اندر حکایت جِرم صغیری که جُرمش کبیر است+ قصه ی شیرین غیبت های ما

[علی 110]

اینجا به توفیق الهی به مرور و به کمک دوستان بر اساس آیات قرآن و روایات به یکی از مبتلابه ترین گناهان کبیره در بین خودمان میپردازیم که غبیت نام دارد که از زنا سخت تر است و ما معمولاً دچارش میشویم
قبل از ارائه ی اولی پست باید یاد آوری کنم بعضاً در اعتراض به غیبت کردن با این جواب مواجه میشویم که :
این حرف و من جلوی خودشم میزنم
خوب باباجون میزنی که میزنی، غیبت یعنی حرفی که اگه جلوی کسی در جمع بهش بگی ناراحت میشه و شما حالا پشت سرش گفتی، ولو حقیقت محض هم باشه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اگه دروغ باشه که میشه تهمت که پناه بر خدا از تهمت و آثار شومش !!!!!!!!!
خوب اولین رو تقدیم دوستان میکنم


بحث شیرین غیبت



مولا امیرالمؤمنین(علیه السلام) می فرمایند: غیبت نشانۀ منافق است، نهایت تلاش شخص عاجز و ناتوان است، شدیدتر و بدتر از زناست و خوراک سگان دوزخ است.

و همچنین می فرمایند: سخن چینی شیوۀ کسی است، که [b]از دین بیرون رفته است.[/b]

و همچنین می فرمایند: ای بندۀ خدا، در گفتن عیب کسی شتاب مکن، شاید خدایش بخشیده باشد، و بر گناهان کوچک خود ایمن مباش، شاید برای آنان کیفر داده شوی! پس هرکدام از شما که به عیب کسی آگاه است، به خاطر آنچه از عیب خود می داند باید از عیب جویی دیگران خودداری کند.

و در روایت است که : هرگز رسوا مساز کسی را که می دانی خداوند تو را به عملی بدتر از آنچه او انجام داده رسوا نساخته.
خطبه 140، غررالحکم

حال بشینیم هی غیبت کنیم! بیکاریم دیگه سرگرمی دیگه ای هم که نیست، تازه کلی هم می خندیم، انگار نه انگار که از عزیزترین چیزها نزد خدا، آبروی مؤمنین است. واقعاً خیلی شجاعیم!! خیلی خیلی شجاعیم!! انگار نه انگار که خدا در قرآن می فرمایند «ویلٌ لکلّ همزه لمزه» وای بر تمام مسخره کنندگان. نترسیدن از این هشدار پروردگارپناه می برم به خدا از خشم خدا!!!


اى اهل ايمان

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً. «2»

اى اهل ايمان، از بيشتر بدگمانيها در باره يك ديگر اجتناب نمائيد كه برخى از آنها خلاف واقع و گناه است و همچنين از اوضاع درونى و زندگى داخلى اين و آن تجسّس نكنيد وغیبت یکدیگر را نکنید

بچه های تالار بیداری اندیشه بیاید با هم قرار بگذاریم غیبت نکنیم به هیچ قیمتی و تحت هیچ شرایطی و از خدا بخواهیم به حق امام زمان ما رو در این امر یاری کنه و توفیق ترک غیبت رو به ما بده

و در ضمن اگه کسی هم غیبت کرد شخص یا اشخاص رو از غیبت نهی کنیم و اگه میشد از شخص غایب دفاع کنیم واگه نتونستیم فضای غیبت رو عوض کنیم اوجا رو ترک کنیم که اینها سیره ی 14 معصوم هست
یا علی

الحديت-روايات تربيتى ج‏3 119 سوء ظن ..... ص : 119
ادامه دارد انشاالله

[ترنم]

در جواب جناب يا ثارالله گرامي :


چندتا راهکار خوب از جناب بیداری اندیشه گرامی برای مواقعی که دوروبریامون دارن غیبت میکنن::


1- دفاع کردن از طرف غیبت شونده ولو کوچکترین چیز. مثلا بگیم: ... اما بنده خدا اینش خوبه، یا تقصیر نداره یا ... بعضی وقتها ما هم تو این موقعیت قرار می گرفتیم شاید همینطوری می شدیم.... و از این دست موارد.

2- عوض کردن بحث با جملاتی مثل: خوب عیبی نداره... دیگه چه خبر، چه خبر از درسها، کارها، برادرت فلان شد، دوستت موفق شد فلان کنه، نظرت راجع وضعیت جهان چیه تحلیلت چیه....

3- اگر هیچکدوم جواب نداد دو راهکار می مونه: با حداکثر پر رویی که بتونیم از طرف بخوایم غیبت نکنه مثلا بگیم: من یه مشکلی دارم اگر کسی بد یکی دیگه رو برام بگه مثلا حالم گرفته میشه نمی دونم چرا اینقدر از این کار بدم میاد....

اما اگر نشد که حداکثر پر رویی رو به دست آورد و راهکارهای بالا هم جواب نداد بهتره توجه نشه و در دل احساس تنفر نسبت به غیبت باشه و خدایی ناکرده آدم لذت نبره از شنیدن بدی دیگران. خودش و حواسش رو به چیزهای دیگه پرت کنه.

انشاءالله که خدا هم کمک می کنه به کسی که واقعا نیتش درست باشه.

[ساقی]

بسم رب المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

*************

آیه 12 سوره حجرات
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از گمان فراوان بپرهيزيد. زيرا پاره‌اى از گمانها در حد گناه است. و در كارهاى پنهانى يكديگر جست و جو مكنيد. و از يكديگر غيبت مكنيد. آيا هيچ يك از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ پس آن را ناخوش خواهيد داشت. و از خدا بترسيد، زيرا خدا توبه‌پذير و مهربان است.

(1)تمثیل بسیار زیبا و گویای قرآن در تجسم کار غیبت این است که آدمی گوشت برادر مرده ی خود را تناول کند که مسلماً او را سخت ناخوش خواهد آمد.

در این تمثیل تناسبها و هماهنگی های معنوی به نحو بدیعی رعایت شده است. اولاً غیبت از جنس خوردن است و مردم گاه تعبیر می کنند که غیبت را همچون نُقل و نبات می خورند. ثانیاً به تعبیر قرآن این خوردن به حقیقت خوردن گوشت مرده است که هم سخت ناخوش می آید و هم مسموم و خطرناک است.

تناسب دیگر این است که آن دیگری که غیبتش را میکنی در حکم برادر و قوم و خویش توست و خردمند آبروی برادر خود را نمی برد و باز تناسب دیگر این است که چون معمولا عیب گوییها را در پشت سرِ مردمان میکنند و به همین جهت آن را «غیبت» نامیده اند، شخص غایب در حکم مرده است و بنابراین شخص گوشت برادر مرده ی خود را می خورد.

این تمثیل از نظر ادبی و خطابی که هدفش اقناع از طریق نشان دادن تصویرها است در نقطه اوج قرار دارد و تعبیری از این موثرتر و گویاتر و درست تر در ادبیات جهان نخوانده ایم.

آخرین دستور آیه این است که از خدا بترسید و کارهای زشت مکنید و اگر خدای ناخواسته کردید توبه کنید و بدانید که خداوند بسیار مهربان و توبه پذیر است.

درباره حدود و ثغور غیبت سعدی سخنان ارزنده ای در بوستان و گلستان آورده است. گوید:
مرا در نظامیه ادرار بود * شب و روز تلقین و تکرار بود
مر استاد را گفتم ای پر خرد * فلان یار بر من حسد می برد
چو من دادِ معنی دهم در حدیث * برآید بهم اندرونِ خبیث
شنید این سخن پیشوای ادب * به تندی بر آشفت و گفت ای عجب
حسودی پسندت نیامد ز دوست * چه معلوم کردت که غیبت نکوست
گر او راه دوزخ گرفت از خسی * از این راه دیگر تو در وی رسی

-----------

به گزارش سرویس دینی جام نیوز؛ از رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) پرسيدند: چرا غيبت اشد و بدتر از زنا است ؟ فرمود: لِاَنَّ الرَّجُلَ يَزْنى وَ يَتُوبُ ثُمَّ يَتُوبُ اللّهَ عَلَيْهِ وَ الْمُغْتابُ يَتُوبُ وَ لايَغُفُرُاللّهَ لَهُ حَتَّى يَغْفِرَلَهُ صاحِبَهُ كسيكه زنا مى كند بعد از زنا اگر واقعا پشيمان شد و توبه كرد، خدا او را مى آمرزد.

اما اگر كسى غيبت كرد، بعد از غيبت هر چه بگويد الهى العفو تا طرف را راضى نكند آمرزيده نمى شود لذا بدتر از زنا است چون دو طرفى است زنا فقط طرفت خداست غيبت هم خدا هم آن بيچاره غيبت كرده شده است تا او را حلال نكند از او راضى نگردد.

آمرزيده نمى شود و اگر كسى خواست توبه از غيبت بكند اگر بگوش طرف رسيده و رنجيده شده چاره ندارد غير از اينكه برود دلش را بدست آورد. در باب كفاره غيبت عرض شد اگر كسى غيبت از مسلمانى كرد غيبت مؤ منى را نقل كرد حالا مى خواهد توبه بكند اگر بگوش او رسيده چاره منحصر است به اينكه عذر بخواهد دل جوئى كند دلش را به دست بياورد تا جبران شود.

و اگر بگوش او نرسيده اگر برود باو بگويد ما غيبت ترا كرده ايم ما را حلال كن بدتر لكن رنجش تازه اى پيدا مى شود پس بهتر آنستكه باو نگويد فقط بين خود و خدا اصلاح كند در آن مجلسى كه غيبت كرد. بگويد من اشتباه كردم و بالعكس خوبيش را بگويد.

توبه بدگوئى خوشگوئى است استغفار هم بكند چون يكى از گناهان كبيره است .

زبده القصص/ميرخلف زاده

(1)http://www.yjc.ir/fa/news/4707538

----------

[ضحی]

یک نکته توی پرانتز اینکه من فکر می کنم این بیان قرآن فقط تمثیل نیست بلکه نفس عمله...

متن زیبایی بود خدا خیرتون بده

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم

نقل قول:

اگر به گوش او نرسيده باشد، اگر برود به او بگويد ما غيبت ترا كرده ايم ما را حلال كن بدتر، و رنجش تازه اى پيدا مى شود
پس بهتر آن است كه به او نگويد
فقط بين خود و خدا اصلاح كند در آن مجلسى كه غيبت كرد، بگويد من اشتباه كردم و بالعكس خوبيش را بگويد.

توبه بدگوئى، خوشگوئى است.
استغفار هم بكند، چون يكى از گناهان كبيره است .

با تشکر