. ورأیت أکثر الناس وخیر بیت من یساعد النساء على فسقهن ،

36. ورأیت المؤمن محزونا محتقرا ذلیلا ـ

37. ورأیت البدع والزنا قد ظهر ،

38. ورأیت الناس یعتدون بشاهد الزور ،

39. ورأیت الحرام یحلل ، والحلال یحرم ،

40. ورأیت الدین بالرأی وعطل الکتاب وأحکامه ،

41. ورأیت اللیل لا یستخفى به من الجرأة على الله ،

42. ورأیت المؤمن لا یستطیع أن ینکر إلا بقلبه ـ

43. ورأیت العظیم من المال ینفق فی سخط الله عز وجل ،

44. ورأیت الولاة یقربون أهل الکفر ویباعدون أهل الخیر ،

45. ورأیت الولاة یرتشون فی الحکم ،

46. ورأیت الولایة قبالة لمن زاد ،

47. ورأیت ذوات الأرحام ینکحن ویکتفى بهن ،

48. ورأیت الرجل یقتل على التهمة وعلى الظنة ـ ویتغایر على الرجل الذکر فیبذل له نفسه وماله ،

49. ورأیت الرجل یعیر على إتیان النساء ،

50. ورأیت الرجل یأکل من کسب امرأته من الفجور یعلم ذلک ویقیم علیه ،

51. ورأیت المرأة تقهر زوجها ـ وتعمل ما لا یشتهی وتنفق على زوجها ،

52. ورأیت الرجل یکری امرأته وجاریته ـ ویرضى بالدنی من الطعام والشراب ،

53. ورأیت الإیمان بالله عز وجل کثیرة على الزور ،

54. ورأیت القمار قد ظهر ،

55. ورأیت الشراب یباع ظاهرا لیس له مانع ،

56. ورأیت النساء یبذلن أنفسهن لأهل الکفر ،

57. ورأیت الملاهی قد ظهرت یمر بها لا یمنعها أحد أحدا ـ ولا یجترئ أحد على منعها ،

58. ورأیت الشریف یستذله الذی یخاف سلطانه ،

59. ورأیت أقرب الناس من الولاة ـ من یمتدح بشتمنا أهل البیت ،

60. ورأیت من یحبنا یزور ولا تقبل شهادته ،

61. ورأیت الزور من القول یتنافس فیه ،

62. ورأیت القرآن قد ثقل على الناس استماعه ـ وخف على الناس استماع الباطل ،

63. ورأیت الجار یکرم الجار خوفا من لسانه ،

64. ورأیت الحدود قد عطلت وعمل فیها بالأهواء ،

65. ورأیت المساجد قد زخرفت ،

66. ورأیت أصدق الناس عند الناس المفتری الکذب ،

67. ورأیت الشر قد ظهر والسعی بالنمیمة ،

68. ورأیت البغی قد فشا ،

69. ورأیت الغیبة تستملح ویبشر بها الناس بعضهم بعضا ،

70. ورأیت طلب الحج والجهاد لغیر الله ـ

71. ورأیت السلطان یذل للکافر المؤمن ،

72. ورأیت الخراب قد أدیل من العمران ،

73. ورأیت الرجل معیشته من بخس المکیال والمیزان ،

74. ورأیت سفک الدماء یستخف بها ،

75. ورأیت الرجل یطلب الرئاسة لغرض الدنیا ـ ویشهر نفسه بخبث اللسان لیتقى وتستند إلیه الأمور ،

76. ورأیت الصلاة قد استخف بها ،

77. ورأیت الرجل عنده المال الکثیر لم یزکه منذ ملکه ،

78. ورأیت المیت ینشر من قبره ویؤذى وتباع أکفانه ،

79. ورأیت الهرج قد کثر ،

80. ورأیت الرجل یمسی نشوان ـ ویصبح سکران لا یهتم بما الناس فیه ،

81. ورأیت البهائم تنکح ،

82. ورأیت البهائم تفرس بعضها بعضا ،

83. ورأیت الرجل یخرج إلى مصلاه ویرجع ـ ولیس علیه شیء من ثیابه ،

84. ورأیت قلوب الناس قد قست ـ وجمدت أعینهم وثقل الذکر علیهم ،

85. ورأیت السحت قد ظهر یتنافس فیه ،

86. ورأیت المصلی إنما یصلی لیراه الناس ،

87. ورأیت الفقیه یتفقه لغیر الدین ـ یطلب الدنیا والرئاسة ،

88. ورأیت الناس مع من غلب ،

89. ورأیت طالب الحلال یذم ویعیر ـ وطالب الحرام یمدح ویعظم ،

90. ورأیت الحرمین یعمل فیها بما لا یحب الله ـ لا یمنعهم مانع ولا یحول بینهم وبین العمل القبیح أحد ،

91. ورأیت المعازف ظاهرة فی الحرمین ،

92. ورأیت الرجل یتکلم بشیء من الحق ـ ویأمر بالمعروف وینهى عن المنکر ـ فیقوم إلیه من ینصحه فی نفسه فیقول : هذا عنک موضوع ،

93. ورأیت الناس ینظر بعضهم إلى بعض ویقتدون بأهل الشر ،

94. ورأیت مسلک الخیر وطریقه خالیا لا یسلکه أحد ،

95. ورأیت المیت یهز به فلا یفزع له أحد ،

96. ورأیت کل عام یحدث فیه من البدعة والشر أکثر مما کان ،

97. ورأیت الخلق والمجالس لا یتابعون إلا الأغنیاء ،

98. ورأیت المحتاج یعطى على الضحک به ـ ویرحم لغیر وجه الله ،

99. ورأیت الآیات فی السماء لا یفزع لها أحد ـ

100.ورأیت الناس یتسافدون کما تسافد البهائم ـ لا ینکر أحد منکرا تخوفا من الناس ،

101.ورأیت الرجل ینفق الکثیر فی غیر طاعة الله ـ ویمنع الیسیر فی طاعة الله ،

102.ورأیت العقوق قد ظهر واستخف بالوالدین ـ وکانا من أسوإ الناس حالا عند الولد ـ ویفرح بأن یفتری علیهما ،

103.ورأیت النساء وقد غلبن على الملک وغلبن على کل أمر لا یؤتى إلا ما لهن فیه هوى ،

104.ورأیت ابن الرجل یفتری على أبیه ـ ویدعو على والدیه ویفرح بموتهما ،

105.ورأیت الرجل إذا مر به یوم ـ ولم یکسب فیه الذنب العظیم ـ من فجور أو بخس مکیال أو میزان أو غشیان حرام ـ أو شرب مسکر کئیبا حزینا ـ یحسب أن ذلک الیوم علیه وضیعة من عمره ،

106.ورأیت السلطان یحتکر الطعام ،

107.ورأیت أموال ذوی القربى ـ تقسم فی الزور ویتقامر بها وتشرب بها الخمور ،

108.ورأیت الخمر یتداوى بها ویوصف للمریض ویستشفى بها ،

109.ورأیت الناس قد استووا فی ترک الأمر بالمعروف ـ والنهی عن المنکر وترک التدین به ،

110.ورأیت ریاح المنافقین وأهل النفاق قائمة ـ وریاح أهل الحق لا تحرک ،

111.ورأیت الأذان بالأجر والصلاة بالأجر ،

112.ورأیت المساجد محتشیة ممن لا یخاف الله ـ مجتمعون فیها للغیبة وأکل لحوم أهل الحق ـ ویتواصفون فیها شراب المسکر ،

113.ورأیت السکران یصلی بالناس ـ وهو لا یعقل ولا یشان بالسکر ـ وإذا سکر أکرم واتقى وخیف وترک لا یعاقب ویعذر بسکره ،

114.ورأیت من أکل أموال الیتامى یحمد بصلاحه ،

115.ورأیت القضاة یقضون بخلاف ما أمر الله ،

116.ورأیت الولاة یأتمنون الخونة للطمع ،

117.ورأیت المیراث قد وضعته الولاة ـ لأهل الفسوق والجرأة على الله ـ یأخذون منهم ویخلونهم وما یشتهون ،

118.ورأیت المنابر یؤمر علیها بالتقوى ـ ولا یعمل القائل بما یأمر ،

119.ورأیت الصلاة قد استخف بأوقاتها ،

120.ورأیت الصدقة بالشفاعة ـ ولا یراد بها وجه الله ویعطی لطلب الناس ،

121.ورأیت الناس همهم بطونهم وفروجهم ـ لا یبالون بما أکلوا وما نکحوا ،

122.ورأیت الدنیا مقبلة علیهم ،

123.ورأیت أعلام الحق قد درست فکن على حذر ـ واطلب إلى الله عز وجل النجاة ، واعلم أن الناس فی سخط الله عز وجل ـ وإنما یمهلهم لأمر یراد بهم فکن مترقبا ـ واجتهد لیراک الله عز وجل فی خلاف ما هم علیه ـ فإن نزل بهم العذاب ـ وکنت فیهم عجلت إلى رحمة الله ، وإن أخرت ابتلوا ـ وکنت قد خرجت مما هم فیه من الجرأة على الله عز وجل ـ واعلم أن الله لا یضیع أجر المحسنین ، وأن رحمة الله قریب من المحسنین.





هر زمان دیدی حق مرده و اهلش از بین رفته‌اند
و جور و ستم همه جا را فرا گرفته
و قرآن کهنه شده و چیزهایی در آن پدید آمده که در آن نیست
و دیدی که قرآن طبق هوا و هوسها توجیه و تفسیر می‌شود
و دیدی که دین وارونه شده،آن چنان که کاسه وارونه می‌شود
و دیدی که اهل باطل بر اهل حق آقایی و سروری می‌کنند
و دیدی که شر ظاهر گشته و از آن نهی نمی‌شود بلکه از اهل شر دفاع می‌شود
و دیدی که فسق علنی شده
و مردان به مردان و زنان به زنان (در مسائل جنسی) اکتفا می‌کنند
و دیدی که مؤمن سکوت کرده، چون گفتارش پذیرفته نمی‌شود
و دیدی که فاسق دروغ می‌گوید و پذیرفته می‌شودو کسی دروغ و افترای او را رد نمی‌کند
و دیدی که صغیر بزرگتران را تحقیر می‌کند
و دیدی که قطع رحم همگانی شده
و دیدی که وقتی کسی را به فسق می‌ستایند خود او می‌خندد و سخن گوینده را رد نمی‌کند
و دیدی که به پسر همان را می‌دهند که به زن می‌دهند
و دیدی که زنان با زنان ازدواج می‌کنند
و دیدی که مدح و ثنا بسیار شده
و دیدی که مرد مال خود را در غیر راه اطاعت خدا انفاق می‌کند و کسی نیست که او را نهی کند و دست او را بگیرد
و دیدی که مردم وقتی مؤمن را می‌بینند که در حال تلاش در مسیر بندگی است، پناه به خدا می‌برند از اینکه مثل او باشند
و دیدی که همسایه، همسایه‌اش را می‌آزارد و کسی نیست جلویش را بگیرد
و دیدی که کافر وقتی وضع رقت بار مؤمن را می‌بیند از وضع خود خوشحالی می‌کند و چون فساد را در پهنای زمین گسترده می‌بیند مسرور می‌شود
و دیدی که شراب‌های گوناگون علناً نوشیده می‌شود و مردمی بر سفره شراب جمع هستند که از خدای عز و جل هیچ پروایی ندارند
و دیدی که امر به معروف زایل شده
و دیدی که فاسق در اعمالی که خدا دوست ندارد نیرومند و مورد حمایت و مدح قرار می‌گیرد
و دیدی که دارندگان آیات مورد تحقیر واقع می‌شوند و هر کسی هم آنان را دوست بدارد تحقیر می‌شود
و دیدی که راه خیر بسته شده و راه شر باز و پر رهرو است
و دیدی که خانه کعبه معطل مانده و مردم از رفتن به زیارت آن نهی می‌شوند و به ترک آن تشویق و مامور می‌گردند
و دیدی که هر کس به دیگری آنچه را که خود نکرده می‌گوید
و دیدی که مردان خود را برای (بهره‌بردن جنسی دیگر) مردان آماده می‌کنندو زنان برای زنان
و دیدی که مرد از راه مقعد خود روزی به دست می‌آورد و زن از راه فرجش.
و دیدی که زنان برای خود مجالس ترتیب می‌دهند آن چنان که مردان تشکیل می‌دهند
و دیدی که در دودمان بنی العباس عمل لواط و زن شدن مردان شایع و علنی گشته و به همین منظور خود را خضاب می‌کنند و شانه می‌زنند آن چنان که زنان برای شوهر خود شانه می‌زنند و مردان مالها به خاطر فروج خود خرج می‌کنند و چند نفر بر سر یک مرد تنازع می‌کنند و بر سر او، این علیه آن دیگری و آن علیه این غیرت به خرج می‌دهد.
و دیدی که صاحب مال محترم‌تر از مؤمن است
و ربا علنی معامله می‌شود و کسی سرزنش نمی‌کند
و دیدی که زنان به خاطر دادن زنا ستایش می‌شوند و زن شوهرش را در عمل لواط با مردی دیگر کمک و همکاری می‌کند
و دیدی که در نظر اکثریت مردم بهترین خانواده‌ها آن خانواده‌ای است که زنان را بر کار فسق کمک می‌کنند.
و دیدی که مؤمن همواره در اندوه و تحقیر شده و خوار است
و دیدی که بدعت‌ها و زنا علنی شده
و مردم را دیدی که با شاهدی که به دروغ شهادت می‌دهد به یکدیگر تجاوز می‌کنند
و دیدی که حرام حلال و حلال حرام شده است
و دیدی که هر کس دین را با رأی و نظر خود برای خود توجیه می‌کند و کتاب خدا و احکامش تعطیل شده.
و دیدی که در ارتکاب گناه از تاریکی شب استفاده نمی‌شود بلکه در روز روشن گناه می‌کنند
و دیدی که مؤمن جز با قلبش نمی‌تواند منکر را انکار کند
و دیدی که مال بسیار هنگفت در راه خشم الهی خرج می‌شود
و دیدی که والیان ولایت و سرپرستی مردم را قباله کسی بدانند که قدرتش بیشتر است
و دیدی که محرم به محرم خود اکتفا کند و با او ازدواج نماید
و دیدی که مردم به صِرف تهمت و بر اساس گمان حاکم یا صاحب قدرتی کشته می‌شوند
و دیدی که مردم بر سر عشق ورزیدن به یک پسر با یکدیگر به ملاک غیرت می‌ستیزند و حتی بر سر این عشق جان و مال فدا می‌کنند.
و دیدی که مردم کسی را که شهوت خود را با رفتن نزد زنان خاموش می‌کند سرزنش می‌نمایند
و دیدی که مرد با زنا دادن همسرش پول در می‌آورد و زندگی می‌کند با علم به اینکه او زنا می‌دهد و حتی بر این کار او نظارت دارد
و دیدی که زن قاهر و مسلط بر شوهرش می‌شود و بر خلاف میل او کارها می‌کند و علیه او پولها خرج می‌کند
و دیدی که مرد همسر و دختر- کنیز- خود را کرایه می‌دهد و در ازای آن به طعام و نوشیدنی پست راضی می‌شود
و اگر دیدی که سوگند به دروغ به خدای عز و جل بسیار و شایع شده
و دیدی که قمار علنی و آشکار گشته
و دیدی که شراب علنا فروخته می‌شود و کسی از آن منع نمی‌کند
و دیدی که زنان مسلمان ناموس خود را به اهل کفر می‌دهند.
و دیدی که لهو و لعب و رقص و آوازه‌خوانی علنی شده،مسلمانان از آن عبور می‌کنند و احدی، احدی را منع نمی‌کند و احدی جرات بر منع آن ندارد
و دیدی که افراد شریف و آبرومند به وسیله کسانی که از قدرت آنان می‌ترسند توهین شده و خوار می‌شوند
و دیدی که نزدیک‌ترین افراد به درگاه والیان آن کسی است که با بدگویی به ما اهل بیت آن والیان را مدح می‌گویند
و دیدی که شنیدن صوت قرآن بر مردم سنگینی می‌کند و در مقابل شنیدن آوازهای باطل برایشان آسان و خفیف است.
و دیدی که همسایه را از ترس زبانش احترام می‌کنند
و دیدی که راستگوترین مردم دروغ سازانند
و دیدی که شر علنی و بازار سخن چینی رایج شده
و دیدی که بغی و ستم آشکار گشته
و دیدی که غیبت کردن نوعی ملاحت و خوش‌اخلاقی تلقی می‌شود و مردم یکدیگر را به خاطر آن بشارت می‌دهند
و دیدی که حج و جهاد جنبه غیر خدایی به خود می‌گیرد
و دیدی که سلطان به خاطر کافر، مؤمن را توهین نموده و خوار می‌سازد
و دیدی که خرابی بر عمران مسلط شده
و دیدی که زندگی یک فروشنده از راه خیانت در کیل و وزن اداره می‌شود
و دیدی که خونریزی یک امر آسان و پیش پا افتاده تلقی می‌شود.
و دیدی که اگر کسی به طلب ریاست برمی‌خیزد عوضش تنها دنیا است و خود را مردی بد زبان معرفی می‌کند تا کسی جرات اعتراض کردن نداشته باشد و نیز امور به او نسبت داده می‌شود
و دیدی که به نماز بی اعتنایی می‌شود
و دیدی که ثروتمند مال بسیاری نزدش جمع شده و از روزی که مشغول جمع آوری آن شده، زکاتش را نداده
و دیدی که میت را از قبرش بیرون می‌کشند و آزارش داده، کفن‌هایش را می‌فروشند
و دیدی که هرج و مرج بسیار شده
و دیدی که افراد در صبح و عصر مست هستند و هیچ اهتمامی به وضع مردم ندارند
و دیدی که با چهار پایان جماع می‌کنند
و دیدی که چهار پایان به جان یکدیگر می‌افتند و یکدیگر را پاره می‌کنند.
دیدی که مرد به نمازخانه‌اش می‌رود و بر می‌گردد در حالی که جامه‌هایش را ربوده‌اند
و دیدی که دلهای مردم قساوت و چشمهاشان خشک شده و ذکر خدا بر آنان سنگین می‌آید و حرام خواری علنی گشته و بر سر آن از یکدیگر پیشی می‌گیرند
و دیدی که نمازگزار اگر به نمازخانه می‌رود برای آن است که خود را به مردم نشان دهد، مردم او را ببینند که نماز می‌خواند
و اگر دیدی که فقیه برای غیر هدف دین تفقه می‌کند، یعنی به این منظور فقه می‌خواند که دنیا و ریاست به دست آورد
و دیدی که مردم به سوی آن کسی می‌شتابند که غالب باشد و قدرت داشته باشد و هر یک از دو طرف نزاع غلبه کند مردم با او باشند، چه غلبه‌اش حق باشد و چه باطل.
و دیدی که طالب حلال مورد مذمت و سرزنش و طالب حرام مورد مدح و احترام قرار گیرد
و دیدی که در دو حرم کعبه و مدینه کارهایی صورت می‌گیرد که خدا دوست نمی‌دارد و هیچکس جلوگیر آنان نیست و حتی بین آنان و آن عمل زشت کسی حائل نمی‌شود
و دیدی که در دو حرم شریف ساز و آواز علنی ارتکاب می‌شود
و دیدی که افرادی سخن از حق می‌گویند و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند ولی از پای خطابه‌اش کسی برمی‌خیزد در حالی که خود را خیرخواه و دلسوز او می‌داند از در خیرخواهی و نصیحت می‌گوید: خدا از تو نخواسته که این حرف‌ها را بزنی
و دیدی که مردم در اقتدای به اهل شر به یکدیگر هم چشمی می‌کنند
و دیدی که راههای خیر از رهرو خالی است و احدی به آن راه نمی‌رود.
و دیدی که جنازه را به اهتزاز در می‌آورند و کسی از این عمل ناراحت نمی‌شود
و دیدی که هر سالی که می‌گذرد بدعت‌های بیشتری از سال قبل باب شده و شر بیشتری پیدا می‌شود
و دیدی که خلق و جمعیت‌ها جز اغنیا را پیروی نمی‌کنند،
دیدی که حاجت محتاج را در برابر مسخره کردن او و خندیدن به او بر آورده می‌کنند و ترحمشان برای غیر رضای خدا است
و دیدی که آیات آسمانی الهی رخ می‌دهد ولی کسی از آن نمی‌ترسد
و دیدی که مردم با یکدیگر (در ملأ عام) جفت‌گیری می‌کنند، آن طور که چهار پایان می‌کنند و کسی این عمل را زشت ندانسته و اگر زشت بداند از ترس مردم نهی نمی‌کند
و دیدی که افراد اموال بسیار در غیر راه خدا انفاق می‌کنند ولی در راه خدا از انفاق مالی اندک مضایقه می‌کنند
و اگر دیدی که رنجاندن و عقوق پدر و مادر علنی و خوار شمردن آنان شایع شده و والدین در نظر فرزندان بدترین مردم تلقی می‌شوند، حتی فرزند خوشحال می‌شود از اینکه بر پدر و مادرش تهمت زده شود
و دیدی که زنان بر حکومت و سلطنت چیره شده‌اند و بر هر امری که هوا و هوس آنان را تامین کند مسلط گشته‌اند.
و دیدی که فرزندان به پدر و مادر خود افترا می‌بندند و پدر و مادر خود را نفرین می‌کنند و از شنیدن خبر مرگشان خوشحال می‌شوند
و اگر دیدی که وضع به اینجا کشیده که اگر شخصی روزی بر او بگذرد که در آن روز مرتکب گناه بزرگی نشود، فسق و فجوری انجام ندهد، کم‌فروشی و خیانتی ننماید، به حرامی دست نیافته و یا شراب مسکری ننوشد، در غم و اندوه فرو می‌رود و می‌پندارد که آن روز او به بطالت گذشته و یک روز از عمرش ضایع شده است
و دیدی که سلطان خوردنی‌ها را احتکار می‌کند
و دیدی که اموال ذوی القربای رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) در ناحق تقسیم می‌شود و با آن اموال قمار می‌کنند و شراب می‌نوشند.
و دیدی که با شراب خود را معالجه می‌کنند و برای مریض تعریف و توصیف می‌کنند که فلان شراب برای تو بسیار نافع است و از شراب شفا می‌طلبند
و اگر دیدی که مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر و ترک اعتقاد به وجوب آن با هم برابرند
و دیدی که باد به بیرق منافقین و اهل نفاق می‌وزد، ولی بیرق اهل حق حرکتی ندارد (یعنی بازار منافقین گرم و پُرطرفدار است، بلعکس اهل حق)
و دیدی که مؤذن‌ها و نمازخوان‌ها در برابر مزد اذان می‌گویند و نماز می‌خوانند.
و دیدی که مسجدها پر است از مردمی که از خدا نمی‌ترسند در آنجا جمع شده‌اند، برای غیبت و خوردن گوشت اهل حق و در آن از خوبیهای شراب مسکر، سخن می‌گویند
و دیدی که پیشنمازی مست بر مردم نماز می‌خواند، در حالی که نمی‌فهمد چه می‌خواند و کسی هم او را ملامت نمی‌کند بلکه اگر مست شود مردم از ترس، احترامش می‌کنند و او را وا گذاشته، تعقیبش نمی‌کنند و بلکه معذورش می‌شمارند
و اگر دیدی که فردی را دارند به صلاح و خوبی مدح و ثنا می‌کنند که اموال ایتام را می‌خورد
و دیدی که قاضیان به خلاف آنچه خدا دستور داده قضاوت می‌کنند
و دیدی که والیان به انگیزه طمع، افراد خائن را امین خود می‌سازند.
و دیدی که والیان میراث (به جای اینکه ارث را کما فرض الله و طبق فرمان خدا در بین ورثه تقسیم کنند) تنها به وارثی می‌دهند که اهل فسق و جرات بر خدای تعالی باشد، (رشوه و حق و حساب خود را از او می‌گیرند) و او را آزاد می‌گذارند تا با حق سایر ورثه هر کاری که خواست بکند
و دیدی که در منبرها مردم را به تقوا امر می‌کنند ولی خود گویندگان به آنچه می‌گویند عمل نمی‌کنند
و دیدی که نماز در اوقاتش خوانده نمی‌شود، به اول وقت خواندن اهمیتی نمی‌دهند
و دیدی که صدقه‌ها به سفارش و شفاعت داده می‌شود و در آن رضای خدا مقصود نیست و بلکه به این جهت داده می‌شود که مردم از او طلب می‌کنند (برای حفظ آبرو و یا کسب وجهه)
و اگر دیدی که مردم در شکم و شهوت آزادند، باکی ندارند از اینکه چه می‌خورند و چه نکاح می‌کنند
و دیدی که دنیا به مردم روی آورده.
و دیدی که شعائر دین کهنه و بر افتاده،
در چنین روزگاری بر حذر باش، و برای درخواست نجات از خدا به خدا متوسل شو و بدان که مردم در چنین روزگاری غرق در سخط الهی هستند
و اگر خدای تعالی مهلتشان داده، از این کار منظوری دارد
و تو منتظر تحقق آن منظور باش
و کوشش کن تا خدای عز و جل تو را در وضعی ببیند که خلاف وضع مردم باشد
تا اگر عذاب در آنان نازل شود تو زودتر به رحمت خدای تعالی برسی
و اگر عذابشان تاخیر بیفتد آنها مبتلا شوند و تو از آنچه آنها در آن هستند بیرون شده باشی (یعنی تو مثل آنان بر خدای عز و جل جرات نکرده باشی)
و بدان که خدای تعالی اجر نیکوکاران را ضایع نمی‌سازد و رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.
منبع:
تفسیر المیزان (علامه طباطبایی): ج5، ص 296 به نقل از کتاب کافی (ثقة الاسلام کلینی): ج8، ص 36






http://lib.eshia.ir/12016/5/396
http://lib.eshia.ir/11005/8/36

[-Ali-]

روایات مختلفی از امامان معصوم، روحیات مردم را در آخرالزمان توصیف می‌کند که به بعضی از آنها اشاره می‌شود:

چشم و هم چشمی :
امام صادق فرمود:« مردم مدام به یکدیگر نگاه می‌کنند و می‌کوشند از هم کم نیاورند.»

قساوت قلب:
امام صادق فرمود:« دل‌های مردم سخت، چشمان‌شان خشک و ذکر خدا برای آنان سنگین می‌گردد.»

ریا و عجب:
امام علی علیه السلام فرمود:« زمانی خواهد آمد که مردم عبادت را سبب برتری خود بر دیگران می‌دانند.»

غرور و خودبینی:
پیامبر اکرم فرمود:« کبر و غرور در قلب ها نفوذ می کند، همان‌گونه که زهر در بدن پخش می‌شود.»

عدم روحیه حق طلبی:
امام صادق فرمود:« مردم با کسی هستند که پیروز شود. »
و در روایت دیگر فرمود:« راه خیر خالی می شود و کسی آن را نمی‌پیماید.»
و نیز فرمود:« مردم به اهل شرّ اقتدا می‌کنند.»

پیش از ظهور حضرت مهدی علیه السلام تملق و چاپلوسی نیز رواج می یابد.

مردم در سخنان باطل و ناروا از یکدیگر سبقت می گیرند.

شنیدن قرآن بر مردم سنگین و شنیدن سخنان باطل بر آنان سبک و خوشایند می گردد.

مردم آشکارا به هم تهمت می‌زنند.

امام صادق علیه السلام در روایتی فرمود:
« مردگان مسخره می شوند و هیچ کس ناراحت نمی‌شود.»

گرسنگی و کمبود مواد غذایی:
امام صادق علیه السلام فرمود:« پیش از ظهور مهدی علیه السلام ناگزیر سالی فرا خواهد رسید که مردم در آن گرسنه می‌شوند و ترس شدیدی از کشته‌شدن و ضرر به اموال و جان‌ها و محصولات آنها را فرا می گیرد؛ همه‌ی اینها در قرآن بیان شده است.» آن گاه آیه 155 سوره‌ی بقره را تلاوت فرمود:« ولنبلونکم بشیء من الخوف والجوع نقص من الاموال والانفس والثمرات و بشر الصابرین »

ضعف دینداری:
پیامبر اکرم درباره‌ی ضعف دینداری در مردم آخرالزمان فرموده است:« مردم به دنیا مشغول و از آخرت غافل می‌شوند. تقوا رونق ندارد. از مساجد صدای اذان به گوش می‌رسد اما قلب‌های مردم از ایمان خالی است.»
امام صادق علیه السلام فرمود: « هنگامی که قائم علیه السلام ظهور می‌کند، بسیاری از کسانی که خود را معتقد به او می‌دانستند، به او بی‌اعتقاد می‌شوند و به مذهب پرستندگان ماه و خورشید در می‌آیند.»


منابع: ‌
بحارالانوار، ج 52، ص 364، حدیث 137 غیبه النعمانی
بحارالانوار، 52/264 حدیث 148
بحارالانوار، ج52،‌ ص 228 و 229، حدیث 93
بحارالانوار 52/259 حدیث 14
بحارالانوار 52/258حدیث 147
بحارالانوار 52/259حدیث147
بحارالانوار 52/264حدیث148
بحارالانوار 52/278حدیث 173
نهج البلاغه - ص 265 حدیث 151
بحارالانوار 52/192حدیث26
بحارالانوار 52/256حدیث 147 علی علیه السلام
بحارالانوار 52/256حدیث147

[shafagh_mah]

سلام.
يه كتاب دارم به اسم ((مردان و زنان آخرالزمان)) تاليف محمد اميني.
اگر خدا بخواهد در ارسال هاي مختلف احاديثي از اين كتاب رو قرار ميدم.احاديث 4 دسته هستند:1-اوضاع عمومي مردمان-2-مردان پايان دوران-3-زنان پايان دوران-4-دانشمندان و حاكمان پايان دوران.
هر دسته هم شامل چند گفتار از چند معصوم.به ترتيب نوشته شده شروع ميكنم و اگر خدا بخواهد هر روز با ارسال جديد ادامه احاديث رو مي نويسم.

1-اوضاع عمومي مردمان:

گفتار اول:روايات پيامبر اكرم.

-زماني بر شما وارد نمي شود مگر آنكه زماني بدتر از آن پيش روست.(صحيح بخاري،ج3،ص49)

-پيامبر اكرم به ياران خويش فرمود:همانا شما در زماني هستيد كه اگر كسي يك دهم تكاليفش را ترك كند هلاك مي شود و زماني فرا مي رسد كه اگر كسي فقط يك دهم تكاليفش را انجام دهد نجات پيدا مي كند.

-بر مردم زماني فرا مي رسد كه هم و غمشان (فقط) شكمشان و شرف آن ها، اموالشان و قبله آنها، زنانشان و دين آن ها، درهم ها و دينار هايشان است، آنان بدترين مردم هستند و نزد خدا، ارج و قربي ندارند.(منتخب الاثر،ص438)

-زماني بر مردم خواهد آمد كه مرد (انسان) بين ناتواني و گناه مخير مي شود، پس كسي كه آن زمان را درك كرد، ناتواني را بر گناه برگزيند.(نهج الفصاحه،ج 2،ص372)

-امر به معروف و نهي از منكر نمائيد تا انسان هاي بد بر شما مسلط نشوند كه (در چنين صورتي) هر چه نيكو كاران دعا كنند مستجاب نميشود.(نهج الفصاحه،ج 2،ص470 و 471)

-در آن زمان ربا آشكار مي شود و كار ها با رشوه انجام مي شود و دين خوار و دنيا عزيز مي گردد.(بشاره الاسلام، ص26)

-دوراني بر مردم فرا مي رسد كه كسي نمي ماند مگر آنكه ربا مي خورد و اگر نخوردف غبار آن به او مي رسد.(نهج الفصاحه،ج 2،ص 500)

-انسان هاي شايسته، يك به يك مي روند و فقط به اندازه تحاله خرما و جو، از آن ها اثري باقي خواهد ماند. خداوند ديگر به آن ها اعتنايي نخواهد كرد.(نهج الفصاحه،ج 2،ص 646)

-هنگامي كه فحشا بسيار (و آشكار) شود،زلزله مي آيد و هنگامي كه حاكمان ظلم كنند، باران كم مي بارد و هرگاه با اهل كتاب با حيله رفتار شود، دشمن مسلط مي شود.(نهج الفصاحه،ج 1،ص 2)

-مردي، صبح مومن است و در شب كافر مي شود. بعضي ديگر شب مومن اند و صبح كافر مي شوند و اين را به متاع كمي از دنيا مي فروشند.(نهج الفصاحه،ج 2،ص 510)

-هنگامي كه ظلم و ستم بسيار شود و منكرات آشكار شود و امت من امر به منكر و نهي از معروف كنند و امر به معروف و نهي از منكر را انكار كنند (ظهور نزديك است).(الزام الناصب، ص 64 و 182)

-هنگامي كه محارم، هتك حرمت شوند و گناهان علني گردند و اشرار بر نيكان مسلط شوند و دروغ گويي آشكار گردد و مردم به لباس خود فخر فروشي نمايند.(الزام النصاب، ص 182)

اگر خدا بخواهد در ارسال بعدي ادامه حديث هابي پيامبر گرامي اسلام رو مي نويسم.دوستان براي مطالعه كامل حديث ها ميتونن به كتاب مراجعه كنند.بنده فقط گلچيني از احاديث رو مي نويسم.
To be continued inshallah

[رضا1357]

طبیعی است که هر چه پیشتر می رویم به زمان ظهور آقا (عج الله تعالی فرج الشریف) نزدیکتر می شویم. مانند اینکه به پایان دنیا و پایان عمر خودمان نزدیکتر می شویم. اما اینکه آیا ظهور در عصر و دوره ی ما رخ می دهد و ما قادر به درک آن هستیم یا نه؟ مسلما نمی توان توقیت ( تعیین وقت ) کرد. فقط امیدواریم و منتظر و البته دعا و عمل را نیز نباید فراموش کرد.

[محمود]

احادیث اخرالزمان

این احادیث در رابطه با امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و اخرالزمان که از چندین کتاب جمع شده
خواهشا با دقت بخوانید و تامل بیشتری در هنگام مطالعه فرمایید

1-ما کاملا به اخبار و حوادث زندگی شما آگاهی داریم و هیچ چیزی از اخبار شما از ما پنهان نمی ماند.

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

بحار الانوار جلد 53 -ص175

2-ما به امور زندگی شما بی توجه نیستیم و شما را فراموش نمی کنیم.

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

بحار الانوار جلد 53 -ص175

3- اما چگونگی بهره مند شدن از من در عصر غیبت مانند بهره مند شدن از خورشید است آن هنگام که ابرها ان را از دیدگان بپوشانند.

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

بحار الانوار جلد 78 -ص380

4-اما در حوادثی که رخ می دهد،به روایات کنندگان احادیث ما (مراجع تقلید) مراجعه کنید زیرا آنها حجت من بر شما هستند و من حجت خدا بر آنها می باشم.

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

کمال الدین جلد 2 ص 484

5-هیچ چیزی مانند نماز،بینی شیطان را به خاک نمی مالد پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال.

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

بحار الانوار جلد 53 -ص182

6-امر قیام مهدی ما (عجل الله تعالی فرجه الشریف) محقق نخواهد شد مگر اینکه تمام اصناف مردم به حکومت برسند تا نتوانند بگویند اگر حکومت به دست ما داده می شد،عدالت و حق را اجرا می کردیم.

امام باقر (علیه السلام)

غیبت نعمانی ص274

7-آن کس که بر دوستی ما در دوران غیبت قائم ما پایدار بماند،خداوند به او پاداش هزار شهید از شهیدان بدر و احد بدهد.

امام سجاد(علیه السلام)

کمال الدین جلد 1ص323

8-کسی که در راه انجام اوامر الهی باشد،خداوند نیز او را در رسیدن به نیازها و برطرف شدن حاجت هایش ،یاری کند.

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

بحار الانوار جلد 51 -ص331

[محمود]

9-وقتی قائم ما قیام کند،دست خود را بر سرهای بندگان می کشد با این کار عقل هایشان جمع و اخلاقشان کامل می گردد.

امام باقر (علیه السلام)

بحارالانوار جلد 52 ص336

10-برای صاحب الامر غیبتی طولانی است. در این دوران هر کس باید تقوا پیشه سازد و چنگ در دین خود زند.

امام صادق (علیه السلام)

بحارالانوار جلد 52 ص135

11-صاحب این امر (امام زمان عج) غیبتی دارد که در آن زمان کسی که دین خود را حفظ نماید مانند کسی است که شاخه ی پر از خار را با دست بتراشد.

امام صادق (علیه السلام)

اصول کافی کتاب الحجه باب الغیبه حدیث 1

12-اگر خواستار هدایت و رشد باشی ، ارشاد خواهی شد و اگر جویا شوی ، می یابی

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

کمال الدین جلد 2 ص502

13-هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

الغدیر جلد 10 ص 360

14-زمانی می آید که از قرآن جز خطوطی و از اسلام جز اسمی که به آن نامیده می شوند،باقی نمی ماند و آنها دور ترین مردم از اسلام هستند.مساجد آنها آباد واز جهت هدایت خراب و ویران است.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

کافی جلد 8 ص307

15-زمانی بر مردم بیاید که آن کس که بخواهد در دینداری ثابت بماند و ایمانش را حفظ کند،همچون کسی است که می خواهد آتش را در کف دست خود قرار دهد.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

الزام الناصب جلد 2 ص 150

16-زمانی بر مردم می آید که چیزی کمیاب تر از برادری همدم و یا کسب در همی از حلال نمی باشد.

امام صادق (علیه السلام)

معانی الاخبار ص325

[EMPERATOR]

13-هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است.

----------------------------------------------------------------------------------------
یعنی افرادی که در کشورهای غیر اسلامی متولد می شوند و بنا بر شرایط انجا
از کودکی دینی به غیر از اسلام را انتخاب می کنند هم از شامل این حدیث می شوند؟!!!!

[علی 110]

یک جاهل داریم که در جهل خودش مقصر هست
یک جاهل داریم که در جهل خودش قاصر هست و در حد فهم و اطلاعات پیرامون خودش سعی کرده درست عمل کنه و بر طبق حق





عدل یعنی متناسب با ورودی و اطلاعات و نعماتی که خدا در اختیار قرار میده از انسان خروجی و بندگی بخواد

حدیث داریم در قیامت خداوند به اندازه ی عقل و فهمی که به بندگانش داده در حساب و کتابش ریز بینی میکنه


دوست عزیز

فرق بین محدث و فقیه میدانی چیه


محدث کسی است که یک حدیث میخواند

فقیه کسی هست که فهم شناخت معانی احادیث رو در کنار هم پیدا میکنه و لازمش بدست آوردن اصول اعتقادی درست هست


ما باید سعی کنیم هر کدام در حد وسعمان فقاهت و فهم دینی و اعتقادی خود رو ارتقا بدیم


و از اون مهمتر سعی کنیم بر اساس دانسته هامون خدا رو بندگی کنیم تا خدا کمکم بیشتر از قبل به ما عنایت کنه برای فهم حقایق و معارف حقیقی دینش


خدا نگهدار و هادی همه ی ما

[محمود]

17-زمانی بر مردم می آید که کسی نمی ماند مگر اینکه ربا می خورد و اگر کسی ربا نخورد ، غبارش به دامن او نیز می نشیند وبه او نیز اصابت می کند.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

مستدرک الوسائل جلد 13 ص 333

18-زمانی می آید که مردم در آن زمان گرگ می باشند و هر کسی گرگ نباشد گرگان دیگر او را خواهند خورد.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

تحف العقول ص54

19-زمانی بر مردم می آید که شخص برای آنچه که از دینش از بین می رود و تلف می شود دلتنگ و ناراحت نمی گردد تا زمانی که دنیایش سالم هست.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

تحف العقول ص52

20-زمانی می آید که قلب مومن در آن زمان حل و ذوب می شود مانند نمکی که در آب حل می گردد.گفته شد برای چه؟فرمودند:بخاطر اینکه منکراتی را می بیند ولی قدرت بر تغییر و جلوگیری از آن را ندارد.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

مجموعه ورام جلد 2 ص32

21-زمانی بر مردم می آید که در مسجدها برای نماز جمع می شوند در حالی که مومنی در بین آنها نیست.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

میزان الحکمه جلد 5 ص394

22-زمانی بیاید که مردم از کسانی که در دین دانا هستند دوری کنند آنچنانکه انسان از گرگ دوری می کند. وقتی اینچنین شد ، خداوند آنها را به سه چیز مبتلا میکند ، برکت از مالشان برود،قدرتمند جائر بر انان تسلط پیدا می کند و از دنیا بدون ایمان خارج می شوند.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

منتخب الاثر ص 438

این خیلی منو به فکر فرو برد

23-ای سلمان!به ان خدائی که جانم بدست اوست، در ان زمان (اخرالزمان) ثروتمندان حج را به خاطر گردش و تفریح و مردمان متوسط به خاطر تجارت و فقرا به خاطر ریاء و خود نمایی بجا می اورند .

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

منتخب الاثر ص 432

[محمود]

24-در آخر الزمان،جوینده روزی حلال سرزنش و تحقیر می شود و جوینده روزی حرام ستایش شده و بزرگ داشته می شود.

رسول اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

بحارالانوار جلد 52ص258

25-زمانی بر مردم خواهد آمد که افراد فاجر و گناهکار را مورد احترام خاص قرار می دهند. سخن چین و بذر بان را مقرب خود می سازند و افراد با انصاف را ضعیف و ناتوان می شمارند.

بحارالانوار جلد 52ص265

امام علی (علیه السلام)

26-زمانی خواهد آمد که هدف مردم بطون و شکم آن هاست و شرفشان بهره های دنیوی آنها و زنان قبله آنها و دینشان درهم و پول است.
اینها نزد خدا بدترین مخلوقات هستند و بهره اخروی ندارند.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

منتخب الاثر ص438

27-زمانی آید که اهل نجات کسی نیست جز همان کسی که مردم دیگر آنها را ابله و بی عقل می دانند ولی آنها راه حق را می روند ودر مقابل این تحقیر، صبر و تحمل می کنند.

امام صادق(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

کافی جلد2 ص117

28-زمانی خواهد آمد که چیزی پوشیده تر از حق و آشکارتر از باطل و دروغ نباشد و مطلب هیچ کتابی از مطالب و معانی قرآن بی خریدارتر نیست.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

ینابیع الموده جلد3 ص106

یاحق

[محمود]

29-بر امت من بلایی نازل می شود که بلایی سخت از ان شتیده نشده است،زمین با این همه وسعت بر آنها تنگ می شود!

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

المهدی،ص221

30-فتنه ای به پا می شود و به دنبال آن فتنه ای دیگر برخیزد.فتنه اولی در مقابل فتنه دومی همانند تازیانه خوردن است.در مقایسه با ضربات لبه ی تیز شمشیر!
سپس فتنه ای پدید می آید که همه محرمات در آن حلال شمرده شود!آنگاه خلافت به بهترین مردم روی زمین می رسد در حالی که او در خانه اش نشسته باشد.

رسول اکرم (ص )

الحاوی للفتاوی،ج2،ص136

31-به نا گریز فتنه ای پدید خواهد آمد که هر گاه در نقطه ای ارامش پیدا کند،در نقطه ای دیگر نا آرامی شروع می شود و این چنین ادامه می یابد ،تا وقتی که منادی آسمان بانگ بر می اورد :امیر شما فلانی است، یعنی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

منتخب الاثر،ص451،الملاحم و الفتن،ص38

32-فتنه ای بر پا می شود و اجتماعی بر پا می گردد و آنگاه فتنه ای بر می خیزد وبه دنبالش اجتماعی فراهم گردد وسپس فتنه ای بر پا می گردد که تعادل روحی مردان رابه هم می زند و دیگر صاحب عقلی دیده نمی شود!

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

غایه المرام،ص679،الملاحم والفتن،ص85

33-بعد از من چهار فتنه بر شما فرود آید که در اولی خونها مباح می شود ،در دومی خونها و ثروتها مباح می شود ،در سومی خونها و ثروت ها و ناموس ها مباح می شود و در چهارمی کور و کر جهان را مضطرب می سازد آن چنان که کشتی غول پیکر آبهای مجاور را مضطرب کند،این فتنه شام را زیر پر می گیرد وعراق را می پوشاند ودر جزیره العرب دست وپا می زند، مردم تلخی حوادث و فشار اشوب را لمس می کنند،آن چنان که پوست به هنگام دباغی شدن،فشار وارده را لمس می کند.
کسی قدرت یک کلمه سخن گفتن نخواهد داشت!.این فتنه در نقطه ای آرام نمی یابد جز پس از آنکه در نقطه ای دیگر بیداد کند.

رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

الملاحم والفتن،ص17

یا ذوالجلال و الاکرام

---

سعی می کنم شبی یا دو شبی یکبار 5تا حدیث بزارم

یاعلی