مردی که متهم است؟؟؟

[ندا دهنده]

بار ها برایم پیش آمده که از عقاید این مرد بزرگ سخن گفته ام یا حتی نامش را بر زبان آورده ام و مورد تمسخر غیر مذهبی ها و مورد مواخذه مذهبی ها(افراطی ها) قرار گرفته ام و برایم جالب این بود که هیچکدام از طرفین حتی یکبار هم به نوشته ها سخنرانی ها و عقاید این اندیشمند بزرگ نگاه و توجه نکرده بودند و همان ماجرایه همیشگی ،پیش داوری ،به همین علت تصمیم گرفته ام با معرفی این اندیشمند و عقاید و نوشته هایش ،کمی از بار این مسئولیت و وجدان درد خود بکاهم .(البته این را می دانم که من فقط می توانم بخشی از چهره ی این اندیشمند را نشان بدهم .)
((نامی آشنا اندیشمند و روشنفکر بزرگ جناب آقای دکتر علی شریعتی))
ابتدا کلام :هیچ مذهبی ،تاریخی و ملتی ،چنین خانواده یی ندارد :خانواده یی که در آن ،پدر((علی))است ، و مادر ((فاطمه)) و پسر ((حسین)) ، و دختر ((زینب)).
[b]به هیچ خانواده یی از جانب ملتی ،این همه عشق و اخلاص و ایمان و شعر و خون ، نثار نشده است !ملت ما ،برگرد در و بام خانه ی ((فاطمه))، یک فرهنگ پدید آورده است !
دکتر علی شریعتی
آثار دکتر علی شریعتی

• کتاب ابوذر -
• کتاب علی حقیقتی بر گونه اساطیر -
• کتاب زندگی علی پس از مرگش -
• کتاب علی تنهاست -
• کتاب آری برادر چنین بود -
• کتاب با مخاطب های آشنا -
• کتاب بازگشت به خوشتن -
• کتاب انسان بیخود -
• کتاب انسان و اسلام -
• کتاب انتظار ، مذهب اعتراض -
• کتاب عرفان ، برابری آزادی -
• کتاب فلسفه تاریخ -
• کتاب فاطمه فاطمه است -
• کتاب گیاه شناسی -
• کتاب هبوط در کویر -
• کتاب ابراهیم در کشاکش یک انتخاب -
• کتاب جهت گیری طبقاتی اسلام -
• کتاب خود آگاهی و استحمار -
• کتاب خداحافظ شهر شهادت -
• کتاب خودسازی انقلابی -
• کتاب اگر مارکس و پاپ نبودند -
• کتاب مذهب علیه مذهب -
• کتاب ترجمه دفتر اول نیایش از کارل مارکس -
• کتاب نیاز های انسان امروز -
• کتاب چه نیازی به علی هست -
• کتاب پدر و مادر ما متهمید -
• کتاب پیروان علی و رنجهایش -
• کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی -
• کتاب شهادت -
• کتاب پیام امید به روشن فکر مسئول -
• کتاب سرود آفرینش -
• کتاب توحید و شرک -
• کتاب یک جلوش ، تا بینهایت صفر ها
• 

---

زندگینامه دکتر علی شریعتی

در یکی از روزهای سال 1312 در خانواده محمد تقی شریعتی مرد دین و خدا، آموزگاری خردمند و انسانی پارسا و کوشا نوزادیچشم به جهان گشود.

پدرش با ارادت خاصی که به پیشوای بزرگ شیعیان و ابرمرد دنیای اسلام داشت، او را" علی" نام نهاد. علی شریعتی دوران کودکی را پشت سر گذاشت و راهی دبستان شد.

علی شریعتی شش سال بعد به دبیرستان فردوسی رفت و سپس دانشسرای مقدماتی را در مشهد به پایان برد. همه آنهائی که علی شریعتی را از نزدیک میشناختند بدین واقعیت اعتراف دارند که میان علی جوان 19 ساله با دیگر جوانان هم سن و سالش تفاوتی قابل درک وجود داشت.

علی شریعتی بر خلاف دیگر جوانان علم و آگاهیش به آموخته هایش در دوره دبیرستان و دانشسرا محدود نمی شد، وی با شوقی بسیار در محضر پدر فاضلش به کسب علم واقعی پرداخته و در آن سن وسال به آگاهی های چشمگیر دست یافته بود که تحصیلات درسی اش اعتبار چندانی در برابر آن آموخته ها نداشت.

علی شریعتی با پایان کار دانشسرا به آموزگاری پرداخت و به کلاس درس قدم گذارد و به کاری پرداخت که در تمامی دوران زندگی کوتاهش سخت به آن شوق داشت و با ایمانی خالص با تمامی وجودش آنرا دنبال کرد.

علی شریعتی در سال 1334 به دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشکده مشهد وارد گشت ورشته ادبیات فارسی را برگزید.

سال 1335 سالی است که با آن مرحله خاصی در زندگی علی شریعتی آغاز می شود. در این سال علی همسری برمی گزیند و با یکی از همکلاسان خود بنام، پوران شریعت رضوی ازدواج می کند. علی شریعتی ازآن تاریخ با بهره مند بودن از صمیمیت فداکاری، گذشت و جنبه های انسانی همسرش، دغدغه خاطری از بابت زندگی خانوادگی نداشت تا جائی که عمده بارمسئولیت زندگی بر دوش همسر فداکارش بود.

علی شریعتی در طول مدت تحصیل در دانشکده ادبیات با علاقه ای خاص به کار تحقیق و پژوهش در زمینه های مختلف پرداخت و دست به انتشار آثاری چون، ترجمه ابوذرغفاری، ترجمه نیایش اثرالکسیس کارل و یک رشته مقاله های تحقیقی در این زمینه همت گماشت. این همه معرف خصوصیات روحی و جهت فکری ودقت و ارزش کارهای تحقیقاتی جوانی بود که هیچگاه از تفکر، خلق و آفرینش بازنایستاد.

سفر به دیارغرب:

علی شریعتی در سال 1337 پس از دریافت لیسانس در رشته ادبیات فارسی چون شاگرد اول رشته شده بود، برای ادامه تحصیل به فرانسه فرستاده شد.((در سه سال اقامتش در این سرزمین، همراه تحصیل به سازمان آزادی بخش الجزایر پیوست و به همین اتهام در پاریس به زندان افتاد.))

او جزء معدود دانشجویانی بود که بجا و به موقع برای ادامه تحصیل و برخورداری از امکانات وسیع علمی روانه غرب شدند.

علی شریعتی که اندوخته ای به نسبت وسیع از فرهنگ ملی و اسلامی در حد یک انسان با تجربه و صاحب نظر با دنیای پرتلاطم و اقیانوس بیکران فرهنگ غرب برخورد نمود و با قدرت لازم توفیق آن یافت را تا به یاری بینش وسیع و موشکافش آنچه را که نمی دانست بیاموزد و بضاعت و شناخت علمی خود را درزمینه های مختلفی چون، جامعه شناسی، مبانی علم تاریخ ، تاریخ و فرهنگ اسلامی و بسیاری زمینه های دیگرغنی سازد و با برخورداری از محضراستادانی صاحب مکتب و متفکرانی آزاد اندیش پا ازحریم تحصیلات کلاسیک دانشگاهی بیرون نهاد و قدرت اندیشه اش را تعالی بخشید.

بازگشت به وطن

دکترعلی شریعتی پس از بازگشت به ایران مستقیماً به زندان رفت و بعد از چند ماه به خراسان زادگاه خویش رفت جایی که جمع فراوانی از دوستان و پیروان مکتب پدر ارجمند او، انتظارش را می کشیدند. دکتر علی شریعتی به دانشگاه مشهد پیوست و شوق وشوری ناگفتنی در بین دانشجویان بوجود آورد.

مکتب سازندگی حسینیه ارشاد

سال 1348 را باید سالی مهم در تاریخ زندگی دکتر علی شریعتی و در تاریخ حوادث و رویدادهای سالهای اخیر وطنمان به شمار آورد.

در این سال است که درهای حسینیه ارشاد بعنوان یک مرکز فرهنگی اسلامی، به روی همه مردم و بخصوص جوانان گشوده می شود و بعد از سالهای دراز سکوت وسکون موج دوستداران علم و جویندگان حقیقت به سوی این محفل سرازیر می گردد. در این محل است که دکتر علی شریعتی با قدرت و نیروی کم نظیری هرهفته ساعتها به گفتارمی نشیند و درمباحث مختلف سخن می گوید.

علی شریعتی با کنجکاوی ودیدی وسیع از یکسو به تجزیه و تحلیل تاریخ وطنش، تاریخ جهان اسلام، چهره های مقدس و شخصیتهای بزرگ اسلام پرداخت و از سوی دیگر با ظرافت و بینشی خاص به توجیه چگونگی حیات جامعه کنونی وطنش، ضعف های آن ، نابسامانیها، پریشانیها و بالاخره جنبه های انحطاطی آن اقدام نمود و با شجاعتی کم نظیر کوشید تا مردم و بخصوص نسل جوان را از واقعیت های دردناک سرزمین خویش آگاه کند و جامعه هویت از کف داده وطنش را با اصالت های فرهنگ خویش آشنا سازد.

دوران سکوت و زندان

دکتر علی شریعتی با تلاش خستگی ناپذیر شب ها تا صبح سرگرم خواندن و نوشتن بود و روزها بعد از مدت کمی استراحت به سخن گفتن می پرداخت.

هر چه بیشتر می نوشت و بیشتر می گفت اقبال مردم و جامعه به او بیشتر می شد و در عوض دشمنان دین و ملت را به هراس می انداخت . به همین دلیل کار استادی و آموزشی اش در دانشگاه مشهد پایان دادند و بعنوان عنصر نامطلوب از تدریس او جلوگیری به عمل آوردند.

زمانی بعد از ادامه سخنرانیهای دکتر علی شریعتی در حسینیه ارشاد ممانعت به عمل آوردند و کمی بعد حسینیه ارشاد را تعطیل ساختند تا دیگر مردم امیدی به شنیدن سخنان دکتر شریعتی نداشته باشند.

دکتر علی شریعتی که دور از مردم بودن و در خاموشی بسر بردن برایش زجری بزرگ بود، با تمام این ناراحتی ها ساخت و خود را با نوشتن هر چه بیشتر مشغول داشت، ولی بداندیشان ودشمنان مردم را این همه بس نبود و سرانجام در مهر ماه سال 1353 بزندانش افکندند و مدت 18 ماه او را در سلولی کم نور و تنها قرار دادند.

رهائی و مرگ

دکتر علی شریعتی در 25 اردیبهشت ماه 1356 تهران را به سوی اروپا ترک گفت به این امید که به زودی با پیوستن همسر و فرزندانش ، به او دوران جدیدی از زندگیش را آغاز کند و بتواند به خلق آثاری بیشتر، قوی تر و روشنگرتر بپردازد.

سرانجام روز یکشنبه 29 خرداد ماه 1356 فرا رسید. در آن روز دوستان دکترعلی شریعتی ضمن آنکه شاهد سیمای آرام و لبخند صمیمی و همیشگی او بودند، به خوبی احساس می کردند که نوعی شادی توام با انتظار و تشویش وجود آن مرد بزرگ را در بر گرفته است.

علی آن روز در انتظار آن بود تا از همسر و سه فرزندش استقبال کند. از چند روز پیش به او خبر داده بودند که خانواده اش در آنروز به لندن وارد خواهند شد. زمان انتظار به سر رسید. هواپیما در فرودگاه لندن به زمین نشست و شریعتی کمی بعد خود را تنها در برابر دو دختر سیزده و چهارده ساله اش یافت که تنها بدون مادر و فرزند کوچک خانواده آمده بودند. همسر و فرزند کوچک دکتر شریعتی اجازه خروج از فرودگاه را نیافتند وبه عنوان گروگان در ایران نگاه داشته شدند.

علی رطوبت بازمانده از اشکهای فشانده بر گونه های فرزندان دلبندش را در هنگام بوسیدن آنها احساس کرد . و سرانجام در 29 خرداد 1356 دکتر شریعتی به طرز مرموزی دیده از جهان فرو بست و چراغ پر فروغ زندگی پربارش درزمانی که می رفت تا از آن پس در اوج پختگی و توانائی فکری و عملی سالیان دراز به خلق آثار شگرف بپردازد و به ملت و سرزمین و فرهنگ خویش صادقانه خدمت کند، خاموش گشت و یاران وفادارش را در غم ازدست دادن عزیزی چون او سوگوار ساخت.

منبع:.tebyan.net

((البته در تاریخ ها کمی تناقض هست ))

(( نکته : اکثر مطالب این تایپیک تا صفحه ی 8 ،از کتاب ، حکایت هایی از زندگی دکتر شریعتی ، به تدوین و مقدمه : ش . لامعی است ))

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

این مطلبی که برادرمون اسلام گفتند

نقل قول:ایشون بیشتر یک ادیب بودن تا دین شناس

که کاملتر ان این است


غالب نوشته های نویسنده، از نظر ادبی و هنری، اعلی و از نظر علمی، متوسط است و از نظر فلسفی،

کمتر از متوسط واز نظر دینی و اسلامی، صفر است

که این سخن دور انصاف است و فکر نکنم صحیح باشد قبلا در مصاحبه اقا این مطلب را توضیح دادم

قبلا در کتابی از شهید مطهری خونده بودم فکر کنم اسمشم همون نقدی بر دکتر شریعتی بود که البته اول کتاب نوشته بود نوشته شهید مطهری نیست بلکه از روی سخنرانی های استاد بوده و بعد تبدیل به کتابش کرده اند.در مورد دکتر ظریفترین و دقیقترین موضع را اقا در مصاحبه دهه شصتی که انجام دادند بیان کردن و بسیار سودمند که در بالا اشاره کردم یه نکته ای اشاره کنم

چند سال پیش بمناسبت روز شهادت شهید مطهری اقا یه سخنرانی میکرد یادم در اون سخنرانی بعد از کلی و تعریف از شهید اخر گفتن باید بیاییم و پا روی شانه های شهید مطهری بگذاریم و بالا برویم

این منظور را وقتی اساتیدی بیان داشتند نظریات شهید مطهری در اقتصادجای اشکال دارد و باید اصلاح شود تازه مفهوم حرف رهبری را فهمیدم دوستان شریعتی فردی تاثیرگذار در انقلاب بوده و خیلی از سخنانش مربوط به همان موقع که الان سی و چند سال گذشته و اشتباهاتی داشته که در زمان مشخص شده ولی نباید بخاطر اونها منکرش شد و زیر سوالسش برد بلکه انها را باید اصلاح و به سمت جلو حرکت کرد نه تعصب بخرج بدیم بگیم همش بد بوده یا کلا خوب بوده که این در مصاحبه اقا مشخص است.

یاعلی.

---

[ارش کمانگیر]

من به شخصه به هردو این اقایون (استاد مطهری و دکتر شریعتی) علاقه دارم در جامعه ما چون نظرهای اقای مطهری با نظر بعضی از اقایون که الان قدرت دارن مشابه تر است اشتباهاتش کمتر نقد میشود ولی شریعتی حتی نکات خوب ایشون هم به اشتباهات تعبیر میشود
و در مورد نظر شما

غالب نوشته های نویسنده، از نظر ادبی و هنری، اعلی و از نظر علمی، متوسط است و از نظر فلسفی،

کمتر از متوسط واز نظر دینی و اسلامی، صفر است


از نظر علمی و فلسفی ایشون در دانشگاه سوربون شاگر فلاسفه و دانشمندان بزرگی مانند سارتر بوده که حتی او را در کلاس خود نقد میکرده (الان نام دو استاد محبوب و معروفش را فراموش کردم) این نشان قدرت علمی و فلسفی ایشون بوده و در مورد علم ایشون به مسائلی پرداخته که هیچ کدام از علما به این شکل به ان نپرداخته بودند که حتی بعد از او هم کسی جرات این کار را پیدا نکرد این از نکات قوت ایشون بوده غیر از این هست؟

[سید ابراهیم]

غالب نوشته های نویسنده، از نظر ادبی و هنری، اعلی و از نظر علمی، متوسط است و از نظر فلسفی،

کمتر از متوسط واز نظر دینی و اسلامی، صفر است


[/quote]




البته این بحث کمی نخ نما شده حتی در همین تالار خودمان... روی این موضوع کلی
صحبت کردیم... اصلا هم دوست ندارم روی شخصیت ایشان بحث شود، ای کاش
دوستان مجالی می دادند که روی اندیشه ی ایشان کمی نقادی کنیم.
ولی حقیر ازبرخی دوستان تعجب میکنم بر چه مبنایی می فرمایید از نظر دینی و اسلامی صفر است؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ای کاش کمی روی نتیجه ی سخنانمون کمی فکر کنیم... یعنی میزان شما برای صفر اندازه گرفتن اندیشه ایشان چه بوده است؟ بر چه مبنایی؟؟؟
حالا من دانشجویی که می خواهم تحقیق کنم در مورد شخصیت ایشان باید حرف
شمارو قبول کنم یا شهید بهشتی که می فرمایند:
(خواهش میکنم تک تک جملات را با دقت بخوانید)

دكتر همواره رو به اصالت اسلامى پيش مى‏رفت؛ يعنى هر چه جلو مى‏رفت به

اصالت اسلامى نزديك‏تر مى‏شد.خصوصیت دكتر اين بود كه هويت و اصالت خود را در

اين مطالعات گم نكرده و دچار از خود بيگانگى نگشته بود. پيدا بود كه در طول

سال‏ها مطالعه و تحصيل در زمينه جامعه‏شناسى و معارف غربى، شيفته و دلباخته

مطلق فرهنگ غربى نشده بود، بلكه اصالت فرهنگ غنى اسلام همواره براى او

جاذبه نيرومند داشت. همين امتياز سبب شده بود كه دكتر بتواند با حفظ خويشتن

خويش و هويت خود، در يك سير و سلوك فكرى و معرفتى، گام‏هاى بلندى به جلو

بردارد و نتايج جالب و زيبا و ارزنده‏اى را به‏دست آورد.

راستى علاقه‏مند بود به اينكه دور از تأثير فرهنگ غرب و شرق، در سرزمين ما يك جنبش و انقلاب اصيل در پرتواسلام و براساس تعاليم اسلام بوجود بيايد و به اين كار سخت عشق مى‏ورزيد و علاقه داشت.

دكتر در طول چند سال حساس، هيجان مؤثرى در جو اسلامى وانقلاب اسلامى به‏وجود آورد، و در جذب نيروهاى جوان درس‏خوانده و پرشور و

پراحساس به‏سوى اسلام اصيل نقش سازنده‏اى داشت و دل‏هاى زيادى را با انقلاب

اسلامى همراه كرد. اين انقلاب و جامعه بايد قدردان اين نقش مؤثر باشد.

اصلا احساس می کنم شهید بهشتی این سخنان را علنا در پاسخ به شما ایفاد فرموده اند.

حالا من دانشجویی که میخوام تحقیق کنم باید حرف شما رو قبول کنم یا سخن

رهبر بزرگوارمون آیه الله خامنه ای:

از شگفتی‌های زمان و شاید از شگفتی‌های شریعتی این است که هم طرفداران و هم مخالفانش نوعی هم‌دستی با هم کرده‌اند تا این انسان دردمند و پرشور را ناشناخته نگه‌دارند.

شریعتی آن کسی بود که نقطه التقاع روشنفکری قبل قرار گرفت. لذا حق بزرگی به گردن اندیشه روشن‌بیانه و روشنفکرانه اسلامی دارد. به قول آقایان «آنتی تز» جریان روشنفکری ضد اسلامی دقیقا شریعتی بود.

طلوع مطهری در افقی بود که شریعتی به وجود آورده بود

و در نهایت ایشان می فرمایند اختلاف و تفرقه افکنی در مورد اندیشه های ایشان و دیگر علما از حیله گری های دشمن است و مومن نباید از یک سوراخ دوبار گزیده شود... یعنی پایان دهید به این شایعات و تهمت ها....

خودتان قضاوت کنید!!!

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

در مورد دکتر شریعتی در پست قبلم اینجا مناجات شهید چمران و مصاحبه اقا را گذاشتم و مصاحبه اقا را بعنوان راهگشاترین

عنوان کردم و توضیح دادم و در این پست نظر برادر اسلام که گفته بود از نظر اسلام صفر است را دیدم و مخالف این حرف بودم

و گفتم این مطلب این است و در ادامش جوابم به برادر عزیز در مورد اون جمله از نظر اسلام صفر است را دادم

که این بود

نقل قول:در مورد دکتر ظریفترین و دقیقترین موضع را اقا در مصاحبه دهه شصتی که انجام دادند بیان کردن و بسیار سودمند که در بالا اشاره کردم یه نکته ای اشاره کنم
[/b]
چند سال پیش بمناسبت روز شهادت شهید مطهری اقا یه سخنرانی میکرد یادم در اون سخنرانی بعد از کلی و تعریف از شهید اخر گفتن باید بیاییم و پا روی شانه های شهید مطهری بگذاریم و بالا برویم

این منظور را وقتی اساتیدی بیان داشتند نظریات شهید مطهری در اقتصادجای اشکال دارد و باید اصلاح شود تازه مفهوم حرف رهبری را فهمیدم دوستان شریعتی فردی تاثیرگذار در انقلاب بوده و خیلی از سخنانش مربوط به همان موقع که الان سی و چند سال گذشته و اشتباهاتی داشته که در زمان مشخص شده ولی نباید بخاطر اونها منکرش شد و زیر سوالسش برد بلکه انها را باید اصلاح و به سمت جلو حرکت کرد نه تعصب بخرج بدیم بگیم همش بد بوده یا کلا خوب بوده که این در مصاحبه اقا مشخص است.

توصیه میکنم دوستانی که مخالف دکتر هستند حداقل یکبار مصاحبه اقا را بخوانند

یاعلی.

[ارش کمانگیر]

البته این بحث کمی نخ نما شده حتی در همین تالار خودمان... روی این موضوع کلی
صحبت کردیم... اصلا هم دوست ندارم روی شخصیت ایشان بحث شود، ای کاش
دوستان مجالی می دادند که روی اندیشه ی ایشان کمی نقادی کنیم.


موافقم
یک سوال درمورد حرف ایشون در مورد عزاداری و نذر و نیاز نظری دارین؟
ایشون میگفتند که این کار اگر برای کارهای شخصی باشد مشکل دارد مثلا نذر میکنم اگر کنکور قبول شوم اش میپزم
یا در عزای امام حسین برای شفای اقوام گریه و زاری کنیم
یا حرفی که خیلی اقایون بالای منبر میزنند که خود را به گریه کردن بزنید اگر گریه تان نگرفت
یا نذر برای عزای امام برای ریا اشکال ندارد
که ایشون با این کارها مشکل داشت

[ندا دهنده]

جز این ،هیچ حرف دیگری ندارم !
یکی از متفکرین بزرگ معاصر ، از من انتقاد می کرد که( بعضی مسایل را شرح و بسط زیاده از اندازه می دهی و یا چندین جا تکرار کرده یی . این از لطف سخن می کاهد .))
گفتم: راست است . من، هم از هنر نویسندگی و ارزش ادبی سخن ،بیش و کم آگاهم ، و هم به درستی انتقاد شما درباره ی خودم معترف . ولی من نمی خواهم یک نویسنده ی هنرمند باشم و به ارزش ادبی نوشته هایم بیندیشم . من تمام تلاشم این است که حرفم را بزنم و همه ی ترسم از این است که آن را بد بفهمند. این است که آن همه شرح و بسط می دهم و باز هم خیلی ها بد می فهمند !
و اما در آن جاها که می بینید مساله یی را چند بار تکرار کرده ام ، می خواهم بگویم که من جز این ، هیچ حرف دیگری ندارم ، بقیه همه حاشیه است .، مثلا ((زر و زور و تزویر)) ! هر جا که جز تکرار این سه ،حرف دیگری زده ام ، پشیمانم !
((دکتر علی شریعتی ))

---

مستضعفین ، وارثین زمین
داستانی که از دجال در اخبار و احادیث اسلامی است ، درست مانند قهرمان پیکاسو است .انسانی که یک چشم در وسط پیشانی دارد و آن به اصطلاح مارکوزه : انسان ((یک بعدی)) است . نظام پلید حاکم بر جهان ما ،نظامی یک بعدی است که انسان را با یک چشم می نگرد و انسان منع شده در این نظام نیز ، جهان و حیات را با یک چشم می نگرد وآن هم با چشم چپ .، و این دجال ،افسون گر ذهن ها است و مسخ کننده ی انسان ها .
دجال، مظهر نظام فرهنگی و روحی و ضد انسانی حاکم بر انسان آخر الزمان است و سفیانی ، یعنی نظام ضد این نهضت، یک نظام ابوسفیانی است که نظام سیاسی حاکم بر انسان است، که به بند آورنده ی سرها است .
و شمشیر ((علی)) است که دو مرتبه در آخر تاریخ ، باز بر ضد این نظام فریب اندیشه ها و بندگی سرها بلند خواهد شد.
مرد سفیانی که این نهضت را می کوبد، مظهر یک تسلس تاریخی و وراثت قدرت ستم در طول زمان است .، آن چنان که منجی موعود، وارث نهضت عدل در طول زمان است.
واعتقاد به انتظار، اعتقاد به این است که وعده ی خداوند در قرآن ، برای مسلمانان و هم چنین ایده آل هر انسان ستم دیده و آرزوی همه ی توده های محروم تحقق پیدا خواهد کرد و جامعه ی بی طبقه ، بی ستم ، بی ظلم ، بی تزویر ، وجامعه یی که در آن انسان ، عدالت ، قسط و حقیقت برای همیشه حاکم خواهد بود ،و هرگز بازیچه ی ستم کاران و فریب کاران نخواهد شد،
علی رغم همه ی عاملان نیرومند مسلح فساد و ظلم ،پیروز می شود:
(( وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ ))
((دکتر علی شریعتی))

[Islam]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام

نقل قول:

دكتر همواره رو به اصالت اسلامى پيش مى‏رفت؛ يعنى هر چه جلو مى‏رفت به

اصالت اسلامى نزديك‏تر مى‏شد.خصوصیت دكتر اين بود كه هويت و اصالت خود را در

اين مطالعات گم نكرده و دچار از خود بيگانگى نگشته بود. پيدا بود كه در طول

سال‏ها مطالعه و تحصيل در زمينه جامعه‏شناسى و معارف غربى، شيفته و دلباخته

مطلق فرهنگ غربى نشده بود، بلكه اصالت فرهنگ غنى اسلام همواره براى او

جاذبه نيرومند داشت. همين امتياز سبب شده بود كه دكتر بتواند با حفظ خويشتن

خويش و هويت خود، در يك سير و سلوك فكرى و معرفتى، گام‏هاى بلندى به جلو

بردارد و نتايج جالب و زيبا و ارزنده‏اى را به‏دست آورد.

راستى علاقه‏مند بود به اينكه دور از تأثير فرهنگ غرب و شرق، در سرزمين ما يك جنبش و انقلاب اصيل در پرتواسلام و براساس تعاليم اسلام بوجود بيايد و به اين كار سخت عشق مى‏ورزيد و علاقه داشت.

دكتر در طول چند سال حساس، هيجان مؤثرى در جو اسلامى وانقلاب اسلامى به‏وجود آورد، و در جذب نيروهاى جوان درس‏خوانده و پرشور و

پراحساس به‏سوى اسلام اصيل نقش سازنده‏اى داشت و دل‏هاى زيادى را با انقلاب

اسلامى همراه كرد. اين انقلاب و جامعه بايد قدردان اين نقش مؤثر باشد.

اصلا احساس می کنم شهید بهشتی این سخنان را علنا در پاسخ به شما ایفاد فرموده اند.

دوستان عزیز این حرف ها با حرف های بنده فک نکنم منافاتی داشته باشه! شاید بنده منظورم رو اشتباه رسوندم و از ادبیات نادرستی استفاده کردم که این سوء برداشت به وجود اومده! به همین دلیل عذر خواهی میکنم.
اینکه دکتر شریعتی ادم بزرگی بوده و بسیاری از تفکراتشون خوب بوده شکی نیست. این که به گفته ی شهید بهشتی ایشون به سمت اصالت اسلامی پیش میرفت درست ه. ولی از همین حرف شهید بهشتی میشه برداشت کرد که دکتر شریعتی داشته به این سمت پیش میرفته و اون چیزی که مشخصه هنوز راه زیادی در پیش بوده. اصلا شاید دلیل اصلی گریه های شهید چمران همین بوده که دکتر شریعتی تو مسیر خوبی بوده و ناگهان متوقف میشه(بعد از مرگش). بنده تو حرف هام هم گفتم که ایشون خودشون هم به فکر اصلاح خرده شیشه های کارهاشون بوده و به احتمال زیاد هم رفته رفته کارهاشون رو میخواست تو مسیر درست تری وارد کنه، ولی خب مرگ بهشون این اجازه رو نداد.
حرف اصلی من اینه که ما افراد خالص تری رو تو بخش دین و دینشناسی داریم که خالصترینش هم تفکرات خود امام خمینی (رحمة الله علیه) بوده(البته منظورم بین انسان های عادی و غیر از معصومین (علیهم السلام) است.)
حسن ختام این حرف ها راجع به دکتر شریعتی همون مصاحبه ی حضرت اقا(حفظه الله) هست که پیش تر دوستان اشاره کردند.
در پناه حق

[سید ابراهیم]

(۱۲/تیر/۹۲ ۱۳:۲۵)ارش کمانگیر نوشته است:  



البته این بحث کمی نخ نما شده حتی در همین تالار خودمان... روی این موضوع کلی
صحبت کردیم... اصلا هم دوست ندارم روی شخصیت ایشان بحث شود، ای کاش
دوستان مجالی می دادند که روی اندیشه ی ایشان کمی نقادی کنیم.


موافقم
یک سوال درمورد حرف ایشون در مورد عزاداری و نذر و نیاز نظری دارین؟
ایشون میگفتند که این کار اگر برای کارهای شخصی باشد مشکل دارد مثلا نذر میکنم اگر کنکور قبول شوم اش میپزم
یا در عزای امام حسین برای شفای اقوام گریه و زاری کنیم
یا حرفی که خیلی اقایون بالای منبر میزنند که خود را به گریه کردن بزنید اگر گریه تان نگرفت
یا نذر برای عزای امام برای ریا اشکال ندارد
که ایشون با این کارها مشکل داشت

یک فرهنگ بسیار رایج در مسیحیت این است که ما باید در بهشت می ماندیم ولی به سبب گناه پدرمان آدم به زمین تنزل پیدا کردیم و آنقدر در گناه ماندیم که دیگر بهشت رفتن برایمان منتفی شد، در این جا پسر خدا، خودش تصمیم میگیرد قربانی شود و با کشته شدنش در این راه، راه بهشت را برای ما باز کند و گناهان مارا پاک کند... حال که او اینچنین خود را قربانی بازگشت ما کرده وظیفه اصلی ما این است که در سوگ نشسته و با اشک گناهانمان را پاک نماییم....


این فرهنگ داشت به شدت وارد مکتب شیعه می شد و شیعه میخواست همان تصوری را از امام حسین بکند که مسیحیان از مسیح!!!!! یعنی هدف امام حسین از قیامش این بود که تنها کشته شود و ما باگریه برای او گناهانمان پاک شود... همین.


این یعنی تنزل عاشورا.... یعنی تقبیح کربلا... اتفاقا شهید بزرگوار مطهری نیز در کتاب حماسه حسینی این دیدگاه را بسیار نقد کردند....


ایشان(دکتر) در مجلسی رفته بود که روحانی اش داستانی را در مورد زن فاحشه ای که بسیار هم بدکاره بوده می گفت که در روز عاشورا هم حیا نمی کند و بساطی درست میکند برای جلسه گناهش، زمانی که میخواسته برای یارانش غذا بپزد هنگام فوت کردن در آتش زیر دیگ، دود آتش به چشمش می رود و اشکش در می آید.... اتفاقا در همسایگی او جلسه روضه ای برپا بوده، خداوند متعال به خاطر همین یه قطره اشکش همه گناهانش را پاک کرد!!!!!


و همه بسیار گریه می کردند و شریعتی بسیار از این اتفاق و یا بهتر بگویم فاجعه دلش به درد می آید که آخر جهالت تا به کجا،


دکتر از این حوادث رنجیده بودند. حالا خودتان کمی تامل بفرمایید در زمان طاغوت که مسلمین باید قیام کنند و خود را از یوغ طاغوت برهانند و اتفاقا بهترین دستاویز هم در این جا می تواند فرهنگ عاشورا باشد، آیا درست که ان را اینقدر تنزل داده و داستان های ابلهانه درست کنیم و به خورد مردم بدهیم؟؟؟؟

[Islam]

این فایل PDF رو از دست ندید حجمش حدود 429 کیلو ه.
مجموعه نظرات اقا در مورد دکتر شریعتی و بخش هایی از حرف های امام هم توش هست.

http://www.uplooder.net/cgi-bin/dl.cgi?k...931771018f

بخش هایی از این فایل رو میذارم تا دوستان ببینن:
‎
دکتر سید صادق طباطبایی نقل می کند که: یک بار مرحوم امام با اشاره به کتاب "نیایش " دکتر شریعتی به من گفتند : "کسی که کتابی به این زیبایی و جذابیت را می نویسد، چرا با انتقاد از کتاب"مفاتیح الجنان" بهانه به دست مخالفین می دهد؟؟" مرحوم امام برخی از آثار دکتر شریعتی را به دقت خوانده بودند، از جملي آثار دکتر نیز ایشان کتاب "کویر" را بسیار پسندیده بودند و با تعبیر "قلم مسحور" از آن یاد می کردند که بیانگر جایگاه عرفانیِ دکتر است . همچنین مرحوم امام یک بار به یکی از دوستان فکر می کنم دکتر حبیبی گفته بودند: "عشق به علی (علیه السلام) در آثار دکتر شریعتی موج میزند!"؟
irpdf.com

[ارش کمانگیر]

(۱۲/تیر/۹۲ ۱۵:۳۱)سید ابراهیم نوشته است:  یک فرهنگ بسیار رایج در مسیحیت این است که ما باید در بهشت می ماندیم ولی به سبب گناه پدرمان آدم به زمین تنزل پیدا کردیم و آنقدر در گناه ماندیم که دیگر بهشت رفتن برایمان منتفی شد، در این جا پسر خدا، خودش تصمیم میگیرد قربانی شود و با کشته شدنش در این راه، راه بهشت را برای ما باز کند و گناهان مارا پاک کند... حال که او اینچنین خود را قربانی بازگشت ما کرده وظیفه اصلی ما این است که در سوگ نشسته و با اشک گناهانمان را پاک نماییم....


این فرهنگ داشت به شدت وارد مکتب شیعه می شد و شیعه میخواست همان تصوری را از امام حسین بکند که مسیحیان از مسیح!!!!! یعنی هدف امام حسین از قیامش این بود که تنها کشته شود و ما باگریه برای او گناهانمان پاک شود... همین.


این یعنی تنزل عاشورا.... یعنی تقبیح کربلا... اتفاقا شهید بزرگوار مطهری نیز در کتاب حماسه حسینی این دیدگاه را بسیار نقد کردند....


ایشان(دکتر) در مجلسی رفته بود که روحانی اش داستانی را در مورد زن فاحشه ای که بسیار هم بدکاره بوده می گفت که در روز عاشورا هم حیا نمی کند و بساطی درست میکند برای جلسه گناهش، زمانی که میخواسته برای یارانش غذا بپزد هنگام فوت کردن در آتش زیر دیگ، دود آتش به چشمش می رود و اشکش در می آید.... اتفاقا در همسایگی او جلسه روضه ای برپا بوده، خداوند متعال به خاطر همین یه قطره اشکش همه گناهانش را پاک کرد!!!!!


و همه بسیار گریه می کردند و شریعتی بسیار از این اتفاق و یا بهتر بگویم فاجعه دلش به درد می آید که آخر جهالت تا به کجا،


دکتر از این حوادث رنجیده بودند. حالا خودتان کمی تامل بفرمایید در زمان طاغوت که مسلمین باید قیام کنند و خود را از یوغ طاغوت برهانند و اتفاقا بهترین دستاویز هم در این جا می تواند فرهنگ عاشورا باشد، آیا درست که ان را اینقدر تنزل داده و داستان های ابلهانه درست کنیم و به خورد مردم بدهیم؟؟؟؟

سید جان با نظر ایشون در مورد ماهیت نذر هم موافقی؟این مسئله در زمان خودمونهم زیاد هست