..>> سخت می بخشید یا راحت ؟! >>+ جمع بندي

[فاطمه خانم]

فرض کنید ، کسی دل شما رو شکسته ... شما هم خیلی ناراحت شده اید ...

چه حرکتی انجام دهید ؟ سکوت می کنید ؟! مقابله به مثل؟!!
در اون لحظه به خودتان چه می گویید ؟!
چقدر طول می کشه تا ببخشید؟
اصلا می توانید ببخشید؟!!!
اگر برایتان امکان پذیر هست ، دقیقا به سوالات جواب بدهید ، متشکر می شوم


موضوع پژوهشی هست! لطفا شرکت بفرمایید ...


جمع بندی قسمت اول
جمع بندي قسمت دوم
...................................................................
پانوشت :
این موضوع صرفا " تاثیر شخصی بخشش " رو می سنجد و به اهانتهای دست جمعی و تاثیرات آن اشاره ای ندارد.

[zahra11]

باتشکر از صداقت برادر محمد هادی .
برادر جان عصبانیت مال برخورد با دشمن خداست نه نشوندن آدم پر رو برسرجای خود !
آدم پررو را نباید کتک زد بلکه روشهای دیگری مثل بی اعتناعی بهتر جواب میده خصوصا اگر طرف آشنا باشه !

[علمدار133]

من اگه کسی آگاهانه به من بد کنه ابدا نمیبخشم[/font]
یه وقت روی اشتباه کسی بدی میکنه بهت یا دچارسوتفاهم میشه ومیشی
اگه سرسوزنی بتونم بهش حق بدم میبخشم
[font=Arial]اما برام اتفاق افتاد نزدیک ترین اشخاصم رو به خاطر اشتباه آگاهانه نبخشیده ونمیبخشم ابدا
خواستین حقیقت رو بگیم من هم گفتم شاید خیلیها ویا همه خوش شون نیاد

[mohammadhadi]

(۷/آبان/۹۱ ۲۳:۵۴)zahra11 نوشته است:  باتشکر از صداقت برادر محمد هادی .
برادر جان عصبانیت مال برخورد با دشمن خداست نه نشوندن آدم پر رو برسرجای خود !
آدم پررو را نباید کتک زد بلکه روشهای دیگری مثل بی اعتناعی بهتر جواب میده خصوصا اگر طرف آشنا باشه !

سلام

تشکر از راهنمایی و نصیحتتون

درشتی و نرمی به هم در به است
چو فاصد که جراح و مرهم نه است

من مغازه دارم و اخلاق کاسب اینه که با خلق خدا مهربون باشی و از اشتباهشون بگذری . و جلوی سوئ استفاده افراد را به دور از خشونت بگیری ولی گاها ممکنه سخن درشتی به مشتری بگم اون هم وقتی مشتری حق را ببینه و بدونه ولی کتمان کنه.

ادم پر رو را کاری بهش ندارم برخوردم باهاش سنگین میشه ولی به صفر نمیرسه مخصوصا اگه فامیل باشه روابط را اصلا قطع نمی کنم.

نیکی که از حد بگذرد
نادان گمان بد برد

اگه حس کنم کسی داره سوئ استفاده می کنه تنبیهش می کنم البته نه از نوع بدنی و نه از نوع کاری که خودش انجام می ده و نه اینکه در مقابل دیگران باشه.تنبیه کلامی و رفتاری .با این روش خیلی هایی که سوئ استفاده چی هستند دیگه فکر این کارها را در مورد من نمی کنند.

در طول زندگی 36 ساله ام شاید ده بار کتک کاری کرده ام دو بار به خاطر حفظ خانواده از شر چند نفر و سه مورد دیگر به خاطر فحش ناموسی بود مابقی هم اینکه دیگران شروع کردندو نمی شد ایستاد و کتک خورد

[ZaHrA110M]

بسم الله الرحمن الرحیم
کلا آدم زود رنجیم اما همون قدر که زود ناراحت میشم زودم میبخشم اما بعضی از آدم ها خیلی از حد میگذرونن تو هر برخوردی سعی دارن یه جوری آدم رو ناراحت کنن وقتی کسی مرتبا ناراحتم کنه و احساس پشیمونی نداشته باشه شاید ببخشم اما هر بار که ناراحتم کنه کارای قبلیش دوباره یادم میاد
چه حرکتی انجام دهید ؟ سکوت می کنید ؟! مقابله به مثل؟!!
بیشتر اوقات سکوت میکنم هرچی میزان حرفی که بهم زده بدتر باشه من بهت زده تر میشم و فقط سکوت میکنم واگه خیلی خیلی ناراحتم کنه سعی میکنم زود از اون جمع بیرون برم یا اون آدمی که ناراحتم کرده رو نگاه نمیکنم وجواب حرفاش رو نمیدم جوری که تابلو میشه ازش نارحت شدم
در اون لحظه به خودتان چه می گویید ؟!
تو لحظه به خودم میگم جون مادرت گریه نکن بذار پیش خدا
چقدر طول می کشه تا ببخشید؟
زیاد طول نمیکشه اما نظرم درباره ی اون شخص تغییر میکنه البته اگه از رو غرض ناراحتم کنه
اصلا می توانید ببخشید؟!!!
اگه ناخواسته باشه یا کم تکرار بشه آره میبخشم اما آدم هایی که کارشون زخم زبون زدن و دل شکستن سعی میکنم ازشون دوری کنم یه جورایی از زبونشون میترسم

[درست پسند]

من وقتی از دست یه نفر خیلی ناراحت میشم از کار طرف و خود طرف بشدت اشکال می گیرم. انقدر از حرف رکیک بدم میاد که تو عمرم نزدم. اگر ناسزا رو حرفهایی که اصلاً سزا نیست تعریف کنیم، به هیچ وجه ناسزا هم نمیگم(مگر چند مورد نادر که 100% از کوره در رفتم).

اما قبلاً فکر می کردم حرفهای سزایی که به درشتی بیان میشن هم گناه محسوب میشن و ناراحت بودم که نمی تونم اون لحظه آروم باشم. اما بعداً فهمیدم هیچ اشکالی نداره:

قرآن کریم - سوره نساء : لَّا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ ۚ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا (۱۴۸) إِن تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَن سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا (۱۴۹)

خداوند برجسته کردن بدیها را با گفتار دوست ندارد مگر از آن کس که به او ستمی رفته باشد و خدا شنوا و داناست (۱۴۸) اگر کار نیکی را آشکار کنید یا مخفی سازید یا یک بدی را عفو کنید خدا عفو کننده و تواناست (۱۴۹)

بخشی از تفسیر آیه 149 در تفسیر المیزان:

تفسیر المیزان نوشته است:اين كه فرمود: (( فان الله كان عفوا قديرا )) ، در حقيقت سببى است كه در جاى مسبب خود آمده و تقدير كلام : (اگر از بدى هاى ديگران عفو و اغماض كنيد به يكى از صفات كماليه خداى تعالى متصف شده ايد و آن صفت عفو با داشتن قدرت بر تلافى است ، چون خداى تعالى چنين است با اينكه مى تواند از گنهكاران انتقام بگيرد، عفو مى كند).

این خیلی زیباست. همچنین می شود گفت وقتی ما با بندگان خدا چنین میکنیم خدا نیز مانند آن را با ما میکند.

من وقتی از دست یه نفر خیلی ناراحت باشم، و یه چیزی درباره شدت نابخشودنی بودن طرف توی ذهنم بیاد، اگر یک لحظه یاد مطلب بالا بیفتم، دلم یهو میریزه و انگار از شادی پر میشه.

مسلمه که چرا ! چون یاد شدت نابخشودنی بودن خودم میفتم و یه راه ساده برای کم کردن یکی از نابخشودنی هام پیدا میکنم. کاری که طرف با من کرده مسلماً در برابر کاری که من در نافرمانی به معبودم کردم ناچیزه.

پیش خودم میگم : "خدا هیچکس رو در امر خودش شریک نمیکنه." (یعنی، اینکه من اینطوری می خوام دلیل نمیشه خدا هم به خواست من گناهمو ببخشه.) بعد با امید میگم:" انشاءالله که بشه و خدا ببخشه."

[آشفته]

دل شکستن؟؟ عادت دارم بابا!!
اما ظلم رو نمیبخشم.

[فاطمه خانم]

(۱۲/آبان/۹۱ ۲۱:۰۲)درست پسند نوشته است:  
اما قبلاً فکر می کردم حرفهای سزایی که به درشتی بیان میشن هم گناه محسوب میشن و ناراحت بودم که نمی تونم اون لحظه آروم باشم. اما بعداً فهمیدم هیچ اشکالی نداره:

خداوند برجسته کردن بدیها را با گفتار دوست ندارد مگر از آن کس که به او ستمی رفته باشد و خدا شنوا و داناست (۱۴۸) اگر کار نیکی را آشکار کنید یا مخفی سازید یا یک بدی را عفو کنید خدا عفو کننده و تواناست (۱۴۹)

البته "ناسزا" با "برجسته کردن بدیها" متفاوت هست!
مثلا صفت دروغگو به کسی که واقعا دروغ بگوید ، اشکال ندارد !
نه اینکه به صفتی که متصف نیست ، او را نسبت بدهیم . یا نعوذ بالله فحش بدهیم!
تشکر از شما .

[Reza71]

ببخشید من یه سوال برام پیش اومد.
اصلا چرا باید ببخشیم کسی رو که اومده به من بدی کرده و حتی گاها بدیهاش غیرقابل جبران بوده...
یا گاها با کاری که کرده باعث به هم ریختن زندگی من برای مدتی شده....
وقتی میگم چرا ببخشم میگن ببخش تا خیال خودت راحت باشه و خودت اذیت نشی....
خوب من نمیبخشم ولی بهش فکر هم نمیکنم.....
از اول بدی نمیکرد که حالا محتاج بخشش من بشه.....

[درست پسند]

(۱۲/آبان/۹۱ ۲۳:۲۷)فاطمه خانم نوشته است:  البته "ناسزا" با "برجسته کردن بدیها" متفاوت هست!
مثلا صفت دروغگو به کسی که واقعا دروغ بگوید ، اشکال ندارد !
نه اینکه به صفتی که متصف نیست ، او را نسبت بدهیم . یا نعوذ بالله فحش بدهیم!

البته من گفتم:

نقل قول:اما قبلاً فکر می کردم حرفهای سزایی که به درشتی بیان میشن هم گناه محسوب میشن و ناراحت بودم که نمی تونم اون لحظه آروم باشم. اما بعداً فهمیدم هیچ اشکالی نداره

اما در بیشتر ترجمه ها این عبارت استفاده شده بود: "سخن زشت با صدای بلند"

بنده به خودم اجازه جسارت دادم و قبولشون نکردم، و به دنبال ترجمه ای که در عین درستی معنی بدی نداشته باشه گشتم.

[فاطمه خانم]

(۱۲/آبان/۹۱ ۲۳:۳۱)Castiel نوشته است:  ببخشید من یه سوال برام پیش اومد.
اصلا چرا باید ببخشیم کسی رو که اومده به من بدی کرده و حتی گاها بدیهاش غیرقابل جبران بوده...
یا گاها با کاری که کرده باعث به هم ریختن زندگی من برای مدتی شده....
وقتی میگم چرا ببخشم میگن ببخش تا خیال خودت راحت باشه و خودت اذیت نشی....
خوب من نمیبخشم ولی بهش فکر هم نمیکنم.....
از اول بدی نمیکرد که حالا محتاج بخشش من بشه.....

سوال خوبی بود !
راستش دقیقا مقصود بنده از ایجاد این تاپیک دقیقا همین سوالهای شما بود .
همین که بدونم آیا این بخشش تاثیری روی خود ما هم دارد یا خیر .
خوب همونطور که می دونید
خداوند در قرآن کریم هدف خودش رو از آفرینش انسان ، عبودیت ، بیان فرموده .(وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ )
حالا باید بدانیم چطوری می توانیم بنده بهتری برای خداوند باشیم .
باید وظایف بنده بودن رو بدونیم . ...
خوب بنده باید کلا فرمانبردار باشد . باید وظایفی که برایش تعیین شده را انجام دهد .

خداوند در قرآن راجع به بخشش می فرماید :
سوره اعراف : خُذِ الْعَفْوَ (گذشت پيشه كن )

حالا می توانیم ببخشیم یا تلافی کنیم !
ولی معبود مهربان ،گذشت رو می پسندد ...