در برابر توهین، دشنام و ناسزا چه کنیم؟

[بیداری اندیشه]

سلام خدمت همه دوستان عزیز.

زیاد اطرافمون می بینیم درگیری های لفظی رو چه در جامعه، چه در خانواده و فامیل و چه بین دوستان و حتی در تالارهای گفتگوی مجازی. حتی در همین تالار هم متاسفانه چند مورد انگشت شمار فحاشی و توهین و ناسزا بین کاربران داشتیم که خوب.... بگذریم.

وقتی از هر کدام از طرف دعوای لفظی می پرسین چرا فحش و ناسزا دادی؟ در جواب میگن:
- حقش بود.
- اون اول شروع کرد در نتیجه من باید جواب می دادم.
- دین ما از ما خواسته مظلوم نباشیم.
- دین ما به مظلوم اجازه داده حقش رو پس بگیره و
....

لازم دیدم پیرامون این قضیه این مطلب رو ارسال کنم. ان شاءالله که اول عمل کننده به محتوای این تاپیک خود حقیر باشم بعد هم سایر دوستان.

ابتدا آیاتی از قرآن کریم که به ما یاد میده در هنگام مورد ظلم قرار گرفتن و خشمگین شدن چکار باید کرد:

آیه 133 و 134 سوره آل عمران:

شتاب كنيد براي رسيدن به آمرزش پروردگارتان؛ و بهشتي كه وسعت آن، آسمانها و زمين است؛ و براي پرهيزگاران آماده شده است.

همانها كه در توانگري و تنگدستي انفاق مي‏كنند؛ و خشم خود را فرو مي‏برند؛ و از خطاي مردم مي‏گذرند، و خدا نيكوكاران را دوست دارد.


آیه 39 و 40 سوره شوری

و آنها كه هر گاه ستمي به آنها رسد (تسليم ظلم نمي‏شوند) و ياري مي‏طلبند.

و كيفر بدي مجازاتي همانند آن است، و هر كس عفو و اصلاح كند اجر و پاداش او با خدا است خداوند ظالمان را دوست ندارد.

در این آیات در وهله اول خداوند فرموده جواب بدی و ظلم عینا باید با آن بدی و ظلم یکسان باشد نه بیشتر. و بعد می فرماید اگر عفو کنید و خشم خودتون رو برای خدا فرو ببرین، اجر و پاداشش با خداست. در انتهای آیه بالا خداوند می فرماید خداوند ظالمان را دوست ندارد.

شهید دستغیب در تفسیر آیه بالا فرمودن علت اینکه آخرش خداوند فرموده ظالمان را دوست ندارد اینه که به فرض اگر شما نتونستین طرف رو ببخشین و به اصطلاح کاری کنین که خدا دوست داره حق ندارین ظلم کنین. شهید دستغیب فرموده اگر کسی زد تو گوش شما شما دقیقا باید با همون ضرب یه سیلی بزنین اگر یه فحش اضافه بدین شما که مظلوم بودین و می تونستین اون دنیا از خدا اجر بخواین تبدیل میشین به ظالم. اگر به شما مثلا گفتندحیوان یا .... شما یا عفو می کنی (مورد پسند خدا) یا فقط اجازه داری بگی خودتی. اگر گفتی پدرته و .... از مظلوم بودن تبدیل میشین به ظالم بودن. حق الناس پدر اون فرد هم جای خود. چون رعایت چنین عدالتی در لحظه عصبانیت مشکله، خداوند فرموده عفو کنین بهتره چون می دونه ما نمی تونیم عدالت رو در اون لحظه رعایت کنیم و آخرش ناخواسته ظالم میشیم. در واقع بسیار مشکل هست که ما بتونیم تکه اول آیه که میگه بدی باید دقیقا یکسان باشه رو رعایت کنیم و معمولا همیشه فرد مظلوم به واسطه ناسزا اگر خشم خودش رو کنترل نکنه تبدیل میشه به ظالم.
و خداوند هم که ظالمان را دوست ندارد.

در دستورالعملهای اخلاقی معصومین هم تاکید زیادی بر صبر و حلم و گذشت شده. چنانچه در قسمتی از حدیث معروف "عنوان بصری" داریم:

«و امّا آن‌ سه‌ چيزي‌ كه‌ راجع‌ به‌ بردباري‌ و صبر است‌: پس‌ كسيكه‌ به‌ تو بگويد: اگر يك‌ كلمه‌ بگوئي‌ ده‌ تا مي‌شنوي‌ به‌ او بگو: اگر ده‌ كلمه‌ بگوئي‌ يكي‌ هم‌ نمي‌شنوي‌!

و كسيكه‌ ترا شتم‌ و سبّ كند و ناسزا گويد، به‌ وي‌ بگو: اگر در آنچه‌ ميگوئي‌ راست‌ ميگوئي‌، من‌ از خدا ميخواهم‌ تا از من‌ درگذرد؛ و اگر در آنچه‌ ميگوئي‌ دروغ‌ ميگوئي‌، پس‌ من‌ از خدا ميخواهم‌ تا از تو درگذرد.

و اگر كسي‌ تو را بيم‌ دهد كه‌ به‌ تو فحش‌ خواهم‌ داد و ناسزا خواهم‌ گفت‌، تو او را مژده‌ بده‌ كه‌ من‌ دربارة‌ تو خيرخواه‌ مي‌باشم‌ و مراعات‌ تو را مي‌نمايم‌.»

امام صادق عليه السلام:

الفُحشُ والبَذاءُ والسَّلاطَةُ مِن النِّفاقِ؛
دشـنـامـگويى و بـد زبانى و دريـدگـى از (نشانه هاى) نفاق است.

امام على عليه السلام:

لِقَنْبرٍ وقد رامَ أن يَشتِمَ شاتِمَهُ: مَهْلاً يا قَنبرُ! دَعْ شاتِمَكَ مُهانا تُرْضِ الرَّحمنَ وتُسخِطِ الشَّيطانَ وتُعاقِبْ عَدُوَّكَ، فَوَالذي فَلَقَ الحَبَّةَ وبَرَأ النَّسَمَةَ ما أرضَى المؤمنُ رَبَّهُ بِمِثلِ الحِلْمِ، ولا أسخَطَ الشَّيطانَ بِمِثلِ الصَّمتِ، ولا عُوقِبَ الأحمَقُ بمِثلِ السُّكوتِ عَنهُ.

- خطاب به قنبر- كه مى خواست به كسى كه بدو ناسزا گفته بود، ناسزا گويد - : آرام باش قنبر ! دشنامگوى خود را خوار و سرشكسته بگذار تا خداى رحمان را خشنود و شيطان را ناخشنود كرده و دشمنت را كيفر داده باشى. قسم به خدايى كه دانه را شكافت و خلايق را بيافريد، مؤمن پروردگار خود را با چيزى همانند بردبارى و گذشت خشنود نكرد و شيطان را با حربه اى چون خاموشى به خشم نياورد و احمق را چيزى مانند سكوت در مقابل او كيفر نداد.


متاسفانه بعضی ها سریع میگن ما که معصوم نیستیم بتونیم مثل ائمه صبر و گذشت داشته باشیم. در جواب اینها باید گفت اولا در اخلاق بزرگان غیر معصوم ما زیاد گذشت و صبر دیده شده. ثانیا پس اینهمه دستور اخلاقی رو ائمه فرمودن برای چه کسانی؟ آیا امام علی که فرمودن دشنام نده و صبر کن برای سایر معصومین این دستور رو دادن یا برای ما؟

اینجا امام علی (علیه السلام) از قنبر چنین انتظاری داره نه از یه نفر معصوم. این بزرگترین توجیه شیطانی هست که شیطان به ما القا میکنه که اونها معصوم هستن و ما نیستیم پس لزومی نداره به این دستورات عمل کنیم. مگر در قرآن نگفته لکم فی رسول الله اسوه حسنه. پیامبر الگوی شماست یعنی چی؟ برای چی اینهمه بزرگان ما میگن سیره معصومین رو بخونین؟ برای اینکه تا جاییکه می تونیم تلاش و کوشش کنیم خودمون رو شبیه اونها کنیم. شیعه بودن به اسم نیست به عمله.

اینها نمونه ای از سیره بزرگان ماست:

نقل قول:نقل است که جناب مولوی از کوچه ای می گذشت دو نفر غریبه با هم دعوا می کردند. یکی از آنها به دیگری گفت: والله والله که اگر یک فحش به من بدهی هزار تا بشنوی!

مولوی پیش آمد و گفت: نی، نی، بیا هر چه گفتنی داری، به من بگو، که اگر هزار بگویی، یکی هم نشنوی.

آن دو نفر سرشان را پایین انداختند و باهم صلح کردند.

نقل قول:‌علامه‌ حلي‌ در حق‌ او (خواجه نصیر الدین طوسی از معتبرترین روات احادیث شیعه) مي‌گويد كه‌ خواجه‌ «در اخلاق‌ شريف‌ترين‌ كسي‌ است‌ كه‌ ما تا حال‌ ديده‌ايم...»
شخصي‌ به‌ خدمت‌ خواجه‌ نصیر الدین آمد و نوشته‌اي‌ از آن‌ ديگري‌ به‌ خواجه‌ داد كه‌ در آن‌ به‌ خواجه‌ بسيار ناسزا گفته‌ و دشنام‌ داده‌ بود و او را كلب‌بن‌كلب‌ (سگ فرزند سگ) خطاب‌ كرده‌ بود. خواجه‌ به‌ زباني‌ نرم‌ و لطف‌آميز در جواب‌ او نوشت: و اما اينها كه‌ نوشته‌اي‌ درست‌ نيست‌ چه‌ سگ‌ در زمره‌ چهارپايان‌ است‌ و عوعو مي‌كند و پوست‌ او پوشيده‌ از پشم‌ است‌ و ناخني‌ دراز دارد و اين‌ صفتها در من‌ نيست‌ و به‌ خلاف‌ او قامت‌ من‌ راست‌ و تنم‌ بي‌موي‌ و ناخنم‌ پهن‌ است. من‌ گويا و خندانم‌ و فصول‌ و خواصي‌ كه‌ مراست‌ غير آن‌ فصول‌ و خواصي‌ است‌ كه‌ سگ‌ دارد و آنچه‌ در من‌ است‌ در او نيست‌ و تمام‌ عيوبي‌ را كه‌ صاحب‌ نامه‌ ذكر كرده‌ بود، بدين‌ سان‌ جواب‌ گفت‌ بدون‌ آنكه‌ كلمه‌اي‌ درشت‌ و زشت‌ بنويسد و يا بگويد...»

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم:

إذا شَتَمَ أحَدُكُم أخاهُ فلا يَشتِمْ عَشِيرَتَهُ، ولا أباهُ، ولا اُمَّهُ، ولكنْ لِيَقُلْ إن كانَ يَعلَمُ ذلك : إنّكَ لَبَخِيلٌ، وإنّكَ لَجَبانٌ، وإنّكَ لَكَذُوبٌ، إن كانَ يَعلَمُ ذلكَ مِنهُ.

هرگاه يكى از شما برادرش را دشنام مى دهد، نبايد به ايل و تبار او و پدر و مادرش دشنام دهد، بلكه بگويد : تو بخيلى، تو ترسويى، تو دروغگويى ! به شرط آن كه بداند او واقعا چنين است.

و در پایان این حدیث بسیار مهم که واقعا نیاز داره بهش فکر کنیم:

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم:

إنّ اللّه حَرَّمَ الجَنَّةَ على كُلِّ فَحّاشٍ بَذِيءٍ، قَليلِ الحَياءِ، لا يُبالِي ما قالَ ولا ما قيلَ لَهُ؛

خداوند بهشت را بر هر فحّاش بد زبان بى شرمى كه باكى ندارد چه گويد و چه شنود، حرام كرده است.

پس عزیزان لازم است در این آیات و روایات تدبر کنیم و از توجیهاتی که شیطان به ذهن ما القا میکنه بپرهیزیم. ان شاءالله که بتونیم رنگ خدایی بگیریم.

[Anti-satanism]

سلام

1_پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): (الغضب یفسد الایمان کما یفسد الخل العسل)
خشم ایمان را تباه می کند همچنانکه سرکه عسل را تباه و فاسد می سازد.

2_امام صادق(علیه السلام): (مَن لَم يَملِك غَضَبَهُ لَم يَملِك عَقلَهُ)
كسي كه مالك خشم خود نباشد مالك عقل خود نيست.

3_امام باقر(علیه السلام): (مَن کَفَّ غَضَبَهُ عن النّاس کَفَّ اللهُ عنهُ عَذابَ یومَ القِیامة)
كسي كه خشمش رااز مردمان بازدارد خداوند نيز دروز قيامت عذابش را از او باز مي دارد.

حتما براتون پیش اومده از دست کسی یا چیزی خیلی عصبانی شده باشین.
خب انسان و سیستم روحی اون همین طوریه که ممکنه گاهی از چیزی خیلی عصبانی بشه.
شما چطور با خشمتون کنار میاین؟
عصبانیتتون رو سر اطرافیانتون خالی میکنید؟
چیزی رو میشکنید؟
داد و فریاد میزنید؟
و...
نظراتتون رو بگید شاید با هم فکری همدیگه بشه به کسانی که با این موضوع مشکل دارن کمک کرد

یا علی...

[Reza71]

(۱۰/آبان/۹۱ ۱۹:۰۵)Anti-satanism نوشته است:  
حتما براتون پیش اومده از دست کسی یا چیزی خیلی عصبانی شده باشین.
خب انسان و سیستم روحی اون همین طوریه که ممکنه گاهی از چیزی خیلی عصبانی بشه.
شما چطور با خشمتون کنار میاین؟
عصبانیتتون رو سر اطرافیانتون خالی میکنید؟
چیزی رو میشکنید؟
داد و فریاد میزنید؟

خیلی کم پیش میاد عصبانیتم بزنه 99 درجه و همه چیزو به هم بریزم بیشتر اوقات سعی میکنم با یه خنده و لبخند و چهارتا شوخی با کسی که داره عصبیم میکنه کنار بیام ولی وقتی این مراحل جواب نده کنار اومدن سرم نمیشه و همچین کل عصبانیتم رو خالی میکنم که بعدش خودمم باورم نمیشه......اگه چیزی هم دم دستم باشه رو خراب میکنم و کتابام رو پرت میکنم و....

همه ی اینها وقتی پیش میاد که طرف پاشو از گلیمش درازتر کنه. کلا دو یا سه بار این اتفاق برام افتاده که اینطوری امپر بچسبونم.
یه بار با داداشم بود که رو اعصابم داشت راهپیمایی میکرد بعد اون دعواهم یه ماهی باهم قهربودیم و وقتی اون تو اتاق بود من نمیرفتم تو و برعکس.....همین یه بار بود که با داداشم دعوا کردم از اون به بعد شده بهترین رفیقم.
با رفیقای صمیمی که اصلا دعوا نکردم تا الان.

[rezaba]

سلام به همه
خدارو شکر آدم خیلی صبوری هستم و آخرین دفعه ی عصبانی شدم رو یادم نمیاد ولی اگر کسی بخاد به عقایدم و به دینم توهین کنه ساکت نمیمونم

[enan ilghon]

این روزا واسه خیلیامون پیش میاد که بریم تو یه اداره ای و کارمونو درست انجام ندن, و با اینکه حق با ما بوده ولی چون دستمون ب جایی بند نیستو حالو حوصله شکایتم نداریم, کارمونو انجام ندن!!
تازه اگرم پیگیر بشیم بازم فقط وقتمون طلف شده, چون ادارات دولتی معمولاً پشت همو خالی نمیکنن که نکنه یه وقت کار اونا ام به اون اداره بیافته.

حالا باید چه کرد؟؟؟
عصبانی شدو دادو بیداد را انداخت, یا اینکه صبر کردو تحمل!!!؟؟؟
من امروز یه نمونشو تو سازمان تامین اجتماعی دیدم.

یه آقایی(من میشناسمش) یه سری مدراک آورده بود واسه پروندش(حدود 2 ماه پیش) بماند که واسه آوردنو جمعو جور کردن اون مدارک خیلی اذیتش کرده بودن، خلاصه بعد از اینهمه امروز و فردا و برو بعد بیا، مدارکش کامل شده بود، بعد بهش گفته بودن برو، ما خودمون پیگیری میکنیم، تا هفته ی پیش... که ازشون خبری نشده بودو خود آقا پسر رفته بود دنبال پروندش،
از قرار معلوم پرونده ب جای اینکه پیگیری بشه رفته بود تو بایگانی!!!، دوباره بعد از چند بار بالا پایین رفتنو مدارک جدید جور کردن گفته بودن برو خودمون میگیم 2 3 روز دیگه..
2 3 دیگه شده بودو بازم خبری نشده بود ازشون!!!

امروز که دوباره اومده بود دنبال کارش بهش گفتن مدارکت ناقصه!!!!
پسره رو میگی

انصافاً من دیدم اگه مدارک کسی ناقص باشه ب هیچ وجه تحویل نمیگیرن مدارک رو!!

در نتیجه گم کرده بودن یکی از مدارک اون آقارو.

بعد اون آقا ب خانمی که مسئول اون کار بود، گفت من همه ی مدارک رو تحویل دادم ، ولی اون خانم اصلاً حاضر نبود قبول کنه که 1% احتمال داره اونا اشتباه کرده باشن، آخرشم گفت اگه میتونی برو ثابت کن که این کاغذو دادی!!!

بعدشم گفت از اتاق مـــــــــــــــتن برو بیــــــــــــــــرون!!

اون آقاهه رفت پیش رئیس اداره، بعد از کلی جرو بحث رئیسه پرسید: چند وقته پروندتون اینجاس؟؟ آقاهه گفت حدود 2 ماه!
گفت شما باید برید سه ماه دیگه بیاید تا حالتون بیاد سر جاش!!!

اون آقاهه ام با جفتشون دعوا کرد!!

آخرشم با دعوا تونست کارشو انجام بده.

لازم ب ذکز است که معاون اون اداره از آشناهای نزدیک اون آقا بود و کافی بود با یه سفارش کارشو سریع انجام بدن ولی اون آقا میگفت من اجازه نمیدم حقمو ضایع کنن.!!

حالا ب نظر بچه هی عزیز هم تالاری
این آقا چطوری باید برخورد میکرد!!؟؟

ب معاون میگفت تا کارشو را بندازه(ایکی ثانیه) پارتی!!
یا یه مدت دیگه صبر میکرد تا کارش درس شه(یه جورایی کار اونارو نادیده میگرفت)
یا این کاری که انجام داده!!؟؟(ب قول خودش حقشو گرفته باشه)

[sarallah]

به نظر من چنین اداراتی باید روی سر کارمنداش خراب بشه
البته شوخی بودا.

وقتی مدیر یه مجموعه فاسد باشه کل مجموعه فاسد میشن.
در همین مثالی که زدید اگر واقعا رئیس اون اداره سالم و درست بود کار اون بنده خدا رو راه مینداخت و کارمند خاطی رو توبیخ میکرد.
ولی...

در مورد سوالتون هم شاید اگر من با چنین موردی روبرو بشم با توجه به اخلاقیاتم مورد دوم رو انجام بدم

[در جستجوی سختی]

خانه از پای بست ویران است !!!

[آریس]

بنظر من کم کاری از طرف کارمندای اداره بوده
مورد سومو میپسندم....
ولی اگه تو چنین موقعیتی قرار بگیرم پارتی رو ترجیح میدم.

[M03TAFA]

یه حدیث از امام علی یادمه تو نهج البلاغه خوندم که نوشته بود حقتونو بگیرید حتما یه همچین جمله بندیم داشت دقیق یادم نیست : حقتونو بگیرید حتی اگه مجبور بشید سوار شتر شین و شهر هارو بگذرونید . میگم دقیق یادم نیس حالا پیداش کردم میذارم ولی با توجه به این حدیث کار اون آقاهه کاملا درست بوده

[soheyl68]

(۶/مرداد/۹۲ ۲۳:۰۷)در جستجوی سختی نوشته است:  خانه از پای بست ویران است !!!

و در شهر کوران، یک چشم، پادشاه است.

---

سلام
قبل از این که پاسخ شروع کننده ی موضوع رو بدونم، می خوام یه مساله ی مرتبط رو بگم؛
بیایم مرد باشیم، بخشنده باشیم، سازنده باشیم و اون طوری که با ما رفتار شده، با بقیه رفتار نکنیم. همیشه بهترین باشیم. فرضا اگر امروز شما به جایی مراجعه کردید و با شما برخورد نامناسبی کردند، فردا که شما مسئول شدید در اون جا، سعی کنید بهترین باشید. عقده و دلگیری هاتونو فراموش کنید. امروز شما می تونید متفاوت باشید و خداپسندانه کار کنید. پس خودمون درست باشیم، بدون در نظر گرفتن اطرافیان.

واقعیت اینه که ما حکومت مردم بر مردم داریم. یعنی خودمون مسئولانو انتخاب می کنیم تا دولتو بچرخونن و ما استفاده کنیم. مسئول یعنی مورد سوال. یعنی پاسخ گو. از گذشته تا امروز این عنوان، مطابق تعریفش نبوده و ما کمتر دیدیم. در حال حاضر فساد زیاده. مسئولان نمی دونن خدمتکار مردم هستن. از دلایلش اینه که زمان های قدیم، حکومت دولت بر مردم بوده و هنوز در برخی سالمندان و میان سالان می بینیم که گاهی وقتی به سازمان های دولتی مراجعه می کنن، جوری صحبت می کنن انگار نه انگار که با خدمتکارشون صحبت می کنن. اما جوون تر ها می دونن که رفتن اون جا که کارشونو انجام بدن براشون.
پس به دلیل تغییر نوع حکومت، کم کم رفتارها و عملکرها داره تغییر می کنه و این تغییر ادامه خواهد داشت. موضوع مهم اینه که هر کس باید از بدو انتخاب یا انتصاب در سِمَتی، خودشو نوکر مردم و کشور بدونه و کار کنه و کار کنه. هنوز ساز و کارهای خیلی جاها نامناسبه و مناسب شان مردم کشورمون نیست. روند این تغییر خیلی کنده، اون هم به دلیل عدم توانایی های مسئولان کشوره.
رفتار مردم هم موثره. بعضی ها جوری رفتار می کنن که مسئول نالایق، فرصت از زیرکاردررفتنو داره. باید ایستاد و ازشون کار خواست. باید وظایفشونو بشناسی و بهشون بگی. نباید مدرک تحصیلی رو بگی. مدرک هر کس برای خودشه و عملکرد و حاصل تحصیلاتش برای مردمه. پیشنهاد می کنم فقط فامیل رو بگید. اگر رییسه، رییس کارمندای اداره و سازمانشه، نه رییس ما، پس باز هم فقط فامیلشو بگید، نه آقا/خانم رییس. باور کنیم داریم با خدمتکارمون صحبت می کنیم.

اما پاسخ به سوال:
اگر لیاقت انسان رو در نظر داشته باشیم، باید در صورت عدم برخورد نامناسب، فقط با یک تماس، اون کار انجام بشه. البته خیلی از برخوردها و مشکلات به دلیل ناآشنایی مراجعه کننده ها با روندها و قوانین هست. + کم سوادی جامعه.
اما در حالت فعلی، پیشنهادم اینه که از ابتدا جوری رفتار کنید که انگار مطمئن هستید همین امروز کارتون انجام می شه. تا با برخورد ناشایستی برخورد کردید، اول ببینید رفتارشون درسته، یا خیر. اگر رفتار درستی داشتند که دنبال راه حل باشید. اگر رفتار نامناسب داشتن، سریع به مقام بالایی مراجعه کنید و محکم باهاشون صحبت کنید. جوری که بدونن ولکن ماجرا نیستید و تا آخر وقت اداری همچنان اون جا هستید تا کارتون انجام بشه. برید روی اعصابش تا وقتی که رسیدگی کنه. سمج باشید. تا وقتی که وظیفه شو انجام بده.
یکی از راه حل ها هم اینه که همون جا بشینیم. یعنی وقتی پاسخ منفی نابه حق شنیدید، فقط همون جا بشینید تا ازتون خسته بشه و روی اعصابش باشید تا کارتونو انجام بده و از دستتون راحت بشه. این ترفند توسط خودم اجرا شده و پاسخ داده.
جوری با مسئولان که خادمان ما هستن رفتار کنید که انگار باور دارید کارتونو انجام می دن. مثلا من دنبال کاری بودم و یک روز انجام نشد. گفت فردا زنگ بزن و بیا. من بدون این که زنگ بزنم رفتم و چون دیدم همه ی شرایط برای انجام کار هست، بهش گفتم امروز باید انجام بشه. اگر نرفته بودم، یا زنگ می زدم انجام نمی شد. اما رفتم و همون جا رو به روش نشستم تا کارمو انجام داد و خودش رفت دنبال امضاهاش و برگه رو تحویلم داد.
سازمانی که نظارت داره به اون جایی که مراجعه کردید رو هم بشناسید تا در صورت لزوم، مراجعه کنید.
اما در همه ی این مراحل، آرامش خودتون حفظ کنید. با لبخند به مسئول بگید که این کار انجام می شه و بدون هیچ عصبانیتی، بایستید تا کارتونو انجام بدن. البته روان شناسی هم کمک می کنه. باید تشخیص بدیم که فرد می خواد سرکار بذارتمون یا این که واقعا داره درست می گه. برخورد مناسب هم باید بدونیم. نباید مسئول به نظرش برسه که می تونه با اعصاب و وقت ما بازی کنه. باید بفهمه که باید کارمونو انجام بده.

انشاالله که ما جوونتر ها مرد باشیم و غیرت داشته باشیم و مسئول لایق باشیم و لیاقت خدمت و نوکری در این کشورو داشته باشیم. و فرداهایی که این بحث ها به خاطر عملکرد ما، در میان جوون ترهامون نباشه. انشاالله

[hessam]

خودم به شخصه مورد سوم رو انتخاب میکنم.

.
البته فقط در مورد این موضوع........
.
.
تا جایی که بشه سعی میکنم گزینه 2 رو انتخاب کنم