(۱۴/اسفند/۹۴ ۱۰:۴۸)بیداری اندیشه نوشته است: [ -> ]در دشمنی بی بی سی و وی او ای و ... با ملت و نظام ایران شکی نیست.
به نظر من شبکه ای که دروغ بگه دشمنه.
حالا اون شبکه میتونه بی بی سی باشه یا شبکه های خودمون.....فرقی نمیکنه.
کلا دروغ گفتن هیچ وقت از روی دوستی نیست.
درسته رسانه داخلی بنا به مصلحتهایی در بعضی موارد یا راستش رو نمیگه یا حتی دروغ میگه. بنده هم نمی پسندم ولی این اسمش دشمنی نیست. حتی دشمنی باشه با دشمنی رسانه ای که هزینه میلیون دلاری میکنه برای زیرآب یه نظام دیگه رو زدن خیلی فرق داره.
آمریکا و انگلیس سالانه چندین میلیون دلار برای رسانه های فارسی زبان خودشون هزینه میکنن. خوب واقعا جای سوال نیست کشوری که از لحاظ اقتصادی دچار مشکل باشه بیاد اینجوری هزینه کنه برای یه کشور دیگه؟ اونم از قضا ایران که قصه تاریخی طولانی و خواندنی و عبرت آموزی داره؟ مطمئنا این رسانه ها اگر همیشه دروغ بگن یا علنا دشمنی خودشون رو اظهار کنن که احمق هستن. گاهی حماقت می کنن اما معمولا بسیار زیرکانه عمل می کنن. ولی هدفشون روشنه و اون تغییر نظام ایران به نظامی مثل پهلوی که کوچکترین تصمیمات داخلی با اجازه اونها باشه. این دشمنی دشمنی از جنس ایجاد قحطی و مرگ هزاران هزار ایرانی از گرسنگی به خاطر جمع آوری آرد ملت توسط انگلیس بود. بعدش هم نه عذرخواهی نه .... این دشمنی میخواد سر به تن ما نباشه. این دشمنی با مثلا دشمنی رسانه داخلی که شما اسمش رو دشمنی می گذارین جنسش فرق داره.
(۱۴/اسفند/۹۴ ۱۰:۴۸)بیداری اندیشه نوشته است: [ -> ]خوب دوست من تکلیف خلق الله چی میشه؟ ما کم داریم افرادی مثل صحابی پیامبر که شهادتش به اندازه دو نفر پیش پیامبر مقبول بود. همین ایشون به قول شما اینقدر قضاوت نکرد و نتونست قضاوت کنه تا بالاخره در درگیری بین حضرت علی علیه السلام و معاویه گیر افتاد و حیران موند و گفت نمی دونم حق با کیه. شانسش زد آخرش معاویه کسی رو شهید میکنه که پیامبر فرموده بود یه فاسق اون فرد رو شهید میکنه و فهمید حق با کیه وگرنه معلوم نبود آخرش تو سپاه کی جون می داد.
ما مجبوریم قضاوت کنیم. بصیرت یعنی همین. البته قضاوتی کاملا آگاهانه و بدور از تعصب و ... که همه می دونیم. ولی بالاخره نمی تونیم بگیم معلوم نیست حق با کیه و بسپاریم به شانس و تقدیر و ... بعضی چیزها واضحه. بعضی حقایق هم فقط اون دنیا روشن میشه یا نسل بعد از ما. ولی چرا اینهمه بزرگان دین خصوصا امیرالمومنین فرمودن تاریخ رو به دیده عبرت بخونیم برای اینکه بتونیم تشخیص بدیم. تشخیص بصیرت میخواد و تقوی. ما اگر دین رو مطالعه کنیم و سیره معصومین علیهم السلام رو دنبال کنیم خصوصا قصه شورای ثقیفه و صلح امام حسن و کربلای امام حسین علیه السلام رو می تونیم امروز حق و باطل رو تشخیص بدیم. اگر برامون مشکله مراجعه کنیم به کتب و کلام و سیره بزرگان دینی مثل امام خمینی و آیت الله بهجت و ... بالاخره یا ما بهتر می فهمیم دین و سیاست رو یا امثال امام خمینی یا رهبر عزیزمون. توی کلام و سیره این بزرگواران کلیدها هست. فتنه ها در آخرالزمان پیچیده تر میشن و نیاز به آگاهی دینی و سیاسی بیشتر.
در مورد شبکه های دشمن... قبلا عرض کردم ظاهرا توجهی نشد. در دشمنی بی بی سی و وی او ای و ... با ملت و نظام ایران شکی نیست. اگر کسی شک داره تاپیکی جدا بزنه تا دوستان آگاه جوابش رو بدن. هدفشون هم مشخصه. تاریخ هم پر هست از معرفی اینها. حالا تعریف و تمجید کردن از رجال ما. صرف تعریف و تمجید و حمایت اسرائیل و بی بی سی و ... نباید ملاک ما باشه که دچار تناقض بشیم. این یعنی ساده کردن کار قضاوت. شده عین دشمن شناسی چند سال قبل که ملت به جای اینکه 2000 صفحه کتاب بخونن و جریان شناسی بکنن و عقاید و جهانبینی فرد یا جریانی رو بشناسن می گشتن دنبال سمبل چشم تک چشم توی پرده خونه طرف. معلومه این روش ساده جواب نمیده و آدم با صرف نماد پیدا کردن نمی تونه انگ به اون بزرگی بزنه. شما برای قضاوت درست باید مطالعه دینی، سیره معصومین و مطالعه اخبار جهان رو داشته باشین بعد اینها رو بگذارین کنار تعریف و تمجید دشمن ببینین کدومش تعریف بده کدومش خوبه. معاویه هم از امیرالمومنین علیه السلام تمجید می کرد. عمروعاص قبل از حکمیت شوم کلی از ابوموسی اشعری تمجید می کرد. با یه تملق هم اول فرستادش بالا که حضرت علی علیه السلام رو برکنار کنه. اینکه تشخیص بدین بین امیرالمومنین علیه السلام و ابوموسی اشعری نفهم کدومشون باید مسیرشون رو با توجه به تعریف دشمن تغییر بدن مستلزم اینه که ... مثالها در تاریخ زیاده از تعریفهای دو طرفه. در صحنه کربلا دشمن از امام و شجاعتش تمجید میکرد و به نوعی اعتراف میکرد....
قضاوت سیاسی واقعا مشکله. رهبری همین امسال فرمودن یه جریانی قوی توی کشور خودمون داره زیر زیر تلاش میکنه برای حذف اندیشه های امام. این حرف خیلی سنگینه. رهبری که اینهمه روی وحدت تکیه دارن این اعلام خطر رو می کنن. نمیشه همینطوری گفت ان شاءالله بادمجان است. ولی تشخیص اینکه این جریان کیه و کجاست فوق العاده مشکل. خیلی آگاهی دینی و سیاسی میخواد که می طلبه ما هم احتیاط زیادی کنیم. اما بعضی مسائل که دیگه اثبات شده. بعضی ها به صراحت مخالف ولایت فقیه و در واقع مخالف ولایت اسلام هستن. اینها شوخی بردار نیست. تاریخ دهه شصت رجال سیاسی مطالعه بشه خیلی کمک میکنه.
خب دوست عزیز این دقیقا به همون بحث من برمیگرده که افراد از همه چیز تفاسیر خودشون رو میکنن. حتی از قرآن, حتی از احادیث, حتی از جملات رهبران. بنده منطقی نمیدونم یک رسانه خارجی در عصر اطلاعات واقعا با هدف حمایت از کسی حمایت یا تعریف کنه. چه سلیمانی, چه هاشمی. در دوره ای که همه اینها رو دشمن میدونن, هر دفاعی از هر کسی به ضرر اون فرد تموم میشه. پس به نظر من الان دوره ای هست که حمایت ها به صورت زیر زیرکی انجام میشه و حمایت های ظاهری فقط جهت فریب عامه مردم هست.
(۱۴/اسفند/۹۴ ۱۲:۱۱)بیداری اندیشه نوشته است: [ -> ]هدفشون روشنه و اون تغییر نظام ایران به نظامی مثل پهلوی که کوچکترین تصمیمات داخلی با اجازه اونها باشه.
البته بنده هم قبول دارم که هدف دشمن تغییر نظامه. اما اینها نقطه قوت مردم ایران رو پیدا کردن. الان عصر کودتا نیست و عصر انقلابه. اینها میخوان یک قشر خاص مناصب اصلی رو در دست بگیرن تا حکومت به استبداد کشیده بشه. بعد از اینکه استبداد و فساد زیاد شد با ظهور خودجوش یا دگرجوش یک رهبر جدید, انقلابی رخ بده, غیر اسلامی. الان خیلی از مردم جامعه فساد رو به اسلام و روحانیت ربط میدن. اینا چیزاییه که با علم کردن چند نفر خاطی, تو ذهنشون فرو کردن. اما تناوب حضور جریانها در نظام باعث میشه فساد و استبداد بر نظام حاکم نشه.