وقتی فقر وارد خانه ای شد، دین ...

[soheyl68]

به نام خداوند سبحان

سلام دوست عزیز

وقتی فقر بیاد خونه تون، چه اتفاقی می افته؟ چه اتفاقی برای دین و دین داری تون می افته؟

من این رو نمی فهمم که می گن وقتی فقر بیاد، دین می ره. یعنی چی؟

فکر می کنم اگر انسان، قهمیده باشه، هیچی نداشته باشه بخوره، گرسنه اما دین دار می میره. اما اگر فرزند و همسر داشته باشه، نمی دونم !

به میزان ایمان و دین داریش هم مربوطه البته.

وقتی فقر وارد خانه ای شد، دین ...؟ شما بگید

---

نظرتون در مورد این جمله چیه؟
کسی که زندگی مادی و اقتصادی ندارد،زندگی مذهبی و معنوی هم ندارد.

[Reza2035]

فقر برای انسان انزوای فکری، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و دینی می­آورد. انسانی که فضای فکر و اندیشه­اش را تامین آب و نان فراگرفته باشد، نمی­تواند به رشد فکری و کمال برسد و ازحقوق فردی، سیاسی و اجتماعی خود آ گاه شود. درطول تاریخ آنانی که خواسته­اند مردم را از پرداختن به امور سیاسی و اجتماعی باز دارند، گرفتار زندگی روز مره کرده و از رشد و تعالی باز داشته­اند. اسلام برای فقر زدایی مبارزه جدی دارد. پیامبردر آخرین سخنانش به حاکمان بعد از خود سفارش نموده که «ولم یضرهم فیذلهم و لم یفتقرهم فیکفرهم»حاکمان اسلامی باید به مردم زیان نرسانند تاخوارشان کنند و فقیر نکنند که کافرشان
سازد.

آن حضرت در کلام دیگر فرمود: «لولا رحمه ربی علی امتی کاد الفقر ان یکون کفرا» اگر رحمت خدا شامل حال فقرای امتم نمی­شد نزدیک بود که فقر به کفر بینجامد. و نیز فرموده است: «الفقر طرف من الکفر»فقر نیمی از کفر است.

امام علی(علیه السلام) به فرزندش فرمود: فرزندم؛ از فقر بر تو ترسانم، پس ازآن به خدا پناه ببر که فقر دین را می­زداید و عقل را پریشان می­کند و دشمنی پدید می­آورد.
شهید مطهری می­گوید: «بسیاری ازگناهان ازفقر و احتیاج ناشی می­ شود…فقر به سرحد کفر نزدیک است. فقر روح را عاصی و عزیمت را ضعیف می­کند…فقر فکر را پریشان و دهشت زده می­کند، عقل و فکر در اثر احتیاج و فقر و نبودن وسایل تعادل خود را از دست می­دهد…انسان دیگر نمی­تواند خوب در قضایا فکر کند.
علامه طباطبای می­گوید: «علت تمام جرم و جنایات یا فقر مفرط است یا ثروت بی­حساب که به اسراف و بی­بند و باری و شهوترانی و تجاوز به مال و جان و ناموس مردم می‎انجامد.
ازنظر رسول اکرم آب و نان در عبادات تأثیر دارد: «لولا الخبز ما صلینا و لا صمنا و لا ادینا فرایض ربنا»اگر نان نبود نه نماز می­توانستیم بخوانیم و نمی­ توانستیم روزه بگیریم و نه واجبات پروردگار را ادا کنیم.»

نقل قول: فکر می کنم اگر انسان، قهمیده باشه، هیچی نداشته باشه بخوره، گرسنه اما دین دار می میره. اما اگر فرزند و همسر داشته باشه، نمی دونم !

بحث فقر تا زمانی که حس نشود فهمیده نخواهد شد . بعضی چیزها نیاز به تجربه دارند
[b][font=Arial][/font]

[laanbar1-2-3]

جلد چهارم كتاب الحياة
نوشته استاد: محمدرضا حكيمي
ترجمه احمد آرام
مطالب خوبي را در اين موضوع بيان كرده است

[ترنم]

سلام خدمت شما.

من فکر میکنم اگه دین رو واقعا شناخته باشیم با فقر دین از زندگیمون نمیره.ولی مشکل اینه که خیلیامون دین رو کاملا نمیشناسیم. واین تصور اشتباه ما از دین باعث میشه با اومدن فقر دین رو هم کم کم فراموش کنیم.

خیلی جاها افرادی که فقیرن خیلی دیندارتر از خونواده های ثروتمندن.بعضی وقتا افراد ثروتمند از بس حرص جمع آوری مال دارن که خدا رو زودتر فراموش میکنن چون میخوان با هر روشی به پول و ثروت برسن.در صورتی که خونواده های فقیر با کمتریم امکانات خدا رو شکر میکنن.

رو به رو شدن با هر مشکلی (فقر)بستگی به ایمانمون داره.و اینکه چقد بتونیم خودمونو با هر شرایطی وفق بدیم حتی سخت ترین شرایط.

البته به قول دوستمون تا اون شرایط رو تجربه نکنیم نمیتونیم نظر درستی بدیم.چون واقعا فقر تاثیر زیادی تو همه جنبه های زندگی ما میذاره و برای ما قابل درک نیست.

التماس دعای فراوان

[soheyl68]

(۲۲/خرداد/۹۲ ۱۳:۵۸)laanbar1-2-3 نوشته است:  جلد چهارم كتاب الحياة
نوشته استاد: محمدرضا حكيمي
ترجمه احمد آرام
مطالب خوبي را در اين موضوع بيان كرده است

خیلی ممنون
دیگه چه مطالبی در این کتاب هست؟
و از کدوم انتشاراته؟

[Reza2035]

نقل قول:خیلی جاها افرادی که فقیرن خیلی دیندارتر از خونواده های ثروتمندن.بعضی وقتا افراد ثروتمند از بس حرص جمع آوری مال دارن که خدا رو زودتر فراموش میکنن چون میخوان با هر روشی به پول و ثروت برسن.در صورتی که خونواده های فقیر با کمتریم امکانات خدا رو شکر میکنن.

با سلام
ببینید اول باید فقر را تعریف کنیم ... کسی که کار میکند و نیازهای اولیه زندگی خود و افراد خانواده اش را به صورت حداقلی تامین میکند فقیر نیست و فردی عزت مند است.
فقر یعنی شخص در تامین ابتدایی ترین نیاز های خود و خانواده اش ناتوان باشد یعنی لباس و غذا و مسکن... یعنی انقدر ذهنش درگیر تامین نیاز های اولیه باشد که مسئله دین از ذهن او حذف شود...امروزه جوانان در تامین اولیه نیازهای خود دچار مشکل هستند نمونه ای بارز آن مسئله مسکن است .

[omidman]

سلام. فقر انسان درجاتی داره. همون طور که صبر درجاتی داره. اگر فقر انسان از تحمل و صبرش سبقت بگیره، انسان به سمت کفر متمایل میشه. مثلا امام حسین (علیه السلام) رو در نظر بگیریم. اون قدر صبر داشت (صبر ناشی از ایمان و شناخت بسیار قوی) که از ضروریترین نیاز بشر یعنی آب هم برای دینش صرف نظر کرد، حتی با وجود اینکه خانواده ایشان همراهشان بودند.
البته در مورد افرادی امثال من، فقر یا فقدان یه چیز کوچک هم می تونه به دینم صدمه بزنه. امیدوارم امتحان ها و فقرهای ما با صبرمون متناسب باشه. البته ما باید صبر و ایمانمون رو بالا ببریم تا در مقابل هر فقری صبور باشیم.(ان شا الله)
البته در مورد افراد جامعه چیزی که امتحان فقر رو سخت تر میکنه، اینه که ببینن تعدادی افراد به ثروت های هنگفتی رسیده اند یعنی اختلاف طبقاتی. اگه همه فقیر باشن(یا هم تراز باشن) تحمل فقر کمی آسون تر میشه!
مثلا در جنگ تحمیلی ایران در مورد معیشت، عمده مردم با هم برابر بودند پس تحمل فقر اون موقع ساده تر از امروزه. (متاسفانه امروز این طور نیست)

[ترنم]

(۲۲/خرداد/۹۲ ۱۴:۲۶)Reza2035 نوشته است:  با سلام
ببینید اول باید فقر را تعریف کنیم ... کسی که کار میکند و نیازهای اولیه زندگی خود و افراد خانواده اش را به صورت حداقلی تامین میکند فقیر نیست و فردی عزت مند است.
فقر یعنی شخص در تامین ابتدایی ترین نیاز های خود و خانواده اش ناتوان باشد یعنی لباس و غذا و مسکن... یعنی انقدر ذهنش درگیر تامین نیاز های اولیه باشد که مسئله دین از ذهن او حذف شود...امروزه جوانان در تامین اولیه نیازهای خود دچار مشکل هستند نمونه ای بارز آن مسئله مسکن است .

حرف شما درسته.اینکه ما چه تعریفی از فقر داشته باشیم.

اینی که من گفتم که بعضی وقتا فقیر با نداشتن امکانات خدا رو شکر میکنه ولی ثروتمند انقد درگیر تامین نیازهاشه که خدارو فراموش میکنه،تا حدودی خودم دیدم که میگم.

ی جا یکی تعریف میکرد که من با اینکه در منزل خودم آبگرمکن ندارم و آشپزخونه من شیر آب نداره که من ظرف بشورم و باید ببرم ظرفارو تو حیاط بشورم ولی خیلی احساس خوشبختی میکنم.!!چون اون خانم فوق العاده با ایمانه.و حتی به همسرشم میگه تا موقعی که پول نداشتی نمیخواد برام چیزهای رفاهی رو آماده کنی.همینشم خدارو شکر میکنه.!!!این یعنی ایمان قوی داشتن.راضی بودن به این شرایط و گله نکردن از خدا.

از طرفی یه خونواده دیگه رو میشناسم که چندین طبقه خونه دارن و ماشین و زمینهای کشاورزی ولی انقد طمع جمع آوری دارن که لذتی از زندگی نمیبرن.

البته استثنا وجود داره.ولی خیلی جاها ادم های ثروتمند ناشکر ترند که بستگی داره به درجه ایمان افراد

[mahdy30na]

سلام

امام على عليه‏السلام :

خويشتندارى (و مناعت طبع) زيور فقر است .

نهج البلاغة : الحكمة 68

دوستان فقری که مورد حدیث بوده حتما دلالت بر فقر مادی نیست و از طرفب نباید بگیم فقر معنوی یا همون سستی دین و بنیاد فکری.

بلکه همه اینها با هم میبینیم در کنار هم مثل بخش های یک پازل با هم وصل هستن.

برای نمونه کسی که فقر مادی نداشته باشه و در رفاهیت تمام باشه ولی سست باشه تو اعتقادش این ادم رو فقیر نمیدونیم؟

فقیر ، عنصری به اسم تقوا داشته باشه = ایمان

فقیر ، عنصری به اسم دیانت نداشته باشه = قارون

فقیری که هر دو ، ایمان و مادیات نداشته باشه = نزدیک به کافر

حالا به این سخن دقت کنین که :

امام صادق عليه‏السلام در کتاب کافی جلد دوم صفحه 264 حدیث هجدهم در این مورد فرمودند که :

(در روز قـيـامت) خـداوند ، جـلّ ثناؤه ، همچنان كه برادرى از برادرش پوزش مى‏خواهد ، از بنده مؤمن نيازمند خود در دنيا ، عذر مى‏خواهد و مى‏فرمايد : به عزّت و جلالم سوگند كه من تو را در دنيا از سر خواريت نزد من ، محتاج نكردم . اكنون اين سرپوش را بردار و ببين به جاى دنيا به تو چه داده‏ام . او سرپوش را بردارد و گويد : با اين عوضى كه به من دادى مرا چه زيان اگر آنچه را در دنيا از من گرفتى .

و از سویی حضرت امیر المومنین میفرماید :

ضَرَرُ الفَقرِ أحمَدُ مِن‏أشَرِ الغِنى ، زيان فقر ، پسنديده‏تر از سرمستى توانگرى است .

حالا ودتون ببینین که فقر با ایمان خوبه یا بی ایمان؟

از کجا که این فقر ، مادی نوعی ازمایش نباشه؟

در حالی که برای انسان تن پرور نهی شده از کار نکردن و رو به فقر و تکدی گری کردن.

اما فقر رو باید به معنای کلی بگیریم تا متوجه این نکته بشیم.

حالا کدوم فقیر رو میپسندید؟

فقری که باعث سستی ایمان بشه ؟ یا فقری که باعث دوری و منع از مادیات بشه؟

حال بنگرید که از این دو فقر دشمن چگونه استفاده کرده است:

نان و اب میدهیم بیا به مسلک ما.

از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام نقل شده است :
«چیزهایی هستند كه باعث فقر و پريشانى مي شوند و چیزهایی هم هستند كه موجب توانگرى می شوند؛ اما آنها كه موجب فقر وپريشانى می شوند:
تارعنكبوت را درخانه گذاشتن و بول کردن در حمّام، و خوردن درحال جنابت، و با چوب گز خلال كردن و ايستاده شانه كردن و زباله را در خانه گذاشتن و قسمِ دروغ خوردن، و زنا كردن، و اظهار حرص كردن و خوابیدن بین نماز شام تا خوابیدن شب، و همچنین بعد از صبح پيش از طلوع آفتاب، و زیاد دروغ گفتن، و غنا و خوانندگى شنيدن و رد کردن سائل و فقیری که در شب درخواست می کند، و خرج را زياده از حد كردن و با خويشان بدى كردن؛
و امّا آنها كه موجب توانگرى و زيادى مال می شوند نماز پيشين و پسين را و نماز شام و خفتن را با يكديگر خواندن، و خواندن تعقیبات بعد از نماز صبح و بعد از نماز عصر، و نيكى و احسان كردن با خويشان و نزدیکان، و جارو کردن ساحت خانه ، و قسمت کردن مال خود با برادران مؤمن، و به دنبال روزى رفتن هنگام بامداد، و بسیار استغفار كردن، و خيانت در مال مردم نكردن، و سخن حقّ و راست گفتن، و [به هنگام اذان] آنچه مؤذن در اذان گويد به دنبال او گفتن(تکرار کردن) و سخن نگفتن در مستراح، و حرص در طلب دنيا نداشتن، و شكر کردن کسی که به واسطه ی او نعمتی به انسان رسیده، و اجتناب از قسم، و شستن دست ها پيش از طعام، و خوردن خورده ريزهایی كه از سفره ريزد.»
با تصرف و تلخیص از کتاب حلیة المتقین علامه مجلسی

[pari74bala]

(۲۲/خرداد/۹۲ ۱۳:۳۷)soheyl_ir89 نوشته است:  

به نام خداوند سبحان

سلام دوست عزیز

وقتی فقر بیاد خونه تون، چه اتفاقی می افته؟ چه اتفاقی برای دین و دین داری تون می افته؟

من این رو نمی فهمم که می گن وقتی فقر بیاد، دین می ره. یعنی چی؟

می دونی چرا این موضوع رو نمی فهمی چون تا حالا فقر نیومده تو خونتون.
این سوال رو نباید از آدم های شکم پر بپرسی باید بری از اونی بپرسی که واقعا داره تو جامعه با فقر دستو پنجه نرم می کنه.
این آدما تو کشور ما کم نیستن.