..：： شباهت دو بی نشان ：：..(حضرت فاطمه (سلام الله علیها) و امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف))

[آوا]

بسم الله الرحمن الرحیم


|~| در سلسله مطالب «شباهت دو بی نشان»، به شباهت حضرت زهرا(سلام الله علیها) و حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه) می پردازیم. مبنای این مطالب کتاب «امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و بانوان حریم ولایت » است؛ باشد که با شناخت مادر بی نشان، به نشانی از فرزند غائبشان دست یابیم؛ ان شاء الله. |~|



°°° شباهت دو بی نشان: درخشش رخساره °°°


√مادر: درخشنده روی

ابوهاشم عسكری از امام هادی(علیه السلام) پرسید: چرا حضرت فاطمة زهرا(سلام الله علیها) را زهرا نامیده اند؟
حضرت پاسخ دادند:
«چهره ی ایشان، در آغاز روز چون خورشید فروزان و در میان روز، چون ماه تابان و در پایان روز، چون ستاره ای درخشان برای امیرالمؤمنین(علیه السلام) پرتوافشانی می كرد.»(1)


√ آخرین فرزند: ستاره رخ

پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) دربارة حضرت صاحب(عجل الله تعالی فرجه) فرمودند:
«مهدی از تبار من است، چهرهاش همانند ستارهای درخشان، سیمایش سیمای عربی و هیكلش هیكل اسرائیلی است،(2) زمین را پر از عدل و داد كند، آنچنان كه پر از ستم شده باشد. اهل آسمان و زمین از خلافتش دلشاد میشوند.»(3)


پی نوشت:
1. ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على، مناقب آل أبی طالب علیهم السلام (لابن شهرآشوب) - قم، چاپ: اول، 1379 ق.ج‏3، ص: 330؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث نور 3/5.
2. یعنی: قامتش بلند و رشید است.
3. طبرى آملى صغیر، محمد بن جریر بن رستم، دلائل الإمامة (ط - الحدیثة) - ایران ؛ قم، چاپ: اول، 1413ق. ص 441؛ با استفاده از همان نرم افزار.

[آوا]

°°° شباهت دو بی نشان: منصور و منصوره °°°


** مادر: یاری شده در قیامت


امام صادق(علیه السلام) از پدران بزرگوار خویش از رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل میکنند که از جبرئیل پرسیدند که: چرا حضرت زهرا(سلام الله علیها) در آسمان منصوره و در زمین فاطمه نامیده شده است؟ که جواب میدهند:
«او را در زمین فاطمه نامیده اند؛ چرا که شیعیانش را از آتش دور کرده و نجات می دهد و دشمنانش هم از محبّت او بی نصیب می مانند و در آسمان منصوره است. به استناد این فرموده ی خداوند متعال که «در آن روز مؤمنان با یاری خدا شادمان می شوند؛ چرا که [خداوند] هر که را بخواهد یاری می کند» که منظور از [آیه]، همان یاری کردن فاطمه(سلام الله علیها) برای دوستدارانشان [در قیامت] است.»(1)
این است معنای منصوره: یاری شده در قیامت از سوی خداوند برای حمایت از دوستدارانش.




** آخرین فرزند: یاری شده در دنیا


امام باقر(علیه السلام) ذیل آیه ی «هر كس مظلوم كشته شود، به سرپرست وى قدرتى داده‏ايم، پس [او] نبايد در قتل زياده‏ روى كند، زيرا او [از طرف شرع‏] يارى شده (منصور) است»(2) فرمودند:
«...آنکه مقتول نامیده شده، حسین(علیه السلام) است و ولیّ او قائم(علیه السلام) است و اسراف در قتل آن است که غیر قاتلش را بکشد، او منصور مؤیّد است» یعنی همانا دنیا به پایان نمی رسد تا اینکه مردی از خاندان رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) [مردم را به] یاری بطلبد که زمین را از قسط و عدل آکنده سازد، همچنان که از جور و ظلم پر شده است.»(3)
و این معنای منصور است: یاری شده برای انتقام از خون به ناحق ریخته شده ی اجدادش.




پی ‌نوشت:
1. ابن بابويه، محمد بن على، معاني الأخبار - قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ اول، 1403 ق. ص 396.
2. سوره ی اسراء (17)، آیة 33. (هُوَ مَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا)
3. تفسیر عیّاشی، ج 2، ص 290.





پ.میعاد
mastoor.ir

[آوا]

°°° شباهت دو بی نشان: سخن گفتن پیش از تولّد °°°

**مادر: انیس خدیجه (سلام الله علیها)

حضرت فاطمه(سلام الله علیها) در طول مدّتی که در رحم مادر بودند، با ایشان صحبت میکردند. حضرت خدیجه(سلام الله علیها) این مطلب را از پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) مخفی کرده بودند تا اینکه روزی حضرت به منزل آمدند و دیدند آن بانو در حال صحبت هستند، بی آنکه کسی غیر از ایشان در منزل باشد. وقتی از ایشان می پرسند: «با چه کسی صحبت می کردی؟» پاسخ می دهند: «با نوزادی که در رحم من است، او همیشه با من صحبت می کند.» پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند:
«بشارت بر تو باد خدیجه! خداوند، این دختر را مادر یازده جانشین من قرار داده که پس از من و پدرشان خواهند آمد.»(1)


** فرزند: مایه آرامش نرجس(سلام الله علیها)

حکیمه خاتون(سلام الله علیها) عمه ی امام حسن عسکری(علیه السلام) و شاهد تولّد حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه) نقل می کند:
«طبق دستور امام حسن عسکری(علیه السلام) در شب نیمه ی شعبان، همواره مراقب نرجس خاتون بودم. او در خواب بود و همه چیز به آرامی می گذشت و هنگامی که نزدیک طلوع فجر شد، ناگهان [به سبب دردی شدید] با ناله از جای برخاست.
ایشان را به سینه چسباندم و نام خداوند «بسم الله الرّحمن الرّحیم» را بر او خواندم.
در این هنگام امام عسکری(علیه السلام) ندا در دادند که «سوره ی قدر را برای او بخوان» و من شروع به خواندن آن سوره کردم و شنیدم بچّه ای که در رحم نرجس بود، به من جواب می دهد و همراه با من سوره را تلاوت می کند و به من سلام می کند.»(2)




پی نوشت:
1. «إحقاق الحق»، ج 10، ص 12؛ «بحارالأنوار»، ج 16، ص 80.
2. ابن بابويه، محمد بن على، «كمال الدين و تمام النعمة»، تهران، اسلامیه، چاپ دوم، 1395ق. ج‏2، ص 428.


mastoor.ir

[آوا]

°°° شباهت دو بی نشان: محرومیت از ارث پدر °°°


√ مادر: محروم از فدک
مهم ترین میراثی که برای حضرت زهرا(سلام الله علیها) می شناشیم فدک است. همان فدکی که نگذاشتند به حق دار برسد.
از آنجایی که فدک به دست رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) و حضرت علی(علیه السلام) فتح شد، این غنیمت، از اموال حضرت رسول (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به شمار می رفت و از اموال بیت المال نبود.


به دنبال فتح فدک، وقتی آیه ی «به نزدیکانتان حقّشان را بدهید»(1) نازل شد، جبرئیل امین(علیه السلام) به رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) عرض کرد:
«فدک را به فاطمه ببخش»
پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هم نزول آیه و امر الهی را به حضرت فاطمه(سلام الله علیها) ابلاغ فرمودند:
«دخترم! فدک مال توست، در آن تصرّف کن، هر چند می دانم که پس از من آن را غصب می کنند و از دست تو میگیرند.»(2)


√ آخرین فرزند: محروم از میراث
تمام مال و منالی که امام حسن عسکری(علیه السلام) داشتند می بایست به تنها فرزندشان می رسید.
امّا با شهادت امام حسن عسکری(علیه السلام)، عموی حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) بر اموال برادرشان چوب حراج زدند و نااهلان، با ورود به خانه ی امام حسن عسکری(علیه السلام)، اموال پسرشان را غارت کردند و بردند.(3)
امام حسین(علیه السلام) در این رابطه فرمودند:
«قائم این امّت نهمین فرزند از نسل من است، همو که پرده نشین غیبت است و در حال حیاتش میراث او را تقسیم میکنند.»(4)


پی نوشت:
1. سورة اسراء (17)، آیة 26. وَ آتِ ذَا القُربی حَقَّهُ.
2. مناقب آل ابی طالب، ج 1، ص 123؛ بحارالأنوار، ج 29، ص 118.
3. متذکّر میشویم که امام مهدی(علیه السلام) در توقیعی در پاسخ به پرسش یکی از شیعیان دربارة عمویش جعفر، به محمّد بن عثمان بن سعید عمری مینویسد که عمویش جعفر و فرزندانش، مانند برادران حضرت یوسف(علیه السلام) سرانجام کار توبه کرده اند. (تاریخ عصر غیبت، صص 262 ـ 264؛ منتخب الاثر، ص 272).
4. الزام النّاصب، ص 67.


پ.میعاد
mastoor.ir

[آوا]

°°° شباهت دو بی نشان: بی قراران حسین(علیه السلام) °°°


√ مادر: مسافر دل نگران حسین(علیه السلام)
حضرت زهرا(سلام الله علیها) که کاملاً از جریان شهادت فرزندشان خبر داشتند،(1) هنگام عروج ملکوتی خود ضمن اشعاری به امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) چنین سفارش میکردند:


ابْكِنِي إِنْ بَكَيْتَ يَا خَيْرَ هَادٍ
وَ اسْبِلِ الدَّمْعَ فَهُوَ يَوْمُ الْفِرَاقِ‏


يَا قَرِينَ الْبَتُولِ أُوصِيكَ بِالنَّسْلِ
لِفَقَدْ أَصْبَحَا حَلِيفا اشْتِيَاقی


ابْكِنِي وَ ابْكِ لِلْيَتَامَی وَ لَاتَنْسَ
قَتِيلَ الْعِدَی بِطَفِّ الْعِرَاقِ‏


فَارَقُوا فَأَصْبَحُوا يَتَامَی جَبَارَی
اَحلَفُوا اللهَ فَهُوَ يَوْمُ الْفِرَاق


ای بهترین راهنما! اگر خواستی گریه کنی، بر من گریه کن و اشک هایت را روان ساز که امروز، روز جدایی است.
ای همنشین بتول! تو را به فرزندانم وصیّت می کنم که همدم شوق و اشتیاقم شده اند.
بر من و یتیمانی گریه کن که در سرزمین «عراق» کشته ی دست دشمنان خواهند شد.
جاماندگانی که صبح می کنند؛ در حالی که یتیمان سرگردان بیابانند و خدا را سوگند میخوردند. آن روز، روز جدایی است.»(2)


√ فرزند: جا مانده ی گریان از کربلا
در میان زیاراتی که برای امام حسین(علیه السلام) از دیگر معصومان رسیده، شدّت بی قراری و بی تابی بی همتایی را در «زیارت ناحیه ی مقدّسه ی» حضرت مهدی(علیه السلام) به وضوح تمام می توان دید که بخشی مختصر از آن را با هم مرور می کنیم.


سلام بر تو! [...] سلام بر تو از جانب کسی که قلبش به مصیبت و سختی تو زخمی و مجروح و اشکش در هنگام یاد تو ریزان است.
سلام از جانب دردمندِ گرفته و محزون و شیدای فروتن.


سلام از جانب کسی که اگر با تو در کربلا بود، تو را با جانش از تیزی شمشیرها نگاه می داشت و باقیمانده ی روحش ـ عمرش ـ را برای تو در معرض مرگ می انداخت و در پیش رویت کارزار می کرد و تو را در برابر آنانی که بر تو هجوم آورده و شوریده بودند، یاری میکرد و روح و جسد و مال و فرزندش را فدای تو می نمود و روحش فدای روحت و خانواده اش نگاه دار و مدافع خانواده ات باد.


پس اگر روزگار [ولادت] مرا به تأخیر انداخته و مقدّرات، مرا از یاری ات دور کرده و در برابر کسانی که با تو کارزار کردند، مبارزه نکردم و با کسانی که با تو دشمنی کردند، ستیز ننمودم، پس صبح و شام برایت ناله می کنم و به جای اشک، برایت خون می گریم. برای حسرت بر تو و اندوه و تأسّف بر آنچه تو را گرفتار کرد و شعله ور و در سوز و گداز تا اینکه [از] بیقراری سختی ها و مصیبت ها و غصّه ی اندوهگینی [به خاطر از دست دادن فرصتها] بمیرم...» (3)


پی نوشت:
1. ر.ک: نهج الحیاة، ص 189.
2. مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، بیروت، دار احیاء تراث العربی، ج‏43، ص 178.
3. ابن مشهدى، محمد بن جعفر، المزار الكبير، قم، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم‏، چاپ اوّل، 1419 ق.، ص 501.


mastoor.ir

[آوا]

°°° شباهت دو بی نشان: چهره‌ های تابناک، خورشیدهای نورانی °°°


√مادر: خورشید بهشت
پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند:
«هنگامی که اهل بهشت، در بهشت غرق نعمت و اهل جهنّم در آتش در حال عذاب کشیدند، ناگهان نوری اهل بهشت را در برمی گیرد و به هم می گویند شاید که خداوند بزرگ به ما نظر کرده است. رضوان [که نگهبان بهشت است] به آنها می گوید:
نه این چنین نیست؛ بلکه علی(علیه السلام) با [حضرت] فاطمه مزاحی کرده و فاطمه(سلام الله علیها) تبسّم نموده است و این نور، پرتوی از نور درخشان دندان های فاطمه(سلام الله علیها) است.»(1)


√فرزند: خورشید زمین و آسمان
در مورد درخشش نور حضرت مهدی(علیه السلام) پس از ظهور هم ذیل آیه ی «وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا؛
و زمین به نور پروردگارش روشن گردید»(2) امام ششم(علیه السلام) فرمودند:
«پروردگار زمین، یعنی امام زمین.» راوی پرسید: هرگاه ظهور کند، چه می شود؟
فرمودند: «در آن صورت مردم از نور آفتاب و نور ماه بی نیاز می شوند و به نور امام اکتفا می کنند.»(4)


پی نوشت:
1. عوالم العلوم فاطمة الزهراء(سلام الله علیها)، ص 145؛ بحارالأنوار، ج 43، ص 45.
2. سورة زمر (39)، آیة 69؛
3. تفسیر قمی، ج 2، ص 253.


mastoor.ir