اندر حکایت جِرم صغیری که جُرمش کبیر است+ قصه ی شیرین غیبت های ما

[علی 110]

اینجا به توفیق الهی به مرور و به کمک دوستان بر اساس آیات قرآن و روایات به یکی از مبتلابه ترین گناهان کبیره در بین خودمان میپردازیم که غبیت نام دارد که از زنا سخت تر است و ما معمولاً دچارش میشویم
قبل از ارائه ی اولی پست باید یاد آوری کنم بعضاً در اعتراض به غیبت کردن با این جواب مواجه میشویم که :
این حرف و من جلوی خودشم میزنم
خوب باباجون میزنی که میزنی، غیبت یعنی حرفی که اگه جلوی کسی در جمع بهش بگی ناراحت میشه و شما حالا پشت سرش گفتی، ولو حقیقت محض هم باشه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اگه دروغ باشه که میشه تهمت که پناه بر خدا از تهمت و آثار شومش !!!!!!!!!
خوب اولین رو تقدیم دوستان میکنم


بحث شیرین غیبت



مولا امیرالمؤمنین(علیه السلام) می فرمایند: غیبت نشانۀ منافق است، نهایت تلاش شخص عاجز و ناتوان است، شدیدتر و بدتر از زناست و خوراک سگان دوزخ است.

و همچنین می فرمایند: سخن چینی شیوۀ کسی است، که [b]از دین بیرون رفته است.[/b]

و همچنین می فرمایند: ای بندۀ خدا، در گفتن عیب کسی شتاب مکن، شاید خدایش بخشیده باشد، و بر گناهان کوچک خود ایمن مباش، شاید برای آنان کیفر داده شوی! پس هرکدام از شما که به عیب کسی آگاه است، به خاطر آنچه از عیب خود می داند باید از عیب جویی دیگران خودداری کند.

و در روایت است که : هرگز رسوا مساز کسی را که می دانی خداوند تو را به عملی بدتر از آنچه او انجام داده رسوا نساخته.
خطبه 140، غررالحکم

حال بشینیم هی غیبت کنیم! بیکاریم دیگه سرگرمی دیگه ای هم که نیست، تازه کلی هم می خندیم، انگار نه انگار که از عزیزترین چیزها نزد خدا، آبروی مؤمنین است. واقعاً خیلی شجاعیم!! خیلی خیلی شجاعیم!! انگار نه انگار که خدا در قرآن می فرمایند «ویلٌ لکلّ همزه لمزه» وای بر تمام مسخره کنندگان. نترسیدن از این هشدار پروردگارپناه می برم به خدا از خشم خدا!!!


اى اهل ايمان

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً. «2»

اى اهل ايمان، از بيشتر بدگمانيها در باره يك ديگر اجتناب نمائيد كه برخى از آنها خلاف واقع و گناه است و همچنين از اوضاع درونى و زندگى داخلى اين و آن تجسّس نكنيد وغیبت یکدیگر را نکنید

بچه های تالار بیداری اندیشه بیاید با هم قرار بگذاریم غیبت نکنیم به هیچ قیمتی و تحت هیچ شرایطی و از خدا بخواهیم به حق امام زمان ما رو در این امر یاری کنه و توفیق ترک غیبت رو به ما بده

و در ضمن اگه کسی هم غیبت کرد شخص یا اشخاص رو از غیبت نهی کنیم و اگه میشد از شخص غایب دفاع کنیم واگه نتونستیم فضای غیبت رو عوض کنیم اوجا رو ترک کنیم که اینها سیره ی 14 معصوم هست
یا علی

الحديت-روايات تربيتى ج‏3 119 سوء ظن ..... ص : 119
ادامه دارد انشاالله

[علی 110]

بحث شيرين خالي بندي
مولا امیرالمؤمنین می فرمایند:
هیچ کس به طعم وحقیقت ایمان دست نمی یابد، جز آن که دروغ راترک کند، شوخی باشد یا جدی.
و همچنین میفرمایند: از دروغ برکنار باشید که با ایمان فاصله دارد و دروغ با ایمان بیگانه است و وسیله زینت منافقان است و آدم دروغ گو پست و خوار است.
حال اگر دروغ می گوییم و داعیه ایمان نیز داریم، این نیز دروغ دیگری است.
خدایا توفیق صدق در گفتار و خلوص در عمل را به همۀ ما عنایت بفرما.




تمسخر
پيامبر اكرم فرمودند:‌ خداوند، كعبه را شرف بخشيد و آنرا بزرگ داشت و اگر بنده اي آن را خراب كند و سنگ سنگ آن را از جاي بركند و بسوزاند، جرمش با اندازه كسي كه يكي از اولياء خدا را خوار شمرد نيست. پرسيدند: اولياء خدا چه كساني هستند. فرمودند:‌ مؤمنين همه اولياي خدايند.
ويل لكل همزة لمزة (واي بر همه مسخره كنندگان)
خواهران و برادران عزيز، توجه كنيد در اين آيه شريفه خدا مي فرمايند واي بر همه مسخره كنندگان و هيچ استثنايي هم قايل نيست.
باور كنيم كه شادي چند لحظه اي به قيمت مسخره كردن ديگران به هيچ وجه ارزش اين تهديد خداوند را ندارد
و بايد از تهديد پروردگار كه كسي را تاتب تحمل آن نيست به خودش پناه ببريم.
وَیل یکی از وادی ها و سرزمین های بسیار خفن در جهنم هست!!!!!!!
با آبروي هم به قيمت ناچيز يك خنده گذرا بازي نكنيم.



خاموشی
لقمان حکیم فرمود: ای فرزند هفت هزار فایده را در هفت کلمه جمع نموده¬ام:
اول آنکه خاموشی، عبادتی است بی¬رنج.
دوم خاموشی زینتی است، بی¬پیرایه.
سوم خاموشی هیبتی است بی¬سلطنت.
چهارم خاموشی حصاری است بی¬دیوار.
پنجم ، خاموشی بی¬نیازی است از مردم.
ششم خاموشی سرپوش جمیع عیوب است .
هفتم خاموشی راحت کرام الکاتبین است (یعنی فرشته سمت چپ از نوشتن آسوده می شود(فرشته ای که مسئول نوشتن گناهان ماست!)).

دریتیم یا زندگی لقمان حکیم(نصرالله شبستری)

انشالله ادامه دارد...

[K-1]

گناهان زبان :

1. غیبت. 2. نمیمه. 3. دروغ. 4. دو زبانی. 5. بهتان و افتراء. 6. قذف. 7. افشاء اسرار مؤمن. 8. دشنام 9. لعن و نفرین. 10. طعن و شماتت. 11. سُخریه و استهزاء. 12. مدح. 13. اظهار غضب. 14. غنا. 15. کثرت مزاح و خنده. 16. مراء و جدال. 17. خصومت.18. سؤال عوام از امور مشکله. 19. تکلم بدون علم. 20. تکلم بی فایده. 21. منکر خدا شدن. 22. غیر خدا را پرستش کردن. 23. دروغ بستن به خدا. 24. تکذیب آیات خدا. 25. کفران نعمت. 26. از خدا شکوه کردن. 27. اظهار ناامیدی کردن از خداوند. 28. به خداوند دشنام دادن. 29. نسبت فرزند به خدا دادن. 30. نسبت بی عدالتی به خدا. 31. ادعای خدائی کردن. 32. از خدا درخواست بیجا کردن. 33. دعای خیر برای ستمگران. 34. نفرین کردن. 35. چون و چرا کردن در کار خدا. 36. خدا را متهم کردن که به قتل امام حسین راضی بوده. 37. با دشمنان خدا اظهار دوستی کردن. 38. منکر رسالت پیامبر شدن. 39. پیامبر را مجنون خواندن. 40. اسرار امامان معصوم را فاش کردن. 41. از سخن امام عیب گرفتن. 42. برای ظهور امام زمان وقت تعیین کردن. 43. ادعای امامت کردن. 44. حلال خدا را حرام و حرام خدا را حلال دانستن. 45. احکام را با قیاس سنجیدن. 46. به ناحق شهادت دادن. 47. تفسیر به رأی کردن قرآن. 48. مؤمن را خوار کردن. 49. فاسق را عزیز شمردن. 50. مؤمن را ترساندن. 51. اظهار فقر و تنگدستی کردن. 52. راز خود را به دیگران گفتن. 53. به پدر و مادر اُف گفتن. 54. عیبجوئی کردن. 55. نسبت زنا به کسی دادن. 56. خلافکار را تشویق کردن. 57. مؤمنان را با القاب زشت خواندن. 59. به مال و منال دیگران غبطه خوردن. 60. وعدة دروغ دادن. 61. صفات نیک زنان را به نامحرمان گفتن. 62. با زن نامحرم شوخی کردن. 63. فال بد زدن. 64. عذرتراشی برای ظلم ظالمان. 65. سخن برادر مسلمان خود را قطع کردن. 66. پیشگویی و کهانت. 67. منّت کشیدن. 68. با خواندن قرآن کسب روزی کردن. 69. امر سلاطین را امر خدا دانستن. 70. در کیفیت خدا سخن گفتن.

[MESSENGER]

خداوند در قرآن کریم به نعمت زبان اشاره فرموده و می فرماید:
«الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ خلق الانسان عَلَّمَهُ الْبَیانَ» الرحمن/ 4-1

زبان عمده ترین وسیله ای است که مردم به کمک آن با یکدیگر ارتباط فکری برقرار می کنند و ایجاد تفاهم و انتقال مفاهیم از طریق زبان صورت می گیرد.

در یک جمله زبان ملاک ارزش و معرف شخصیت انسان و ترازوی عقل اوست.

حضرت علی ـ علیه السلام ـ می فرماید:
«المرءُ مخبوء تحت لسانه؛ شخصیت هر کس در پی زبان اوست»1

زبان با تمام فوائدی که برایش ذکر می شود مفاسد و آفاتی نیز دارد که باید آنها را شناخت تا با کنترل زبان، از ابتلاء به آن آفات پیشگیری و اجتناب ورزید.

در قرآن کریم آمده است:
ای کسانی که ایمان آورده اید نباید قومی قوم دیگر را مسخره کند، شاید آنها از اینها بهتر باشند، و نباید زنانی زنان دیگر را مسخره کنند، شاید آنها از اینها بهتر باشند.از یکدیگر عیب مگیرید، و به همدیگر لقبهای زشت مدهید، چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان. و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند.» حجرات/ 11

خداوند در آیه دیگر می فرماید:
وای بر هر بدگوی عیبجویی.« وَیْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ.» همزه/1

---

راه نجات در چیست ؟

در روایتی داریم که حضرت رسول ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمود:
«هر که متعهد شود محافظت آنچه میان دو فک اوست که زبان باشد، و آنچه میان دو پای اوست، من از برای او بهشت را متعهد می شوم.»2

شخصی به آن حضرت عرض کرد که:
راه نجات چیست؟ فرمود:
زبان خود را نگاه دار.3

و دیگری عرض کرد که: از چه چیز بیشتر بر من ترسیده شود؟
زبان او را گرفت و فرمود:
این و فرمود بیشتر چیزی که مردمان را داخل جهنم می کند زبان است و شهوت.4

حضرت علی ـ علیه‎ السلام ـ می فرماید:
«به خدا سوگند، باور نمی کنم بنده ای زبانش را حفظ نکند تقوائی سودمند به دست آورد.»5

پیامبر اکرم می فرماید:
«بیشترین مردم به خاطر گناه و آفت زبان به جهنم می روند.»

---

معرفی برخی از گناهان زبان:

1.خبري را ندانسته گفتن

2.عيب جويي از ديگران

3.مسخره کردن

4.تهمت زدن

5.فاش کردن اسرار مردم

6.رنجاندن مومن

7.سرزنش بيجا

8.دروغ گفتن

9.وعده دروغ

10.قسم دروغ

11.شهادت ناحق

12.تحريف مسائل ديني

13.حکم ناحق

14.لعنت کردن مردم

15.طعنه زدن

16.دل شکستن

17.امر به منکر

18.نهي از معروف

19.بد خلقي

20.تصديق کفر و شرک

21.غيبت کردن

22.شايعه پراکني

23.به نام بد صدا زدن

24.تملق و چاپلوسي

25.با مکر و حيله سخن گفتن

26.مزاح زياد

27.زخم زبان زدن

28.آبرو ريزي

29.کبر در گفتار

30.اداي صداي کسي را درآوردن

31.بدعت در دين

32.اظهار بخل و حسد

33.بد زباني در معاشرت

34.خشونت در گفتار

35.فحش و ناسزا گفتن

36.سخن چيني کردن

37.نااميد کردن

38.شوخي با نامحرم

39.ريا در گفتار

40.فرياد زدن بيجا

---

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. معراج السعاده، احمد نراقی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ص 527
2. گناهان زبان، محمدعلی صفری، تهران، چاپ فرهنگ، 1361

پی نوشت ها :
1. نوری، مستدرک الوسائل، قم، موسسه آل البیت ـ علیه السلام ـ ، 1408 ق، ج9، ص 22
2 . کنزل العمال، ج 15، ص 806، ح 43205
3 . جامع السعادات، ج 2، ص 341
4 . الغزالی، محمد، احیاء العلوم، بیروت، انتشارات دارالقلم، ج 3، ص 94
5 . نهج البلاغه، ص 183، خطبه 176

[أین المنتظر]

احادیثی در مورد غیبت کردن:

حدیث قدسی: غیبت کننده اگر توبه کند، ( و حلالیت بطلبد)، آخرین کسی است که وارد بهشت میشود و اگر مؤفق به توبه نشود، نخستین کسی است که وارد جهنّم میشود.
پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): ای علی، کسی که پیش او از برادر مسلمانش غیبت شود و بتواند آند برادر مسلمان را یاری کند، ولی کمک نکند، خدا او را در دنیا و آخرت خوار میکند.
پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): هر کس از برادر مسلمانش غیبت کند، روزه اس باطل میشود و وضویش از بین میرود و اگر در این حالت بمیرد، در حالی مرده است که حرام شمرنده ی حلال الاهی است.
پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): ای اباذر، از غیبت بپرهیز... غیبت آمرزیده نمیشود مگر اینکه شخص غیبت شده آن را ببخشد.
پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): غیبت کننده توبه میکند و خدا توبه ی اورا نمیپذیرد تا شخص غیبت شده او را ببخشد.
پیامیر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): کسی که از مرد یا زن مسلمانی غیبت کند، خداوند نماز و روزه اس را تا چهل روز نمیپذرد، ( البته اصل نماز و روزه چون یک فریضه است، باید خوانده شود و پذیرفته هم میشود، ولی هیچ ثواب و خاصیتی از آن دریافت نمیشود) مگر اینکه فرد غیبت شده او را بپذیرد.
پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): کسی که در ماه رمضان از مسلمانی غیبت کند، پاداشی برای روزه اش به او داده نمیشود.
پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): گوش کننده ثی غیبت، یکی از دو نفری است که غیبت میکند.
پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): از غیبت بپرهیزید، چرا که خورش سگ های جهنّم است.
پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): ای گروهی که به زبان ایمان آورده اید امّا دلهایتان ایمان نیاورده است، از مسلمانان غیبت نکنید.
پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): اثر غیبت در دین شخص مسلمان، سریع تر از بیماری خوره ( بیماری که باعث نابودی اجزای بدن میشود) است که وارد بدن میشود.
امام علی (علیه السلام): غیبت، خوراک سگ های آتش است.
امام علی (علیه السلام): پست ترین مردم کسی است که غیبت کند.
امام علی (علیه السلام): مبغوض ترین مردم در نظر خداوند، کسی است که غیبت کند.
امام علی (علیه السلام): از زشت ترین پستی ها غیبت کردن از نیکان است.
امام صادق (علیه السلام): غیبت کفر است و شنونده و خشنود از آن مشرک است.
اما صادق (علیه السلام) از پدران معصومش: کسی که از فرد مسلمانی غیبت کند، روز قیامت در حالی که از دهانش بویی بدتر از بوی مردار به مشام میرسد، می آید که اهل محشر از آن اذیت میشوند.
امام حسن عسکری (علیه السلام): بدانید که غیبت شما از برادر مؤمنتان که از شیعیان اهل بیت است، از خوردن گوشت مرده حرام تر است.

[صریا]

حضرت آدم با عده ای از اولادش نشسته بودند و همه مشغول و سر گرم حرافی وصحبت بودند یکی از ایشان از حضرت آدم پرسید که شما چرا سخن نمی گویید شما هم حرفی بزنید حضرت آدم (علیه السلام)فرمود:ما که از بهشت خارج شدیم ،خدا وعده ای داد که اگر می خواهید دوباره به بهشت باز گردید از راه سکوت بر گردید!!!

فواید سکوت در دنیا...
هر کس می خواهد در دنیا خوشحال و شادمان باشد فقط باید خاموشی را انتخاب کند(حضرت محمد( ص )
هر کس می خواهد در زندگی پشیمان نشود سکوت کند که در سکوت هیچ موقع پشیمانی نیست(امام علی (علیه السلام)
فواید سکوت از دیدگاه امام صادق (علیه السلام)
1.زینت عالم است
2.نفس به ریاضت عادت می کند زیرا نفس دوست دارد زیاد حرف بزند.
3.سبب کنار رفتن هوی و هوس می گردد
4.هرکس سکوت کند به برکت آن خدا شیرینی عبادت را به او می چشاند
5.سنگدلی کنار می رود ،کینه ندارد،خشم و غضب در او اثر ندارد
اگر خاموشی در زندگی باشد تفکر تو پوشیده می شود(امام علی (علیه السلام)

فواید سکوت در آخرت.....
امام صادق (علیه السلام):سکوت کن چرا که
1.دوملک کرام الکاتبین که بر دوش تو هستند و منتظر حرکت و سخن تو هستند هر چه سکوت کنی راحت ترند
2 .دفتر اعمالت سیاه نمی شود
3. روز قیامت وقتی سکوت کردن هایت بیشتر از سخن گفتنت باشد خداوند خوشحال می شود
4.هرچه سکوت کرده باشی روز قیامت حسابت آسان تر است
5. روز قیامت همه می فهمند که بهترین نعمت در زندگی آدمی سکوت بوده است

منبع(نشریه صبح امید، ش 17و18)

[Abasaleh]

سلام.
بله این حدیث رو که :
الغیبة اشد من الزناء.
غیبت شدیدتر از زناست.
روخیلی شندیم.از پیامبر،امام علی،امام سجاد و امام صادق شنیدم.
خیلی هم درموردش تإکید شده.
‏(منظورم اینه که خیلی توسط امام های زیادی نقل شده.)
التماس دعا.

[Mitsonary]

زبان؛ مركب سواری شیطان :

یك تكه گوشت كوچك است، اما امان از وقتی كه نسنجیده به حركت در آید؛ چه ها كه نمی گوید! نگاهش كه می كنی، می بینی ادعا خیلی دارد؛ اما حریف این تكه گوشت نمی شود...

و چه درنده ای است این تكه گوشت كوچك در دهان كه وقتی رها شود، از هجومش در امان نخواهی بود!
خوب كه بنگری، می بینی اگر حرف نزده باشی، كلام و سخن و در اصل، این تكه گوشت در اختیار توست؛ گویی گروگان توست. اما وقتی لب به سخن می گشایی و زبان را رها می كنی تا در كام بچرخد ... آنگاه تو در گرو آن هستی. ضرب المثل قدیمی ها را یادت هست: «حرف نگفته را همیشه می توان گفت». پس:
مزن بی تأمل به گفتار، دم نكو گو، اگر دیر گویی چه غم؟
مراقب زبانت باش كه اگر بی دقتی كنی، گاهی زبانت، حرف های درونی و اسرار پنهانی ات را فاش می كند و گاه با همین زبان، از زبان شیطان سخن می گویی و سخنگوی او می شوی كه «شیطان تو را به عنوان مركب سواری خویش قرار می دهد و به مزدوری خود می گیرد و از زبان تو، حرف خود را به دیگران می رساند».
مگر نه این كه سخن گفتن جزء عمل است و درباره اش بازخواست خواهی شد و مگر نه این كه اگر بیشتر سخن گویی، خطایت هم بیشتر خواهد شد! پس، كمتر سخن گوی كه كم حرفی نشانه خردمندی است:
«إذا تَمَّ العَقلُ نَقَصَ الكَلامُ»
مراقب زبانت باش كه رنگ رخساره خبر می دهد از سرّ ضمیر:
«مَا أضْمَرَ أحدٌ شیئاً إلاّ ظَهَرَ فِی فَلَتَاتِ لِسَانِهِ وَصَفَحاتِ وَجْهِهِ ؛ هیچ كس چیزی را پنهان نمی كند، مگر آن كه از لغزش های زبانش و تغییرات چهره اش آشكار می شود».
وقتی طلا و نقره یا درّی گرانبها داری، می كوشی تا خوب نگه داری اش كنی و از گزند آفات محفوظش داری، اما برای زبانت چه كرده ای؟ چقدر كوشیده ای تا بیهوده لب به سخن نگشایی و سخن بی جا نگویی كه نكند با سخنی نعمتی سلب شود یا كیفری فراهم آید؟...
... و این زبان ... شگفتا از كارش كه اگر مهار نشود و لجام گسیخته باشد، چه گناهان كه نمی كند، چه آبروها كه نمی ریزد، چه دوستی ها كه به دشمنی بدل نمی شود، چه پشیمانی ها كه پیش نمی آید، چه دل ها را كه نمی شكند و چه اسراری را كه فاش نمی كند... و به راستی اندیشه كردن كه «چه بگویم؟»، به از پشیمان شدن كه «چرا گفتم؟».

كم گوی و به جز مصلحت خویش مگوی
چـیزی كه نپرسند تو از پیش مـــگوی
دادنـد دو گــوش و یـــك زبـان از آغــاز
یعنی كه دو بشنو و یكی بیش مگوی

تا ندانی كه سخن عین صواب است، مگوی...
مَّا یَلْفِظُ مِن قَوْلٍ الاَّ لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِید

[sioosh]

چه خوش گفت عنصرالمعالی که زفان را به خوبی وهنر آموختن خوکن و جز خوبی گفتن زفان را عادت مکن که زفان تو دایم همان گوید که تو اورا بر آن داشته باشی و عادت کنی.
دیگه کاملاً معلومه منظورش چی بوده

[saloomeh]

از «مرحوم آية الله حاج شيخ غلامرضا يزدى» نقل شده است که:

مادرش از کسی غیبت کرده بود. ایشان به مادرش مى گويد: «توبه كن» ؛ ولی مادر توجه نمى‏كند. آن مرد بزرگ شروع مى‏كند به زدن خود، و به مادر مى‏گويد: «تا توبه نكنى همينطور خودم را می‏زنم!» مادر که این وضع را می‏بیند دلش به حال او مى‏سوزد و برای اینکه وی بیشتر از این خودش را نزند توبه مى‏کند.

در اینجا این سؤال پیش می‏آید که: چرا حاج شیخ از مادر تقاضاى توبه كرد؟ و چه چيز او را وادار نمود كه خودش را بزند تا مادرش توبه كند؟!

پاسخ این است که: چون آن عالِم ربانی به مرحله يقين نسبت به خدا و اولياء او و نیز روز حساب و قيامت رسيده بود گويا مى‏دید که مادرش را به خاطر مخالفت با دستور الهى در جهنم عذاب مي‏كنند. محبت زياد او به مادر، او را اين چنين منقلب مى‏كند که برای نجات او از آتش جهنم به آن روش متوسل شود.

نتیجه دیگری که از این داستان می‏گیریم این است که چون در هر لحظه‏اى مرگ براى افراد امكان‏پذير است و ممکن است هر آن، فرشته مرگ ما را دریابد، شخص عاقل بايد آنچه دوست دارد كه در وقت ملاقات مرگ دارا باشد و با آن حالت به ملاقات خداوند مهربان رود نصب‏العين خویش قرار دهد و آن را كسب كند؛ و نیز آنچه دوست ندارد که خداوند وی را با آن ببیند، هر چه زودتر با توبه و کفاره، از خود دور کند.

mall">آیت‏الله سید صادق حسینی یزدی


********************************

از چیزهائى که باعث عذاب آخرت ، و بدختى و ذلت انسان در دنیا مى گردد. غیبت و بدگوئى است و خدا آن را ناپسند و حرام و از گناهان کبیره مى داند

زیرا در قرآن مجید مى فرماید: و لایغتب بعضکم بعضا ایحب احدکم ان یاکل اخیه میتا فکرهتموه .

بعضی از شما غیبت و بدگوئى بعض دیگر را نکنید، آیا یکى از شما دوست دارند که گوشت مرده برادر (دینى ) خود را بخور شما (مسلما) بدتان مى آید.

در این آیه خداى متعال مبالغه بسیار در نهى نموده و غیبت و بدگوئى پشت سر مؤ منان را تشبیه به خوردن گوشت میته مسلمان نموده است بلکه امام صادق علیه السلام فرمود:

ان المغتاب لمسلم بما فیه خارج عن ولایة رب العالمین ، داخل فى ولایة الشیاطین .

کسى که پشت سر مسلمان غیبت کند به آنچه که در اوست از ولایت پروردگار عالم خارج شده و در ولایت شیطان داخل گردیده است .

و پیامبر اکرم (ص ) فرمود:

من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلوته و صیامه اربعین یوما و لیلة الا ان یغفر له صاحبه . [/b]

کسى که پشت سر مرد و زن مسلمان بدگوئى و غیبت کند خداى متعال نماز او و روزه اش را تا چهل شبانه روز قبول نکند، مگر اینکه فردى را که غیبتش را کرده ، او را ببخشد و راضیش گرداند.

[علی 110]

حارث گفت:
از امير المؤمنين (علیه السلام) شنيدم كه فرمود:
هيچ چيزى به زندانى شدن طولانى، سزاوارتر از زبان نيست.
(هر چه كمتر سخن گويى كمتر گناه كنى)
خصال-ترجمه جعفرى، ج‏1، ص: 31