مادران نمونه

[آلاله]

بسم الله الرحمن الرحیم

مهم ترین وظیفه یک زن, مادر بودن است.

بهشت زیر پای مادری ست که نسلی نمونه تربیت کنه

و بهترین مادر , خانم فاطمه زهرا(سلام الله علیها) است

ایشون نه تنها الگو برای زنان که الگویی برتر برای تمام مسلمانان هستند!

الگویی برای حمایت تام از ولایت

***********************************************************************
امروزه خیلی از مادرها فقط ساکت بودن بچه هاشون مهمه, بدون توجه به اینکه با چه شیوه ای و با چه الگویی دارن رشد میکنن

امروز به الگوهای کودکانمان نگاه کنید : سیندرلا و سفیدبرفی و بت من و اسپایدرمن و ...

بچه های ما خودشونو با کی مقایسه میکنن؟

تمام دنیای کودکان ما رو کی پر کرده؟

امروز باید آرزوی بچه های ما داشتن نیروی فوق العاده اسپایدرمن یا هیکل بی نقص باربی باشه؟؟

کم کاری بدون شک از طرف پدر و مادرهای ما بوده و هست!

حالا باید به فکر تربیت صحیح کودکانمون باشیم!

واقعا برای خودم این سوال بزرگیه که چطور میشه یه نسل امام زمانی رو آماده کرد!

در این تاپیک میخوایم بیشتر با خصوصیت مادرانه حضرت زهرا(سلام الله علیها) آشنا بشیم

از کوچکترین مسائل تا بزرگ ترین اونها

از قبل از تولد فرزندان تا بدنیا آوردن بچه ها تا لالایی هایی که برای اونا خونده میشده تا بازی با کودکان تا ... و خلاصه شیوه صحیح تربیت نسل!

دوستان لطفا مطالبی که مینویسن با مدرک باشه و همینطور مختصر و مفید تا همه بتونن بیشترین استفاده رو از این مسائل ببرن

[مجید املشی]

ممنون از مبحث خوبی که ایجاد کردید.
باید بپذیریم که شرایط جامعه ی ما در محتوی خودش دچار یه بحرانه و یه حالت گذار رو داره تجربه می کنه. عقاید دینی هر کدام از ما گاها مخلوط شده با تفکراتی که هیچ سنخیتی با هم ندارند و در هیچ صورتی قابل جمع نیستن! همین تضادهاست که در جامعه ی ما در حال نمود پیدا کردن هست.
همه ی شما در اطراف خودتون مشاهد کردید خانواده هایی رو که مذهبی هستن اما در تربیت فرزدانشون از هیچ الگوی ایرانی-اسلامی تبعیت نمی کنن! از تهیه ی لباس برای بچه ها گرفته تا نوع کتاب داستانهایشان!
اونوقت بعد از چندسال چنین پدر و مادرهایی از خوشدون میپرسن کجا اشتباه کردیم که الان فرزندما به والدین احترام نمیزاره؟!
چرا فررزند ما پایبند هیچ ارزش اخلاقی نیست؟!
چرا فرزند ما انگار فاصله ای به اندازه ی سال نوری داره از ما؟!
و چنین و چنان...
هیچ اتفاقی که به خودی خود صورت نگرفته. وقتی شما تفکراتی تزریق می کنید به کودکان که با ارزشهای خلاقی سازگاری نداره چطور باید انتظار داشت که برای این فرزند حرمت ها مفهوم داشته باشن؟!
همین مسائل به ظاهر کوچیکه به مرور شکل میده به شخصیت های فرزند.
البته در شرایط امروز جامعه ی ما، قبول دارم تربیت فرزند کار بسیار دشورایه. با این همه هجمه های فرهنگی همین الان هم کارهای بزرگی از پدر و مادرها شاهد هستیم که نتیجه شان در فرزندان خوبشان منعکس شده.

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

موضوع بسیار خوب و مفیدی است که بسیار در خانواده ها مورد غفلت قرار گرفته!

نقل قول:از قبل از تولد فرزندان تا بدنیا آوردن بچه ها تا لالایی هایی که برای اونا خونده میشده تا بازی با کودکان تا ... و خلاصه شیوه صحیح تربیت نسل!

این قبل تولد را خیلی خوب نوشتید دینمون دستوراتی را دارد که از زمان قبل تولد شروع میشه و دستورات کاملی دارد

حتی در احادیثی دیده ام مثلا قبل از اینکه بچه بوجود بیاد میگوید چه چیز بخورید

تا فرزندانتان چکونه شود و همچنین در مورد شهدا خیلی هاشون مادرشون وقتی باهاشون صحبت میکنیم

میبینیم در هنگام بارداری با وضو به انها شیر میدادند یا قران میخوندن

تا دستورات فراوان دیگر ،که متاسفانه امروزه شاهد کمرنگ شدن انها هستیم

یاعلی.

[آلاله]

مواردی که در زیر مینویسم , بر اساس ترتیب و اولویت و اهمیت نیست, ان شاالله بعد از کامل شدن همه موارد بتونیم به صورت مدون و کامل دربیاریم :



حضرت زهرا علیهاالسلام از آغازین لحظات زندگی فرزندانش، آنها را بزرگ و گرامی داشت و درصدد تربیت آنها برآمد.

حضرت زهرا علیهاالسلام که خود، تربیت یافته دامان وحی بود، به خوبی می دانست که در تربیت اسلامی از چگونگی شیر دادن به کودک و نگاه های محبت آمیز مادر و بوسه زدن بر لب های معصوم کودکان گرفته تا تمام حرکات و اعمال و گفتارش، بر روحیه حساس آنها تأثیر می گذارد.

برتری و شایستگی های روحی و روانی حضرت زهرا علیهاالسلام عامل مهمی در شکل گیری شخصیت کودکان بزرگوارش بود، چنان که در زیارت حضرت سیدالشهدا علیه السلام می خوانیم:

اشهد انک نورا فی الاصلاب الشامخه و الارحام المطهره لم تنجسک الجاهلیه بانجاسها.

شهادت می دهم که نوری بودی در صلب مردان بزرگ و در رحم زنانی پاک که هرگز آلوده به ناپاکی های جاهلیت نگردید.

شخصیت عظیمی چون امام حسین علیه السلام نیز از دامان پاک و سرشت الهی ای، چون زهرای مرضیه مقدور و ممکن شده است.

1 ) بنابراین، هر مادری که می خواهد فرزندانی باایمان و خداشناس داشته باشد، شایسته است که در ابتدا بر ایمان و تقوای خود بیفزاید تا بتواند فرزندانی پاک و خداپرست را پرورش دهد.

2 ) نام گذاری، برای طفل اهمیت بسیاری دارد؛ زیرا اولین چیزی که در فهم لطیف و حساس کودک راه پیدا می کند، نام و شهرت اوست و اینکه این نام حامل چه بار فرهنگی و معنایی است، تأثیر شگرفی بر روح و روان او دارد، بدین جهت امیرالمؤمنین علی علیه السلام ، یکی از حقوقی را که فرزندان بر عهده پدر دارند، نام نیکو و پسندیده می شمارد و می فرماید:

«حق الولد علی الوالد انّ یحسن اسمه؛ تعیین نام مناسب، حقی است که فرزند بر ذمه پدر خود دارد».

حضرت زهرا علیهاالسلام با هم فکری و همیاری پیامبر صلی الله علیه و آله و علی علیه السلام زیباترین نام ها را برای فرزندانش انتخاب کرد و حقی که بر عهده داشت به بهترین شکل ممکن ادا کرد تا زمینه ای برای پرورش هر چه بهتر روح و روان فرزندانش به وجود آید.

3 ) با پند و اندرز نمی توان صحت و درستی صفات اخلاقی ای را که رعایت نمی شود، به دیگران اثبات کرد و آموخت. کسی که می خواهد دیگری را تربیت کند، باید در عمل، به آنچه می گوید پای بند باشد. مادری که به تربیت فرزند خود علاقه مند است، باید خود، دارای فضایل اخلاقی باشد و همواره رفتار صحیح را رعایت کند تا فرزندانش با آسودگی خاطر، در عمل از او الگو گیرند.

حضرت زهرا علیهاالسلام با عمل به آنچه می فرمود، فرزندانش را با اخلاق و رفتار اسلامی آشنا می ساخت، چنان که امام حسن علیه السلام می فرماید:

مادرم، فاطمه علیه السلام را دیدم که شب جمعه در محراب خویش به عبادت ایستاده بود و پیوسته در رکوع و سجود بود تا اینکه سپیده صبح بردمید و از او می شنیدم که برای مردان و زنان مؤمن دعا می کرد و نامشان را بر زبان جاری می ساخت و بر ایشان بسیار دعا می کرد، ولی برای خویش هیچ دعا نمی کرد، من به او گفتم: ای مادر! چرا همان گونه که برای دیگران دعا می کنی، برای خود دعا نمی کنی، فرمود: یا بنیّ! الجّار ثم الدّار؛ ای پسرکم! نخست باید همسایگان را دریافت، آن گاه به خانه پرداخت.

حضرت نصیحتی را به فرزندش آموخت که از شب تا به صبح به آن عمل کرده بود و چنین پند و اندرزی است که اثر می گذارد و تربیت می کند.

4 ) از اساسی ترین مسائلی که بزرگ بانوی اسلام، در منطق رفتاری خود در تربیت کودکانش بر آن تأکید می ورزید، توجه به روحیه عبادت و حس خداپرستی در فرزندانش بود.

آن یگانه مربی روزگار چنان شوق بندگی و عبودیت و خضوع در برابر معبود را در دل و جان فرزندانش تقویت می کرد که آنان بهترین کارها و بالاترین لذت ها و زیباترین دقایق را لحظات عبادت و تقرب به خدا می دانستند.
حضرت زهرا علیهاالسلام روحیه تعبد و بندگی را از کودکی به فرزندانش می آموخت و آنها را در حد طاقتشان با عبادت آشنا می ساخت، به گونه ای که حضرت در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان کودکان خود را به بیداری و نخفتن وادار می کرد.

... حضرت در روز بچه ها را می خوابانید تا کاملاً استراحت کنند و غذای کمتری به آنان می داد تا بدین گونه زمینه و موقعیت بهتر و مطلوب تری از نظر جسمی و روحی برای شب زنده داری داشته باشند. او به حدی در این کار جدی و قاطع بود که نمی گذاشت احدی از اهل خانه خوابش ببرد و می فرمود: «محروم است کسی که از برکات شب قدر محروم بماند». ( دعائم الاسلام، ج‏1، ص‏282)

گویا فاطمه علیهاالسلام می خواهد از دوران کودکی در قلب پاک فرزندان خود جمال خدا را به تجلی و جان و زبانشان را به حلاوت و شیرینی عبادت آشنا کند و محبوب راستین را به آنان نشان بدهد تا در جوانی جذب جلوه های دروغین نشوند. این روش تربیتی فاطمه علیهاالسلام ، به عنوان یک سنت بسیار پسندیده و قابل اجرا، درگفتار امامان معصوم نیز به چشم می خورد.

5 ) بازی با کودکان :

بازی، شیوه ای است که تأثیرات مثبت و گوناگونی را بر روحیه فرزند به جای می گذارد، خلاقیت او را شکوفا و عواطف کودکانه او را از محبت سیراب می سازد. بازی کودکانه مادر با فرزندان، رشد جسمی و فکری کودک را سرعت می بخشد و احساسات پاک مادری را به او منتقل می کند، نشاط، شادابی، خلاقیت، ابتکار و نوآوری و اعتماد به نفس را در او ایجاد و زمینه را برای ظهور استعدادهای نهفته کودک فراهم می آورد.

حضرت فاطمه علیهاالسلام از همان دوران کودکی با فرزندانش هم بازی می شد و به این نکته نیز توجه داشت که در بازی، نوع الفاظ و حرکات مادر سرمشق کودک قرار می گیرد، بنابراین باید از کلمات و جملات مناسبی استفاده کرد. افزون بر این باید در قالب بازی و شوخی، شخصیت کودک را تقویت ساخت و او را به داشتن نیکی ها و ارزش های اکتسابی تشویق و راهنمایی کرد.

آن بانوى حکیم و دانشمند در تمامى این مراحل جرعه‏هاى معرفت، محبت الهى، عشق و اشتیاق بندگى را در وجود ‏کودکان ریزان مى‏ساخت تا در آینده‏ى زندگى هیچ گاه از دشوارى مراحل اطاعت و سختى حوادث هراسان نشده، ‏رضایت خداوند را سر لوحه‏ى زندگى خود قرار داده و تنها به او فکر کنند و از او مدد بجویند.‏
حضرت فاطمه(سلام الله علیها) از همان دوران کودکى با فرزندانش همبازى مى شد، و به این نکته نیز توجه داشت که در ‏بازى، نوع الفاظ و حرکات مادر، سرمشق کودک، قرار مى گیرد؛ بنابراین باید از الفاظ و جملات مناسبى استفاده کرد. در ‏احوالات آن حضرت نقل شده است که با فرزندش امام حسن مجتبى(علیه السلام) بازى مى‏کرد و او را بالا مى‏انداخت و مى‏فرمود:‏

‏ اشبه اباک یا حسن‏
‏ واخلع عن الحق الرسن‏
‏ و اعبد الها ذامنن‏
‏ و لاتوال ذا الاحن‏

‏ پسرم حسن، مانند پدرت باش. ریسمان ظلم را از گردن حق بر کن. خدایى را بپرست که صاحب نعمتهاى متعدد ‏است و هیچ گاه با صاحبان ظلم و تعدى، دوستى مکن.‏

‏ همچنین نقل شده است که وقتى فرزندش حسین(علیه السلام) را بازى مى‏داد، این گونه مى‏فرمود:‏

‏ انت شبیةٌ بابى‏
‏ لست شبیهاً بعلىّ‏

‏ تو به پدر من (پیامبر(ص» شبیهى و به پدرت على شباهت ندارى.‏

‏ طبق نقلى دیگر، این بیت، موجب خنده و تبسم حضرت على(علیه السلام) مى‏شد. (بحارالانوار، ج‏43 ص‏286)‏

ان شاالله ادامه دارد ...

[آلاله]

قرآن از دست دختر بچه افتاد ، مادر سراسیمه قران و برداشت و بوسید و دخترک و دعوا کرد و با عصبانیت گفت : قرآن و ببوس بزار سر جاش

(این تنها چیزیه که بعضی مادرها به دخترانشون یاد میدن ، فقط قران و ببوسن و بزارن روی طاقچه)

به دخترک گفتم بلدی قرآن بخونی گفت : بله ، گفتم بیا اینجا تا با هم بخونیم


بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر ( آیه 1 سوره فاتحه )

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

از وقفه طولانی مدت بوجود اومده از همتون عذر میخوام !

ان شاالله با یاری خداوند بتونیم این بحث رو به خوبی به اتمام برسونیم

.....

[آلاله]

نقش حضرت فاطمه(سلام الله علیها) به عنوان مادر امامت و پرورش یافته مکتب وحی، در بکارگیری شیوه‌های مؤثر تربیتی و هماهنگ با اسلام در تربیت فرزندان بسیار ارزنده و کارساز بوده است.


هر چند فرزندان فاطمه(سلام الله علیها) از نظر وراثت به عنوان یکی از سه عامل مؤثر در تکوین شخصیت انسان، دارای نسبی والا و پاک بودند، اما باز هم در تربیت ایشان به عنوان یک انسان نمی‌توان نقش مربی را نادیده گرفت. فاطمه(سلام الله علیها) در تربیت فرزندان خود، کلیه مؤلفه‌های مؤثر در تربیت اسلامی که شامل هماهنگی با فطرت، جامعیت ارزشی و ایجاد انگیزه در فرد برای رسیدن به هدف نهایی آفرینش و انجام وظیفه انسانی، می‌باشد را بکار گرفت.


ایشان با بهره‌گیری از یک مدیریت صحیح و اصولی و استفاده از روشهای تربیتی مؤثر فرزندانی را تربیت نمود که هر یک در زمان مناسب خود توانستند رهبری جامعه مسلمین را به عهده گیرند و بهترین اقدام را در زمان خود انجام دهند و منشأ خیر و برکت برای مسلمین و جامعه اسلامی باشند.



6- وقتی «خدا» محور است


آنچه در تربیت از دیدگاه فاطمه(سلام الله علیها) قابل توجه است، خدا محوری و پرورش عبادی فرزندان، خودشناسی، و ارتباط انسان با اطرافیان می‌باشد. مؤثرترین شیوه تربیتی، شیوه عملی الگوهاست. این شیوه مختص بینش یا زمان خاصی نیست.


صاحب نظران مسایل آموزشی و پرورشی معتقدند: "در مسایل تربیتی بهره‌گیری از تئوری عمل به جای نظیرپردازی و تعلیم های تجربی؛ اولاً در تصحیح و تصفیه تئوری تربیتی دخالت دارد و ثانیاً انسان را به تشخیص درست آنچه واقعاً تحت یک سلسله شرایط معین، عملی و امکان پذیر است، قادر می‌سازد." (فلسفه آموزش و پرورش/ فیلیپ. جی. اسمیت/ ص 96 با تلخیص)


حضرت فاطمه(سلام الله علیها) در تربیت فرزندان خود از این روش بهره جست، تا آنجا که در مسایل عبادی، فرزندان ایشان به عبادتهای فراوان و خالصانه‌اش اشاره داشته‌اند و خود نیز الگوی عملی شیعیان گشتند. نمونه این اثرپذیری از الگوی عملی، در شب یازدهم محرم هنگامی اتفاق افتاد که حضرت زینب(سلام الله علیها) با حالت خستگی و ضعف، نماز شب و نافله خود را ترک نکرد.


دیدگاه فاطمه(سلام الله علیها) درباره عبادت، وجود اخلاص در آن است. ایشان در این باره می‌فرماید: «کسی که عبادتهای خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ، برترین مصلحت را بسویش فرو خواهد فرستاد.» (فرهنگ سخنان فاطمه(سلام الله علیها)/ محمد دشتی/ ص 16)


آنچه از اندیشه‌های فاطمه(سلام الله علیها) در این باب، قابل توجه است خدا محوری در عبادت و تعلیم آن به فرزندان می‌باشد.



6-1- عدم اثر گذاری محیط بر افکار و عقاید


محوریت خدا درخصوص مسایل تربیتی باعث ایجاد دو نوع ارتباط بین انسان و خدا می‌شود؛


ارتباط نظری که همان معرفت خداست. و ارتباط عملی که شامل گرایشهای عملی در قالب توکل و شکرگذاری است، می‌باشد.


نتیجه معرفت الهی که در آثار تربیتی فاطمه(سلام الله علیها) مشهود است، تخلق به اخلاق الهی، ایمان، تقوی و توکل در فرزندان فاطمه(سلام الله علیها) است.


بی‌شک خانواده، سازنده و زمینه ساز مسایل اعتقادی و اخلاقی فرد است، لذا فاطمه(سلام الله علیها) فرزندان خود را به لحاظ اعتقادی و اخلاقی مهیا و مجهز به بهترین اخلاقیات و معتقدات نمود و آرامش، تقوی الهی، مقاومت در برابر مشکلات و روشن بینی را برای ایشان به ارمغان آورد.


آنچه از آموزشهای فاطمه(سلام الله علیها) درخصوص فرزند ایشان، قابل توجه است، عدم اثرگذاری محیط بر افکار و خصایص اخلاقی ایشان می‌باشد. هر چند محیط به عنوان عامل سوم در تکوین شخصیت انسان مؤثر است اما انسان محکوم به محیط نیست. این ویژگی در تربیت فاطمی قابل توجه است و می‌تواند به عنوان یک ارزش در مسایل تربیتی روز، مورد توجه قرار گیرد .


e]

[آلاله]

- احترام متقابل

حضرت فاطمه (سلام الله علیها) در زمینه تربیت فرزندان به گونه‌ای عمل می‌کردند که فرزندانشان ضمن کمال‌یابی و کمال‌جویی، نسبت به همدیگر بسیار مهربان و دلسوز باشند و در برخورد و رفتار خانوادگی احترام یکدیگر را حفظ کنند.

به همین جهت بود که امام حسین (علیه السلام) احترام خاصی به امام حسن (علیه السلام) می گذاشتند و در حضور ایشان صحبت نمی‌کردند و به خواهرشان حضرت زینب (سلام الله علیها) به شکلی فوق‌العاده علاقه‌مند بوده و به احترام ایشان – با اینکه کوچک‌تر از امام حسین (علیه السلام) بودند – از جایشان بر می‌خاستند و همچنین محبت و احترام متقابل حضرت زینب (سلام الله علیها) به برادرانشان فوق العاده بود.

- نوع دوستی

از جمله روشهای تربیتی حضرت فاطمه (سلام الله علیها) نوع دوستی ایشان بوده است، که در برابر چشمان تیزبین فرزندانشان، به مردم کمک می‌کردند و خود گرسنه می‌ماندند، ولی دیگران را سیر می‌کردند.

حضرت فاطمه (سلام الله علیها) گرنبندشان را به فقرا ایثار کردند و آنان را مورد نوازش قرار دادند و از پول آن پارچه‌هایی خریداری شد و برای بی‌لباسها، لباس مناسب تهیه شده … و پرده‌های خانه‌اشان در اختیار پیامبر خدا قرار گرفت و از آن برای نیازمندان، لباس خریداری شد.

آن حضرت نه تنها در مسایل اقتصادی و رفع مشکلات روزمره‌ی مردم پیشگام بودند، حتی از نظر اخلاقی، عواطف انسانی، ارشاد و هدایت مردم نیز به کمک آنان شتافته و مصالح آنان را پی‌گیری می‌کردند و در حقشان دعا می‌کردند و از این طریق فرزندان خویش را با چنین عواطف اسلامی پرورش می‌دادند.

حضرت امام حسن (علیه السلام) می‌فرمایند: شبی مادرم را دیدم که تا صبح به عبادت پرداخته و مرتب مومنین و دیگران را دعا می‌کرد، ولی در حق خود ساکت بود.از علت آن پرسیدم، فرمودند "اول همسایه، سپس خودمان."

امام سجاد علیه السلام ضمن بیان گوشه ای از زحمات طاقت فرسای مادر در مسیر رشد و تربیت فرزند، می فرمایند:

" هرگز کسی را به تنهایی یارای سپاس و تقدیر از مادر نیست، مگر اینکه از خداوند مدد جوید و از او توفیق انجام دادن این وظیفه را بطلبد. "

بنابراین مسلم است که تربیت، یکی از حیاتی ترین نیازهای جامعه ی بشری بوده و از مهمترین حقوق فرزندان بر والدین، مخصوصا مادران می باشد. تربیت، رفع موانع و ایجاد مقتضیات، برای پرورش استعدادهای مادی و معنوی در جهت رسیدن به کمال خلقت است.

عواملی مانند وراثت و محیط و اراده بر امر تربیت اثرگذار هستند. زن و مرد برای اقدام به تربیت باید، به بستر سازی برای آن بپردازند.

یعنی، زمینه های تربیت را از سالها قبل از تولد فرزند و از زمان انتخاب همسر شروع کرده و شرایط قبل از انعقاد نطفه و لحظه ی انعقاد نطفه را رعایت کنند و در کنار آن از دعا و توسل به اهل بیت علیهم السلام – فراموش ننمایند.

در زمان بارداری، مادر وارد مرحله ای می شود که وظیفه ی او در برابر تربیت فرزندش شکلی اختصاصی می گیرد. ابتدا مادر باردار، باید از مراحل رشد جنین خویش آگاهی پیدا کند و به رفع نیازهای او در هر مرحله بپردازد.

روان شناسان رشد، عواملی را چون بیماری مادر، مصرف بعضی داروها، الکل، مواد مخدر توسط او و حتی غذایی که مادر می خورد، بر روند رشد جسمی او مؤثر می دانند.

مسائلی مثل افکار و حالات مادر، شنیده ها دیده ها و نذر مادر و.. بر رشد روحی و معنوی جنین تأثیر می گذارند.

حتی اشتغال مادران در خارج از خانه می تواند بر رشد و تربیت فرزندان تأثیرگزار باشد. میزان تأثیر اشتغال مادران شاغل بر فرزندان رابطه نزدیکی با ویژگی ها، نگرشهای اجتماعی، شرایط موجود در خانه و اجتماع، جنس و سن کودک، و نیز علت اشتغال مادر دارد.

اشتغال تمام وقت مادران، به طور قطع تأثیرات نامطلوبی در رشد کودک به ویژه رشد عاطفی او بر جای می گذارد. خانه داری مادران نیز هنگامی می تواند روش تضمین شده ای برای تربیت سالم و شایسته کودک به حساب آید که مادران در محیط خانه رابطه خویش را با کودک حفظ کنند و نسبت به امور تربیتی آنها اهتمام ورزند.

[aboutorab]

سلام

ببخشيد اگه دخالت كردم

هدفم رساندن اين پيام هست

نكنه يه بار پيري و چهره شكسته مادرمان باعث بشه خودمون از اين نعمت بزرگ الهي محروم كنيم و از آنها فاصله بگيريم .

خدايا همه مادران عزيزند عزيزتر بگردان

و ما را قدر دان زحمات مادرمان قرار بده

و اون مادراني هم كه در قيد حيات نيستند بر سر سفره مادر پهلو شكسته سلام الله عليها متنعم و دعاگويمان قرار بده

براي سلامتي تك تك مادران

اللهم صل علي محمد وال محمد وعجل فرجهم