شیطان شناسی و جن شناسی

[arnh]

به نظرم یکی از مهم ترین چیزهایی که نیاز هست . شناخت دشمن اصلی همون شیطان . حقه ها و ترفندهاش هست .
شیطان می خواد که ما اون رو به رسمیت نشناسیم و اون رو به عنوان دشمن قبول نداشته باشیم .
و امروزه که اغلب جن ها رو موجودات خیالی و بی پایه ای می شناسن حیفه که مستقیم و در حد وسیعی به این موضوعات در مورد دشمن پرداخته نشه .

[بیداری اندیشه]

درست میگین دوست عزیز.
اما باید در این زمینه محتاطانه و تنها بر اساس روایات اسلامی جلو رفت تا خدایی ناکرده از شیطان غول بزرگی ساخته نشه. به هر حال ضمن افشای شیطان بیرونی و اجنه شرور، نباید اهمیت شیطان وسوسه گر درون یعنی نفسمون رو از یاد ببریم. میگم یعنی اونقدر روی شیاطین بیرونی تاکید نکنیم که از نفس سرکش خودمون غافل بشیم.

[خاک]

جن در قرآن

دیدن مقاله

[علی 110]

الامام صادق علیه السلام :قَالَ إِبْلِيسُ لَعَنَهُ اللَّهِ لِجُنُودِهِ إِذَا اسْتَمْكَنْتُمْ مِنِ ابْنِ آدَمَ فِي ثَلَاثٍ لَمْ أُبَالِ مَا عَمِلَ فَإِنَّهُ غَيْرُ مَقْبُولٍ إِذَا اسْتَكْثَرَ عَمَلَهُ وَ نَسِيَ ذَنْبَهُ وَ دَخَلَهُ الْعُجْب‏
وسائل الشیعه ج 1 ص 98
امام صادق علیه السلام فرمودند: ابلیس لعنة الله به سپاهیانش گفت: اگر بر سه چیز بر فرزند آدم چیره شوم دیگر برایم مهم نیست چه کاری انجام دهد،
عملش را زیاد شمارد،
گناهانش را از یاد ببرد
و خودپسند شود



همنشینی با هوس رانان موجب فراموشی ایمان و حاضر شدن شیطان است
نهج البلاغه خطبه 86

---

مردمی که می خواهند در راه خدا قدم بگذارند، ای کاش نصف آن مقدار که از گمراه کردن شیطان می ترسند، به حفظ و هدایت خداوند متعال وثوق و اعتماد می کردند.
خدای متعال در قرآن شریف درباره شیطان می فرماید:
{ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعيفاَ}"نساء-76" (بدون شک کید و حیله ی شیطان ضعیف است!!)
ودر جای دیگر می فرمایند
{إِنَّ عِبادي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطان}((در حقيقت، تو را بر بندگان من تسلطى نيست))"حجر-42"
پس اول نیت را بر قصد کردن جنابش خالص کن و بعد به صاحب خانه بگو: صاحب خانه! سگ خود(ابلیس) را بگیر که من می خواهم بنا به خواست خودت که فرموده ای{وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ}"الذاریات-56" به فرمانت سر سپارم. بگو و بخواه و زاری کن که او خود فرموده است:{اُدْعُوني‏ أَسْتَجِبْ لَكُم}"غافر-60".
نقل از کتاب ارزشمند سفینه الصادقین، شرح حال عالم ربّانی، جناب آقای حاج سیّد حسین یعقوبی قائنی


آیت الله شاه آبادی (استاد عرفان امام خمینی): شیطان سگ درگاه خداست اگر می بینی به تو پارس می کند بدان که یا با خدا کاری نداری و یا با او آشنایی نداری ،
نقل از کتاب چهل حدیث امام خمینی

[علی 110]

مردمی که می خواهند در راه خدا قدم بگذارند، ای کاش نصف آن مقدار که از گمراه کردن شیطان می ترسند، به حفظ و هدایت خداوند متعال وثوق و اعتماد می کردند.
خدای متعال در قرآن شریف درباره شیطان می فرماید:
{ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعيفاَ}"نساء-76" (بدون شک کید و حیله ی شیطان ضعیف است!!)
ودر جای دیگر می فرمایند
{إِنَّ عِبادي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطان}((در حقيقت، تو را بر بندگان من تسلطى نيست))"حجر-42"
پس اول نیت را بر قصد کردن جنابش خالص کن و بعد به صاحب خانه بگو: صاحب خانه! سگ خود(ابلیس) را بگیر که من می خواهم بنا به خواست خودت که فرموده ای{وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ}"الذاریات-56" به فرمانت سر سپارم. بگو و بخواه و زاری کن که او خود فرموده است:{اُدْعُوني‏ أَسْتَجِبْ لَكُم}"غافر-60".
نقل از کتاب ارزشمند سفینه الصادقین، شرح حال عالم ربّانی، جناب آقای حاج سیّد حسین یعقوبی قائنی


آیت الله شاه آبادی (استاد عرفان امام خمینی): شیطان سگ درگاه خداست اگر می بینی به تو پارس می کند بدان که یا با خدا کاری نداری و یا با او آشنایی نداری ،
نقل از کتاب چهل حدیث امام خمینی
اگه کسی حقیقتاً طالب شناخت خدا باشه خدا از هر نزدیکی نزدیکتره
آیا فکر می کنید نعوذ بالله نمی تونه جلوی وسوسه شیطان رو بگیره ، اونم برای کسی که حقیقتاً طالب خداست
خود خدا میگه کیدش ضعیف است
ما از عمل نکردن به دانسته هامون هست که داریم از شیطان لعین صدمه می خوریم
روال کار انبیا و اولیا هم که الگو و اسوه ی ما باید باشه با معرفی خدا و شناساندن اسما و صفاتش آغاز شد و نه با معرفی شیطان.
از شیطان باید به گفته ی خدا ، به خود خدا پناه برد
اما آنچه اهمیت بیشتری داره آشنایی با خداست و استمداد از او در سایه ی شناختش و بی شناخت خدا هر چه هم شیطان را بشناسیم نمی توانیم بر او فائق شویم باید عبد مخلص خداشد برای رهایی از شیطان
هر چند حرفهای حقیر دلیلی بر مخالفت با بحث در این مورد نیست ، منظورم این بود که در اولویت ها نباید اشتباه کرد

[ANTi666]

بسم الله الرحمن الرحیم

یادمه قبلا هر موقع به شیطان فکر میکردم... میگفتم شیطان کیلو چنده! و ......!!!
به این فکر نمیکردم که فقط و فقط از پناه بردن به خداست که شر شیطان رو دور میکنه،نه غرور من!!!

ما انسانها انقدر از شیطان حساب میبریم که اول میگیم اعوذ بالله من الشيطان الرجيم و بعد میگیم بسم الله الرحمن الرحيم!

آیا واقعا لازمه؟! آیا واقعا ابلیس انقدر مخوف و ترسناک و خطرناکه؟!

بله! ابلیس کسیه که بدون دخالت فیزیکی، نه تنها باعث تمام فتنه ها و جنگ ها و... در دنیا بوده و هست! بلکه کار رو به جایی رسونده که مسلمان ، مسلمان میکشه!!! سنی ، شیعه میکشه!!! سنی ، سنی میکشه!!!!!!!! در قلب دنیای شیعی.... جایی که قراره ساکنینش به هزار علت، بیشتر بدونن و بیشتر بفهمن!
و کشتن انسان بدست انسان،بزرگترین خواسته شیطانه......

مگه نه اینکه ریگی ملعون بعد از دستگیری،اعتراف به همکاری با بزرگترین دشمنان اسلامی کرده؟!
یعنی بالا اومدن از چاه،به کمک چنگ انداختن به نخ!!!

ولی باز یکسری انسان نماهای احمق که عقلشون رو به جریان شیطانی که مستقیما از سوی ابلیس بوسیله فراماسون ها هدایت میشه میدن و مسلمانان رو بجرم بیگناهی شهید میکنند و لبخند بانیان و دشمنان و در راس، لبخند ابلیس رو به ارمغان میارن!!!

فقط به خاطر اینکه ابلیس رو دست کم گرفتیم!!!
ابلیس کسیه که باعث میشه اول خودت ، خودت رو گول بزنی!!! و بعد....

پناه میبریم به خدا،از شر شیطان...


به امید یکپارچگی امت
یا الله

[SAEED_KOSAR]

قویترین حربه ی شیطان

یکی از خصلت های بسیار زشت و ناپسند که در زندگی گریبان انسان را گرفته و او را به ذلّت و خواری می کشاند، عصبانیّت نابجا است.

عصبانیّت یکی از بیماری های بسیار خطرناک روحی است، که هرچه سریعتر باید نسبت به ریشه کنی آن اقدام نمود. خطر آن تا حدّی است که مهمّترین سرمایه ی، حیات دنیوی و اخروی یک مؤمن را در لبه ی پرتگاه هلاکت قرار داده و به شدّت آن را در معرض نابودی قرار می دهد.

آن سرمایه ی گران سنگ چیزی نیست جزء ایمان. ایمانی که سرچشمه ی تمام خوبی ها و زیبایی هاست، ایمانی که تمام انبیاء الهی از حضرت آدم (علیه السلام) گرفته تا حضرت خاتم (صلی اله، علیه و آله) همگی ما را به آن دعوت نموده و حفظ آن را از ما خواهانند.

پیامبر عزیز اسلام در بیانی شیوا و دلنشین در این باره می فرماید:

(الغضب یفسد الایمان کما یفسد الخل العسل)1. خشم ایمان را تباه می کند همچنانکه سرکه عسل را تباه و فاسد می سازد.

این بیان زیبا از سرور عالم، بیانگر این مطلب که: غضب طعم شیرین ایمان را از بین برده و ذائقه ی روحمان را تلخ می نماید به گونه ای که در اثر آن نمی توانیم شیرینی لذّت بخش ایمان را با جان و دل احساس نماییم. همانطور که سرکه طعم شیرین عسل را از بین برده و مانع از احساس شیرینی آن می شود. بنابراین غضب موجب تباهی ایمان می شود و در اثر آن نه تنها انسان مرتکب گناه کبیره می شود بلکه گاه به مقدسات دین و انبیاء الهی و کتاب گرانسنگ قرآن بلکه بالاتر به ساحت مقدس پروردگار نیز جسارت می کند.

عصبانیّت بزرگترین مانع بر سر راه آدمی است که او را از قلّه های بلند انسانیّت به زیر کشیده و او را در ردیف حیوانات بلکه در مقامی پست تر از حیوانات قرار می دهد.

امیر بیان علی ابن ابی طالب (علیه السلام) در این باره به زیبایی می فرماید: (اعدی عدو للمرء غضبه و شهوته، فمن ملکهما علت درجته و بلغ غایته)2؛ سخت ترین دشمن آدمی خشم و شهوت اوست، هر کس بتواند بر آن دو تسلّط یافته و آنها را مهار نماید، درجه اش بلند و به آخرین درجه ی کمال می رسد.

قویترین حربه ی شیطان که با آن می تواند آدمی را به چاه تاریک گمراهی کشانده و نور ایمان را در وجودش خاموش نماید، عصبانیّت نابجا است. مولای متّقیان امیرالمومنین (علیه السلام) در بیانی دلربا و روشنی بخش در این باره می فرماید: (لیس لإبلیس وهق اعظم من الغضب و النساء) ؛ برای شیطان سپاهی قویتر از زنان فاسد و غضب نیست

موعظه ای سرنوشت ساز


امام صادق (علیه السلام) می فرماید: شنیدم پدرم می فرمود: مرد بیابان نشینی خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمد و عرض کرد: من در بیابان زندگی می کنم به من سخنی بیاموز که الفاظ آن اندک و معانی آن بسیار باشد. حضرت فرمود: تو را امر می کنم که خشمگین نشوی. آن مرد بیابانی سوال خود را تا سه مرتبه تکرار کرد (و حضرت در هر مرتبه همان جواب را دادند) سپس آن مرد به نفس خود رجوع کرد و به خود گفت: از این پس چیزی نمی پرسم زیرا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) امر نمی کند مرا، مگر به خیر. سپس امام صادق (علیه السلام) می فرماید: پدرم می فرمود: چه چیزی از غضب کردن بدتر است؟ زیرا شخص غضب می کند و در نتیجه کسی را که خداوند آن را محترم دانسته می کشد و یا در آن حال، به زن شوهر دار نسبت ناروا می دهد.3


عصبانیت قویترین حربه ی شیطان


قویترین حربه ی شیطان که با آن می تواند آدمی را به چاه تاریک گمراهی کشانده و نور ایمان را در وجودش خاموش نماید، عصبانیّت نابجا است. مولای متّقیان امیرالمومنین (علیه السلام) در بیانی دلربا و روشنی بخش در این باره می فرماید: (لیس لإبلیس وهق اعظم من الغضب و النساء)4 ؛ برای شیطان سپاهی قویتر از زنان فاسد و غضب نیست.
بنابراین به هنگام بروز عصبانیّت باید کاملاً بر اعصاب خود مسلّط بوده و با تدبیر و اندیشه و با هوشیاری لازم، این آتش فاجعه آفرین را مهار نموده و به این وسیله شیطان را خلع سلاح نماییم تا این دشمن قسم خورده ی آدمی نتواند ما را از جادّه ی انسانیّت خارج و در مسیر حیوانیّت قرار دهد.



نصیحتی به شخص عصبانی


به هنگام خشم در اثر بالا رفتن فشار خون، به مغز انسان فشار قابل ملاحظه ای وارد می شود به گونه ای که در آن لحظه، چراغ عقل آدمی خاموش و قدرت هرگونه فکر و اندیشه ای از او سلب می شود.
امیر بیان علی بن ابی طالب (علیه السلام) در بیانی زیبا در این باره می فرماید: (الغضب یفسد الالباب و یبعد من الصواب) 5 ؛ خشم، عقل آدمی را فاسد نموده و او را از کار صحیح دور می سازد.

نکته ی قابل توجّه در این زمینه این است که: در این حالت جنون آمیز انسان باید از هرگونه تصمیم و اقدامی جدّاً پرهیز نماید، زیرا وقتی موتور عقل از کار بیفتد، تصمیمات آدمی و کارهای انجام شده از طرف او، یقینا غیر عاقلانه و خارج از مدار انسانیّت می باشد و لذا شاهدیم که بسیاری از تصمیمات خطرناک و جنایات دلخراش در همان لحظه ی خطر آفرین انجام گرفته و فاجعه ای ننگین و جبران ناپذیری از خود به جای گذاشته است.

نتیجه ی چنین تصمیمات فاجعه باری، جزء پشیمانی و غرق شدن در دریای تاریک غم و اندوه، چیز دیگری نمی باشد.

مولای متقیان علی (علیه السلام) در بیان دلربای خویش در این باره می فرماید: (ایاک و الغضب فاوله جنون و آخره ندم)6. از خشم بپرهیز که آغازش دیوانگی و پایانش پشیمانی است. شایسته است که در این زمینه با گوش دل به سخن حیات بخش امیر بیان توجّه نموده و با تکیه و توکّل بر قدرت بی انتهای الهی به جنگ این خصلت زشت حیوانی رفته و آتش خطر آفرین آن را خاموش نماییم تا بدین وسیله توانسته باشیم در زندگی، همواره خود را از تصمیمات خطرناک و اقدامات شیطانی ایمن ساخته باشیم

[بیداری اندیشه]

روزي ابليس با حضرت موسي(علیه السلام) ملاقات كرد و گفت: «تو برگزيده و همسخن خدا هستي، و خدا تو را رسول خود قرار داده است، من گناه كرده ام مي خواهم توبه كنم، تو به درگاه خدا شفيع و واسطه من باش، و از خدا بخواه توبه ام را بپذيرد.»

موسي(علیه السلام) پيشنهاد او را پذيرفت و واسطه شد.

خداوند به حضرت موسي(علیه السلام) وحي كرد: «توبه ابليس را مي پذيرم، مشروط بر اينكه بر قبر آدم(علیه السلام) سجده كند.»

موسي(علیه السلام) فرمان خدا را به ابليس ابلاغ كرد، ابليس تكبر نمود و خشمگين شد و گفت: «من آن هنگام كه آدم زنده بود او را سجده نكردم، اكنون كه مرده است او را سجده كنم؟»

سپس ابليس به موسي(علیه السلام) گفت: اكنون كه نزد خدا از من شفاعت كردي، بر گردن من حقي پيدا نمودي، براي اين كه حق تو را ادا كنم تو را سفارش و نصيحت مي كنم كه در سه مورد مرا ياد كن (يعني متوجه من باش كه بر تو مسلط نگردم) و در اين سه مورد تو را به هلاكت نيفكنم:

1-هنگامي كه خشمگين شدي، مرا ياد كن، كه در اين هنگام مانند جريان خون در رگهاي بدنت به تو نزديك شده ام.

2- هنگامي كه در جبهه جهاد؛ در برابر دشمن قرار گرفتي، مرا ياد كن، زيرا در اين هنگام من نزديك مي شوم و وسوسه مي كنم كه تو زن و بچه داري به فكر آنها باش، با همين وسوسه، سست مي گردي و پشت به جبهه مي كني.

3- بترس و دوري كن از خلوت كردن با زن نامحرم، زيرا در آن هنگام من بسيار نزديك هستم، و بين تو و آن زن واسطه و دلال مي گردم، تا شما را به هم نزديك كنم و به گناه بي عفتي وادار نمايم1.


منبع:
1-حكايتهاي شنيدني، محمدي اشتهاردي، ص 195، به نقل از: الدر المنثور، ج1، ص

[بیداری اندیشه]

استاد آیت الله محمدی اشتهاردی در کتاب داستان دوستان، ج 5، حكایت 6 می نویسد:
یكی از علمای ربانی نقل می‏كرد در ایام طلبگی دوستی داشتم كه ساعتی داشت و بسیار به آن علاقه‏مند بود و همواره در یاد آن بود كه گم نشود و آسیبی به آن نرسد. او بیمار شد و بر اثر بیماری آنچنان حالش بد شد كه حالت احتضار و جان دادن پیدا كرد، در این میان یكی از علما در آنجا حاضر بود و او را تلقین می‏داد و می‏گفت: بگو «لا اِلهَ اِلاَّاللَّهُ»، او در جواب می‏گفت: «نشكن، نمی‏گویم».

ما تعجب كردیم كه چرا او بجای ذكر خدا، می‏گوید: نشكن نمی‏گویم، همچنان این معما برای ما بدون حل ماند، تا این كه حال آن دوست بیمارم اندكی خوب شد و من از او پرسیدم: این چه حالی بود كه پیدا كردی؟ ما می‏گفتیم بگو: لا اله الا الله، تو در جواب می‏گفتی: نشكن نمی‏گویم.
او گفت: اول آن ساعت را بیاورید تا بشكنم، آن را آوردند و شكست، سپس گفت: من دلبستگی خاصی به این ساعت داشتم؛ هنگام احتضار، شما می‏گفتید بگو: لا اله الاالله؛ و من شیطان را می‏دیدم كه همان ساعت را در یك دست خود گرفته، و با دست دیگر چكشی بالای آن ساعت نگه داشته و می‏گوید: اگر بگوئی لااله اله الله، این ساعت را می‏شكنم، من هم به خاطر علاقه وافری كه به ساعت داشتم می‏گفتم: ساعت را نشكن، من لا اله الا الله نمی‏گویم!

مواظب باشیم به هیچ چیز این دنیا از کالا و پول و عتیقه و کلکسیون ها گرفته تا خواننده ها و بازیگرها و ... دلبسته نشیم که موقع مرگ اینچنین شیطان سعی میکنه باعث بشه ما کافر از دنیا بریم.

[علی 110]

در اینجا میخواهم به یک نکته ی بسیار دقیق و لطبف اشاره کنم و آن اینست که چرا کسی که حقیتاً محب اهل بیت است عاقبت بخیر می شود
ببینید دوستان اگر شخصی حقیقتاً اهل بیت را بیش از هر چیز و هر کس دوست داشته باشد ، شیطان در لحظات آخر عمر و سکرات مرگ چه چیزی را میتواند بیاورد که به واسطه ی آن ایمان ما را بگیرد، چه چیزی محبوب تر از اهل بیت را؟