چرا حضرت مهدي موعود(عجل الله تعالی فرجه الشریف)مظلوم‌ترين فرد عالم است؟

[علیرضا110]

چرا حضرت مهدي موعود(علیه السلام) مظلوم‌ترين فرد عالم است؟

با اندكي تأمّل و دقّت، شايد بتوان اين گونه موضوع را از سه منظر نگاه كرد:
1. مردم غير مسلمان جهان؛
2. مسلمانان غير شيعة‌ دنيا؛
3. شيعيان گيتي.

با عنايت به اينكه وجود مقدّس و بي‌همتاي حضرت وليّ‌عصر(علیه السلام)، يكتا استوانة‌ عظيم و نگاهبان هستي و ماية تداوم حيات بشر است و در روايات و دعاهاي معتبر اسلامي به شفّافيت و تماميّت تبيين و اعلام شده است:
«لولا الحجّة‌ لساخت الأرض باهلها؛
بيمنه رزق الوري و بوجوده ثبت الأرض و السّماء»

گروه اوّل؛ يعني مردم غير مسلمان جهان؛ اعمّ از مشركان و كافران كه از نعمت حياتي و فوق‌العادّه سترگ نقش و جايگاه امامت، به عنوان واسطة‌ بين خالق و مخلوق ـ هرچند خودشان هيچ‌گونه درك و فهمي ندارند ـ برخوردار هستند، علاوه بر اينكه هيچ‌گونه قدرشناسي و سپاسي ندارند، در بي‌اعتنايي و انكار ذات مقدّس الهي و نعمت‌هاي گسترده و بي‌شمار خداوندي نيز كاملاً كافر و بعضاً با دين و ارزش‌هاي الهي در تضاد، ستيزه و معاند تمام عيار هستند.

گروه دوم، مسلمانان غير پيرو مكتب تشيّع در دنيا هستند، اينها نيز به لحاظ عدم معرفت، تحقيق و ژرف‌انديشي در مسئلة كليدي و مهمّ امامت و ولايت،‌ وجود مقدّس قائم، هدايت‌گر و فريادرس؛ يعني حضرت وليّ عصر(علیه السلام) را انكار نموده و دست‌كم پذيراي قلبي و دروني ايشان نيستند.

گروه سوم، شيعيان جهان هستند كه با دارا بودن اعتقاد و باور به امامت حضرت مهدي موعود(علیه السلام) و حضور در ساحت آن بزرگوار و چشم انتظاري ايشان مرتكب بي‌تقوايي، گناه و نافرماني الهي مي‌شوند، حضرتش را به دست نسيان سپرده و سوگمندانه در غفلت غوطه‌ورند و صد البتّه نقش آن دسته از خواصّ شيعه كه جنبة‌ الگو و اسوه براي ديگران دارند و در عين توانمندي و تمكّن لازم دربارة‌ آن جان جانان، نه سخن مي‌رانند،‌ نه قلم مي‌زنند و نه افكار و اذهان ديگران را متوجّه و متمايل مي‌سازند، نكتة تأسّف‌بار و نگران‌كنندة ديگري است كه دل را مي‌آزارد و جان را مي‌فشارد.

اين گونه است كه آن يگانة دوران و بي‌همتاي عصر ما كه ميليون‌ها دلِ ‌شيفته، همراه اوست از سوي مثلث: «رذالت»، «جهالت» و «غفلت» مورد تهاجم شديد و آزاردهندة ظلم و بي‌عدالتي است. «سلامٌ عليكم بما صبرتم.»

خدايا! نام مهدي(علیه السلام) را بر لب‌هاي ما، ياد مهدي(علیه السلام) را در انديشة ما و عشق مهدي(علیه السلام) را در قلب‌هاي ما و بينش، گرايش و كُنش مهدويّت و انتظار را در سرلوحه و جان‌ماية‌ برنامه‌ها و اعمال ما پايدار و نهادينه گردان.
آمين يا ربّ العالمين

[montazer_rm]

به نام خالق خوبی ها
سلام.
در زمان جنگ ما بیشتر از اینکه از صدام ضربه بخوریم از منافقان ضربه میخوردیم.
حال به نظر من دسته سوم ازهمه بدترن
آخه وقتی کسی میگه من با شما نیستم دیگه هیچ گونه انتظار وتوقع از اون شخص نداریم اما وقتی کسی اعلام آمادگی میکنه ولی موقع عمل که میرسه شونه خالی میکنه.
برای منم همچین موقعیتهایی پیش اومده وتنها شدم و فهمیدم که چقدر مظلومیت داره.
کار دنیا اینه که اتفاقات تکرار میشه.چرا قران اینقدر(به تکرار) تاکید داره درزمین سفر کنید وعاقبت ظالمین و.. را ببینید.
واما تاریخ درحال تکرار است.زمان امام حسین(علیه السلام) مردم کوفه اعلام آمادگی کامل کردند ولی هنگام عمل از زیر بار مسولیت شونه خالی کردند اما حالا منی که ادعا میکنم منتظر امام زمانم هستم و هروز برای امامم نامه میفرستم(دعا میکنم) ومیگوییم آقا بیا ولی وقتی با نفسم مقابل میشم یادم میره که کی بودم؟ چی میگفتم؟و...
این مظلومیت آقامونه.ما از واقعیت عاشورا غیر از پیامهایی که داره باید این پیام را هم درک وعمل کنیم و عبرت بگیریم که مانند کوفیان نباشیم.این پیام قران است و بران تاکید داره.
برادران وخواهران عزیزم بیان از همین حالا شروع یه آمادگی کنیم که زمان ظهور دچار دوگانگی نکنیم.و اماممونو تنها نذاریم

اللهم عجل لولیک الفرج

[xmontazer]

غم انگیزترین چیز در تاریخ این است که تاریخ مدام تکرار می شود...
از آدم تا خاتم.ما مردم نتونستیم فرستاده های پاک خداوند رو بشناسیم...
و از خاتم تا خاتم هم همینه متاسفانه...
خداوندا قدرتی به ما شیعیان عطا کن....تا این امتحان آخری حداقل مردود نشیم