امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)آیه(( کهیعص ))را مرتبط با کربلا میدانند.

[parisan]

بر اساس روایت مشهوری از امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)ایشان آیه کهیعص را مرتبط با واقعه کربلا عنوان میکنند و <<ک>>را از نام کربلا،<<ه>>را از هلاکت،<<ی>>ر انشانه یزید ،<<ع>> را نشانه عطش و <<ص>> را نشانه صبر دانسته اند.به گزارش خبرنگار آئین و اندیشه فارس،بسیاری از مفسران قرآن کریم معتقدند که آیه <<کهیعص>>.که از حروف رمزی و مقطعه در قرآن است،به ماجرای کربلا و شهادت امام حسین اشاره دارد.
دلیل این مفسران بر ارتباط آیه <<کهیعص>>با ماجرای کربلا،روایتی از <<سعد بن عبدالله قمی>>است ، که در کتب روایی ازجمله<<کمال الدین و تمام النعمه>>شیخ صدوق(متولد نیمه اول قرن چهارم هجری)و <<احتجاج>>مرحوم طبرسی(متولد نیمه اول قرن هشتم هجری)آمده است.از کتاب های متاخر نیز میتوان به تفسیر <<البرهان>>سید هاشم بحرانی و <<بحارالانوار>>علامه مجلسی اشاره کرد که این روایت،در آن هاذکر شده است.بر پایه این گزارش،سعد بن عبدالله قمی نقل میکند که در خدمت امام عسکری(علیه السلام)بودم و فردی از تاویل آیه <<کهیعص>>سوال کرد.امام عسکری فرمود که از فرزندم مهدی پاسخ را دریافت کنید.آن گاه امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند:
((هذه الحروف من انبا الغیب،اطلع الله علیها عبده زکریا علیه السلام ثم قصها علی محمد صلی الله علیه و آله و ذلک ان ذکریا سال ربه ان یعلمه اسماءالخمسه،فاهبط علیه جبرئیل فعلمه ایاها،فکان ذکریا اذا ذکر محمداًو علیاًو فاطمه و احسن سُرِّی عنه همّه ،وانجلی کربّه ،واذا ذکر الحسین خنقته العبره و وقعت علیه البهره!فقال ذات یوم:یا الهی!ما بالی اذا ذکرت اربعا منهم تسلیت باسمائهم من همومی،واذا ذکرت الحسین تدمع عینی و تثور زفرتی؟فانباه الله تعالی عن قصته ،و قال)کهیعص)فالکاف اسم کربلا،والها هلاک العتره،والیا یزید و همو هو ظالم احسین علیه السلام،والعین عطشه واصاد صبره))
ماجرا از این قرار است که حضرت ذکریا از پروردگارش درخواست کرد،که ((اسما خمسه طیبه)) را به او بیاموزد.خداوند متعال جبرئیل امین را بر او فرو فرستاد،و آن اسما را به او تعلیم داد.حضرت ذکریا هنگامی که نام های محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)،علی(علیه السلام)،فاطمه(سلام الله علیها)،حسن(علیه السلام)،را یاد میکرد اندوه و ناراحتی اش برطرف میشد و گرفتاریش از بین میرفت.اما هنگامی که از حسین (علیه السلام)یاد میکرد،بغض گلویش را میفشرد و مبهوت میشد.به همین دلیل روزی از خداوند سبب این اندوه و ناراحتی را جویا شد و گفت:بار الها!چرا وقتی آن چهارنفر را یاد میکنم آرامش میابم و اندوهم برطرف میشود.ام وقتی حسین را یاد میکنم،اشکم جاری و ناله ام بلند میشود؟
خدای تعالی او را از داستان شهادت امام حسین (علیه السلام)آگاه کرد و فرمود:<<کهیعص>>!
<<ک>> نام کربلا،<<ه>> اشاره به کشته شدن عترت طاهره دارد.<<ی>>اشاره به نام یزید دارد که بر امام حسین(علیه السلام)ظلم کرد،و <<ع>اشاره به عطش و تشنگی آن امام ،و <<ص>>نیز نشان صبر و مقاومت ایشان است.

[mohamad]

آیه "کهیعص" در ابتدای سوره مریم قرار دارد
تفاسیر مختلف از این آیه:

مجمع البیان:
1 - منظور از «كاف» اين است كه ذات پاك او براى آفريدگانش بسنده است و همان‏گونه كه همه پديده‏ها و انسان‏ها را پديد آورده است، امور و شئون آنان را نيز تدبير مى‏كند؛ «كافٍ لخلقه».
2 - و منظور از «ها» اين است كه او هدايتگر بندگان خويش است؛ «هادٍ لعباده».
3 - و منظور از «يا» اين است كه قدرت او برترين قدرت‏هاست؛ «يده فوق ايديهم».
4 - و «عين» نشانگر اين حقيقت است كه او از كران تا كران هستى آگاه و به حال همه موجودات و آفريدگان خود داناست؛ «عالم ببريّته».
5 - «صاد» نيز اشاره به اين نكته است كه ذات پاك او در همه وعده‏هايش راستگوست و هرگز در وعده‏هاى او دروغ و تخلف راه ندارد؛ «صادق وعده».

تفسیر نور:
«كهيعص»، از حروف مقطّعه قرآن است كه در آن اسرار و رموزى نهفته ودر برخى دعاها خداوند را به اين حروف سوگند مى‏دهيم ومى‏گوييم: «بحقّ كهيعص» چنانكه حضرت على‏عليه السلام در دعايى فرمودند: «الّلهم نسئلك يا كاف، ها، يا، عين، صاد».

تفسیر اطيب البيان:
بعضي گفته اند اين حروف دلالت بر اسماء حسني الهي مي نمايد: حرف (ك ) دال بر اسم كافي ، حرف (ه )دال بر اسم هادي ، حرف (ي ) دال بر اسم حكيم يا ولي ، حرف ع دال بر اسم عليم وحرف ص دال بر اسم صادق مي باشد، و بعضي نيز گفته اند براي ساكت نمودن كفاري بوده است كه در امر تلاوت قرآن اخلال مي كردند و بعضي نيز اين حروف را دال بر بقاءاقوام و آباداني و غير آن دانسته اند.

تفسیر نمونه:
در خصوص حروف مقطعه اين سوره دو دسته از روايات در منابع اسلامى ديده مى شود: نخست رواياتى است كه هر يك از اين حروف را اشاره به يكى از اسماء بزرگ خداوند (اسماء الحسنى ) مى داند ((كاف )) اشاره به ((كافى )) كه از اسماء بزرگ خداوند است ، و ((ه )) اشاره به ((هادى ))، و ((ياء)) اشاره به ((ولى ))، و ((عين )) اشاره به ((عالم )) و ((ص )) اشاره به ((صادق الوعد)) (كسى كه در وعده خود صادق است ).
دوم رواياتى است كه اين حروف مقطعه را به داستان قيام امام حسين ( عليه السلام ) در كربلا تفسير كرده است : ((كاف )) اشاره به ((كربلا)) ((هاء)) اشاره به ((هلاك خاندان پيامبر)) (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) و ((ياء)) به ((يزيد)) و ((عين )) به مسئله ((عطش )) و ((صاد)) به ((صبر و استقامت )) حسين و ياران جانبازش .

البته همانگونه كه گفته ايم (در تفسیر نمونه) آيات قرآن تاب معانى مختلفى را دارد و گاه مفاهيمى را از گذشته و آينده بيان مى كند كه در عين تنوع منافاتى هم با هم ندارند در حالى كه اگر معنى را منحصر به يك تفسير كنيم ممكن است از نظر وضع نزول آيه و زمان آن گرفتار اشكالاتى بشويم .

[shia12]

خداوند با كاف به كربلا، با ها به شهادت اهل بيت پيامبر، با يا به يزيد، با عين به عطش حضرت سيّد الشهدا عليه السّلام و يارانش و با صاد بر صبر و بردبارى ايشان اشاره فرموده است.
به امير المؤمنين عليه السّلام نسبت داده شده كه در دعايش فرمود:
اسألك يا كهيعص «1».
( 1) در مجمع البيان از امير المؤمنين عليه السّلام چنين روايت مى‏كند كه در دعاى خود مى‏فرمودند:
( اسألك يا كهيعص). مجمع البيان ج 3 ص 502 و تفسير الصّافى ج 3 ص 273


منبع :ترجمه بيان السعادة، ج‏9، ص: 40

---

البته یه نگاهی هم تو المیزان کردم که علامه این طور نوشته بود
بحث روايتى [رواياتى در بيان اينكه" كهيعص"اشاره به برخى اسماء حسناى الهى است‏]
در مجمع البيان «3» گفته: روايت شده كه امير المؤمنين (علیه السلام) در دعايش عرض كرد: اى خدا، اى" كهيعص" از تو مسئلت مى‏دارم كه ....
و در معانى الاخبار به سند خود از سفيان بن سعيد ثورى از امام صادق (علیه السلام) روايت كرده كه در ضمن حديثى طولانى فرمود: و كلمه" كهيعص" معنايش:" انا الكافى الهادى الولى العالم الصادق الوعد" است، يعنى منم كافى، و هادى، و ولى، و عالم، و صادق الوعد «4».
__________________________________________________
(3) مجمع البيان، ج 6، ص 502.
(4) معانى الاخبار، ص 22، ح 1. [.....]
ترجمه الميزان، ج‏14، ص: 27
مؤلف: و نيز قريب به اين معنا از محمد بن عماره از آن جناب روايت شده است «1»، و در الدر المنثور از ابن عباس روايت شده كه در معناى اين كلمه گفته:" كاف" اشاره به كبير،" هاء" به هادى،" يا" به امين،" عين" به عزيز،" صاد" به صادق است، و در نقل ديگرى اينطور گفته: كه" كاف" بجاى كبير است، و همچنين تا آخر «2».
و نيز به طريق ديگرى نقل شده كه گفته است: معنايش كريم، هادى، حكيم، عليم، صادق است، و از ابن مسعود و غير او نيز روايت شده، و حاصل روايات به طورى كه ملاحظه مى‏كنيد اين است كه حروف مقطعه قرآن هر يك از اول يكى از اسماء حسناى خدا گرفته شده، چيزى كه هست يكى مى‏گويد:" كاف" از كبير، يكى مى‏گويد از كافى، و يكى مى‏گويد از كريم گرفته شده، و همچنين ساير حروف «3».
ليكن اين روايات از اين نظر ناصحيح به نظر مى‏رسند كه در حروف مقطعه مورد بحث حرف" ياء" وجود دارد، و آن را به معناى ولى و يا حكيم و يا عزيز گرفته‏اند، و اولين حرف اين اسماء هيچ يك" ياء" نيست، و در روايتى كه از ام هانى نقل شده اصلا براى ياء معنايى نكرده، تنها كلمه مورد بحث به كافى و هادى و عالم و صادق معنا شده است، و در بيان اين كلمه مختصرى اشاره رفت «4».
__________________________________________________
(1) معانى الاخبار، ص 28، ح 6.
(2، 3، 4) الدر المنثور، ج 4، ص 258.

[aseman]

به نظرم تفسیر عربی بهتره (محمد)بالاخره قران عربیه

[هادی نظری]

با سلام خدمت دوستان
بعد از اینکه جبرئیل برای ذکریا جریان کربلا را تعریف کرد ذکریا از خدا خواست تا به او فرزندی بدهد و فرزند او کشته شود و او در غم امام حسین (علیه السلام) شریک باشد .
خداوند در سن 95 سالگی به ذکریا یحیی را عطا فرمود و فرمود نامش را بگذار یحیی ذکریا فرمود یحیی یعنی چه ندا آمد کسی که زنده است و میمیرد ولی زنده است (همین شهید خودمان) .
مهر یحیی به قدری در دل زکریا افتاد که ذکریا بدون او جایی نمی رفت و یحیی آنقدر از خوف خدا گریه کرده بود که در زیر چشمانش زخم پدیدار گشته بود و مادرش برای انها مرحم می گذاشت .
یحیی که به اوان جوانی رسید به خاطر آن زن بدکاره او را در جلو چشم ذکریا گردن زدند و ذکریا فقط فریاد یا حسین سر می داد ...

[وحید الف]

به نظر دوستان ایا کنجکاوی در حروف مقطعه کار درستی است؟

[parisan]

(۶/فروردین/۹۰ ۱۶:۵۸)وحید الف نوشته است:  به نظر دوستان ایا کنجکاوی در حروف مقطعه کار درستی است؟

انسان ذاتا موجود کنجکاوی است.تا پاسخ موضوعی رو پیدا نکنه راحت نمیشه.
تا الان هم درمورد این حروف تفسیر های متفاوتی ارائه شده.
این موضوع که من نوشتم،یک روایت هست.
منظورتون رو از درست بودن میفرمایید؟

[علی 110]

اون مطلب در مورد رابطه حروف مقطعه و امام حسین در روایات آمده و روایات تا مفهوم صراحتاً در تضاد با آیات محکم قرآن نداشته باشد حتی اگه به عقول ناقص ما هم فهم نشوند باید در برابر آنها سکوت کرد
نه رد کرد و نه تأیید تا به وقتش خداوند که هادی هست به خصوص برای بندگانی که تقوا و طهارت نفس در پیش گیرند تکلیف را معین کنند
پس لزومی به انکار ندارد
اگه معتقد هستید که احتمال خلاف واقع بودن با این مورد دارد این حروف مقطعه از آنجا که قرآن دارای مراتب معنوی و بواطن مفهومی بسیار هست و این تأویل هم مخالف محکمات قرآن نیست وظیفه ی ما سکوت است و نه انکار
در ضمن علم تأویل منحصراً در اختیار معصوم است که علمش متصل به علم خداست
و در نهایت این مباحث هم هاشیه هایی هست که ما گرفتار آن میشویم
مشکل ما ندانستن تأویل حروف مقطعه نیست
مشکل ما گوش و چشم و زبان و نماز و معانی و مفاهیم اسمای خدا و اصول دین اکثراً تقلیدی ما و... هست
خدا به همه ی ما توفیق عنایت کند تا برسیم به مهمترین مسایل نسبت به خودمان که خدایی نکرده قبل از پرداختن به مهمترین مسائل نسبت به خودمان عمر خود را پایان یافته نبینیم و در آنجهان در پاسخ به اینکه چرا به آن اموری که امر کرده بودیم به اندازه کافی نپرداختی سکوت و شرمندگی پیشه نکنیم
والسلام و من تبع الهدی
یا علی