در چه حالیم...؟

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام محمد
مهدی گایدید سابق
سید مسافر
پارادایز و محب الزهرا و داش وحید و سید محسن و محمد هفتصد و خورده ای که احتمالاً فقط میتونه ببینه و چیزی نمیتونه تایپ کنه و منتقم جان و خلاصه باقی برو بچ گاگول (بخوام همینجوری بنویسم اصل تاپیک جا میمونه) (گفتمان گاگولهاست اینجا فقط ورود غیر گاگول اکیداً ممنوع!)
دیشب همین موقع ها بود فکر کنم که یه سر اومدم تالار و این تاپیک تازه ایجاد شده بود:
مشاهده پدیده ای عجیب در آسمان
در کمتر از 24 ساعت، 14 صفحه رفته جلو با حدود 4000 بازدید
خود من فکر کنم دو یا سه تا ارسال داشتم توش و پیگیر قضیه هستم
خودمون رو هم نخوایم گول بزنیم جذابیتهای خاصش در خصوص علایم آخرالزمان یکی از مهمترین دلایل اقبال عمومی به این تاپیک هست ، البته یکی از عوامل!!!!!!!!!
یه تاپیک دیگه داریم توی تالار به نام:

امروز برای ظهور امام زمانت چکار کردی؟؟

این بنده ی خدایی که ایجادش کرده بیشتر فقط خودش توش پست داده

از این فاجعه آمیز تر اوضاع این تاپیک است:

وظایف منتظران (مکیال المکارم)

جان من برید ببینید چند نفر اصلاً برای دل خوشکنک یه تشکر زدن

خوندن پیشکش

حرف از عمل نمیخواد بزنی که ....

یاد این پست خودم افتادم:
مشتاق دانستن نظر شما هستم درباره ی این دو تصویر (به نظر خودم بسیار مهم!)








این تازه وضعیت تالار منتظران مهدی علیه السلام هست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!








یه فیلم از بروسلی نشون میداد... اژدها وارد میشود بود.. راه اژدها بود ... خلاصه نمیدونم یکی از این اژدها ها بود



توش یه عبارتی به کار برده بود به نام قهرمان پوشالی!



حالا نقل ماست



منتظران پوشالی



همه دنبال علائم هستیم به جای رفتن دنبال وظایفمون!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



خودمونیم



بازی بازی میکنیم با مفهوم انتظار



دلمون هم خوشه با این اوضاع...








حالا برای شروع بحث جمع گاگولهای تالار فکر کنم همین قدر بس باشه



رفقا نظر بدن تا بعد ببینیم به کجا پیش میریم و چه باید بکنیم



یاعلی رفقای گاگولم

[مسافر]

1- صراط مستقیم یک مسیر مشخصه. هر مسیری خارج از صراط به بیراهه میره. اگر با نفس داشتی چونه می زدی که فلان چیز رو انجام بدی یا ندی، ببین در صراط هست یا نه؟ اگر نبود این مهم نیست که به خودت ثابت کنی که این چیز اشتباه هست یا نه، چون اگر توی صراط نباشه قطعا به بیراهه می ره.
2- فرآیندی که شیطان برای سقوط انسان تدارک می بینه یک فرآیند گام به گامه. گام های اول حتی ممکنه صحیح هم باشه ولی در انتها آدم خودش رو وسط بیابون و در محاصره گرگ ها می بینه. پس صبغه و جهت گام ها را نگاه کن. ببین انتهای یک امر چه اتفاقی می افته؟ ببین میلت به گناه بیشتر می شه یا به بندگی؟ اگر به گناه، پس بدون گام ها شیطانی بوده.
3- تجربه های تلخ سازنده است اگه از لغزش آتی ات جلوگیری کنه. ولی تلخ بالاخره تلخه!

[در جستجوی سختی]

(۱۵/مهر/۹۱ ۱۲:۵۸)در کتاب مکیال المکارم نوشته است:  79- اهتمام در اداي حقوق برادران ديني

هفتاد و نهمين برنامه اي که مايه تقرب و خشنودي آن جناب است، از اموري که منسوب به اوست؛ اهتمام ورزيدن در أداي حقوق برادران ديني است، که اين ياري کردن آن جناب، و چنگ زدن به ريسمان ولايت او، و شادمان نمودن او، و احسان کردن به حضرتش مي باشد، و تعدادي از أخبار بر اين دلالت دارند.

از جمله؛ آنچه گذشت که ترک اين کار سبک شمردن امام (علیه السلام) است.

در چه حالیم ؟!!!

[saloomeh]

عزیزی از قول شهیدی گفت :

" گاهی

یک نگاه حرام

، شهادت را برای کسی که لیاقت

[b]شهادت

دارد ، سال ها عقب می اندازد.

.

چه برسد به کسی که هنوز لایق شهادت بودن را نشان نداده است . . .

.

"

یک نگاه حرام

. . . سال ها عقب می اندازد . . . شهادت را "

.

می گوییم

اللهم الرزقنا

، اما . . .

..

[علی 110]

کسی گفت:

نقل قول: تقوا داشته باش ...
امام زمان به شما توجه میکند!




به دنبال توجه امام زمان نباش
به دنبال تقوا باش!

توجه حضرت، میوه ی تقوای شما است....

[مسافر]

عدم رضایت از درک سه چیز حاصل می شود:
وضع موجود نامطلوب
وضع مطلوب ناموجود
فاصله بین این دو

اما چه رویکردی را در خصوص این عدم رضایت انسان اتخاذ نماید مهم است! خیلی هامان مدینه فاضله ای داریم و جایگاهی را برای خودمان در اون بالا بالاها در نظر داریم. اما تنها کارمان این است که مدام بیایم و با حسرت از این صحبت کنیم که ما چه می دانم مثلا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را دوست داریم ولی آدم بی ارزشی هستیم و لیاقت بودن در محضر آقا را نداریم. هی می آییم و حسرت می خوریم و از خودمان ناراضی هستیم و آه و ناله می کنیم و می رویم و کاری هم نمی کنیم. مگر نشنیده ایم که ارزش انسان به قدر همت اوست؟ با نشستن و آه و ناله که کار درست نمی شود! در ثانی وقتی انسان از خودش و تلاشش راضی نیست، چطور انتظار دارد که خدا از او و تلاشش راضی باشد؟
وَمَنْ أَرَادَ الآخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًا

خواستن آخرت و خدا و امام زمان به تنهایی کافی نیست. دوست داشتن بدون تلاش لافی گزاف است. باید هم خدا را خواست، هم برایش تلاش کرد و هم به او و وعده های او مومن بود. اینجا هم خدا از انسان تلاش می خواهد. تقلا می خواهد. جنب و جوش می خواهد. نه نتیجه را! می گوید چقدر تلاش کردی؟ نمی گوید چقدر دستاورد داشتی! حال که خدا تلاش از ما می خواهد ما نشسته ایم و تنبلی و آه و ناله تحویلش می دهیم؟

این طور زندگی یعنی اینکه از خودت، از مسیر رشد و تعالیت، از وضعیتی که در آن هستی، از میزان انسانیت و عبودیتت، از ذره ذره آنات و لحظه هایت ناراضی بودن و آه و ناله کردن کم کم روح تعالی طلبی و رشد و نشاط و حقیقت جویی را تبدیل به کسالت و بی حالی و افسوس و سرخوردگی و افسردگی می کند. نشسته ایم و آه می کشیم و هیچ کاری نمی کنیم و بزرگترین خیانت را به خود می کنیم.

درک شرایط نامطلوب فعلی و ترسیم هدف و مسیر روشن پیش رو و فهم وجود فاصله بین این دو باید ما را به آنچنان تب و درد و بی قراری بکشاند که با تمام وجود "خواهش" شویم، دست روی زانوی خود بگذاریم و بلند شویم که حول و قوه از خداست: لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم

فلان کسک درآمده و گفته اگر تو فلان چیز را می خواهی در کاغذ بنویس و از صاحب کائنات بخواه، آنوقت صاحب کائنات به تو می دهد! و عده ای انجام می دهند و نتیجه می گیرند! آی که عجب به من برخورد گفتم یعنی این قدر ایمان ما کشکی است که اندازه این ها رویش حساب باز نمی کنیم؟ این قدر یعنی حسن ظن و امیدی که به خدایمان، به امامان، به قرآنمان داریم، آبکی است که برایش ارزشی قائل نمی شویم؟ عده زیادی می روند حرم امام رضا (علیه السلام) خود را دخیل می بندند تا شفا بگیرند ولی چرا فقط عده خیلی کمی شفا می گیرند؟ نعوذ بالله امام بخیل است؟ حالا بخشی از عدم شفاها به خاطر ابتلا و آزمایش و در یک کلام حکمت است. اما باقی چطور؟ آیت الله بهجت می گفت خیلی از ما دعا می کنیم در حالیکه به برآورده شدن آن امید نداریم. اگر با ایمان دعا کنیم اجابت هم با آن است.

کمی فکر کنیم. بعد از آن بلند شویم و با استمداد از خود او "راهی" شویم. هی هر روز آن ایده آل ها و کارهایی را که همیشه دوست داشتیم برای رشد و تعالی خود انجام دهیم را، با بی حالی و تنبلی رها کردن و بی میل و رغبت چندین ساعت صفحات تالار را جلو و عقب کردن و آه و ناله سر دادن چه فایده ای دارد؟ به امید این نشسته ایم که روزی جرقه ای از آسمان به ما بخورد یا معجزه ای شود و ما هم آدم شویم؟! سیکل معیوب عادت و روزمرگی را ببرید!!!

چطور؟

اگر هر روز بلند می شوید نماز می خوانید و بعد می خوابید تا کمی بعد به سراغ کارهایتان بروید، نخوابید. کمی در هوای خنک پاییزی قدم بزنید. اگر نمی شود، کمی کتاب بخوانید. کتاب های جدید و متنوع. فقط دینی نخوانید. اگر حال ندارید و پشت مانیتور قوز کردید و دارید الکی سایت را بالا و پایین می کنید، کامپیوتر را خاموش کنید و کمی ورزش و ورجه وورجه کنید. برنامه داشته باشید. برنامه ریزی کنید به این صورت که بدانید تا چند ساعت آینده چه کارها باید انجام دهید. نماز را اول وقت بخوانید. صبح ها قرآن بخوانید. هیچ کاری را با طول مدت زیاد انجام ندهید. اگر دو ساعت در اینترنت بودید دیگر بس است بلند شوید و به کار بعدی برسید. اگر دو ساعت مطالعه دینی کردید بس است بروید کمی با خانواده صحبت کنید و بعد برگردید مطالعه غیر دینی کنید. تنوع و شور و نشاط را به زندگی تان وارد کنید. کمتر بخوابید. کم کم که روزمرگی را این طور دچار تغییر شکل کردید و سیکل معیوب آن را بریدید می بینید که شور و اراده بیشتری پیدا می کنید. همیشه از خدا استمداد کنید و کم کم با برنامه روزانه به سمت ماکزیمم کردن تلاشتان حرکت کنید و این راه همیشه بدانید که وظیفه ما تلاش است و همین روندگی نشان زنده بودن است. خدا نعوذ بالله بدهکار ما نیست. از خدا طلبکار نیستیم. از خدا می خواهیم و امید هم داریم اما توقع طلب هم نیستیم. امید داریم. اگر صلاح دید و حکمتش اقتضا کرد، می دهد اگر نداد ما شاکریم که به وظیفه عمل می کنیم و راضی هستیم که با حول و قوه ای که خودش داده در راه آنچه که خودش دوست دارد تلاش می کنیم. هیچگاه از درگاه او توقع طلبی نداریم و هیچگاه هم از او ناامید و مایوس نمی شویم. او با ماست هر جا که باشیم. صدای ما را می شنود و ما را می بیند.

پس آه و ناله و بعد بی حالی و کار نکردن ممنوع! من خودم هم سیکل معیوبم را همینطور ان شا الله شروع کردم که ببرم. شما هم اگر مثل من دچار رکود در تعالی شده بودید شروع کنید. به آنچه که می دانید عمل کنید تا خدا آنچه را که نمی دانید بهتان یاد دهد...

یا علی

[در جستجوی سختی]

(۱۳/مهر/۹۱ ۲۰:۵۲)در تاپیک ثبت نام گردان قاسم بن الحسن نوشته است:  1- علی 110 (تعلیق به علت تخلف تا دو هفته، شروع تعلیق 17 شهریور 91 زمان بازگشت إن شاء الله 31 شهریور)
2- saloomeh (تعلیق به علت تخلف تا دو هفته، شروع تعلیق 7 مهر 91 زمان بازگشت إن شاء الله 20 مهر 91)
3- منتقم زهرا (فعلاً حذف شده اند)
4- در جستجوی سختی
5- مهندس 2
6-؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
إن شاء الله اضافه شود...

در چه حالیم ؟!!!

[علی 110]

(۲۵/مهر/۹۱ ۱۷:۲۱)در جستجوی سختی نوشته است:  در چه حالیم ؟!!!

سلام پژمان جان
حواسم هست که منظورت چیه برادر
دارم روی خودم کار میکنم که شرایط بازگشت رو بدست بیارم و به دعای دوستان و لطف حضرت حجت و عنایات خداوند اوضاع رو به بهبود است
سخنی دارم:

سخنی کوتاه با زندان بانان امام زمان علیه السلام

[در جستجوی سختی]

(۳۰/مهر/۹۱ ۹:۵۵)در کتاب مکیال المکارم نوشته است:  از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) روايتی است که می فرمایند:

بخدا قسم شما شيعيان همچون شيشه شکسته ميشويد، و شيشه را بعد از شکستن مي توان ذوب کرد و بصورت نخست برگرداند.

بخدا قسم شما مانند سفال شکسته مي شويد و سفال بعد از شکسته شدن ديگر بصورت اول بر نمي گردد.

بخدا قسم شما امتحان مي شويد و غربال خواهيد شد تا نيکان در غربال مانده و غير نيکان بيرون بريزند چنانکه دانه تلخ از ميدان گندم جدا مي شود.


از اين سه تشبيه چنين استفاده مي شود که شيعيان در زمان غيبت امام زمان جمعي سخت گمراه مي شوند و سپس توبه کرده و مثل شيشه شکسته بصورت نخست بر مي گردند و دسته اي وقتي منحرف گشتند مانند سفال شکسته ديگر بصورت اول در نمي آيند و گروهي غربال شده خوبان و بدان از هم جدا مي شوند.

[علی 110]

این فراز دعای عرفه ی امام حسین مرا شدیداً تحت تأثیر قرار داد

إِلهی ما أَقرَبَکَ مِنّی و أَبعَدَنی عَنکَ

خدای من، چه قدر تو به من نزدیکی و من از تو دورم!

[در جستجوی سختی]

گزیده ای از مناجات الشاکین (شکایت کنندگان)

مناجات الشاکین کسانى است که به درگاه خداوند شکایت مى برند; شکایت از نفس امّاره و تمایلات نفس سرکش و شکایت از سختى دل و قساوت قلب و وسوسه هاى شیطان و از او براى غلبه بر اینها کمک مى طلبند.(1)



اِلـهى اِلَیْکَ اَشْکُو نَفْساً بِالسُّوءِ اَمّارَةً، وَاِلىَ الْخَطیئَةِ مُبادِرَةً،
خدایا به سوى تو شکایت آورم از نفسى که مرا همواره به بدى وادارد و به سوى گناه شتاب دارد

وَبِمَعاصیکَ مُولَعَةً، وَ بِسَخَطِکَ مُتَعَرِّضَةً، تَسْلُکُ بى مَسالِکَ الْمَهالِکِ،
و به نافرمانیهایت حریص است و به موجبات خشمت دست درازى کند مرا به راههایى که منجر به هلاکت مى شود مى کشاند

وَتَجْعَلُنى عِنْدَکَ اَهْوَنَ هالِک، کَثیرَةَ الْعِلَلِ، طَویلَةَ الاَْمَلِ، اِنْ مَسَّهَا الشَّرُّ
و بصورت پست ترین نابودشدگان درم آورد بیماریهایش بسیار و آرزویش دراز است اگر شرى به او رسد بى تاب شود

...

پ.ن : خواستم متن مناجات رو خلاصه نکنم ولی دیدم ممکنه از حوصله دوستان خارج باشه.
متن این دعا به همراه 14 دعای دیگر که به مناجات خمس عشر معروفه و منسوب به امام سجاد (علیه السلام) هستش داخل کتاب مفاتیح الجنان یا کتاب مفاتیح نوین موجود هست.

---

1. بحارالانوار، جلد 91، صفحه 143.