در چه صورت می توان کار افراد را به یک گروه تعمیم داد؟

[سعدی]

سلام دوستان گرامی
همه ما با موقعیتهایی مواجه شده ایم که کار یک گروه کوچک به یک گروه بزرگتر تعمیم داده شده و خیلی اوقات احساس بی عدالتی کرده ایم وقتی خودمان عضوی از اون گروه بزرگتر بوده ایم.

ما احساس تاسف کرده ایم برای کسانی که جنایات گروههایی مثل داعش و خیلی از گروههای تندروی دیگر را به ما تعمیم می دهند در حالی که این اقدامات بارها از سوی ما محکوم شده. همچنین وقتی کارهای یک فرد (و لو ایرانی) به تمامی ایرانیان نسبت داده میشه.

ما متاسفیم برای کسایی که بدون تحقیق کافی در مورد ما نظر می دهند. حتی وقتی تحقیقشون رو بر اساس یک درک شخصی از متون دینی ما بنا می کنند و به تفاسیر و کتبی که توسط علمای دینی نوشته شده مراجعه نمی کنند. وقتی به خودشون زحمت نمیدن که برای رفع ابهاماتشون، مسئله را با یک عالم دینی در میان بگذارند.

اتفاقات اخیر باعث شد که ما بتونیم علاوه بر تجربه قرار گرفتن در جایگاه متهم، تجربه بودن در جایگاه قضاوت کننده رو هم داشته باشیم و بتونیم مسئله رو از هر دو سمت ببینیم. ما باید چکار کنیم که دچار همون اشتباهاتی که دیگران در مورد ما مرتکب شدند نشیم؟

قبل از اینکه در مورد موارد خاص صحبت کنیم، می خوام دنبال یه معیار بگردیم. یافتن معیار به ما کمک می کنه که عاقلانه تر و فارغ از جهتگیری ها بتونیم مسئله رو ببینیم.

سه تا مسئله اینجا وجود داره:
1. در چه صورتی صلاحیت قضاوت در مورد دیگران رو داریم؟
2. به چه قضاوتی میشه استناد کرد؟
3. معیار قضاوت چیست؟

[سعدی]

سلام فاطمه خانم
سوال تاپیک در مورد برحق بودن یا نبودن مذاهب نیست.
در مورد قانونی بودن یا نبودن یک اعتقاد هم نیست.
مطالب دیگر باید در جای خودشون بررسی بشن. فقط در اینجا مسئله اینه که آیا یک اقدام تروریستی رو میشه به همه تعمیم داد یا خیر؟
در چه صورت میشه تعمیم داد و در چه صورت نمیشه؟

[فاطمه خانم]

(۶/اسفند/۹۶ ۸:۵۱)سعدی نوشته است:  سلام فاطمه خانم
سوال تاپیک در مورد برحق بودن یا نبودن مذاهب نیست.
در مورد قانونی بودن یا نبودن یک اعتقاد هم نیست.
مطالب دیگر باید در جای خودشون بررسی بشن. فقط در اینجا مسئله اینه که آیا یک اقدام تروریستی رو میشه به همه تعمیم داد یا خیر؟
در چه صورت میشه تعمیم داد و در چه صورت نمیشه؟

سلام
خوب دو صورت وجود داره .

• اگر در مقررات اون اعتقاد تجویز شده باشه یا تایید .
• و یا اون عمل در اون اندیشه منکر بوده باشه .
• حالت دیگر آداب مخفی و آشکار

مثلا قتل شیعه در عقاید وهابی ثواب داره . این رو هم علنا اعلام میکنند . چون وهابیت برای خراب کردن چهره اسلام ساخته شده .
اما بعضی اعتقادات و مسلک ها هست که آداب مخفی دارند . مثلاً برای تجاوز ارزش قایل هستند اما نه به صورت اینکه در آداب علنی ابراز کنند . این جزو مناسک پنهانی هست ..
.
حالا باید دید اقدام تروریستی در اصل اون عقیده مجاز و یا مباح و یا جایز هست یا خیر (چه در قوانین مخفی و چه در قوانین آشکار)


ببنید راه الهی (صراط المستقیم ) فقط یکی هست . اگر عقیده ای بخواد خارج از اون عمل کنه , چون مجبوره چیزی بهش اضافه کنه یا از دین الهی کم کرده یا به دین الهی اضافه کرده که انحراف محسوب میشه .

[سعدی]

سلام فاطمه خانم گرامی
پس معیار شما هم اینه که باید ببینیم اون عمل تروریستی در عقاید مخفی یا آشکار اون گروه جایز دونسته شده یا خیر.

این معیار گاهی ما رو به خطا می اندازه. همون طور که وقتی برخی افراد می خوان در مورد اسلام تحقیق کنند، حتی با وجود اینکه به منابع اصلی مثل قرآن رجوع می کنند به نتایج نادرستی می رسند، چون به ظاهر متون دینی و برداشتهای شخصی از اون تکیه می کنند.

برای رفع این مشکل، دیدگاه نوین گرامی پیشنهاد فرمودند که به سراغ علمای اون مذاهب بریم و نظر اونها رو بمرسیم. این هم می تونه ما رو به نتایج خیلی خوشبینانه برسونه چون ممکنه اون افراد بخواهند بعضی اعتقادات رو سانسور کنند و یک تصویر روتوش شده از عقایدشون ارائه کنند.

شاید راه حل، مراجعه همزمان به منابع موافق و مخالف باشه. اما این کار از طرفی زمان بره و از طرف دیگه ممکنه ما به دلایلی، از مراجعه به منابع موافق یا مخالف منع شده باشیم و نتونیم دو طرف رو به درستی ببینیم.

راه سریعتر، مراجعه به کسانیه که موضوع رو تحلیل کرده اند و در قالب مقالات کوتاه در نشریات و سایتها ارائه داده اند. اما از کجا بدونیم که اون افراد شیوه صحیح تحقیق و معیارهای درست رو رعایت کرده اند؟

خوشحال میشم نظرات شما رو در این موارد بدونم.

---

دو معیار هم در صفحه قبل از طرف جناب عبدالرحمن پیشنهاد شد.
به طور خلاصه، پیشنهادشون این بود که اگر موارد خشنی در گذشته وجود داشت که توسط این گروه محکوم نشده بود، یا اگر در محکوم کردن این کار قصدی برای بهتر نشان دادن وجهه گروه در افکار عمومی وجود داشت، اعلام برائت رو از اونها نپذیریم.

مشکل اینه که اگر فرضا همون فرد اروپایی بخواد با این معیار اسلام رو بسنجه، به اشتباه می افته. چون از طرفی ممکنه برخی موارد تاریخی رو ببینید که خیلی از دوستان به طور واضح حاضر به محکوم کردن اونها نیستند. از سوی دیگر، به هر حال دیدگاه عمومی برای هر گروهی اهمیت داره. ما از طرفی از صمیم قلبمون با حنایات داعش مخالفیم و از سوی دیگر، واقعا دوست هم نواریم که این جنایات به پای ما نوشته بشه و باعث بدنامی ما بشه. این دو با هم منافاتی ندارند.

[فاطمه خانم]

علیکم السلام
به نظر من به طور کلی آدمی عمرش کوتاه تر از اون هست که اول بیاد و همه طریق ها رو بشناسه و بعد یکی رو انتخاب کنه . این مدل انتخاب از پایینِ رده ( راههای فرعی زیاد رو سنجیدن و مقداری از راه رو رفتن و بعد برگشتن و بعد دوباره راه بعدی رو انتخاب کردن و الخ) روش آزمون و خطاست ... توصیه دینی ما هم این نیست .
من مدل از بالا به پایین رو ترجیح میدم . نگاه میکنم ببینم کدوم انطباق داره با روش الهی به نظرم درست میاد و اگر خلاف از روش الهی داشته باشه نادرسته . برهان خلف
.
الان باید و حتما قوه ی قضاییه قاتل های پاسداران رو پیدا کنه و ریشه این کار دربیاد اونوقت معلوم میشه قاتل ها از کی خط گرفتن . این محکم بودن پیدا کردن ریشه است .
فعلا براعت چیزی رو از عهده ی درآوریش ساقط نکرده .
چون عقیده شون مبهمه و سابقه ی خوبی هم ندارند . عکسهای سرانشون با صهیونیست ها موجوده...
.
.
مهم ::
در مورد چند روشی هم که در اوله پست آخر اومده برای شناخت ...
خداوند یک سنت داره به اسم هدایت که انواع و اقسام راهنمایی رو شامل حال موجودات می‌کنه و راهنمایی های عام و خاص .
توضیحات رو میتونید اینجا مطالعه کنید .
این سنت موجودات رو راهنمایی می‌کنه که راهشون رو پیدا کنند .
طبق این سنت خداوندی راه اصلی رو نشون میده !! یعنی ارایه می‌کنه .
منتها بعضی ها به راه نمیان و میخوان #روش_خودشون رو بزنن که اشتباه میرن وگرنه این هدایت برای هر کس که جویای راه باشه طبق سنت خداوندی اتفاق می افته .

[سعدی]

سلام
یه وقتی بحث در مورد اینه که چه راه و چه مذهبی رو قبول کنیم. اینجا به قول شما نیازی نداریم که تمام راهها رو بررسی کنیم چون نه لازمه و نه ممکن.

ولی یه وقتی هدف ما اینه که ببینیم آیا یک گروه باید به خاطر کار یک فرد مجازات بشن یا نه؟ اگر یک نفر با اتوبوس مردم رو زیر گرفته (خواه در تهران باشه یا در فرانسه) آیا باید تمام هم مذهبانش "داعشی" خطاب شوند یا اینکه فقط افرادی که دست به این کار زدند یا تشویق به این کار کرده اند باید مجازات بشن؟

صحبت در مورد حقانیت عقیده ها مسئله دیگری است. ممکنه یه نفر عقیده اش اشکال داشته باشه ولی تروریست نباشه.

[فاطمه خانم]

(۷/اسفند/۹۶ ۱۸:۰۸)سعدی نوشته است:  سلام
یه وقتی بحث در مورد اینه که چه راه و چه مذهبی رو قبول کنیم. اینجا به قول شما نیازی نداریم که تمام راهها رو بررسی کنیم چون نه لازمه و نه ممکن.

ولی یه وقتی هدف ما اینه که ببینیم آیا یک گروه باید به خاطر کار یک فرد مجازات بشن یا نه؟ اگر یک نفر با اتوبوس مردم رو زیر گرفته (خواه در تهران باشه یا در نیس فرانسه) آیا باید تمام هم مذهبانش "داعشی" خطاب شوند یا اینکه فقط افرادی که دست به این کار زدند یا تشویق به این کار کرده اند باید مجازات بشن؟

صحبت در مورد حقانیت عقیده ها مسئله دیگری است. ممکنه یه نفر عقیده اش اشکال داشته باشه ولی تروریست نباشه.

سلام
ماجرای داعشی خطاب شدن بیشتر به نحوه ی قتل برمیگرده .
چون شباهت داشته ماجرای تروریستی ۲۰۱۶ فرانسه و پاسداران وجدان عمومی آزرده شده . به هر حال عمل یکیه .
البته قتل شهید حدادیان خیلی شنیع تره . وقتی صورتش پر بوده از ساچمه .یعنی یک‌قتل معمولی نیست بیشتر شبیه انتقام گیریه ‌. نمیشه راحت ازش گذشت .
به نظرم باید صبر کنیم قاتل پیدا بشه تا معلوم بشه این حرکت از عقیده اومده یا از عقده .

[سعدی]

در ماجرای تروریستی فرانسه، اون راننده ای که مردم رو زیر گرفت یک داعشی بود. اما تعمیم دادن این موضوع به مسلمانان اشتباهه و کسانی که این تعمیم رو دادند از نظر ما کار اشتباهی انجام دادند.

اگر دنبال مشابهت میگردیم، باید اون راننده ای که در حوادث اخیر دست به کار مشابهی زده رو داعشی خطاب کنیم، اما در اینجا هم به سادگی نمیشه موضوع رو به یک گروه تعمیم داد.

[سعدی]

در پستهای بالا منظور از حادثه تروریستی فرانسه، حمله تروریستی 2016 برلین (آلمان) بود. اشتباه از من بود.

حالا از این قضیه که بگذریم، خوبه یه مرور داشته باشیم بر نظراتی که در مورد حملات تروریستی مشابه داشتیم. این به ما کمک می کنه که جهتگیری هامون رو بشناسیم و بتونیم منطقی تر به مسئله نگاه کنیم.

[عبدالرحمن]

(۷/اسفند/۹۶ ۲۲:۲۲)سعدی نوشته است:  در ماجرای تروریستی فرانسه، اون راننده ای که مردم رو زیر گرفت یک داعشی بود. اما تعمیم دادن این موضوع به مسلمان اشتباهه و کسانی که این تعمیم رو دادند از نظر ما کار اشتباهی انجام دادند.

اگر دنبال مشابهت میگردیم، باید اون راننده ای که در حوادث اخیر دست به کار مشابهی زده رو داعشی خطاب کنیم، اما در اینجا هم به سادگی نمیشه موضوع رو به یک گروه تعمیم داد.

وقتی 98 درصد مقتولین توسط داعش مسلمانان هستند یه جوکه که کسی فکر کنه اونها مسلمونن

تا حالا چندتا درویش توسط دراویش کشته شدن!!!!؟

خیلی روشت اشتباهه همچنین دوستت

[سعدی]

سلام عبدالرحمن گرامی
پس نظر شما اینه که یک مسلمان نمی تونه مسلمانان دیگر را به قتل برسونه. پس اگر فردی مسلمانان رو به قتل رسوند، نمی تونه مسلمان باشه.

درستی یا نادرستی این قاعده بستگی داره به اینکه منظور ما از مسلمان چی باشه. اگر منظور ما از مسلمان کسانی باشند که اصول دین را قبول دارند و قرآن را کتابی الهی می دانند، این قاعده شما مثالهای نقض زیادی پیدا می کنه. خیلی ها هستند که با وجود هم دین بودن، به دلایلی مثل تفاوت در جزئیات اعتقادات یا حتی یک اختلاف سیاسی و جناحی با هم دشمن میشن.

برای رفع این مسئله، گاهی تعریف "دیندار واقعی" مطرح میشه یعنی کسی که علاوه بر اعتقاد، به آموزه های مذهبش هم پایبنده. بر این اساس، اگر آموزه های مذهب با تروریسم مخالف باشه، فردی که چنین کاری انجام داده رو مذهبی واقعی به حساب نمیاریم.

به این صورت می رسیم به همون معیاری که در ابتدا اشاره شد. یعنی باید ببینیم آیا اون مذهب، کاری که انجام شده رو جایز می دونه یا خیر.