در سایه سار وحی(اثربخش ترین آیات قرآن در زندگی من)

[علی 110]

سلام دوستان، الوعده وفا، همونطور که قول داده بودم پستِ در سایه سار وحی با محوریت قرآن مجید ایجاد شد.
و به قول محمدِ عزیز، سعی میشه نابترین معارف در باره قرآن مجید، در اون ارائه بشه به کمک دوستان
البته حساسیت کار در این بخش بسیار بالاست
دوستانی که انشا الله میخواهند در این پست مطلب بگذارند خواهشاً مختصر و مفید باشه
در بسیاری از مواقع 14 معصوم علیهما سلام در ذیل آیات شریفه روایاتی رو ذکر کرده اند و توضیحاتی از سوی خود ائمه درباره آیه ارائه شده که دوستان حتی الامکان از این روایات هم در توضیح آیات شریفه استفاده کنند
بعلاوه پیشنهاد اکیدِ حقیر، بر استفاده دوستان از تفسیر گرانسنگ المیزان است برای توضیح دادن روایات و تفسیر اونها
همچنین باز تاکید میکنم سعی کنید ناب ترین مطالب رو ارائه بدید
از نظر حقیر مهمترین معیار ناب بودن اینه که اون آیه و مطلب بر روی خود نویسنده ی مطلب اثر ویژه و ملموسی داشته باشه و برای خود نویسنده در درجه اول بسیار مفید و کاربردی بوده باشه

اولین آیه ای رو که تقدیم دوستان میکنم یکی از آیاتی هست که خود من بسیار از اون لذت بردم و استفاده کردم:

لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى‏ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى‏ وَ الْيَتامى‏ وَ الْمَساكينَ وَ ابْنَ السَّبيلِ وَ السَّائِلينَ وَ فِي الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حينَ الْبَأْسِ أُولئِكَ الَّذينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ (177- بقره)

نيكى، (تنها) اين نيست كه (به هنگام نماز،) روىِ خود را به سوى مشرق و (يا) مغرب كنيد (و تمام گفتگوى شما، در باره قبله و تغيير آن باشد و همه وقت خود را مصروف آن سازيد) بلكه نيكى (و نيكوكار) كسى است كه
به خدا، و روز رستاخيز، و فرشتگان، و كتاب (آسمانى)، و پيامبران، ايمان آورده
و مال (خود) را، با همه علاقه‏اى كه به آن دارد، به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق مى‏كند
نماز را برپا مى‏دارد
و زكات را مى‏پردازد
و (همچنين) كسانى كه به عهد و پیمان خود وفا مى‏كنند
و در برابر محروميتها و بيماريها و در ميدان جنگ، صبر و استقامت به خرج مى‏دهند
اينها كسانى هستند كه راست مى‏گويند و (گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است)
و اينها هستند پرهيزكاران! (177)

شأن نزول آیه همانطور که در پرانتزِ توضیحات معنای آیه هم آمده واقعه ی برگشتن قبله از بيت المقدس بسوى كعبه و جدال و بگو مگو بسيار یهودیان متکبر و مسیحیان و مسلمین در این باره هست که خیلی این بُعدش مورد نظر حقیر نیست.

در شأن این آیه شریفه رسول اکرم صلوات الله علیه می فرمایند: هر كس باين آيه عمل كند ايمان خود را به كمال رسانده باشد. (4- تفسير صافى ج 1 ص 161)

این آیه بسیار آیه فوق العاده ای است و مراتب ایمان در این آیه مرحله به مرحله ذکر شده
ایمان در نازلترین درجه اون از اعتقاد به خدا آغاز میشه و اعتقاد به آخرت، من در زندگی افراد زیادی رو دیدم که به خدا و آخرت ایمان دارند اما به پیغمبر اکرم نه، معلوم میشه این یه مرحله بالاتر از ایمان هست، اما در ادامه میاد با افزودن هر قید مراحل ایمان رو سخت تر و سخت تر میکنه.
من خیلی ها رو دیدم که اهل انفاق و بخششند اما کمتر کسی رو دیدم که از محبوبترین و عزیزترین داراییهاش انفاق کنه و خداوند در این آیه میگه از شروط قرار گرفتن در میان نیکوکاران حقیقی اینه که از با ارزشترین ومحبوبترین اموالت انفاق کنی.
یکی از بزرگترین درسهایی که من گرفتم در این آیه اینه که برای انفاق، خداوند یک اولویت بندی بسیار دقیق و حسابشده تعیین کرده. یعنی چی؟
یعنی مستحب است شدیداً قبل از هر چیز ما به خویشاوندان مستحق خود انفاق کنیم و تا سایرین و تا مستحقی در بین خویشان ما هست چندان جایز نیست که اون رو به دیگری بدیم چه را که حق بیشتری برگردن ما هست نسبت به خویشانمان تا دیگران!

در آیه دیگه ای در همین سوره بقره باز این خویشان رو هم اولویت بندی میکنه:

يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبينَ وَ الْيَتامى‏ وَ الْمَساكينِ وَ ابْنِ السَّبيلِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَليمٌ (215)
از تو سؤال مى‏كنند چه چيز انفاق كنند؟ بگو: «هر خير و نيكى (و سرمايه سودمند مادى و معنوى) كه انفاق مى‏كنيد، بايد براى پدر و مادر و نزديكان و يتيمان و مستمندان و درماندگان در راه باشد.» و هر كار خيرى كه انجام دهيد، خداوند از آن آگاه است. (لازم نيست تظاهر كنيد، او مى‏داند). (215)
همونطور که مشاهده میکنید اینجا پدر و مادر رو بر هر خویشاوند و هر شخصی مقدم دونسته!
یعنی خدا میگه اگه پدر و مادرتون مستحق بودن باید به اونها انفاق کنید نه کس دیگه چون بیش از هر کس بر گردن ما حق دارند!!!!
و بعد از پدر و مادر و خویشاوندان نوبت میرسه به یتیمان که خداوند بی اندازه نسبت به ایتام حساس است و ما احادیث حیرت انگیزی از ثواب رسیدگی به ایتام و عقاب و عذاب حقیقتاً وحشتناکی برای خیانت در مال و حق یتیم داریم،
بعد از ایتام نوبت میرسه به مساکین، یه توضیح مهم در مورد مسکین بدم: ببینید مسکین به فقیری میگن که اظهار گدایی نمیکنه و عزت خودش رو حفظ میکنه بعلاوه مسکین از فقیر بد حال تر است اما شما میدونی فقیر و محتاج است!!!!!!!!!
بعد از مساکین نوبت میرسه به در راه ماندگان و نکته ی بسیار جالب اینه که در آخرین مراحل نوبت میرسه به سائل یا همون گدای خودمون که در بسیاری از مواقع اولین نفر دربین این گروه دریافت کنندگان انفاقند و در نهایت هم نوبت میرسه به بردگان و شاید به نوعی زندانیان امروز
البته در روایات استثنا ها ای هم داریم به طور مثال شخصی که گرسنگی ممکن است به ایمانش صدمه جدی بزنه در حالی که همین گرسنگی برای زن و فرزندمان بی ایمانی به همراه نداره اینجا باید اون گرسنه رو اولویت داد ولی به هر حال روند عمومی انفاق به همین شکل است که در قرآن اومده.

در قید بعدی باز کار رو سخت تر میکنه: ببینید دوستان من خیلی ها رو دیدم که به اون عقایدی که اول گفتم معتقدند و اهل انفاق هم هستند اما زیر بار نماز نمیرن و نماز نمیخونن!!!!
نماز در قرآن، خودش یه بحث مفصل میخواد که اگه توفیقی بود و عمری در پستهای بعدی خدمت دوستان تقدیم میکنم.

در قید بعدی باز هم کار رو سخت تر میکنه یعنی پای حقوق مالی واجب، مانند خمس و زکات رو به میون میاره. دوستان من خیلی ها رو دیدم که هزار هزار و ملیون ملیون انفاق میکنن اما زیر یک قرون خمس یا زکات نمیرن و این هم بحث مفصلی میطلبد که مجالش اینجا نیست.

در قید بعدی کار رو و اقعاً سخت میکنه و من خودم از اینجا به بعد واقعاً کم میارم متأسفانه (البته امید به فضل خدا و عنایت امام زمان دارم تا من هم روزی آدم بشم انشاالله)
در اینجا قید وفای به عهد رو مطرح میکنه که کار حقیقتاً سختیه!!
در حدیث است که ((شیعیان ما رو در دو هنگام بشناسید یکی در هنگام اول وقت نماز (با پرداختن به نماز اول وقت) و دیگری در هنگام رسیدن موعد وفای به عهد (که باید به قولی که داده اند عمل کنند))
دوستان وفای به عهد خیلی خیلی گسترده است،
ما به دیگران قول میدیم و باید پاش وایسیم
ما به خدا قول میدیم و باید پاش وایسیم
و ما بارها و بارها به خودمون قول دادیم که خیلی کارا بکنیم امّا آیا پای قولمون به خودمون وایسادیم؟

در مرحله آخر هم یه قید بسیار خفن میاره و اون صبر هست
در روایت داریم که ((صبر در ایمان به منزله سر در بدن است!!!))
و در روایات سه جور صبر داریم،
اول صبر بر معصیت، بالاخره بسیاری از معاصی شیرینی هایی برای نفس داره و باید در برابر وسوسه های نفس و شیطان ایستاد وصبر کرد
دوم صبر بر مصیبت، در زندگی هر انسانی مصیبت هایی از بیماری ها و ازدست دادن عزیزان و از بین رفتن اموال و... رخ میده که کاری از دست انسان ساخته نیست و به نوعی مقدرات است و وظیفه ما در برابر این مصایب صبر است
سوم صبر بر طاعت، بسیار از واجبات برای نفس انسان سخت و گران و ناخوشایند است در مراحل اولیه مانند سختی روزه و جهاد و... اما واجب الهی تحت هر شرایط از سوی بنده مومن باید بجا آورده بشه هرچند سخت باشه و باید بر سختی ها و مشکلاتش صبر کرد و پایدار بود
حال، کسی که تمام این صفات رو داشت، در ادعای ایمانش از نظر خداوند متعال صادق است و خداوند او را در زمره صدیقین و ابرار و متقین حقیقی قرار میده و خدا میدونه که چه برکاتی در قرار گرفتن انسان در میان این گروه ها وجود داره!!
در پیایان این قسمت حدیث بسیار زیبایی از امام باقر علیه السلام رو مرتبط با مضمون این آیه شریفه تقدیم دوستان میکنم:

ابو حمزه ثمالى- رحمه اللَّه گويد: از امام باقر (علیه السلام) شنيدم كه مى‏فرمود: چهار چيز است كه در هر كس باشد اسلام او كامل است، و بر ايمانش يارى مى‏شود، و گناهانش از وى پاك مى‏گردد، و بديدار خدا رود در حالى كه از او خرسند است، و اگر سراپايش را گناه فرا گرفته باشد خداوند آنها را بريزد. و آن چهار چيز عبارتند از:
وفا به عهدى كه انسان با خدا مى‏بندد،
و راستگوئى با مردم،
و شرم و حيا از آنچه كه نزد خدا و مردم زشت مى‏نمايد،
و خوش خلقى با خانواده و ساير مردم.
و چهار چيز است كه در هر يك از مؤمنين باشد خداوند او را در برترين درجات بهشت در غرفه‏اى فوق غرفه ديگر در جايگاه شرف، بتمام معنى جاى دهد:
آن كس كه يتيمى را پناه دهد و بخوبى از وى پذيرائى كند و چون پدرى مهربان براى او باشد،
و آن كس كه به ناتوانى رحم كند و او را يارى دهد و كفايت نمايد،
و آن كس كه هزينه زندگى پدر و مادرش را بپردازد و با آنان به نرمى و نيكى رفتار كند و اندوهگينشان نسازد،
و آن كس كه با غلام خود بدخلقى و ناسازگارى نكند و او را در كارهايش كمك نمايد و نسبت به بازخريد خود اگر طاقت ندارد مجبورش نسازد.
امالى شيخ مفيد-ترجمه استادولى، متن، ص: 185


گزیده ای از تفسیر گرانسنگ المیزان رو هم در مورد این آیه شریفه خدمت دوستان تقدیم میکنم:

این آیه شریفه ذکر اوصاف ابرار و نیکوکاران است و می خواهد نشان دهد که مفهوم خالى از مصداق و حقيقت، هيچ اثرى و فضيلتى ندارد.
و اين خود روش مرسومِ قرآن در تمامى بياناتش است كه وقتى ميخواهد مقامات معنوى را بيان كند، با شرح احوال و تعريف رجال دارنده آن مقام، بيان ميكند و به بيان مفهوم تنها قناعت نميكند.
و سخن كوتاه آنكه جمله: (وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ) تعريف ابرار و بيان حقيقت حال ايشان است كه:
هم در مرتبه اعتقاد تعريفشان مى‏كند
و هم در مرتبه اعمال
و هم اخلاق،
در باره اعتقادشان ميفرمايد: (مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ)
و در باره اعمالشان ميفرمايد: (أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا)،
و در باره اخلاقشان ميفرمايد. (وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ).
و در تعريف اولى كه از ايشان كرده، فرموده: (كسانى هستند كه ايمان به خدا و روز جزا و ملائكه و كتاب و انبياء دارند)، و اين تعريف شامل تمامى معارف حقه‏اى است كه خداى سبحان ايمان به آنها را از بندگان خود خواسته و مراد به اين ايمان، ايمان كامل است كه اثرش هرگز از آن جدا نمى‏شود و تخلف نميكند، نه در قلب، و نه در جوارح،
در قلب تخلف نميكند، چون صاحب آن ایمان حقیقی دچار شك و اضطراب و يا اعتراض و يا در پيشامدى ناگوار دچار خشم نميگردد.
و در اخلاق و اعمال هم تخلف نميكند، (چون وقتى ايمانِ كامل در دل پيدا شد، اخلاق و اعمال هم اصلاح ميشود).
بعد از اين تعريف درباره اعتقاداتشان، به بيان پاره‏اى از اعمالشان پرداخته، ميفرمايد: (وَ آتَى الْمالَ عَلى‏ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى‏، وَ الْيَتامى‏، وَ الْمَساكِينَ، وَ ابْنَ السَّبِيلِ، وَ السَّائِلِينَ، وَ فِي الرِّقابِ، وَ أَقامَ الصَّلاةَ، وَ آتَى الزَّكاةَ)
و از جمله اعمال آنان نماز را بر شمرده كه حكمى است مربوط به عبادت كه در آيه (إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ، نماز از فحشاء و منكر نهى مى‏كند. (عنكبوت- 45)
و نيز در آيه: (وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي، نماز را براى يادآورى من بپا بدار (طه-14)، در اهميت آن سخن رفته است،
از دیگر نشانه های اعمال مومنین کامل، زكات را كه حكمى است مالى و مايه صلاح معاش ذكر فرموده..
"وفاى به عهد، صبر و صدق، سه صفت مؤمنين‏"
خداى سبحان بعد از ذكر پاره‏اى از اعمال آنان بذكر پاره‏اى از اخلاقشان پرداخته، از آن جمله
وفاى به عهدى كه كرده‏اند،
و صبر در باساء و ضراء و صبر در برابر دشمن و ناگواريها و سختی های جنگ را ميشمارد
و عهد عبارتست از التزام به چيزى و عقد قلبى بر آن و هر چند خداى تعالى آن را در آيه مطلق آورده، لكن بطورى كه بعضى گمان كرده‏اند شامل ايمان و التزام به احكام دين نميشود، براى اينكه دنبالش فرموده: (اذا عاهدوا وقتى كه عهد مى‏بندند)، معلوم مى‏شود منظور از عهد نامبرده عهدهايى است كه گاهى با يكديگر مى‏بندند (و يا با خدا مى‏بندند، مانند نذر و قسم و امثال آن) ولكن اطلاق عهد در آيه شريفه شامل تمامى وعده‏هاى انسان و قول‏هايى كه اشخاص ميدهد ميشود، مثل اينكه بگويد: (من اين كار را ميكنم، و يا اين كارى كه مى‏كردم ترك مى‏كنم) و نيز شامل هر عقد و معامله و معاشرت و امثال آن مى‏شود.
و صبر عبارتست از ثبات بر شدائد، در مواقعى كه مصائب و يا جنگى پيش مى‏آيد و اين دو خلق يعنى وفاى به عهد و صبر هر چند شامل تمامى اخلاق فاضله نميشود و لكن اگر این دو خلق (صبر و وفای به عهد) در كسى پيدا شد، بقيه آن خلقها نيز پيدا ميشود.
و اين دو خلق يكى متعلق به سكون است و ديگرى متعلق به حركت،
وفاى به عهد متعلق به حركت
و صبر متعلق به سكون،
پس در حقيقت ذكر اين دو صفت از ميان همه اوصاف مؤمنين به منزله اين است كه فرموده باشد: مؤمنين وقتى حرفى ميزنند، پاى حرف خود ايستاده‏اند و از عمل به گفته خود شانه خالى نميكنند.
و اما اين كه براى بار دوم مؤمنين را معرفى نموده كه (أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا) براى اين بود كه صدق، وصفى است كه تمامى فضائل علم و عمل را در بر ميگيرد،
ممكن نيست كسى داراى صدق باشد و عفت و شجاعت و حكمت و عدالت، چهار ريشه اخلاق فاضله را نداشته باشد، چون آدمى به غير از اعتقاد و قول و عمل، چيز ديگرى ندارد
و
وقتى بنا بگذارد كه جز راست نگويد، ناچار ميشود اين سه چيز را با هم مطابق سازد،
يعنى:
نكند مگر آنچه را كه ميگويد
و نگويد مگر آنچه را كه معتقد است
وگر نه دچار دروغ ميشود.
بنا بر اين اگر کسی بنا گذاشت كه حقیقتاً جز راست نگويد، تنها چيزى را ميگويد كه بدان معتقد است و تنها عملى را ميكند كه مطابق گفتارش است، در اين هنگام است كه ايمان خالص و اخلاق فاضله و عمل صالح، همه با هم برايش فراهم ميشود.
هم چنان كه در جاى ديگر نيز در شان مؤمنان فرموده: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ، وَ كُونُوا
مَعَ الصَّادِقِينَ‏، اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا بترسيد و با راستگويان باشيد). (توبة- 119)
و اما تعريفى كه براى بار سوم از آنان كرد و فرمود: (أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ)، براى بيان كمال ايشان است، چون برو نیکی و صدق اگر به حد كمال نرسند، تقوى دست نميدهد.
یا علی و التماس دعا

[علی 110]

نماز در قرآن خیلی شگفت انگیزه
اولین جواب جهنمی ها به بهشتی ها این هست که ما از نمازگزاران نبودیم ، نمیگن ما کافر بودیم یا مشرک بودیم ویا حق مردم رو خوردیم ویا ناشکری کردیم ویا.... میگن لم نکن المصلین (از نماز گزاران نبودیم)، توی این جواب یه دنیا حرف خوابیده ببینید کسیکه حق الناس به گردنش هست اصلاً نمازش پذیرفته نمیشه و جزو نماز گزاران محسوب نمیشه ، کسی که نماز نمیخونه در حقیقت جزو کفار هست ، حدیث داریم مرز بین ایمان و کفر نماز هست و یه نکته، ما در تمام ادیان نماز داشتیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! همونطور که روزه هم داشتیم
و با تحریفها این ستون دین رو از تعالیم اون دین برداشتن و حذف کردن
بدون نماز از دین خدا هیچ چیز باقی نمیمونه جز یه پوسته و ارتباط حقیقی با بندگان خدا حذف میشه
شیطان لعین و حذبش میدونن کجا رو هدف بگیرن
در ضمن در سوره ی مومنون وقتی صفات مومن رو مخواد توصیف کنه اولین صفتش این هست که الذین هم فی صلاةهم خاشعون (مومنین کسانی هستند که در نمازشون خاشع هستند) باز اولین نشان مومن رو خشوع در نماز میگه خدا و بعد آخرین نشانه مومن رو هم که میخواد بگه میگه از نمازشون محافظت میکنن!!!!
محافظت در نماز خودش یه دنیا حرف توش هست از اول وقت خوندنش تا مراعات ارکانش و مواظبت بر حلال و حرام و مستحبات و....

[mohammad790]

بسم الله

ممنون دوستان
خیلی استفاده کردیم
مخصوصا دو پست آخر.

یا الله

[علی 110]

سلام بر همسنگران عزیز
در این پست به امید خدا، قصد داریم ناب ترین آیات قرآن را قرار دهیم که خودمان تحت تأثیرش قرار گرفته ایم
بر خلاف پست در سایه سار وحی که احیاناً تفاسیر و روایاتی هم در مورد یک آیه یا چند آیه از آیات قرآن کریم رو قرار میدیم که ممکن هست مقداری هم طولانی شود در این پست تنها نابترین آیات که در شما اثر خواصی داشته رو با یه توضیح کوتاه در مورد آیه قرار خواهیم داد.

برای شروع هم حقیر این آیه رو تقدیم میکنم :

وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ (58- مائده)
و چون به نماز فرا مى‏خوانيد، آن را به ريشخند و بازيچه گيرند. اين از آن است كه آنان قومى هستند كه خرد نمى‏ورزند (58)

به این آیه عمیقاً اندیشیدم و حیرت کردم که امروز در دنیای ما عقلا را چه کسانی میدانیم و خداوند عاقل را چه کسی میداند
بی عقل در نظر ما کیست و در نظر خداوند متعال چه کسی است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
از نظر خدا هر کی نماز رو شوخی بگیره و جدی نگیره بی عقل هست
از نظر جامعه امروز ما چی؟
عاقل کیه؟
واقعاً هر چی بیشتر به این آیه فکر کردم بیشتر معنای اکثرهم های قرآن رو فهمیدم که چرا میگه اکثرهم لا یعقلون ، اکثر هم لا یشعرون ، اکثرهم لا یفقهون ، اکثرهم لا...
خدا به همه ی ما عقل و شعور و فهم الهی بده
یا علی

[rastin]

البته تمام آیات قرآن درزندگی مااثربخش هستند.
ولی ...
خودمن این 2 آیه روبه دید دیگه ای نگاه میکنم والبته امیدوارم برای کل 6236 آیه قرآن این نگاه درمن ایجادبشه...
فان مع العسریسرا"5"ان مع العسریسرا"6"(سوره مبارکه الانشراح)
پس "بدانکه به لطف خدا"با هرسختی البته آسانی است* و"درعالم" باهرسختی البته آسانی است.
آیه دوم برای تاکیدآیه اول هست.
اینکه فکرکنیم بعداز تحمل هرسختی و...باید منتظر گشایش وراحتی باشیم صحیح نیست وچه بسا افرادزیادی رودیدیم که غافلن(مثل خودم) وبعدازتحمل مشکلات وسختی همچنان منتظرند...درحالی که لطف خدادرهمان ایام سختی شامل حال ماشده که تونستیم مشکلات روباسربلندی پشت سربگذاریم و...
الان که فکرشومیکنم میگم:
بدرستی که چه راست گفت خداوندبلندمرتبه...

[m.shirazi80]

هرچی انسان بیشتر با قرآن مانوس شود گلچین کردن بهترین ها از ان سخت تر میشود .
هم آیات قران تاثیر گذار هستند .

ولی مهم ترین اتفاق فراموش نشدنی رو که در زندگیم افتاد به واسطه خواندن سوره حمد آیه شهد الله و امن الرسول و آیه الکرسی و سوره یس و اخلاص بود .

اگر در انجام کارهاتون و فرایض دینی سست و کاهل هستین حتما حتما سوره بقره را بخوانید و گوش دهید . کلا این سوره تاثیر فوق العاده ای داره انقدر که زبانم از گفتنش عاجزه . فقط میتونم بگم چند بار امتحان کنید مطمئنم شما هم مشتری میشین

و کسانی که می خواهند در سیر و سلوک معنوی پیشرفت کنند سوره دخان رو از یاد نبرید که غوغا میکنه . طوری که راهتون میانبر میشه

[MohsenSB]

بسم الله الرحمن الرحیم
پیام قرآن به ما:
الم اعهد الیکم یا بنی آدم ان لا تعبد الشیطان
((ای بنی آدم آیا با شما عهد نکردم که شیطان را نپرستید؟ همانا او دشمن آشکار شماست و مرا بپرستید و این صراط مستقیم است مردمان بسیاری از خلق شما رااین دیو به گمراهی کشیده است .آیا عقل و فکر را به کار نمی بندید؟))سوره ی یاسین آیه 60-62

[علی 110]

درسی که امروز از قرآن گرفتم

...فَلا تَكُنْ مِنَ الْقانِطينَ (55- سوره حجر)
...پس از نا اميدان مباش (55)

لاتَکُنْ فعل نهی است!!!!!
اطاعت از امر و نهی خدا واجب است!!!!
یعنی خداوند بندگان را امر کرده که هرگز از رحمت خدا نا امید نباشند، تحت هیچ شرایطی (این عبارتِ تحت هیچ شرایطی پاشنه ی آشیل ما هست، ما متأسفانه به عقل ناقص خودمون، نزول رحمت خدا رو خیلی وقتا مشروط میکنیم به عواملی، در حالی که باید یادمون باشه هیچ شرطی نداره این نزول رحمت، جز امید داشتن و خوشگمانی به خدا!!!!!!!!!

خداوند در حدیث قدسی به بندگان خطاب میکند:
به من گمان خیر داشته باشید که من نزد گمانهای شما هستم!!!!!)

یکی از وجوه مشترک کسانی که در آتش جهنم مخلّد هستند مانند شیطان، همین یأس از رحمت خداوند هست!!!!!

شیطان لعین ابتدا بسیار تلاش میکند که بندگان گناهی رو انجام بدند و بعد مرتب وسوسه میکند که تو با این گناهانی که انجام دادی چه طور به خودت جرأت میدی که از خدا چیزی بخوای!!!!!
پناه بر خدا از این مکر شیطان
یادمه یه بار در یه حدیثی خوندم، بر سر در یکی از درهای جهنم نوشته شده اینجا جایگاه مأیوسان از رحمت خداست!!!!!!!!!!

خدایا تورا به فاطمه زهرا قسمت میدهیم که مگذار تا هیچگاه و تحت هیچ شرایطی از رحمتت مأیوس شویم و همواره و تحت هر شرایطی (هر قدر هم که گناهانمان بزرگ باشد یا مشکلاتمان زیاد و بزرگ باشد) فراموش نکنیم که رحمت تو از تمام این گناهان و مشکلات ما بزرگتر است و بسیار به ما نزدیک و تنها نیاز به امیدواری ما به رحم و کرم و فضل تو دارد یا أرحم الرّاحمین!!!!!!!!
در ضمن آیه بالا در مورد مصائب و مشکلات بزرگ است، که اینجا در داستان فرزند دار شدن ابراهیم و ساره علیهما سلام در سنین پیری و کهنسالی هست که خدا میگه مشکلت هرچه قدر هم بزرگ باشه از رحمت و قدرت من که بزرگتر نیست و از رحمت من ناامید نباش
اما یک آیه بسیار بسیار بسیار دلچسب تر و گواراتر و شیرینتر از این آیه هم هست مخصوص ما بندگان پرگناه خدا
حتماً خیلی از شما ها تاکنون اون رو خوندید اما ذکر و یادآوریش خالی از لطف و فائده نیست
«قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسم لاتقنطوا من رحمت الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا انه هوالغفور الرحیم»..زمر/53

«بگو: «اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است‏».

این آیه مخصوص کسانی هست که اسرار در گناه کردن داشتن و در راه معصیت خدا زیاده روی کردن و پدر نفس خودشون رو در افراط در گناهان بزرگ و کوچیک در آوردند
اما خدای رحیم و غفور به بندگانش میگه به کوری چشم شیطان از رحمت واسعه من ناامید نشوید که من همه ی گناهان شما معترفین به گناه رو که پشیمانید رو میبخشم همه ی همه ی همش رو
فقط شما برگردید که اگه بدنید من چه قدر مشتاق برگشتن شما هستم جان از کف خواهید داد
یا أرحم الراحمین

[ارتش1نفره]

قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاء وَ تَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاء وَ تُعِزُّ مَن تَشَاء وَ تُذِلُّ مَن تَشَاء بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.

بگو:
((بارلها!
اي مالك حكومت ها! به هر كس بخواهي،
حكومت مي بخشي،و از هركس بخواهي، حكومت را مي گيري،
هركس را بخواهي عزت مي دهي، و هر كه را بخواهي خوار ميكني.
تمام خوبي ها به دست توست،
تو بر هرچيز قادري))

(آل عمران 26)

اسم اين آيات رو من آيات منحدم كننده گذاشتم!!!

انشا الله ادامه دارد....

[مسافر]

الرحمن الرحیم!
(3 - الحمد)

[bozorgmehr]

سلام. جناب علی110 فرمودید که ناب ترین آیاتی که تحت تأثیرشون قرار گرفتیم رو ذکر کنیم. خیلی سخته که از کتاب نور و رحمت بخوایم گلچین کنیم، چون خودش کلا گلچین خدا برای ماست.
تقریبا غیر ممکنه که انسان سوره یا آیه ای رو با معنی تلاوت کنه و تحت تأثیرش قرار نگیره، گاهی مو به تن سیخ میشه از هیبت اون، گاهی وجود انسان غرق الطاف خداوندی و امید میشه، گاهی باید انگشت حیرت به دهان گرفت و گاهی هم باید برای مظلومیت و غریبی خدا و اولیاءش گریست از دست این انسان ناسپاس!
بنده این آیات رو فعلا در مخیله دارم:
1- آخرین آیه سوره بقره (آیه 286)
(لا یکلف الله نفسا الا وسعها لها ما کسبت و علیها مااکتسبت ربنا لا تواخذنا ان نسینا او اخطانا ربنا و لا تحمل علینا اصرا کما حملته علی الذین من قبلنا ربنا و لا تحملنا ما لا طاقه لنا به واعف عنا واغفرلنا وارحمنا انت مولانا فانصرنا علی القوم الکافرین)
خدا هیچ کس رو تکلیف نمیکنه مگر به اندازه وسع خودش، یعنی من و شما لازم نیست کاملا مثل علی (علیه السلام) باشیم، شباهت به او هم کافیست، چون ما، ماهستیم و علی، علی. با هم قابل مقایسه نیستیم و خدای عادل هم هیچ وقت ما رو با او مقایسه نمیکنه بلکه قدم در مسیر او هم که بگذاریم و به اندازه وسع خودمون تلاش کنیم که بهش شبیه باشیم کافیه. نیکی هرشخص به سود خودشه و بدیش به ضرر خودش(مصداق از هر دست بدی از همون دست میگیری). خدایا اگه ما کاری رو به اشتباه یا از روی فراموشی مرتکب شدیم، تو ما رو ببخش.اون تکالیف طاقت فرسایی که بر دوش پیشینیان ما گذاشتی، برما نذار و کلا تکلیفی که فوق طاقت ما باشه رو بر دوش ما نذار(خدایا به من به اندازه ظرفیت وجودیم تکلیف بده. اگه دستم میلنگه مشق شبم رو زیاد بهم نده که زیادی خسته و بی رمق و شایدم خدای ناکرده ناشکر شم) ما رو ببخش و بیامرز. تنها یار و یاور ما تویی. خودت ما رو بر گروه کافرا (اعم از شیطان پرستا و منافقا!) یاری کن.
2-آیه 37 سوره آل عمران
کلا تمام داستان زندگی حضرت مریم (سلام الله علیها) برام شیرینه اما قشنگ ترین و آموزنده ترین قسمت جاییه که میگه هر وقت زکریا (علیه السلام) به صومعه میومده، پیش مریم(سلام الله علیها) طعام میدیده. با تعجب میپرسه: مریم اینا از کجاست؟ و جواب مریم نوجوان که نبی پیری چون زکریا رو تکون میده و در اوج پیری و شکستگی از خدا طلب فرزند میکنه:
(...قالت هو من عندالله ان الله یرزق من یشاء بغیر حساب)
خدا به هرکی بخواد بدون حساب و کتاب روزی میده! به همین سادگی. کاری هم به سیاهی و سفیدی درونت نداره. اینو وقتی میخوام استارت نا امیدی بزنم، به خودم میگم.
3- آیه 23 اعراف
اونجا که پدر و مادرمون با وسوسه شیطان لعین از میوه بهشتی میخورن، یهو زشتیها (و عورتشون) بر اونها آشکار میشه، و دنبال برگ درخت میگردن تا خودشونو بپوشونن، خدا بهشون میگه: مگه نگفتم ازین درخت نخورید، شیطان سخت دشمن شماست.
و جوابی که اونها میدن:
(قالا ربنا ظلمنا انفسنا و ان لم تغفرلنا و ترحمنا لنکونن من الخاسرین)
خدایا ما به خودمون ظلم کردیم ( نمیگن به تو ظلم کردیم. به قول پیر هرات که میگه: اگر درآیی، در باز است و اگر نیایی حق بی نیاز است. اون قادر مطلق نیازی به من و تو نداره. اون فقط به ما مشتاقه. من و تویی که اگه دو خط نماز به درد نخور خوندیم و چهار روز روزه هزار بار قضا(با انواع و اقسام گناه زبان و چشم و گوش) گرفتیم و 100-200 تومن انفاق! به بنده های خدا کردیم، و احیانا از سر گناها و مکافات کارای بد خودمون، نقصانی در زندگیمون حاصل شد، اونوقت دیگه واویلا! صبح تا شب بهش حرف میزنیم و به رخش میکشیم که من فلان کردم و بیسان، این حق من بود؟! نه عزیز دلم، اون چه نیازی به این اعمال نصفه نیمه ما داره، ما خودمون بهشون نیاز داریم که ظرفیتمون رو بالا و بالاتر ببریم.)
خدایا اگه به ما رحم نکنی و ما رو نبخشی جداً زیان دیده و خاسر خواهیم بود.(این واژه عجیب منو به فکر فرو میبره: خسران دیده، ضرر کرده یا به قول ماها ورشکسته! همش با خودم فکر میکنم اگه اون دنیا جزء خسران دیده ها باشم، باید چه خاکی بر سر کنم؟! ورشکسته این دنیا بالاخره با وام و قرض و قوله و مهلت یه جور مشکل خودشو حل میکنه، ورشکسته اون دنیا چی؟ واسه همینه که به اون روز میگن یوم الحسرت. بزرگی میگفت: بیشتر از عذاب آتیش جهنم، عذابیه که انسان به خاطر شرمندگیش پیش خدا و حسرتی که میخوره، متحمل میشه، حسرت از اینکه بعد از هزاران سال عذاب هم اگه به بهشت وارد بشه، بازم اجازه دیدار و لقاءالله رو نداره و تا ابد خسارت زده باقی میمونه. اینجاش تن منو خیلی میلرزونه)
و کلا تو این قضیه هبوط آدم و حوا به زمین خیلی براشون تأسف میخورم(و همچنین واسه خودمون، آخه نون مارم آجر کردن!
4- آیه 11 سوره التحریم
اونجایی که آسیه(سلام الله علیها) تحت شکنجه فرعون به خدا میگه:
(...اذ قالت رب ابن لی عندک بیتا فی الجنه و نجنی من فرعون و عمله و نجنی من القوم الظالمین)
خدایا حالا که من از قصر فرعون و جونم به خاطر تو گذشتم تو هم برای من پیش خودت یه خونه تو بهشت بنا کن(فکرشو بکنید، چه پاک و بی ریا و خالصانه از خدا طلب یه خونه پیش خودش رو میکنه، خدایا هیچی نمیخوام فقط خودت رو و اینکه در کنارت باشم) خدایا عمل فرعون رو به پای من ننویس. (قابل توجه اونایی که میگن ما خونوادمون خوب نبودن، نذاشتن نماز بخونیم، حجاب داشته باشیم. ما مجبور شدیم مثل اونا باشیم. نه مسلمون، آسیه زن فرعون بود و غرق در مکنت، حق رو دریافت، خدارو پیدا کرد. فرعونو بی خیال شد، شکنجه شد اما روی اعتقاد خودش پابرجا موند. تو قدم بذار تو راه حق، خداهم اینقدر عادل هست که گناه اعضاء خونوادتو به پای تو ننویسه.)
تو پرانتز بگم دوستان اینا تفاسیر خود بنده حقیر بود که مطمئنا چون منی نمیتونه دقیقا به اعماق آیات پی ببره، اما من با عقل ناقص خودم اینا رو فهمیدم(لا یکلف الله نفسا الا وسعها: وسع عقلی من هم همینقدر بود!)