این است سبک زندگی...(بسیار مهم و کاربردی)

[مجید املشی]

این تاپیک در ادامه ی مبحث لزوم داشتن سبکی برای زندگی می باشد.
در مبحث قبلی به این نتیجه رسیدیم که برای زیستن نیاز به سبکی برای زیستن هم داریم و قله ای را که انسان از دید اسلامی باید به عنوان هدف و چشم انداز مدنظر داشته باشد همانا مقام عبد شدن است و لزوما باید سبکی برای نزدیک شدن به این مقام برگزینیم.
اگر هم وقت کافی برای پیگیری همه ی مبحث قبلی ندارید می توانید جمع بندی آنرا در این ارسال مشاهده نمایید:

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-23...#pid176187

برای دقیق شدن میخوام خودمونی و خیلی مصداقی بگم آقا اصلا میدونی چیه؟؟ میدونی چجوری باید زندگی کنی؟؟ راه و روش چیه؟؟ چه جوری حرف بزنی ؟؟ چه جوری لباس بپوشی ؟؟ خونت باید چه جوری باشه ؟ رفتارت باید چجوری باشه با خانواده با دوستان و..؟؟ چه جوری باید فکر کنی؟؟ چه جوری باید تصمیم بگیری ؟؟ و همه این چجوری ها که ریز به ریز تو زندگی همه ما هست.



نکته بسیار بسیار مهم اینه که حالا هر چقدر برویم جلوتر نکات بسیار کاربردی می شوند و می توان آن ها را در زندگی روزمره خیلی راحت عملی کرد. در مورد هر بندی سعی کنیم آن را عملی کنیم.


منتظر نظرات خوب شما دوستان عزیز هستیم.

[كارمند پيمانی]

با سلام

خواهشاً خیلی بحثو فلسفی و پر تکلف نکنید که از حوصله خارج نشه.

شخصی از آیت الله بهجت به این مضمون پرسید که بابا تکلیف ما چیه یا به قولی راه صلاح و نجات در یک جمله چیه ؟ پاسخ دادند :
.
.
.
.

انجام واجبات , ترک محرمات

به همین راحتی و یا شاید صد البته به همین سختی !!

وقتی این دو اصل رو هدف قرار بدین همه چیز میاد سر چاش و یا به عبارتی

راه خود گوید که چون باید رفت .




یا علی

[شهرام]

ایا برای زندگی باید سبک خاصی داشته باشیم؟

سبک زندگی چی چی هست؟

ایا تا به حال به سبک زندگی فکر کرده ایم ؟

سبکی که داریم رو چطور خلق کردیم؟

ایا همه ی ما سبک زندگی مخصوص به خودی داریم؟

سبک زندگیه مدنیته رو دوست داشته باشیم و یا ساده و یا ؟

معیار بهترین سبک زندگی چی هست؟

ایا سبکی که داریم اخرو عاقبتی داره؟



بدون داشتن یه شغل،نمیشه به موفقیت شغلی رسید و بدون داشتن یه سبک زندگی خوب هم نمیشه به موفقیت در زندگی رسید.

حتی حیوانات هم سبک مخصوص خودشون رو دارند،ساده هست

مثلا یک پرنده میداند که کی جفت گیری کند و کی تخم بزارد و کی کوچ کند و دارای یک نظام کاملا دقیق و سبکی پایدار و وبر اساس غریزه هست.

حتی اگه به یک سگ هم حمله کنی،میدونه کی فرار کنه و کی حمله(وقتی بدونه میخوای بهش صدمه بزنی حمله میکنه)

سبک زندگی هم به صورت خیلی ساده یعنی اینکه من و داریم پشت کامپوتر میشینیم و برای گسترش نگرش و اخلاق و اطلاعاتمون داریم تبادل بحث میکنیم و برای گسترش علم و یا داشتن مدرک تحصیلی(یا هر دلیل دیگه) تو دانشگاه درس میخونیم و باسه خودمون دوستایی داریم و با سبک خودمون باهاشون رفتار میکنیم و همچنین دنبال پول هستیم تا راحت تر و موفق تر زندگی کنیم و(یا هر دلیل دیگه) واکنش های متفاوتی داریم و ...

این اعمال اینو نشون میده که همه ی تک تک ما سبک و حرفه ی خودمون رو داریم و نمیشه گفت فلانی سبک زندگی نداره،ولی میشه گفت که همون شخص سبکش رو باسه خودش معنی و تعریف نکرده و نمیتونه درست مدیریتش کنه و یا سبکش اشتباهه،مثلا همه ی ما میدونیم که وقتی به پول درست و حسابی دستمون رسید چیکار میکنیم و یا کی عصبانی میشیم و چه چیزهایی باعث ارامش ما میشن و یا کی از ته دل دعا میکنیم و هدفمون چی هست.

در خلق این سبک مخصوصمون عواملی خیلی تاثیر گزار بودند و خواهند شد(چون ما گاها تغییر میکنیم،)مثلا" تربیت خوانوادگی،تربیت اساتید و معلمان و تاثیر دوستان و مطالعه های خودمان و دانستن نظرهای انسانهای دیگر و قانون اجتماعی و مهتر از همه ی این عوامل دین ما،که به تنهایی تاثیر گزار تر از همه ی عوامل دیگر است.

همه ی انسانها در تاریخ در مورد بهترین ها فکر کرده اند و بهترین سبک زندگی در صدر این فکر ها بود،خیلی ها قدرت و پادشاهی رو بهترین دونستند و خیلی ها کمک به انسان و خیلی ها هم پرستش معبود رو و یا کشفیات علمی و تکنولوژیکی رو و...

تا انجا پیش رفت که باعث پایه گزاری مکتب های فکری مختلفی شد،مثل کمونیسم و سایر ایسم های دیگر و حتی ایین هایی مثل بودا که سرنجام برای مردمش تقدس پیدا کرد و دین شد.

ولی معیار ها همیشه متفاوت بودند و هستند و بهترین معیار چی بود و هست؟؟
قدرت،ثروت،علم،شهرت،محبوبیت,اعتبار و یا...

ولی معیار حقیقی گاها فراموش میشد و چیزی نبود جز سعادت دنیا و اخرت.

معیاری که همه معمولا فراموشش میکنند مگر اندکی(که حتی من هم جز اکثریت در مقابل این اقلیت هستم و شاید تو هم مثل منی و باز هم شاید تو هم مثل من نبال تغییر نیستی).

برای درک بهترین سبک باید زندگی پیامبران و امامان و حتی دیکتاتور ها ورهبران و روشنفکران و دانشمندان و... مطالعه شود،تا بتوان سبک فعلی خود را تغییر داد(جهت بهبود)

و دانست که چرا مثلا" حضرت نوع (علیه السلام)چرا تا اخر عمر در الونکی زندگی کرد که حتی پاهایش هم بیرون از الونک میماند و در زمان مرگش گفت:اگر میدانستم که این دنیا اینقدر فانی و بی ارزش هست،حتی این الونک را هم نمی ساختم و چرا حضرت سلیمان(علیه السلام) یکی از با شکوه ترین بناهای زمان خود را ساخته بود(معبد سلیمان) و چرا های دیگر

در این میان اسلام و یکتا پرستی برای مومنان میانه روی را توصیه میکند که کلید بزرگی هست برای همه ی رفتارها و اعمال و کارهایمان.

البته زنگی و اخلاق و سبک اسلامی نه تو تاپیکی جا میشه و نه تو هیچ کتابی و برای دانستن حداقل گوشه ایش باید زحمت کشید و هر کس به اندازه ی همین زحمتش موفقتر و سعادتمند تر خواهد شد.

با حق الله

[saloomeh]

پر واضح است که داشتن سبک و سیاق برای زندگی از ملزومات است نکته اینجا ست که ایا هر کدام از ما قادر به ارائه و پیاده بهترین نوع سبک و سیاق برای ادامه زندگی هستیم ؟؟؟؟؟؟؟؟ که البته اگر هم باشیم تنها برای خودمان مصداق پیدا میکند آنهم با کلی نواقص .

یک مثال ساده : وقتی به دندان درد مبتلا می شویم قطعا گزینه مراجعه ما یک دندانپزشک خواهد بود نه یک جراح مغز و اعصاب !!! چرا ؟؟؟؟ چون او را در این مطلب متخصص میبینیم . حالا من به عنوان یک جوان مسلمان برای یافتن بهترین سبک زندگی باید به متخصص این مهم مراجعه کنم

و امام معصوم به عنوان نماد یک انسان کامل و کسی که به نهان ترین امور و نیاز های انسان به اذن خدا آگاه است بهترین و البته تنها گزینه انتخابی ما خواهد بود . اینکه من بدانم آیا این شیوه برای من هم کاربرد دارد و درست هست یا نه و سوالهایی از این دست نشانه عدم درک مقام امام است . امام به عنوان مرجعی که احتمال کوچکترین خطایی در رفتار و اعمالش نیست و کسی که تمامی افعال صادره از وی کاملا مطابق با فطرت انسانی ماست میتواند تنها گزینه انتخابی ما باشد برای دستیابی به بهترین نوع سبک زندگی . همین امر میتواند تضمینی باشد برای اینکه با اطمینان به تعمق و تفکر در سیره عملی این بزرگوارن بپردازیم و قطع به یقین بدانیم که راهی جز این نیست که بتواند مرا به جایی برساند که باید باشم . سبک و سیاقی که اسلام از طریق امام معصوم ارائه می دهد بدون در نظر گرفتن دین و مذهب ، قطعا انسانی ترین شیوه برای ادامه زندگی دنیایی خواهد بود .

[ztb]

سلام
کلاس خودشناسی که می رفتم خانمی روانشناسی صحبت می کردن و می گفتن اولین کاری که می کنین این باشه که درباره عکس العملاتون فکر کنید . این که چرا در برابر حرف یا عملی شاد یا ناراحت شدین و خجالت نکشین و سعی نکنید اگه به یه صفت منفی رسیدین مخفیش کنید یا تغییرش بدین چون آدم پره از صفات خوب و بد . بعد از شناخت صفات خوب و بد برید دنبال علت بوجود اومدن صفات بد . مثلا چرا به فلانی حسادت می کنی . ازاین به بعد با خودت روراستی و راحت مشکلاتتو حل می کنی .
مورد دیگه باورها هستن که جامعه به شکل اعتقاد به ما داده ، مثلا زنان ایرانی فداکارن و اینکه خیلی از خانما خودشونو بخاطر این حرف به دردسر میندازن که باید ازشر اینا هم رها شد .بعد شناخت استعدادهاست اونی که هست نه اونی که برچسب شخصیت شما شده از خانواده یا جامعه . خوب حالا برید سراغ پرورش استعدادهاتون . اگه لازمه کلاس برید یا سوال کنید یا هرچی . از روی استعدادها میشه هدف گذاری کرد . اونی که واقعا خودتون میخواید نه اونی که خواست جامعه یا خانواده اس. اینطوری ذهن آرامی خواهید داشت و به موقع می تونید هرجا لازم باشه عکس العمل نشون بدید چون در حال زندگی می کنید و شلوغی ذهن ندارید و ذهنتون خلوت و ساکته .

[*مهاجر*]

"بسم الله الرحمن الرحیم"

نقل قول:

با سلام

خواهشاً خیلی بحثو فلسفی و پر تکلف نکنید که از حوصله خارج نشه.

شخصی از آیت الله بهجت به این مضمون پرسید که بابا تکلیف ما چیه یا به قولی راه صلاح و نجات در یک جمله چیه ؟ پاسخ دادند :
.
.
.
.

انجام واجبات , ترک محرمات

به همین راحتی و یا شاید صد البته به همین سختی !!

وقتی این دو اصل رو هدف قرار بدین همه چیز میاد سر چاش و یا به عبارتی

راه خود گوید که چون باید رفت .

ببخشید اگه امثال من به این کلام عمل میکرد: [انجام واجبات- ترک محرمات]
دیگه هیچ نیازی به ادامه این بحث یا دیگر بحث ها نداشتیم...

آخه تو جامعه ای که نفس می کشیم اینقدر خرافات وارد ذهنمون به عنوان دین شده که خیلی
از رفتارهامون همخونی نداره با دین!!!
و یادمون باشه آگاهی پله اول عمل است که به پیروزی منجر میشه.

یه مثال بزنم: با دوستام رفته بودیم بیرون کلی گفتی و خندیدیم، از هر دری که دلت بخواد...
توی این جمع ها حرفهای بیهوده خیلی زده میشه و بعدشم میگم بابا خوش گذرونی حلال هست؛
از دیوار همسایه که بالا نرفتیم!! تازه مشروبم که نخوردیم!! و...
اما غافل از اینکه امیرالمؤمنین سلام الله علیه فرمود: هر کس بیهوده گویی بر او چیره شود عقلش تباه گردد!!
و یا اینکه هر کس شوخی زیاد کند احمق شمرده می شود!!

حالا توی جامعه ای که دین رو با افراد می شناسن موشکافی کردن این موارد و اصلاحش توی وجود خودمون باید تلقی بشه از فلسفی شدن و پرتکلفی!!!؟؟...





راستی فرموده بودید اگر این دو اصل رو هدف قرار بدیم همه چیز میاد سر جاش!

فک نکنم ما هم از این مسیر فاصله گرفته باشیم در راستای همون هست.
آموزه های دینی علاوه بر دعوت انسان به بندگی خدا وی را به آبادانی زمین توصیه فرموده اند:
«وَمَا خَلَقْتُ‏ الْجِنَ‏ وَالْإِنسَ‏ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‏»؛ «ما انسان را تنها برای بندگی آفریدیم» سوره ذاریات- 65
«هُوَ أَنْشَأَكُمْ‏ مِنَ‏ الْأَرْضِ‏ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ‏ فِيها»؛ «او شما را از زمین آفریدو آبادانی آن را از شما خواسته است»
سوره هود- 65

با کنار هم قرار دادن این دو آیه این نتیجه بدست می آید که خدا بشر را آفرید؛ تا به عمران و آبادی زمین بپردازد
و در بندگی او بسر برد و برای هر دو قسمت، راهکارهایی را ارائه کرده است. پس چنانکه خدا راه هایی بندگی
را به بشر آموخت، راه کارهای عمران زمین را نیز از راه عقل و نقل به او آموزش داد و این علم، به لحاظ خدادادی
بودن، هدفدار و خدامحور است.
آبادانی زمین به تعامل همه جانبه انسانی و همه جانبه افراد با خود، با همنوعان، با نظام اسلامی، با حیوان،
با محیط زیست و احیای منابع حیاتی آن است. اموری مانند کار و تلاش، بهداشت و خدمات عمومی، احیای
مراکز علمی، عبادی، ایجاد مراکز تولیدی، مزارع سرسبز و آبادانی مناسب و ... از مصادیق آن است. این آبادانی
باید بگونه ای باشد که زمین و اماکن زندگی، برای دستیابی به کمال انسانی و ارتباط با خدا آراسته شود و در
جای جای آن، نماد ارتباط با خدا و آیات الهی را مشاهده کرد. در این صورت نگاه به سراسر عالم، نگاه به آیت الهی
می شود و زمین یک شئ گسسته از مبدأ و معاد پنداشته نمی شود....

---

نقل قول:. اونی که واقعا خودتون میخواید نه اونی که خواست جامعه یا خانواده اس. اینطوری ذهن آرامی خواهید داشت و به موقع می تونید هرجا لازم باشه عکس العمل نشون بدید چون در حال زندگی می کنید و شلوغی ذهن ندارید و ذهنتون خلوت و ساکته .

آره من همیشه دنبال جیزی بودم که خودم میخواستم، حتی نه اونی که جامعه و خانوادم خواستن.
اما بازم به بن بست خوردم با مخ پرتاب شدم ته دره!!!
میدونی چرا؟؟؟!!...
آخه خدا هیچ جایی تو زندگیم نداشت ....
تنها زمانی تونستم ذهن آرومی داشته باشم و و به موقع و هر جا که لازم بود تو زندگیم عکس العمل نشون بدم
که خدا رو داشتم و رو حرفاهایی اون سرمایه گذاری کردم؛ دیگه ذهنم شلوغ نبود بلکه خلوت و آروم... و چقدر شیرین!

هدف این تاپیک هم همینه بوسیله آیات و روایات داشتن زندگی با سبک و رنگ و بوی یکتاترین معبود...
با خدا باشید یک عمر زندگی خویش را تضمین کنید با گارانتی بهشت حتی پس از پوسیده شدن...
باور کنید تأثیر زیاد شدن آگهی بین فیلم هاست دیگه! بنده بی تقصیرم

[من انقلابی ام]

سلام به همگی! توی این مبحث همه در مورد اینکه بهترین سبک زندگی سیره پیامبران و ائمه معصومین هست اتفاق نظر دارن و همچنین در مورد هدف زندگی دنیایی که رشد و به کمال رسیدن انسان و بندگی پروردگاره. بیایید بحث رو به این سمت ببریم که دستورالعمل های این سبک کدام است و اینکه چه کارایی در زندگی روزمره انجام بدیم و از چه نکات مهمی غافل نباشیم؟!!
فکر کنم منظور کارمند پیمانی هم همین بود! بنده خدا راست میگه. خواهش میشود به علما و فلاسفه برنخورد
یه جایی یه حدیثی از حضرت علی (علیه السلام) خوندم که دقیق کلماتشو یادم نیست (ممنون میشم اگه کسی از دوستان میدونه بگه) ولی مذمونش این بود که در جامعه ای که در مقابل کار زشت امر به معروف و نهی از منکر نمیشه آن کار گسترش پیدا میکنه وقبحش از بین میره و آنوقت است که دعا کردن هم افاقه نمیکنه!
پس یکی از واجباتی که باید انجام بدیم امر به معروف و نهی از منکر است البته بعد اصلاح خودمون چون همونطور که میدونید رطب خورده منع رطب نمیکند!

[ساجد]

من فکر میکنم بهره یک مقدار برای این سبک زندگی مصداقی تر بحث کرد ....
چون که همه ما میدونیم انجام واجبات و ترک محرمات یعنی چی ، اما ..................
((اما شو دیگه خودمون بهتر میدونیم .))
حالا میخوایم اینجا یاد بگیریم و تمرین کنیم
به یه بچه ای که هیچی درس نخونده و تازه میخواد یاد بگیره راهنمایی که معلماش میکنن اینه که از مثالهای ساده جزوه و کتاب شروع کن .
حالا من هم یه بچه تنبل که تازه میخواد سبک اصولی برای زندگیش پیدا و پیاده کنه بهتره گاماس گاماس قدم برداره تا ...
رهرو آن نیست گهی تند و گهی خسته رود .....
رهرو ان است ............................
پس بهتره برای شروع مصداقی تر بحث و گفتگو کرد مثلا در هنگام عصبانیت انجام اینکار توصیه شده و یا به تجربه برای دوستان ثابت شده .
مثلا من دوستم میگفت یه جمله ای برای خودش انتخاب کرده که وقتی عصبانی میشه و یکی همش سیریش میشه بهش اون جمله رو میگه که هم طرف مقابلش دیگه دست از سرش بداره و هم اینکه عصبانیتش رو به شکل بد و جبران ناپذیری نشون نده .
من هم این کارو کردم خب واقعا نتیجه بخش بود .
البته این یه مثال ساده بود .
یا مثلا همه ما ساده اذان را میشنویم اما کدممون واقعا حی علی الصلوه هستیم ؟؟؟؟
خب چیکار کنیم که به اونجا برسیم؟؟؟
و بازهم تاکید میکنم که برای شروع مصداقی صحبت کردن خیلی خیلی جواب میده ...
و در آخر دعا میکنم که به حق قرآن همه مون در پیاده سازی سبک زندگی موفق باشیم

[*مهاجر*]

"بسم الله الرحمن الرحیم"

نقل قول:بیایید بحث رو به این سمت ببریم که دستورالعمل های این سبک کدام است و اینکه چه کارایی در زندگی روزمره انجام بدیم و از چه نکات مهمی غافل نباشیم؟!!
فکر کنم منظور کارمند پیمانی هم همین بود! بنده خدا راست میگه. خواهش میشود به علما و فلاسفه برنخورد

نقل قول:
راستی فرموده بودید اگر این دو اصل رو هدف قرار بدیم همه چیز میاد سر جاش!
فک نکنم ما هم از این مسیر فاصله گرفته باشیم در راستای همون هست.
آموزه های دینی علاوه بر دعوت انسان به بندگی خدا وی را به آبادانی زمین توصیه فرموده اند:
«وَمَا خَلَقْتُ‏ الْجِنَ‏ وَالْإِنسَ‏ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‏»؛ «ما انسان را تنها برای بندگی آفریدیم» سوره ذاریات- 65
«هُوَ أَنْشَأَكُمْ‏ مِنَ‏ الْأَرْضِ‏ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ‏ فِيها»؛ «او شما را از زمین آفریدو آبادانی آن را از شما خواسته است»
سوره هود- 65

با کنار هم قرار دادن این دو آیه این نتیجه بدست می آید که خدا بشر را آفرید؛ تا به عمران و آبادی زمین بپردازد
و در بندگی او بسر برد و برای هر دو قسمت، راهکارهایی را ارائه کرده است. پس چنانکه خدا راه هایی بندگی
را به بشر آموخت، راه کارهای عمران زمین را نیز از راه عقل و نقل به او آموزش داد و این علم، به لحاظ خدادادی
بودن، هدفدار و خدامحور است.
آبادانی زمین به تعامل همه جانبه انسانی و همه جانبه افراد با خود، با همنوعان، با نظام اسلامی، با حیوان،
با محیط زیست و احیای منابع حیاتی آن است. اموری مانند کار و تلاش، بهداشت و خدمات عمومی، احیای
مراکز علمی، عبادی، ایجاد مراکز تولیدی، مزارع سرسبز و آبادانی مناسب و ... از مصادیق آن است. این آبادانی
باید بگونه ای باشد که زمین و اماکن زندگی، برای دستیابی به کمال انسانی و ارتباط با خدا آراسته شود و در
جای جای آن، نماد ارتباط با خدا و آیات الهی را مشاهده کرد. در این صورت نگاه به سراسر عالم، نگاه به آیت الهی
می شود و زمین یک شئ گسسته از مبدأ و معاد پنداشته نمی شود....

فک کنم نقل قول دوم کافی باشه برای اثبات اینکه به کسی برنخورده و اتفاق نظر وجود داره!
راستی علما فلاسفه ای وجو نداره همه خودیند

نقل قول:یه جایی یه حدیثی از حضرت علی (علیه السلام) خوندم که دقیق کلماتشو یادم نیست (ممنون میشم اگه کسی از دوستان میدونه بگه) ولی مذمونش این بود که در جامعه ای که در مقابل کار زشت امر به معروف و نهی از منکر نمیشه آن کار گسترش پیدا میکنه وقبحش از بین میره و آنوقت است که دعا کردن هم افاقه نمیکنه!
پس یکی از واجباتی که باید انجام بدیم امر به معروف و نهی از منکر است البته بعد اصلاح خودمون چون همونطور که میدونید رطب خورده منع رطب نمیکند!

ما هم که پست می فرستیم می خوایم هر کس آگاهی داره بقیه هم خبر دار کنه.
و درسته که رطب خوردیم اما هدفمون تقویت آگاهی هست تا راحت تر ترک کنیم. آخه اسم ما جزء رفوزه هاست
نه اون شاگرد زرنگی که اول خودش انجام میداد بعد به بقیه هشدار میداد "پیغمبرمون دیگه"
هفت شهر عشق را عطار گشت ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم ....
پس با شما هم اتفاق نظر داریم

[*مهاجر*]

"بسم الله الرحمن الرحیم"

آقا سید ابراهیم من هر روز میام می بینم هیچ پستی نیست!
آخه فرمودید: بدون هماهنگی ادامه ندیم مطالب رو.
من همش منتظرم یه خبری بدید...

[سید ابراهیم]

خب حقیر نگفتم که چیزی نفرمایید....
شما ارسال اول را خیلی خوب گذاشتید.... من تصورم بر این بود که میخواهید ادامه بدهید... فکر کنم بخش بعدی اهمیت علم اندوزی است....