افشای یک راز در نقش اجنه در مدیریت جهانی یهود مبتنی بر آیات قرآن

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
منتظر باشید
بر مبنای این چند آیه از قرآن شریف راز مهمی گشوده شود:
البته فکر میکنم به قدر کفایت با دیدن همین آیات مقصود را در یابید


آیه ی شماره ی 1 که بسیار بسیار بسیار مهم و عمیق است و بسیار فراتر از آنچه که می پنداریم (مستند the arrivals گوشه ای از آن را بر ملا می کرد)

وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَميعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَ قالَ أَوْلِياؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ وَ بَلَغْنا أَجَلَنَا الَّذي أَجَّلْتَ لَنا قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدينَ فيها إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكيمٌ عَليمٌ (128-انعام)

و روزى كه همگان را گرد آورد و گويد: اى گروه جنيان، شما بسيارى از آدميان را پيرو خويش ساختيد. يارانشان از ميان آدميان گويند: اى پروردگار ما، ما از يكديگر بهره‏ مند مى‏ شديم و به پايان زمانى كه براى زيستن ما قرار داده بودى رسيديم. گويد: جايگاه شما آتش است، جاودانه در آنجا خواهيد بود، مگر آنچه خدا بخواهد. هرآينه پروردگار تو حكيم و داناست. (128)


مجموعه آیات گروه دوم:

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلى‏ مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطينُ (221)
تَنَزَّلُ عَلى‏ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثيمٍ (222 -شعراء)
آيا به شما خبر دهم كه شياطين بر چه كسى نازل مى‏شوند؟! (221)
آنها بر هر دروغگوى گنهكار نازل مى‏ گردند (222)

أفّاک بر وزن فعّال و أثیم بر وزن فعیل، هر دو صفت تفصیلند یعنی بسیار درغگو و بسیار گناهکار.
حال باید دید در قرآن کریم چه کسانی بیش از دیگران به این دو صفت معرفی شده اند.

وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَريقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (78 - آل‏ عمران)
و از ميان آنان {یهودیان} گروهى هستند كه زبان خود را به [خواندن‏] كتاب [تحريف شده‏اى‏] مى‏ پيچانند، تا آن [بربافته‏] را از [مطالب‏] كتاب [آسمانى‏] پنداريد، با اينكه آن از كتاب [آسمانى‏] نيست و مى‏ گويند: «آن از جانب خداست»، در صورتى كه از جانب خدا نيست و بر خدا دروغ مى‏ بندند، با اينكه خودشان [هم‏] مى‏ دانند. (78)

در این آیه تصریح دارد که یهود حاضرند بدترین نوع دروغ، یعنی دروغ بستن به خدارا بی محابا انجام می دهند.

امّا در مورد أثیم و گناهکار بودن، خداوند نمی فرماید که یهود خیلی گناهکار است و زیاد گناه می کند، عبارتی که قرآن در مورد ارتباط گناه و یهود به کار می برد بسیار جالب است، قرآن از لفظ یسارعون فی الإثم استفاده کرده، یعنی یهود به سمت گناه می شتابند.

وَ تَرى‏ كَثيراً مِنْهُمْ يُسارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (62 - مائده)
و بسيارى از آنان را مى‏بينى كه به سوی گناه و تعدّى و حرامخوارى خود شتاب مى‏كنند. واقعاً چه اعمال بدى انجام مى‏دادند. (62)

نکته: نزول شیاطین غیر از وسوسه به معنای عام است ، کیفیتی خاص از ارتباط بین شیاطین جنی و انسانهایی است که بسیار دروغگو و بسیار گناهکارند.


و اما دسته ی سوم از آیات:
وَ اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّياطينُ عَلى‏ مُلْكِ سُلَيْمانَ وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ وَ لكِنَّ الشَّياطينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ
وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ وَ ما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ
وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ (بقره - 102)

و (يهود) از آنچه شياطين در عصر سليمان بر مردم مى‏ خواندند پيروى كردند.
سليمان هرگز (دست به سحر نيالود و) كافر نشد.
ولى شياطين كفر ورزيدند و به مردم سحر آموختند.
و (نيز يهود) از آنچه بر دو فرشته بابل «هاروت» و «ماروت»، نازل شد پيروى كردند. (آن دو، راه سحر كردن را، براى آشنايى با طرز ابطال آن، به مردم ياد مى‏ دادند. و) به هيچ كس چيزى ياد نمى‏ دادند، مگر اينكه از پيش به او مى‏ گفتند: «ما وسيله آزمايشيم كافر نشو! (و از اين تعليمات، سوء استفاده نكن!)»
ولى آنها از آن دو فرشته، مطالبى را مى‏ آموختند كه بتوانند به وسيله آن، ميان مرد و همسرش جدايى بيافكنند
ولى هيچ گاه نمى‏ توانند به انسانى زيان برسانند، مگر به اذن (و اجازه) خداوند. آنها قسمتهايى را فرامى‏ گرفتند كه به آنان زيان مى‏ رسانيد و نفعى نمى‏ داد.
و مسلما مى‏ دانستند هر كسى خريدار اين گونه متاع باشد، در آخرت بهره‏ اى نخواهد داشت. و چه زشت و ناپسند بود آنچه خود را به آن فروختند، اگر مى‏ دانستند!! (102)

ابتدا لطفاً با دقت این تاپیک را
رابطه یهود و سحر و جادو از منظر قرآن کریم

مطالعه فرماید تا بعد إن شاء الله ادامه ی مباحث را مستند به آیات قرآن تقدیم کنم.

[شهرباز]

آیات سوره ی شعرا مربوط به شاعران است . به یهود ارتباطی نداره این طور نیست جناب علی آقا؟

[علی 110]

به هیچ وجه آیات قرآن محدود به قشر خاصی نیست
شأن نزول جای خود را دارد و ارتباط مفهومی هم جای خود
آیه در مقام بیان یک حقیقت کلی است
و آن ارتباط نزول شیاطین و کسانی که بسیار دروغ پرداز و بسیار گناه کارند!
اگر بنا باشد مفهوم آیات را منحصر در شأن نزول کنیم که اساساً دیگر قرآن کتابی مختص تمام زمانها و مکانها نیست
این از ساده ترین و ابتدایی ترین مطالبی است که هر کس که با قرآن سروکار دارد باید بداند

---

نقل قول:

آیات سوره ی شعرا مربوط به شاعران است . به یهود ارتباطی نداره این طور نیست جناب علی آقا؟

با این سبک استدلالی شما این گونه آیات هم:
أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا... (85) البقره

. آيا شما به پاره‏اى از كتاب ايمان مى‏آوريد، و به پاره‏اى كفر مى‏ورزيد؟ پس جزاى هر كس از شما كه چنين كند، جز خوارى در زندگى دنيا چيزى نخواهد بود...(85)

که در شأن یهود نازل شده دیگر مربوط به باقی مردم نمیشود با این سبک استدلالی شما
که در اینجا هم یک مفهوم کلی است و آن هم این که کسانی که پاره ای از احکام خدا را اجرا کنند و پاره ای دیگر را رها کنند نتیجه اش را خداوند بیان کرده است

[شهرباز]

خوب من نمی دانم و این جا هستم که یاد بگیرم . بخصوص درباره ی این آیه بنده مایلم که جنابعالی صحبت کنید . اگر ممکنه تا حد ی که برایتان امکان دارد درباره ی این آیات آخر سوره ی شعرا صحبت کنید . من غالبا به این آیات فکر می کنم و به جایی نمی رسم.

[علی 110]

بعلاوه این سبک استدلالی شما سبک استدلالی وهابیان هم میباشد
به طور مثال آنها هم زمانی که در بسیاری از جاها شیعه از آیات مفاهیم را استخراج میکنند میگویند سوره در مورد مسئله ای است که ابداً ربطی به منظور نظر شما ندارد
به طور مثال در آیه ی
بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنين (86-هود)
می گویند داستان مربوط به حضرت شعیب است و ربطی به دیگران (به طور مثال حضرت حجت) ندارد

یا در بسیاری از آیات که رسول الله مخاطب قرار گرفته و توصیه ای به حضرت شده است در غالب موارد منظور کل مومنین هستند و علامه طباطبایی هم در این موارد تصریح دارند و اهل بیت هم اینگونه صرفاً بر مبنای شأن نزول به آیات قرآن استشهاد نمیکردند.....

[شهرباز]

آیا ممکنه از شما خواهشی بکنم علی آقا

[mohammad reza]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
میبخشید که دست و پا نشوسته میام وسط بحث ولی یک سوالی برام پیش اومده
تاثیر این شیاطین و اجنه در تصمیم گیری بشر چیه
اونها چقدر میدونن که میتونن به پیرووانشون خیر برسونن؟
یعنی میخوام بگم سطح آگاهیشون آیا از انسان بیشتر هست؟
البته بغیر از مسائل جادو و اینها خود شیطان فکر کنم خیلی عالم باشه چون از روز اول در زمین بوده ولی تا چقدر؟
صلوات
یا الله

[علی 110]

مسلماً سطح آگاهی آنها و توانایی آنها مقید و محدود است به مشیت خداوند و اذن پروردگار عالم و به گواه آیات قرآن غیب هم نمیدانند به هیچ وجه!
و هر کسی به خداوند توکل کند خداوند او را بس است و اینها اثری بر او ندارند چرا که متوکلین در حصن خداوند هستند
به جای تمرکز بر توانایی های جبهه ی ابلیس که سر سوزنی سلطانی ندارد بر متوکلین و مخلصین عالم
باید به فکر آشتی کردن با خدا بود و توکل به خدا و توسل به اهل بیت و رعایت تقوا که تقوا حصن محکمی است در برابر جمیع شرور!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
تقوا یعنی تنها آدم از خدا حساب ببره
نه از نفسش یا ابلیس یا مدیرش یا هر کسی که توهم داره که داری قدرتی و اثربخشی است غیر خدا....

[mofa]

البته تو شیطان شناسی مسیحی و یهودی که انصافا شیاطین رو با جزئیات میشناسن، (حالا درست یا نادرست) شیاطین از قدرت و علم فوق العاده ای برخوردارن شیاطینی که در اسارت حضرت سلیمان بودن جزء قدرتمند ترینشون بودن در مورد بعضیاشون که گفته شده متخصص تمام علوم و فنون هستن، به خاطر همین کاهنایی که با اونا ارتباط برقرار کردن، تونستن چیزی مثل اهرام مصر رو بسازن، همینطور اونا یعنی جنا برای حضرت سلیمان بنایی و مجسمه سازی و صنعت گری و غواصی می کردن که نشون میده اونا تخصص هاشو دارن، قدرت هایی که این اجنه ها که به عنوان دوک و شاهزاده جهنم ازشون یاد میشه دارن واقعا شوکه کننده اس به خاطر همین ارادت و علاقه آدما به اینا خیلی زیاده و روز به روز هم بیشتر میشه این حرف و به خاطر این میزنم چون میبینم شیطان پرستی یا گرایش به نمادها و مراسم شیطان پرستی خیلی زیاد شده
اما با این حال تمام قدرتی که اجنه دارن و آدمای حریص و طمعکار دنبالشون راه میفتن در مقابل قدرتی که اولیا و خواص الهی دارن، هیچی نیست، نمونه اش همین اصف بن برخیا وزیر حضرت سلیمان که روی عفریت جنی رو کم کرد و نشون داد که چقدر قدرت و توانش از اون بیشتره، الان هم آدمایی هستند که خلوص و پاکی شون دنیا رو از شر همه قدرت های شرور و به طور کلی از نابودی حفظ می کنه، کسانی که ناشناخته و در بین سطوح پایین اجتماع زندگی می کنند کسی به اونا اهمیت نمیده و حتی ممکنه با دید تمسخر و ترحم بهشون نگاه بشه ولی وجودشون اساس هستیه و با یه اشاره میتونن کل هستی رو زیر و زبر کنن

[mohebALI]

(۹/شهریور/۹۱ ۱۳:۰۷)علی 110 نوشته است:  آیه ی شماره ی 1 که بسیار بسیار بسیار مهم و عمیق است و بسیار فراتر از آنچه که می پنداریم (مستند the arrivals گوشه ای از آن را بر ملا می کرد)

وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَميعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَ قالَ أَوْلِياؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ وَ بَلَغْنا أَجَلَنَا الَّذي أَجَّلْتَ لَنا قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدينَ فيها إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكيمٌ عَليمٌ (128-انعام)

و روزى كه همگان را گرد آورد و گويد: اى گروه جنيان، شما بسيارى از آدميان را پيرو خويش ساختيد. يارانشان از ميان آدميان گويند: اى پروردگار ما، ما از يكديگر بهره‏ مند مى‏ شديم و به پايان زمانى كه براى زيستن ما قرار داده بودى رسيديم. گويد: جايگاه شما آتش است، جاودانه در آنجا خواهيد بود، مگر آنچه خدا بخواهد. هرآينه پروردگار تو حكيم و داناست. (128)

(۹/شهریور/۹۱ ۱۳:۰۷)علی 110 نوشته است:  مجموعه آیات گروه دوم:

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلى‏ مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطينُ (221)
تَنَزَّلُ عَلى‏ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثيمٍ (222 -شعراء)
آيا به شما خبر دهم كه شياطين بر چه كسى نازل مى‏شوند؟! (221)
آنها بر هر دروغگوى گنهكار نازل مى‏ گردند (222)

أفّاک بر وزن فعّال و أثیم بر وزن فعیل، هر دو صفت تفصیلند یعنی بسیار درغگو و بسیار گناهکار.

(۹/شهریور/۹۱ ۱۳:۰۷)علی 110 نوشته است:  حال باید دید در قرآن کریم چه کسانی بیش از دیگران به این دو صفت معرفی شده اند.

وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَريقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (78 - آل‏ عمران)
و از ميان آنان {یهودیان} گروهى هستند كه زبان خود را به [خواندن‏] كتاب [تحريف شده‏اى‏] مى‏ پيچانند، تا آن [بربافته‏] را از [مطالب‏] كتاب [آسمانى‏] پنداريد، با اينكه آن از كتاب [آسمانى‏] نيست و مى‏ گويند: «آن از جانب خداست»، در صورتى كه از جانب خدا نيست و بر خدا دروغ مى‏ بندند، با اينكه خودشان [هم‏] مى‏ دانند. (78)
در این آیه تصریح دارد که یهود حاضرند بدترین نوع دروغ، یعنی دروغ بستن به خدارا بی محابا انجام می دهند.

امّا در مورد أثیم و گناهکار بودن، خداوند نمی فرماید که یهود خیلی گناهکار است و زیاد گناه می کند، عبارتی که قرآن در مورد ارتباط گناه و یهود به کار می برد بسیار جالب است، قرآن از لفظ یسارعون فی الإثم استفاده کرده، یعنی یهود به سمت گناه می شتابند.
وَ تَرى‏ كَثيراً مِنْهُمْ يُسارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (62 - مائده)
و بسيارى از آنان را مى‏بينى كه به سوی گناه و تعدّى و حرامخوارى خود شتاب مى‏كنند. واقعاً چه اعمال بدى انجام مى‏دادند. (62)

(۹/شهریور/۹۱ ۱۳:۰۷)علی 110 نوشته است:  و اما دسته ی سوم از آیات:
وَ اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّياطينُ عَلى‏ مُلْكِ سُلَيْمانَ وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ وَ لكِنَّ الشَّياطينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ
وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ وَ ما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ
وَ يَتَعَلَّمُونَ ما يَضُرُّهُمْ وَ لا يَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ (بقره - 102)

و (يهود) از آنچه شياطين در عصر سليمان بر مردم مى‏ خواندند پيروى كردند.
سليمان هرگز (دست به سحر نيالود و) كافر نشد.
ولى شياطين كفر ورزيدند و به مردم سحر آموختند.
و (نيز يهود) از آنچه بر دو فرشته بابل «هاروت» و «ماروت»، نازل شد پيروى كردند. (آن دو، راه سحر كردن را، براى آشنايى با طرز ابطال آن، به مردم ياد مى‏ دادند. و) به هيچ كس چيزى ياد نمى‏ دادند، مگر اينكه از پيش به او مى‏ گفتند: «ما وسيله آزمايشيم كافر نشو! (و از اين تعليمات، سوء استفاده نكن!)»
ولى آنها از آن دو فرشته، مطالبى را مى‏ آموختند كه بتوانند به وسيله آن، ميان مرد و همسرش جدايى بيافكنند
ولى هيچ گاه نمى‏ توانند به انسانى زيان برسانند، مگر به اذن (و اجازه) خداوند. آنها قسمتهايى را فرامى‏ گرفتند كه به آنان زيان مى‏ رسانيد و نفعى نمى‏ داد.
و مسلما مى‏ دانستند هر كسى خريدار اين گونه متاع باشد، در آخرت بهره‏ اى نخواهد داشت. و چه زشت و ناپسند بود آنچه خود را به آن فروختند، اگر مى‏ دانستند!! (102)

(۹/شهریور/۹۱ ۱۳:۰۷)علی 110 نوشته است:  لطفاً با دقت این تاپیک را
رابطه یهود و سحر و جادو از منظر قرآن کریم

مطالعه فرماید