کاربرد سوره مبارکه نور در زندگی فردی و اجتماعی

[یاســین]

بسم الله الرحمن الرحیم


در این تاپیک قصد داریم که به نکته های عملی و کاربردی سوره نور بپردازیم البته در حد وسعم و خوشحال میشم دوستان اگه نکته ای دارند اضافه کنند
برای شروع یه مقدمه ای از سوره نور میاریم بعد ادامه ماجرا
سوره مدنی و دارای 64 آیه میباشد

امام صادق (علیه السلام):... هر که قرائت آن را در هر شبانه روز ادامه دهد احدی از خاندان او تا پایان عمر گرفتار عمل منافی عفت نخواهند شد
در این سوره میگوید "سوره ای نازل کردیم" معلوم میشود خداوند عنایت خاصی به مطالب و احکام این سوره داشته است.انگاه میفرماید:واجب و لازم الاجرا نمودیم.در هیچ جای قران با این صراحت نفرموده است که "ما قران را نازل کرده و آن را واجب کردیم"
نتیجه میگیریم که احکام این سوره مبارک اجرایی و ضروری است و برای نیل به عفت عمومی در جامعه لازم است
اگه خدا بخواد در پست های بعدی به مباحث زیر و خلاصه ای از ایات میپردازیم

بیت از منظر قران(خانواده توحیدی) و بیت فعلی
اموختن اذن در این سوره و کاربرد های آن
بررسی اواخر سوره در مورد اذن گرفتن از پیامبر

جمع بندی و در نهایت چیزی که بیشتر مد نظرمه اینه که آیا یا استفاده از این آیات میتوان علت اذن زن از مرد(زن و شوهر) را دریافت و تبعات این اذن
که حالا چرا این مسئله رو مطرح کردم چون این موضوع یکی از شبهاتیه که جواب جالبی داره و من اخیرا در بین دوستام دارم زیاد میبینم، اول خواستم فقط این موضوع رو بررسی کنم که حیفم اومد نکات دیگه سوره ذکر نشه
اگه خدا بخواهد ادامه دارد....

[یاســین]

بسم الله الرحمن الرحیم
نکات ایات 1-34 سوره مبارکه نور(حریم خانواده)
1- حد تازیانه برای مرد و زن زناکار
2-

حضور مؤمنین در صحنه اجرای حکم و مشاهده آن

3-زن و مــرد زنـاکار جـز با ماننـد خـود ازدواج نکنـند

4-حد شلاق برای کسانی که به زنان پاک‌دامن بدون آنکه چهار شاهد داشته باشند، بهتان بزنند

5-نپذیرفتن شهادت دروغگویان

6-اجرای حدود تعزیرات برای مؤمنین مضر نبوده، بلکه مفید است: تضاد و هم‌آیی «خیر» و «شر»

7-مردان و زنان مؤمن وظیفه دارند در برخورد با تهمت‌ها و شایعات، به یکدیگر حسن ظن داشته باشند(متاسفانه، اخیرا تهمت و رواج اون در جامعه خیلی رواج پیدا کرده که کسی که رواج میده کمتر از کسی که تهمت میزنه نیست)

8-و در ادامه اینکه چنین تهمت‌هایی را با چهار شاهد که برای آن آورده می‌شود، دروغ تلقی کنند.

9-مؤمنین نباید از گام‌های شیطان پیروی کنند که شیطان همواره انسان را به فحشا و منکر فرمـان می‌دهـد. خداونـد آن را که بخواهد تزکیه می‌کند

10-اشاره به شهادت جوارح انسان به کردار ناشایست او در روز جزا و عذاب بزرگی که در انتظار آنهاست

11-مقایسه زنان و مردان ناپاک و پاکیزه

12-امر شده است که مؤمنین حق ندارند در غیر خانه‌های خود بدون آشنایی و سلام وارد شوند.

13-اگر کسی در خانه نبود، تا اجازه نگیرند وارد نشوند و اگر اجازه نیافتند، باید برگردند

14-گناهی برای ورود بی‌اجازه در اماکن عمومی نمی‌باشد

15-مردان مؤمن باید چشم خود را فرو پوشند و اندام خود را حفظ کنند.

16-زنان مؤمنه باید همانند مردان در مورد قبلی عمل کنند و علاوه بر آن، زینت خود را جز بر محارم دوازده‌گانه‌ای که مستثنا شده‌اند، آشکار نسازند.

17-مسلمانان باید در جامعه خویش زنان بی‌همسر و برده و کنیزان شایسته را، هرچند فقیر و مستمند باشند، به نکاح درآوردند

*************************************************************

ایات 35-46 (ایات تکوینی)

دومین بخش سوره نور که به دنبال آیات تشریعی درباره حریم خانه و خانواده قرار گرفته است، از آیات تکوینی سخن می‌گوید. در یک نگاه سطحی به نظر می‌رسد این مجموعه از آیات مستقل از آیات قبل و بی‌ارتباط با آن باشد. ولی واقعیت این است که هر دو بخش از یک حقیقت سخن می‌گویند. با این تفاوت که بخش نخست از آیات تشریعی و بخش دوم از آیات تکـوینی برای اثبـات موضوعی واحد بیان شده‌اند. همان‌طور که پیش ازاین گفته شد، در ابتدا و انتهای بخش نخست از نزول آیات یاد می‌شود (آیات ۱ و ۳۴) و سیاق آیات بخش فوق‌الذکر نشان داد که منظور از آیات، آیات تشریعی هستند

مهم‌ترین آیات این بخش همان ۴ آیه ۳۵ تا ۳۸ مربوط به «نور» می‌باشد که با تمثیلی بسیار زیبا و لطیف، خداوند را نور آسمان‌ها و زمین نامیده است.

(اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَاهٍ فِیهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَهٍ الزُّجَاجَهُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِن شَجَرَهٍ مُّبَارَکَهٍ زَیْتُونِهٍ لَّا شَرْقِیَّهٍ وَلَا غَرْبِیَّهٍ یَکَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَى نُورٍ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَن یَشَاءُ وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ)(۳۵)(فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَیُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَال)(۳۶)(رِجَالٌ لَّا تُلْهِیهِمْ تِجَارَهٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِکْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاهِ وَإِیتَاء الزَّکَاهِ یَخَافُونَ یَوْماً تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَار)(۳۷)(لِیَجْزِیَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَیَزِیدَهُم مِّن فَضْلِهِ وَاللَّهُ یَرْزُقُ مَن یَشَاءُ بِغَیْرِ حِسَابٍ)(۳۸)

[/b]آن‌چنان‌که همه اشیاء عالم از طریق نور بروز و ظهور یافته و در معرض مشاهده و رؤیت قرار گرفته‌اند. ظهور اجزاء آسمان‌ها و زمین و همه موجودات عالم، که در حقیقت همان وجود آنها در صحنه هستی و حیات آنها می‌باشد، به مشیت الهی انجام یافته است. همچنان‌که در فقدان نور و در دل ظلمات هیچ چیز تجلی و تظاهر نمی‌کند. اگر مشیت الهی بر خلق عالم تعلق نمی‌گرفت، هیچ چیز حیات نمی‌یافت.در این ۴ آیه دوبار به تمثیلی بودن تشبیه خداوند به نور آسمان‌ها و زمین اشاره می‌کند تا کسی گمان نبرد که واقعاً خدا از جنس نور است. هم‌آیی دو لغت «مثل» و «یضرب» به همراه این تمثیل، این ادعا را اثبات می‌کند.

[b]با آیه ۳۶ و ۳۷ این تمثیل کامل می‌شود و نشان می‌دهد منظور از نوری که در خانه‌های چنین مردانی می‌تابد، همان نور هدایت و ایمان است.در ضمن این دو آیه، این مجموعه از آیات را به آیات بخش اول پیوند می‌دهد و اجرای آیات تشریعی در مورد حریم خانه و خانواده را مشروط به جذب نور هدایت در چنین خانه‌هایی می‌نماید.

*******************************

این قسمت رو تا همین جا نگه میداریم، چون خیلی جالبه نمیخوام بخاطر کثرت مطالب از حوصله خوندنش خارج بشیدادامه دارد........

[یاســین]

بسم الله الرحمن الرحیم

ادامه ایات 35 تا 46

در دو مثال دیگر که به دنبال آیات نور می‌آید، به نتیجه عملکرد کافران (ناسپاسان نسبت به نور) می‌پردازد. در اولی حاصل تلاش‌های دنیایی آنـها را به سراب که محصـول تابش نور به صحراست، تشبیه می‌نماید که جلوه‌ای از آب است، ولی واقعیت ندارد. هم‌آیی سه کلمه «الظمئان، ماء و سراب» قابل توجه است. این نوعی گمراهی است که شخص به گمان خودش آن را هدایت تصور می‌کند: (وَالَّذِینَ کَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ کَسَرَابٍ بِقِیعَهٍ یَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاء حَتَّى إِذَا جَاءهُ لَمْ یَجِدْهُ شَیْئاً وَوَجَدَ اللَّهَ عِندَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ وَاللَّهُ سَرِیعُ الْحِسَابِ)(۳۹)

و در دومـی موضع و موقعـیت آنها را با تاریکی‌های دریایی ژرف که امـواج بلند و متعدد با ابر تیره آنها را فرا گرفته، مقایسه می‌کند. در اینجا شمول معنایی «بحر» و «موج» از زیر‌مجموعه‌های تکرار واژگانی مورد توجه و قابل استناد است. و نتیجه این تمثیل را در عالم واقعیت چنین بیان می‌دارد که: «و من لم یجعل الله له نوراً فما له من نور»؛ کسی را که خدا برای او نوری قرار نداده، نوری برای او نیست: (أَوْ کَظُلُمَاتٍ فِی بَحْرٍ لُّجِّیٍّ یَغْشَاهُ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ یَدَهُ لَمْ یَکَدْ یَرَاهَا وَمَن لَّمْ یَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ)(۴۰)

تفاوت این نوع گمراهی با گمراهی قبلی در شدت آن و تصور شخص گمراه از عمل خود می‌باشد. در اولی اوهام و تصورات باطل، حق جلوه نموده و در دومی، شخص گمراه، غرق گمراهی‌های خویش گشته است.

پـس از بیان آیـات نور و تاریـکی (۶ آیـه)، اندیشه را مــتوجه آیات تکـوینی دیگری در طبیـعت می‌نماید. در ۶ آیه بعد نشانه‌های دیگری ارائه می‌شود:

- تسبیح عمومی موجودات عالم و آگاهی آنها به صلاه و تسبیح خود و آگاهی دقیق خدا از اعمال آنها. از این آیه چنین نتیجه‌گیری می‌نماید که چون همه موجودات عالم تسبیح‌گوی پروردگار هستند و به صلاه و تسبیح خود علم و آگاهی دارند، پس ملک آسمان‌ها و زمین از آن خداست و کمال همه پدیده‌ها به سوی اوست

- نقش باد به عنوان عامل تحرک و ترکیب ابر، که همه این مراحل و مقررات برای نزول بارانی است که به صورت مایع یا جامد به زمین نازل می‌شود. 43

ن‌گاه از آیه چنین نتیجه‌گیری می‌نماید که در تداوم و تقلب شب و روز که موجب پیدایش اختلاف درجه حرارت و در نتیجه ایجاد جریان باد و به تبع آن باران می‌شود، آیاتی برای اهل بصیرت می‌باشد

در آخرین آیه این بخش به خلقت عمومی موجودات پرداخته شده است.

*****************************************************

۳. آیات ۴۷ تا ۵۷: مردم‌شناسی

در این بخش بدون اینکه کلمه «نفاق» را به کار برده باشد، از خصوصیتی این‌چنین در میان مسلمانان یاد می‌کند؛ کسانی که ادعای ایمان به خدا و رسول و اطاعت از رهبری می‌کنند، در حالی‌که در عمل پایبند حرف خود نیستند و حاضر نمی‌شوند به حکم رسول خدا اگر خلاف امیال و هواهای آنها باشد، گردن نهند، اما اگر مطمئن باشند حق به طرف آنها بوده و رسول به نفعشان حکم خواهد کرد، سرسپرده خواهند شد. قرآن این دسته از مردم را که مرضی در دلشان ریشه دوانده یا شک دارند و یا می‌ترسند خدا حق آنها را پایمال کند، «ظالم» به نفس خود و دیگران نامیده است

گویا تشریح ویژگی‌های چنین گروهی در میان مسلمانان، به‌خصوص پس از بیان حریم خانه و خانواده و آیات عظیم‌الشأن نور، که تابش هدایتی آن را در بیوتی معرفی کرده که در آن نام خدا ذکر می‌شود (آیه ۳۶)، به خاطر بیان آثار فقدان نور در برخی خانواده‌های مسلمانان است که ضایعات تربیتی آن چنین عوارض سوئی در شکل اجتماعی به بار می‌آورد (مکارم شیرازی، ۱۴/۳۷۶). به این ترتیب این بخش با دو بخش پیشین مربوط بوده، یک حقیقت را بیان می‌کند

سه آیه بعد خطاب به مؤمنین واقعی است و پیروزی و رستگاری نهایی آنها را مشروط بر آنکه ناخالصی شرک و کفران نعمت از صراط مستقیم دورشان نکند، رقم می‌زند. گویا بیان این پیش‌بینی به دنبال تشریح عملکرد منافقین و رویگردانی و پشت کردن آنها به حقایق قرآنی، نوعی دلگرمی و تقویت روحیه باشد که مطمئن گردند سرانجام حق پیروز می‌شود و آنها جانشین کافرین در زمین شده، امکان دینداری می‌یابند و ترسشان به امنیت تبدیل خواهد شد

[b]دو شرط عدم شرک و عدم کفران جنبه سلبی و نفی و نهی داشته، از جهت مثبت و در جنبه ایجابی هم مسلمانان وظیفه دارند پایبند سه وظیفه صلاه، زکوه و اطاعت از رسول باشند و اگر چنین شدند، یعنی از شرک و کفر دوری کردند و به صلوه و زکوه واطاعت از رسول ملزم گشتند، می‌توانند مطمئن باشند کفار هرگز قادر نخواهند بود آنها را به عجز و ناتوانی بکشانند. به این ترتیب این سری آیات با آیه ۵۷ که چنین اطمینانی را القا می‌کند ختم می‌شود

*************************************

این پاراگراف اخر خیلی مهم بود، به عبارتی خانواده جزئی از کل جامعه محسوب میشه که جامعه سالم خواهد بود که جز کوچکش سالم باشه که ذکر خدا در اون خانه ها (بیت) هست و نور هدایت خداوند در ان وجود داره، از یه همچین خانواده ای کسانی بیرون میان که از ولی اطاعت میکنند

.من هی یادم میره منبع رو بیارم، این تقسیم بندی و تشریحش رو از لینک سوره نور استفاده کردم متاسفانه همین یه سوره نور میتونست اکثر مشکلات جامعه ما رو حل کنه، افسوس که اب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم.

خوب فعلا تا اینجا بمونه

در پناه حق

[یاســین]

بسم الله الرحمن الرحیم

۴. آیات ۵۸ تا ۶۱: حریم خانه

در این بخش بازگشتی به بخش اول سوره صورت می‌گیرد. با این تفاوت که در این قسمت بیشتر احکام درباره «خانه» صادر می‌شود تا «خانواده»؛ گرچه هر دو موضوع به یک هدف منتهی می‌شود:

ـ 1-اشخاص نامحرمی که (به عنوان کنیز یا غلام) در خانه هستند، و یا اطفال نابالغ، حتماً باید در سه وقت مشخص (طلوع آفتاب، ظهر و شب هنگام) برای ورود به اتاق سرپرست خانواده (پدر یا مادر) اجازه بگیرند

2-ـ اطفال بالغ باید همچون دیگران اجازه بگیرند: هم‌آیی «بلغ» و «الاطفال» و کاربرد دوباره «الحلم» همانند آیه قبل.

ـ3- بر زنان بازنشسته (یائسه) که دیگر امیدی به ازدواج ندارند، گناهی نیست که پوشش خود را بردارند، مشروط بر آنکه قصد خودنمایی و زینت‌آرایی نداشته باشند؛ البته اگر تمایل به عفت داشته باشند، به نفع خود ایشان است.

4-ـ غذا خوردن فردی یا دسته‌جمعی افراد علیل یا سالم در خانه‌های خود و خانه‌های اقوام و دوستان و غیره (که محدوده آن در آیه مشخص شده) اشکالی ندارد. پس هنگام داخل شدن در خانه‌ها باید بر اهل آن سلام کرد.

۵. آیات ۶۲ تا ۶۴: جمع‌بندی
سه آیه آخر سوره به نظر می‌رسد مطالب آن را جمع بندی و نتیجه‌گیری می‌نماید. در آیه نخست مؤمنین واقعی که رشد یافته‌اند، در همان «بیوت» «نور» هستند.
آیه ۶۳ که آیه دوم این بخش می‌باشد، به سست‌ایمان‌هایی که نافرمانی و مخالفت با رسول خدا می‌کنند، می‌پردازد و سهل‌انگاری و راحت‌طلبی آنها را به باد هشدار و تهدید می‌گیرد و علم خدا را بر شانه خالی کردنشان یادآور می‌شود
در آخرین آیه این سوره، بر مالکیت خدا بر آسمان‌ها و زمین و علم او بر اعمال انسان‌ها تأکید می‌کند و با یادآوری بازگشت به سوی خدا که روز حساب و جزا محسوب می‌شود، انسان را نسبت به آگاهی دقیق خداوند بر جزئیات اعمال واقف می‌سازد


و اما سخن اخر
در این سوره انگار خداوند از دو دوربین جامعه رو به ما نشون میده، یه جاهایی کلوز اپ داریم که زوم شده در مسائل خانوادگی و دوباره دوربین میره عقب و جامعه دیده میشه
خانواده به عنوان جزء کوچک جامعه ، اگر درست ساخته و پرداخته شه، از جمیع خانواده های توحیدی ما جامعه توحیدی خواهیم داشت
در این سوره بیتی وجود داره که مسئله اذن توش موضوعیت داره و کسب و کار و مسائل دنیا اونها رو از یاد خدا غافل نمیکنه و همواره ذکر خدا در این خانه ها شنیده میشه،این بیت ها جایی هستن که نور خدا در اون وارد میشه(ایه الله نور السموات و الارض......
بعد میاد اصولی رو یاد میده که ما باید به کودکانمون یاد بدیم، که واسه ورود و خروجشون باید اذن داشته باشن
و فردی که در بیت بزرگ شد و اذن یاد نگرفت رو در انتهای سوره میبینیم که در نهایت کنار پیامبر،کنار ولیه خدا میشینه اما بی اذن او میره یا داخل میشه،"کسانی که از تو کسب اجازه میکنند،انان اند که به خدا و پیامبرش ایمان دارند62"


[b]خلاصه خوش به حال کسی که در بیتش اذن اموخت و به فرزندش اذن یاد داد که وقتی ولی خدا اومد، اطاعت واسه اش گران و سخت نیاد