تالار گفتگوی بیداری اندیشه

من زندگی را دوست دارم ولی

از زندگی دوباره می ترسم!

دین را دوست دارم

ولی از کشیش ها می ترسم!

قانون را دوست دارم

ولی از پاسبانها می ترسم!

عشق را دوست دارم

ولی از زنها می ترسم!

کودکان را دوست دارم

ولی ز آئینه می ترسم!

سلام رادوست دارم

ولی از زبانم می ترسم!

من می ترسم

پس هستم

اینچنین می گذرد روز و روزگارمن!

من روز را دوست دارم

ولی از روزگار می ترسم!

به نام الله

«بيراهه رفته بودم
آن شب
دستم را گرفته بود و می کشيد
زين بعد همه عمرم را
بيراهه خواهم رفت...»

نقل قول:البته شاید باورتون نشه
ولی من قبلا!!! (یچی تو مایه های سنین زیر 15 سال) زیاد نوشته های سهراب،شریعتی،مولوی،و بعدش حسین پناهی و ... رو خوندم
خوشمم میومد
ولی خب الان برام ثابت شده نور در راه اهل بیته
تو نوشته های این آقایون حرف خوب هم زیاده ولی خب اگر اشتباهی کردند مسئولند
من مثلا اشعار پروین رو بیشتر قبول دارم تا نوشته های حسین پناهی و علی شریعتی

فکر کنم چندسال دیگه جناب عبدالرحمن میگه من اشعار پروین رو قبول ندارم نیما یوشیج رو قبول دارم

ولی ای کاش بفهمیم همه این ها وسیله ایست برای رسیدن به حق
حالا هرکس برحسب درکش وسیله شو انتخاب میکنه
یکی فلسفه رو درک میکنه یکی ادبیات و شعر رو یکی هم هنر و نقاشی رو
خیلی از جوونای امروزی دینشون رو از زبان شریعتی بهتر درک می کنند مگر در مورد حضرت علی (علیه السلام) کم کتاب دارن ایشون؟
من خودم به شخصه یک نفر رو میشناسم که با کتاب های ایشون شیعه شده
این چیزی که من اینجا تو این تالار فهمیدم اینه که اینجا جای گفتن نظرات شخصی بی پایه و اساس نیست
شما همیشه کلمه "من" رو به کار میبرید
"من شاملو رو قبول ندارم"
"من حسین پناهی رو قبول ندارم"
"من عرفان سهراب رو قبول ندارم"
"من شریعتی و مولانا و ......
بله بنده هم خیلی نظرات شخصی دارم...
ولی این رو فراموش نکنید که همه ی ماها انسانیم و جایزالخطا من و شما و سپهری ها و پناهی ها و مولانا ها هیچ وقت به درجه معصوم نمیرسیم پس باید قبول کرد که هرکسی تو زندگیش اشتباه کرده ولی دلیل براین نیست که کفر مطلق باشه یا کلا وجودش اشتباه بوده باشه
در کل قضاوت در مورد زندگی بقیه کار ما نیست شما قبول نداری نظر شخصی شماست اگرهم نقدی داری با دلیل و مدرک مارو قانع کن.
از نویسنده تاپیک عذر خواهی میکنم ولی این حرفارو باید میگفتم.

(۱۸/بهمن/۹۲ ۴:۲۹)neyestan23 نوشته است: [ -> ]فکر کنم چندسال دیگه جناب عبدالرحمن میگه من اشعار پروین رو قبول ندارم نیما یوشیج رو قبول دارم

ولی ای کاش بفهمیم همه این ها وسیله ایست برای رسیدن به حق
حالا هرکس برحسب درکش وسیله شو انتخاب میکنه
یکی فلسفه رو درک میکنه یکی ادبیات و شعر رو یکی هم هنر و نقاشی رو
خیلی از جوونای امروزی دینشون رو از زبان شریعتی بهتر درک می کنند مگر در مورد حضرت علی (علیه السلام) کم کتاب دارن ایشون؟
من خودم به شخصه یک نفر رو میشناسم که با کتاب های ایشون شیعه شده
این چیزی که من اینجا تو این تالار فهمیدم اینه که اینجا جای گفتن نظرات شخصی بی پایه و اساس نیست
شما همیشه کلمه "من" رو به کار میبرید
"من شاملو رو قبول ندارم"
"من حسین پناهی رو قبول ندارم"
"من عرفان سهراب رو قبول ندارم"
"من شریعتی و مولانا و ......
بله بنده هم خیلی نظرات شخصی دارم...
ولی این رو فراموش نکنید که همه ی ماها انسانیم و جایزالخطا من و شما و سپهری ها و پناهی ها و مولانا ها هیچ وقت به درجه معصوم نمیرسیم پس باید قبول کرد که هرکسی تو زندگیش اشتباه کرده ولی دلیل براین نیست که کفر مطلق باشه یا کلا وجودش اشتباه بوده باشه
در کل قضاوت در مورد زندگی بقیه کار ما نیست شما قبول نداری نظر شخصی شماست اگرهم نقدی داری با دلیل و مدرک مارو قانع کن.
از نویسنده تاپیک عذر خواهی میکنم ولی این حرفارو باید میگفتم.

حالا البته این بحث تموم شده بود...
ولی واقعا سعی کنید هیچکس توی زندگی جای معصومین رو براتون پر نکنه،نمیشه همه ی حرف های حسین پناهی رو قبول کرد.اون هم نظراتی داشته،درست و غلط.اما معصوم نبودنش هم نباید دلیل بشه که کلا همه ی حرفهاش رو بی پایه و سند بدونیم...الان از کتاب کابوسهای روسی یا من و نازی من کلی شعر زیبا سراغ دارم که قبولشون ندارم!و فکر میکنم که خوب راهی رو نمیرن،اینجا هم نذاشتم.
بنابراین واجبه با آگاهی بریم و خوب و بد و جدا کنیم!
پ.ن:این نکته رو خودم هم میخواستم بگم،حالا صحبتش شد دیگه!

......
و رسالت من این خواهد بود
تا دو استکان چای داغ را
از میان دویست جنگ خونین
به سلامت بگذرانم

تا در شبی بارانی
آن ها را
با خدای خویش
چشم در چشم هم ،نوش کنیم

کتاب"افلاطون کنار بخاری"

(۱۷/بهمن/۹۲ ۲۱:۱۶)Tishtar نوشته است: [ -> ]

به بهشت نمی روم

اگر

مادرم آنجا نباشد ....

عجب واژه ایست مادر
خودش زیبا ترین شعرِ این واژه ی مادر
------------------
برمیگردم
با چشمانم
که تنها یادگار کودکی منند
آیا مادرم مرا باز خواهد شناخت؟

به نام الله


واما تو ! ای مادر !
ای مادر
هوا ،
همان چیزی ست که به دور سرت میچرخد
وهنگامی که میخندی ،
صاف تر میشود



منبع: کتاب نمی دانم ها