۸/مرداد/۹۱, ۱۷:۴۵
به نظر من، اگه خداوند ما را يك لحظه به حال خودمون بذاره، درسته كه شايد در حالت مادي خوبي باشيم ولي از لحاظ معنوي به طوري هيچ و پوچ ميشيم.يعني يك آدمي ضعيف النفس ميشيم و در اين صورت هر آن كه يكي ما را به كفر دعوت كند در صورتيكه اگر قبول نكنيم، ما را بكشد، مطمئن باشيد كه قبول ميكنيم.
پس بهتره جواب را اين جوري بديم كه اگه خدا ما را به حال خودمان نگذارد و ما را در آن لحظه هدايت كند، مطمئن باشيد كه به سمت كفر نمي رويم و در راه خدا ميميريم.
من به طور كامل با اين نظر دوستمون موافقم.
ببينيد اگه ما ايمانمون مثل شهدا كه زن و بچه شون رو تنها گذاشتند و به جبهه رفتند قوي باشه،
ميتوانيم با ايجاد آسايش قبل از رفتنمون به اون دنيا، آن ها را ،درسته كه شوهر و پدري ندارند، آماده كنيم براي زندگي بدون خودمون.
اميدوارم نظر خوبي را داده باشم.
نماز روزه هاتون قبول.
دعا كنيد برا ظهور
يا علي
پس بهتره جواب را اين جوري بديم كه اگه خدا ما را به حال خودمان نگذارد و ما را در آن لحظه هدايت كند، مطمئن باشيد كه به سمت كفر نمي رويم و در راه خدا ميميريم.
(۵/مرداد/۹۱ ۱۵:۲۳)بچه شیعه نوشته است: [ -> ]من که شهادت رو به زندگی با ذلت ترجیح میدم. اگر این کارو نکنم فوقش پنجاه سال بعد از اون زنده هستم ولی دیگه اون موقع رویی ندارم که تو چشم امامم نگاه کنم. تازه خود خدا تو قرآن گفته که همسر و فرزند فتنه هستند،یعنی وسیله آزمایش شما هستند پس هیچوقت به خاطر ترس و اطرافیان کاری مخالف دستور خدا انجام بدی ینی نباید رضایت خدا رو به رضایت خلق ترجیح بدی[size=medium]
من به طور كامل با اين نظر دوستمون موافقم.
ببينيد اگه ما ايمانمون مثل شهدا كه زن و بچه شون رو تنها گذاشتند و به جبهه رفتند قوي باشه،
ميتوانيم با ايجاد آسايش قبل از رفتنمون به اون دنيا، آن ها را ،درسته كه شوهر و پدري ندارند، آماده كنيم براي زندگي بدون خودمون.
اميدوارم نظر خوبي را داده باشم.
نماز روزه هاتون قبول.
دعا كنيد برا ظهور
يا علي
![[تصویر: 0c641195b274.jpg]](http://uped.freeweq.com/pic/0c641195b274.jpg)